Internal Use Only
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Pantoprazol Teva, 20 mg, tabletki dojelitowe
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu (Pantoprazolum) (w postaci sodu
półtorawodnego).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka dojelitowa.
Żółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki, o gładkiej powierzchni
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Pantoprazol Teva jest wskazany do krótkotrwałego leczenia objawów choroby refluksowej przełyku
(np. zgaga, zarzucanie treści żołądkowej) u dorosłych.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Zalecana dawka leku to 20 mg pantoprazolu (1 tabletka) raz na dobę.
W celu uzyskania złagodzenia objawów, konieczne może okazać się stosowanie produktu przez
kolejne 2-3 dni. Po zupełnym ustąpieniu objawów leczenie powinno zostać przerwane.
Bez konsultacji z lekarzem leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 tygodnie.
Pacjenta należy pouczyć o konieczności konsultacji z lekarzem, jeśli objawy nie ustąpią ciągu
2 tygodni leczenia.
Szczególne grupy pacjentów
U pacjentów w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma
konieczności modyfikacji dawkowania.
Dzieci i młodzież
Stosowanie Pantoprazolu Teva nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na
ograniczoną liczbę zebranych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
Sposób podawania
Tabletek dojelitowych Pantoprazol Teva, 20 mg nie należy żuć ani rozgryzać. Należy je przyjmować
przed posiłkiem połykając w całości i popijając wodą.
4.3 Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1
1
Internal Use Only
Stosowanie inhibitorów proteazy HIV, których wchłanianie zależy od pH kwasu solnego w żołądku,
takich jak atazanawir czy nelfinawir jednocześnie z pantoprazolem jest przeciwwskazane z powodu
znacznego ograniczenia ich biodostępności przez pantoprazol (patrz punkt 4.5).
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Pacjenta należy poinformować, aby skontaktował się z lekarzem w przypadku:
• Utraty masy ciała nie spowodowanej celowym odchudzaniem się, niedokrwistości, krwawienia
z przewodu pokarmowego, dysfagii, uporczywych wymiotów lub wymiotów z krwią. Leczenie
pantoprazolem może złagodzić objawy ciężkiej choroby i opóźnić jej rozpoznanie. W tych
przypadkach trzeba wykluczyć podłoże nowotworowe choroby.
• Przebytej choroby wrzodowej żołądka lub zabiegu chirurgicznego w obrębie przewodu
pokarmowego.
• Leczenia objawów niestrawności lub zgagi nieprzerwanie trwającego dłużej niż 4 tygodnie.
• Żółtaczki, zaburzenia czynności lub chorób wątroby.
• Innych ciężkich chorób wpływających na ogólne samopoczucie.
• Jeśli jest w wieku powyżej 55 lat i wystąpiły u niego nowe objawy lub zmienił się charakter
dotychczas obserwowanych objawów.
Pacjenci z długotrwałymi, nawracającymi objawami niestrawności lub zgagi, powinni podlegać
regularnej kontroli lekarskiej. W szczególności pacjenci powyżej 55 lat, stosujący codziennie leki w
leczeniu niestrawności lub zgagi wydawane bez recepty powinni o tym poinformować lekarza lub
farmaceutę.
U pacjentów nie należy stosować jednocześnie innych inhibitorów pompy protonowej lub
antagonistów receptorów histaminowych H2.
Pacjenci, u których ma zostać wykonana endoskopia lub ureazowy test oddechowy, powinni
skonsultować się z lekarzem zanim zastosują ten produkt leczniczy.
Pacjentów należy poinformować, że produkt nie jest przeznaczony do natychmiastowego usuwania
objawów. Ustępowanie objawów może być odczuwalne po około dobie stosowania pantoprazolu, a w
celu uzyskania całkowitego ustąpienia zgagi może być konieczne stosowanie go przez 7 dni. U
pacjentów nie należy stosować pantoprazolu zapobiegawczo.
Infekcje bakteryjne żołądkowo-jelitowe
Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego, z jakiegokolwiek powodu – także w wyniku
zastosowania inhibitorów pompy protonowej, zwiększa ilość bakterii zwykle obecnych w przewodzie
pokarmowym. Stosowanie leków zmniejszających wydzielanie kwasu żołądkowego, prowadzi do
nieznacznie większego ryzyka infekcji przewodu pokarmowego, takich jak zakażenie Salmonella,
Campylobacter lub Clostridium-difficile.
