CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
APAP dla dzieci FORTE 40 mg/ml zawiesina doustna
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
1 ml zawiera 40 mg paracetamolu.
Pełna strzykawka doustna dozująca (6 ml) zawiera 240 mg paracetamolu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Zawiera 0,68 mg/ml metylu parahydroksybenzoesanu (E 218), 0,12 mg/ml propylu
parahydroksybenzoesanu (E 216) i 500 mg/ml sacharozy, 1,9 mg/ml alkoholu (etanol).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Zawiesina doustna.
Lepki, biały do prawie biały roztwór o jednorodnym wyglądzie i pomarańczowym smaku.
Odczyn pH pomiędzy 5-6.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Lek stosowany do krótkotrwałego, objawowego leczenia gorączki (wysokiej temperatury) lub/i
bólu o małym i umiarkowanym nasileniu (np. bólu głowy, bólu gardła, bólu lub/i gorączki
w przebiegu grypy lub przeziębienia, bólu związanego z zapaleniem ucha środkowego, bólu
zęba, bolesnego ząbkowania, bólów menstruacyjnych, bólów mięśni i kości, bólu lub/i gorączki
związanych z odczynem poszczepiennym, gorączki w przebiegu ospy wietrznej lub biegunki
wirusowej, bólu po zabiegu usunięcia migdałków podniebiennych).
APAP dla dzieci FORTE to lek stosowany do leczenia bólu o małym i umiarkowanym nasileniu
i/lub gorączki u dzieci od 0 do 12 lat, młodzieży oraz dorosłych (włączając osoby w wieku
podeszłym).
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
APAP dla dzieci FORTE to lek stosowany do leczenia bólu o małym i umiarkowanym nasileniu
i/lub gorączki u dzieci o masie ciała do 40 kg (w przybliżeniu od 0 miesięcy do 12 lat),
młodzieży oraz u dorosłych (włączając osoby w wieku podeszłym).
U dzieci poniżej 3 miesiąca życia lek stosuje się tylko po zaleceniu lekarza.
Szczególnie ważne jest przestrzeganie sposobu dawkowania określonego masą ciała dziecka
i wybranie odpowiedniej dawki leku w ml zawiesiny doustnej.
Strona 1 z 13
Zalecana dawka dobowa paracetamolu to około 60 mg/kg/dobę podzielona na 4 lub 6
dawek w ciągu doby, to jest 15 mg/kg co 6 godzin lub 10 mg/kg co 4 godziny.
Instrukcja dla przykładowego dawkowania 15 mg/kg masy ciała co 6 godzin:
Objętość Dawka dobowa
Masa ciała Jednorazowa
jednorazowej
(orientacyjny wiek dawka Objętość leku
dawki leku APAP mg
w miesiącach lub paracetamolu APAP dla
dla dzieci FORTE paracetamolu
latach) (co 6 godzin) dzieci FORTE
(co 6 godzin)
3 kg (0 miesięcy) 45 mg 1,125 ml 180 mg 4,5 ml
4 kg (1 miesiąc) 60 mg 1,5 ml 240 mg 6 ml
5 kg (2 miesiące) 75 mg 1,875 ml 300 mg 7,5 ml
6 kg (3 miesiące) 90 mg 2,25 ml 360 mg 9 ml
7 kg (4-5 miesięcy) 105 mg 2,625 ml 420 mg 10,5 ml
8-10 kg (6-12
120-150 mg 3-3,75 ml 480-600 mg 12-15 ml
miesięcy)
11-15 kg (2-3 lata) 165-225 mg 4,125-5,625 ml 660-900 mg 16,5-22,5 ml
16-22 kg (4-6 lat) 240-330 mg 6-8,25 ml 960-1320 mg 24-33 ml
23-30 kg (6-9 lat) 345-450 mg 8,625-11,25 ml 1380-1800 mg 34,5-45 ml
31-40 kg (9-12 lat) 465-600 mg 11,625-15 ml 1860-2400 mg 46,5-60 ml
2460-3000 mg
(więcej niż 41 61,5-75 ml
Więcej niż 41 kg do 50 kg mc.)
615-1000 mg 15,375-25 ml
(powyżej 12 lat) 4000 mg
(więcej niż 51 100 ml
kg mc.)
6 ml zawiesiny doustnej = 240 mg paracetamolu
Przy powyższym schemacie dawkowania odstęp pomiędzy kolejnymi dawkami musi
wynosić minimum 6 godzin.
Instrukcja dla przykładowego dawkowania 10 mg/kg masy ciała co 4 godziny:
Objętość Dawka dobowa
Masa ciała Jednorazowa
jednorazowej
(orientacyjny wiek dawka Objętość leku
dawki leku APAP mg
w miesiącach lub paracetamolu APAP dla
dla dzieci FORTE paracetamolu
latach) (co 4 godzin) dzieci FORTE
(co 4 godzin)
3 kg (0 miesięcy) 30 mg 0,75 ml 180 mg 4,5 ml
4 kg (1 miesiąc) 40 mg 1,0 ml 240 mg 6 ml
5 kg (2 miesiące) 50 mg 1,25 ml 300 mg 7,5 ml
6 kg (3 miesiące) 60 mg 1,5 ml 360 mg 9 ml
Strona 2 z 13
7 kg (4-5 miesięcy) 70 mg 1,75 ml 420 mg 10,5 ml
8-10 kg (6-12
80-100 mg 2-2,5 ml 480-600 mg 12-15 ml
miesięcy)
11-15 kg (2-3 lata) 110-150 mg 2,75-3,75 ml 660-900 mg 16,5-22,5 ml
16-22 kg (4-6 lat) 160-220 mg 4-5,5 ml 960-1320 mg 24-33 ml
23-30 kg (6-9 lat) 230-300 mg 5,75-7,5 ml 1380-1800 mg 34,5-45 ml
31-40 kg (9-12 lat) 310-400 mg 7,75-10 ml 1860-2400 mg 46,5-60 ml
2460-3000 mg
(więcej niż 41 61,5-75 ml
Więcej niż 41 kg do 50 kg mc.)