Ciężkie skórne reakcje niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCARs)
W związku z zastosowaniem pantoprazolu zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane z częstością
występowania „nieznana”, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-
Johnson syndrome, SJS), toksyczną rozpływną martwicę naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis,
TEN) oraz reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with
eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), które mogą zagrażać życiu lub powodować zgon (patrz
punkt 4.8).
Pacjentów należy poinformować o objawach podmiotowych i przedmiotowych oraz ściśle
monitorować ich pod kątem reakcji skórnych.
W przypadku pojawienia się objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na te reakcje
należy natychmiast odstawić pantoprazol i rozważyć alternatywne leczenie.
Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (SCLE)
2
Internal Use Only
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej jest związane ze sporadycznym występowaniem SCLE.
Jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni
słonecznych, z jednoczesnym bólem stawów, pacjent powinien niezwłocznie poszukać pomocy
medycznej, a lekarz powinien rozważyć możliwość przerwania stosowania produktu Pantoprazol
Teva. Wystąpienie SCLE w wyniku wcześniejszego leczenia inhibitorem pompy protonowej może
zwiększyć ryzyko SCLE w wyniku leczenia innymi inhibitorami pompy protonowej.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Zwiększenie stężenia chromatograniny A (CgA) może zakłócać badania wykrywające obecność
guzów neuroendokrynnych. Aby tego uniknąć, należy przerwać leczenie produktem leczniczym
Pantoprazol Teva na co najmniej 5 dni przed pomiarem stężenia CgA (patrz punkt 5.1). Jeżeli po
pomiarze wstępnym wartości stężenia CgA i gastryny nadal wykraczają poza zakres referencyjny,
pomiary należy powtórzyć po 14 dniach od zaprzestania leczenia inhibitorami pompy protonowej.
Za istotne w przypadku leczenia długoterminowego uznaje się następujące zagrożenia dodatkowe:
Produkt leczniczy Pantoprazol Teva jest przeznaczony wyłącznie do krótkotrwałego stosowania (do 4
tygodni) (patrz punkt 4.2). Należy ostrzec pacjentów przed dodatkowymi zagrożeniami wynikającymi
z długotrwałego stosowania produktów leczniczych. Należy podkreślać konieczność posiadania
recepty i systematycznego nadzoru.
Wpływ na wchłanianie witaminy B12:
Pantoprazol, jak wszystkie leki hamujące wydzielanie kwasu solnego w żołądku, może ograniczać
wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalamina) wskutek zmniejszenia stężenia lub całkowitego braku
kwasu solnego w soku żołądkowym. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z małym stężeniem
witaminy B12 w organizmie lub czynnikami ryzyka dotyczącymi ograniczonego wchłaniania witaminy
B12, leczonych długotrwale, lub w przypadku zaobserwowania odpowiednich objawów klinicznych.
Złamania kości:
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej, zwłaszcza przyjmowanych w dużych dawkach oraz w
długoterminowej terapii (powyżej 1 roku), może nieznacznie zwiększyć ryzyko złamań kości
biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa, szczególnie u osób w podeszłym wieku lub u osób z
innymi czynnikami ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że inhibitory pompy protonowej mogą
zwiększać ogólne ryzyko złamań o 10-40%. Wzrost ryzyka może być spowodowany również innymi
czynnikami. Pacjenci z ryzykiem wystąpienia osteoporozy powinni być leczeni zgodnie z
obowiązującymi wytycznymi klinicznymi w celu zapewnienia przyjmowania odpowiedniej dawki
witaminy D i wapnia.
Hipomagnezemia:
U pacjentów leczonych inhibitorami pompy protonowej, takimi jak pantoprazol, przez okres co
najmniej trzech miesięcy, a w większości przypadków przez okres jednego roku, rzadko stwierdzano
występowanie ciężkiej hipomagnezemii. Mogą wystąpić poważne objawy hipomagnezemii, takie jak
zmęczenie, tężyczka, majaczenie, drgawki, zawroty głowy i komorowe zaburzenia rytmu serca,
których początek występowania może być niezauważony i zostać przeoczony. Hipomagnezemia może
prowadzić do hipokalcemii i (lub) hipokaliemii (patrz punkt 4.8). Stan większości pacjentów, u
których wystąpiła hipomagnezemia (i hipomagnezemia związana z hipokalcemią i (lub) hipokaliemią)
poprawił się po suplementacji magnezu i przerwaniu stosowania inhibitorów pompy protonowej.
U pacjentów, u których planowane jest leczenie długoterminowe lub u pacjentów przyjmujących
inhibitory pompy protonowej jednocześnie z digoksyną lub produktami leczniczymi mogącymi
powodować hipomagnezemię (np. lekami moczopędnymi), personel medyczny powinien rozważyć
zbadanie stężenia magnezu w organizmie przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami pompy
protonowej i wykonywanie takich badań regularnie w okresie leczenia.
Substancje pomocnicze:
Sód
3
Internal Use Only
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, czyli jest zasadniczo
"wolny od sodu".
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Produkty lecznicze z farmakokinetyką wchłaniania zależną od odczynu pH
Pantoprazol Teva może zmniejszać wchłanianie substancji czynnych, których biodostępność zależy od
pH w żołądku (np. ketokonazolu).
Inhibitory proteazy wirusa HIV:
Przeciwwskazane jest stosowanie inhibitorów proteazy wirusa HIV, których wchłanianie zależy od
kwaśnego pH w żołądku, takich jak atazanawir czy nelfinawir jednocześnie z pantoprazolem, który
powoduje znaczne ograniczenie ich biodostępności (patrz punkt 4.3).
Pochodne kumaryny o działaniu przeciwzakrzepowym (fenprokumon lub warfaryna)
Na podstawie przeprowadzonych badań farmakokinetycznych nie stwierdzono występowania
interakcji pomiędzy pantoprazolem i fenprokumonem lub warfaryną. Jednakże po wprowadzeniu
produktu na rynek w pojedynczych przypadkach podczas ich jednoczesnego stosowania
zaobserwowano zmiany wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego – INR.
Dlatego też u pacjentów leczonych przeciwzakrzepowo pochodnymi kumaryny (np. fenprokumonem
lub warfaryną) zaleca się kontrolę czasu protrombinowego (INR) po rozpoczęciu, zakończeniu lub
podczas nieregularnego stosowania pantoprazolu.
Metotreksat
Istnieją pojedyncze doniesienia dotyczące zwiekszonego poziomu metotreksatu u niektórych
pacjentów podczas jednoczesnego stosowania wysokich dawek metotreksatu (np. 300 mg) oraz
inhibitorów pompy protonowej. W przypadku terapii, w których stosowane są wysokie dawki
metotreksatu, np. rak i łuszczyca, należy rozważyć tymczasowe odstawienie pantoprazolu.
Badania interakcji z innymi produktami leczniczymi
Pantoprazol jest metabolizowany w wątrobie przy udziale enzymatycznego układu cytochromu P-450.
Badania interakcji z karbamazepiną, kofeiną, diazepamem, diklofenakiem, digoksyną, etanolem,
glibenklamidem, metoprololem, naproksenem, nifedypiną, fenytoiną, piroksykamem, teofiliną i
doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi lewonorgestrel i etynyloestradiol nie
wykazały klinicznie istotnych interakcji. Jednakże, nie można wykluczyć interakcji pantoprazolu z
innymi substancjami, które są metabolizowane przy udziale tego samego układu enzymatycznego.
Nie stwierdzono interakcji z jednocześnie stosowanymi lekami zobojętniającymi.
Wpływ na badania laboratoryjne
W niektórych badaniach przesiewowych moczu na obecność tetrahydrokannabinolu (THC)
stwierdzono wyniki fałszywie dodatnie u pacjentów otrzymujących pantoprazol. Należy rozważyć
zastosowanie alternatywnej metody badania w celu weryfikacji wyników dodatnich.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania pantoprazolu u kobiet w ciąży. Badania na
zwierzętach wykazały jego toksyczny wpływ na reprodukcję. W badaniach przedklinicznych nie
wykazano dowodów dotyczących zaburzenia płodności bądź działania teratogennego (patrz punkt
5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Pantoprazolu nie należy stosować w ciąży.
Karmienie piersią
Stwierdzono obecność pantoprazolu lub jego metabolitów w mleku kobiet karmiących piersią. Wpływ
pantoprazolu na noworodki i niemowlęta karmione piersią jest nieznany. Produktu leczniczego
Pantoprazol Teva nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
4
Internal Use Only
Płodność
Badania na zwierzętach (punkt 5.3) nie wykazały związku pomiędzy zastosowaniem pantoprazolu a
zaburzeniem płodności.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Pantoprazol Teva nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Jakkolwiek mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia
(patrz punkt 4.8). W takich przypadkach pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać
maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
U około 5% pacjentów spodziewać się można wystąpienia działań niepożądanych.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Następujące działania niepożądane były zgłaszane po zastosowaniu pantoprazolu.
W poniższej tabeli działania niepożądane zostały uszeregowane zgodnie z klasyfikacją częstości
MedDRA:
Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko
(≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem Tabela nr 1. Działania niepożądane po stosowaniu
pantoprazolu w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
5
Internal Use Only
Częstość
występowania Często
Częstość
Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko
nieznana
Klasyfikacja
układów i narządów
Małopłytkowość;
Zaburzenia krwi
Agranulocytoza Leukopenia,
i układu chłonnego
pancytopenia
Nadwrażliwość
(w tym reakcje
Zaburzenia układu
anafilaktyczne
immunologicznego
i wstrząs
anafilaktyczny)
Hiponatre
Hiperlipidemie
mia,
i zwiększone
Hipomagne
Zaburzenia stężenie lipidów
zemia
metabolizmu (trójglicerydy,
Hipokalce
i odżywiania cholesterol);
mia(1)
Zmiana masy
Hipokaliem
ciała
ia(1)
Omamy;
Splątanie
(szczególni
e
u pacjentó
w
podatnych,
Depresja Dezorientacja
jak również
Zaburzenia Zaburzenia (i pogorszenie (i pogorszenie
nasilenie
psychiczne snu stanu stanu
podobnych
psychicznego) psychicznego)
objawów
w przypad
ku ich
wcześniejsz
ego
występowa
nia)
Bóle głowy;
Zaburzenia układu Zaburzenia
Zawroty Parestezje
nerwowego smaku
głowy
Zaburzenia
widzenia /
Zaburzenia oka
niewyraźne
widzenie
6
Internal Use Only
Biegunka;
Polipy Nudności /
dna wymioty;
żołądka Uczucie
(łagodne) pełności
w jamie Mikroskop
brzusznej owe
Zaburzenia żołądka i
i wzdęcia; zapalenie
jelit
Zaparcia; jelita
Suchość błony grubego
śluzowej jamy
ustnej;
Ból i
dyskomfort
w nadbrzuszu
Uszkodzeni
Zwiększona
a komórek
aktywność
wątroby;
enzymów Zwiększenie
Zaburzenia wątroby Żółtaczka;
wątrobowych stężenia
i dróg żółciowych Niewydoln
(aminotransfe bilirubiny
ość
raz,
komórek
γ-GT)
wątroby
Zespół
Stevensa-J
ohnsona;
Zespół
Lyella
(TEN);
Wysypka
polekowa z
eozynofilią
i objawami
ogólnoustr
ojowymi
Wysypka
Pokrzywka; (zespół
skórna /
Zaburzenia skóry Obrzęk DRESS);
Rumień /
i tkanki podskórnej naczyniorucho Rumień
Wykwity
wy wielopostac
skórne; Świąd
iowy;
Nadwrażli
wość na
światło;
Podostra
postać
skórna
tocznia
rumieniow
atego
(patrz
punkt 4.4).
Złamanie
Zaburzenia
kości Bóle stawów;
mięśniowo-szkieletow
biodrowej, Bóle mięśni
e i tkanki łącznej
kości
7
Internal Use Only
nadgarstka i
kręgosłupa.
Kanalikow
o-
śródmiąższ
owe
zapalenie
Zaburzenia nerek
nerek (z
i dróg moczowych
możliwą
progresją
do
niewydolno
ści nerek)
Zaburzenia układu
Ginekomastia
rozrodczego i piersi
Podwyższenie
Zaburzenia ogólne Osłabienie,
temperatury
i stany w miejscu zmęczenie i złe
ciała; Obrzęki
podania samopoczucie
obwodowe
1)
Hipokalcemia i (lub) hipokaliemia mogą być związane z występowaniem hipomagnezemii (patrz
punkt 4.4)
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C,
PL-02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Dawki do 240 mg podawane dożylnie przez 2 minuty były dobrze tolerowane.
Ponieważ pantoprazol w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, trudno poddaje się dializie.
W przypadku przedawkowania z klinicznymi objawami zatrucia, brak specyficznych zaleceń
dotyczących leczenia, poza leczeniem objawowym i wspomagającym.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Inhibitory pompy protonowej. Kod ATC: A02BC02
Mechanizm działania
Pantoprazol jest podstawionym benzoimidazolem, który hamuje wydzielanie kwasu solnego
w żołądku poprzez specyficzne blokowanie pompy protonowej w komórkach okładzinowych.
8
Internal Use Only
W kwaśnym środowisku, w świetle kanalików komórek okładzinowych, pantoprazol przekształcany
jest do postaci czynnej i hamuje aktywność H+, K+-ATP-azy, czyli końcowy etap wytwarzania kwasu
solnego w żołądku.
Stopień zahamowania wydzielania kwasu solnego jest zależny od dawki i dotyczy zarówno
podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. U większości pacjentów spadek
produkcji kwasu solnego prowadzi do ustąpienia zgagi i objawów refluksu w ciągu jednego tygodnia.
Pantoprazol zmniejsza kwaśność treści żołądkowej, w ten sposób zwiększa wydzielanie gastryny
w proporcjonalnym stopniu do zmniejszenia kwaśności. Wydzielanie gastryny jest odwracalne.
Ponieważ pantoprazol wiąże się z pompą protonową na poziomie receptora komórkowego, może on
wpływać na wydzielanie kwasu solnego niezależnie od stymulacji przez inne substancje
(acetylocholina, histamina, gastryna). Skutek jest taki sam niezależnie od tego, czy substancja czynna
jest podawana doustnie czy dożylnie.
Wartości stężenia gastryny na czczo ulegają zwiększeniu pod wpływem pantoprazolu. Podczas
krótkotrwałego stosowania w większości przypadków wartości te nie przekraczają górnej granicy
normy. Podczas długotrwałego leczenia stężenie gastryny w większości przypadków ulega
podwojeniu. Jednak nadmierne zwiększenie stężenia gastryny występuje tylko w sporadycznych
przypadkach. W wyniku tego, w rzadkich przypadkach długotrwałego leczenia obserwowano łagodne
do umiarkowanego zwiększenie liczby specyficznych komórek wydzielania wewnętrznego (tzw. ECL)
w żołądku (rozrost prosty do gruczolakowatego). Zgodnie z dotychczas przeprowadzonymi
badaniami, powstawanie zmian przedrakowiakowych (rozrost atypowy), czy rakowiaków żołądka,
jakie stwierdzono w badaniach na zwierzętach (patrz punkt 5.3), nie było obserwowane u ludzi.
Podczas leczenia przeciwwydzielniczymi produktami leczniczymi stężenie gastryny w surowicy ulega
zwiększeniu w odpowiedzi na zmniejszenie wydzielania kwasu solnego. Stężenie CgA również
zwiększa się z powodu zmniejszenia kwaśności wewnątrzżołądkowej. Zwiększenie stężenia CgA
może zakłócać badania wykrywające obecność guzów neuroendokrynnych.
Dostępne opublikowane dowody wskazują, że leczenie inhibitorami pompy protonowej należy
przerwać w okresie od 5 dni do 2 tygodni przed pomiarem stężenia CgA. Ma to na celu umożliwienie
powrotu stężenia CgA, mylnie zwiększonego w wyniku leczenia inhibitorami pompy protonowej, do
zakresu referencyjnego.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
W retrospektywnej analizie 17 badań z udziałem 5960 pacjentów z chorobą refluksową przełyku
(ang. GORD - Gastro-Oesophageal Reflux Disease), u których stosowano 20 mg pantoprazolu w
monoterapii, objawy związane z refluksem, np. zgaga i kwaśne odbijania, oceniano według
standardowej metodologii.
Wybrane badania musiały charakteryzować się przynajmniej jednym punktem oceny zarzucania
kwasu po dwóch tygodniach. Rozpoznanie GORD w tych badaniach oparte było na ocenie
endoskopowej, z wyjątkiem jednego badania, w którym włączanie pacjentów opierało się wyłącznie
na symptomatologii.
W tych badaniach odsetek pacjentów, u których wystąpiło pełne ustąpienie zgagi po 7 dniach, wynosił
pomiędzy 54,0% a 80,6%, w grupie stosujących pantoprazol. Po 14 i 28 dniach całkowite ustąpienie
zgagi wystąpiło odpowiednio u 62,9% do 88,6% oraz 68,1% do 92,3% pacjentów.
Podobne wyniki, jak w przypadku zgagi, osiągnięto w przypadku całkowitego ustąpienia kwaśnego
odbijania. Odsetek pacjentów, u których wystąpiło całkowite ustąpienie objawów zarzucania treści
żołądkowej wynosił odpowiednio: po 7 dniach pomiędzy 61,5% a 84,4%, po 14 dniach pomiędzy
67,7% a 90,4%, a po 28 dniach pomiędzy 75,2% a 94,5%.
Pantoprazol w każdym przypadku okazał się być skuteczniejszy od placebo i H2RA oraz nie gorszy
w stosunku do innych inhibitorów pompy protonowej. Odsetek pacjentów ze złagodzeniem objawów
choroby refluksowej był w znacznym stopniu niezależny od początkowego stopnia zaawansowania
GORD.
9
Internal Use Only
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma różnic w farmakokinetyce leku po pojedynczym i wielokrotnym podaniu. W zakresie dawek
od 10 do 80 mg kinetyka osoczowa pantoprazolu ma przebieg liniowy zarówno po podaniu doustnym,
jak i dożylnym.
Wchłanianie
Pantoprazol po podaniu doustnym wchłania się szybko i całkowicie. Całkowita dostępność
biologiczna pantoprazolu w postaci tabletki wynosi około 77%. Maksymalne stężenie w surowicy
krwi (Cmax) występuje przeciętnie 2,0-2,5 godziny (tmax) po doustnym podaniu pojedynczej dawki
20 mg i wynosi około 1-1,5 μg/mL. Wartości te nie ulegają zmianie po wielokrotnym podaniu.
Jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie ma wpływu na biodostępność (AUC lub Cmax), ale wzrasta
zmienność opóźnienia czasowego (tlag).
Dystrybucja
Objętość dystrybucji wynosi około 0,15 L/kg, wiązanie się z białkami krwi wynosi około 98%.
Metabolizm
Pantoprazol jest parwie wyłącznie metabolizowany w wątrobie.
Wydalanie
Klirens wynosi około 0,1 L/h/kg, a okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji (t½) wynosi około
1 godziny. Odnotowano kilka przypadków, w których stwierdzono opóźnienie eliminacji. W związku
z tym, że pantoprazol specyficznie wiąże się z pompą protonową w komórkach okładzinowych, okres
półtrwania w fazie eliminacji nie koreluje z dłuższym okresem działania (zahamowaniem wydzielania
kwasu).
Metabolity pantoprazolu są wydalane przede wszystkim przez nerki (około 80%); reszta wydalana jest
z kałem.
Głównym metabolitem zarówno w osoczu, jak i w moczu jest demetylopantoprazol, który jest
sprzęgany z siarczanem. Okres półtrwania głównego metabolitu (około 1,5 godziny) nie jest wiele
dłuższy niż okres półtrwania pantoprazolu.
Szczególne grupy pacjentów
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności zmniejszania dawki pantoprazolu u osób z zaburzeniami czynności nerek (w tym
u pacjentów poddawanych dializie, która usuwa tylko niewielkie ilości pantoprazolu). Tak jak
u zdrowych osób, okres półtrwania pantoprazolu jest krótki. Chociaż okres półtrwania głównego
metabolitu jest umiarkowanie wydłużony (2-3 godziny), wydalanie jest nadal szybkie i nie dochodzi
do kumulacji leku.
Zaburzenia czynności wątroby
Po podaniu pantoprazolu pacjentom z marskością wątroby (klasa A, B i C według Child-Pugh), okres
półtrwania wydłuża się od 3 do 7 godzin, a wartości AUC zwiększają się 3-6-krotnie. Mimo to,
Cmax zwiększa się tylko nieznacznie, 1,3-krotnie w porównaniu ze zdrowymi osobami.
Podeszły wiek
Niewielkie zwiększenie wartości AUC oraz Cmax u ochotników w wieku podeszłym w porównaniu
z ochotnikami w młodszym wieku nie jest klinicznie istotne.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
10
Internal Use Only
Dane nie-kliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych farmakologicznych badań
bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają
występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka.
W dwuletnich badaniach rakotwórczości przeprowadzonych u szczurów, stwierdzono występowanie
nowotworów neuroendokrynnych. Ponadto w jednym badaniu zaobserwowano u szczurów
występowanie brodawczaków komórek nabłonka płaskiego w przedżołądku. Mechanizm prowadzący
do powstania rakowiaków żołądka przez podstawione benzoimidazole został dokładnie zbadany
i pozwala stwierdzić, że jest to reakcja wtórna do znacznie zwiększonych stężeń gastryny w surowicy
krwi, występujących u szczurów podczas długotrwałego podawania pantoprazolu w dużych dawkach.
W dwuletnich badaniach u gryzoni zaobserwowano zwiększoną ilość przypadków guzów wątroby u
szczurów (tylko w jednym badaniu) oraz samic myszy, co było tłumaczone zjawiskiem zależnym od
dużej szybkości metabolizmu pantoprazolu w wątrobie.
W jednym dwuletnim badaniu, w którym podawano szczurom duże dawki pantoprazolu
(200 mg/kg mc.) zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości występowania zmian
nowotworowych w tarczycy. Występowanie tych nowotworów jest związane ze zmianami rozkładu
tyroksyny w wątrobie szczurów, wywołanymi przez pantoprazol. Ponieważ dawki lecznicze u ludzi są
małe, nie oczekuje się żadnych działań niepożądanych ze strony gruczołu tarczowego.
W badaniu wpływu na reprodukcję u szczurów w okresie około-poporodowym, mającym na celu
ocenę rozwoju kości, obserwowano oznaki toksyczności u potomstwa (śmiertelność, mniejsza średnia
masa ciała, mniejszy średni przyrost masy ciała i zmniejszony wzrost kości) przy ekspozycji (Cmax)
odpowiadającej około 2-krotności ekspozycji klinicznej u ludzi. Pod koniec fazy rekonwalescencji
parametry kostne były podobne we wszystkich grupach, a masy ciała również wykazywały tendencję
do odwracalności po upłynięciu okresu rekonwalescencji bez podawania leku. Zwiększoną
śmiertelność obserwowano jedynie w przypadku młodych szczurów przed zakończeniem karmienia
mlekiem matki (w wieku do 21 dni), które szacunkowo odpowiadają wiekiem niemowlętom w wieku
do 2 lat. Znaczenie tej obserwacji dla populacji dzieci i młodzieży nie jest znane. Wcześniejsze
badanie u szczurów w okresie okołoporodowym, z podawaniem nieznacznie mniejszych dawek, nie
wykazało żadnych działań niepożądanych po podaniu dawki 3 mg/kg mc. w porównaniu do małej
dawki 5 mg/kg mc. zastosowanej w tym badaniu. Badania nie wykazały wpływu na osłabienie
płodności ani działania teratogennego leku. Badania u szczurów dotyczące przenikania leku
przez barierę łożyskową wykazały zwiększone przenikanie leku do krążenia płodowego w
zaawansowanej ciąży. W wyniku tego stężenie pantoprazolu u płodu jest zwiększone krótko
przed porodem.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Rdzeń:
Disodu fosforan
Mannitol (75-315 μm)
Celuloza mikrokrystaliczna
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian
Otoczka:
Hypromeloza (typ 6cP)
Trietylu cytrynian
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30%
Żelaza tlenek żółty (E 172)
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
11
Internal Use Only
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
3 lata
Butelka z HDPE – Po pierwszym otwarciu butelki z HDPE okres trwałości produktu wynosi 28 dni.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
1. Blistry Aluminium/Aluminium – Przechowywać w temperaturze poniżej 30ºC.
2. Butelka z HDPE – Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
1. Blistry Aluminium/Aluminium – pakowane w opakowania zawierające 7 i 14 tabletek
2. Butelka z HDPE z polipropylenową (PP) zakrętką zabezpieczającą przed dostępem dzieci i
środkiem pochłaniającym wilgoć, zawierająca 28 tabletek, w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Bez szczególnych wymagań.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53
00-113 Warszawa
8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
19701
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
07.02.2012
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
30.11.2023 r.
12