410-1000 mg 10,25-25 ml
(powyżej 12 lat) 4000 mg
(więcej niż 51 100 ml
kg mc.)
6 ml zawiesiny doustnej = 240 mg paracetamolu
Przy powyższym schemacie dawkowania odstęp pomiędzy kolejnymi dawkami musi
wynosić minimum 4 godzin.
Nie wolno przekraczać maksymalnej dawki dobowej z powodu ryzyka ciężkiego uszkodzenia
wątroby (patrz punkt 4.4 i 4.9).
Butelkę należy dobrze wstrząsnąć przez użyciem.
Dokładną ilość leku APAP dla dzieci FORTE należy podawać przy użyciu doustnej strzykawki
dozującej dołączonej do opakowania. Doustną strzykawkę dozującą po użyciu należy
kilkukrotnie ręcznie opłukać aż po jej wylot (wypełniając ją wodą).
W przypadku wysokiej gorączki, objawów wtórnego zakażenia lub przedłużających się
objawów trwających dłużej niż 2 dni, pacjentowi/opiekunowi powinien zostać polecony kontakt
z lekarzem (patrz punkt 4.4.).
U dzieci o masie ciała mniejszej niż 7 kg (6 miesiąc życia) należy rozważyć podawanie
czopków, jeśli są dostępne i podawanie tej postaci farmaceutycznej nie jest niemożliwe ze
względów klinicznych (np. biegunka).
U dzieci o masie ciała większej niż 41 kg (starsze niż 12 lat), młodzieży i dorosłych inne
postacie farmaceutyczne paracetamolu mogą zostać rozważone, jako bardziej właściwe.
APAP dla dzieci FORTE jest lekiem gotowym i może być przyjmowany wraz z jedzeniem
i napojami. Spożywanie jedzenia nie wykazało wpływu na skuteczność leku, jednak
przyjmowanie tego leku po posiłku może opóźnić wystąpienie efektów jego działania.
Ciężka niewydolność wątroby:
Należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
Strona 3 z 13
Lekka do umiarkowanej niewydolność wątroby:
U pacjentów z lekką do umiarkowanej niewydolnością wątroby lub z zespołem Gilbert’a
(rodzinna żółtaczka niehemolityczna) dobowa dawka skuteczna nie powinna przekraczać
60 mg/kg/dobę (do maksimum 2 g/dobę).
Niewydolność nerek:
Paracetamol należy stosować z ostrożnością w przypadku występowania niewydolności nerek
i zaleca się w przypadku ciężkiej niewydolności nerek wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami.
W przypadku klirensu kreatyniny mniejszego niż 10 ml/min, minimalny odstęp pomiędzy
dwoma podaniami powinien wynosić 8 godzin.
Pacjenci dializowani: po hemodializie, ale nie po dializie otrzewnowej, powinna zostać podana
dawka podtrzymująca leku.
Osoby starsze: zgodnie z danymi farmakokinetycznymi dawkowanie nie wymaga zmian.
Należy jednak pamiętać, że tacy pacjenci są bardziej podatni na wystąpienie niewydolności
nerek i/lub wątroby.
4.3 Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Długotrwałe lub częste stosowanie
Należy unikać przedłużonego lub częstego stosowania. Należy poinformować pacjenta, aby nie
przyjmował jednocześnie innych produktów leczniczych zawierających paracetamol.
Przyjmowanie wielokrotnych dawek dobowych w pojedynczej dawce może spowodować
ciężkie uszkodzenia wątroby; w takim przypadku nie występuje utrata przytomności.
Jednak należy niezwłocznie zwrócić się po pomoc medyczną. Przedłużone przyjmowanie
z wyjątkiem stosowania pod nadzorem lekarza, może być szkodliwe.
Po leczeniu długoterminowym (ponad 3 miesiące) lekami przeciwbólowymi stosowanymi
co drugi dzień lub częściej, może wystąpić lub nasilić się ból głowy. Ból głowy związany
z nadużywaniem leków przeciwbólowych (ang. – medication overuse headache - MOH) nie
powinien być leczony poprzez zwiększenie dawki. W takich przypadkach stosowanie leków
przeciwbólowych należy przerwać w porozumieniu z lekarzem.
Nagłe odstawienie po długotrwałym, w dużych dawkach, nieprawidłowym stosowaniu leków
przeciwbólowych może prowadzić do bólów głowy, zmęczenia, bólu mięśni, nerwowości
i objawów wegetatywnych. Te objawy z odstawienia ustępują w ciągu kilku dni. Do tego czasu
należy unikać dalszego przyjmowania leków przeciwbólowych i nie należy rozpoczynać
ponownie ich stosowania bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Niewydolność wątroby i nerek
Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu u pacjentów z umiarkowaną
i ciężką niewydolnością nerek, łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby (w tym
zespół Gilbert'a), ciężką niewydolnością wątroby (>9 wg skali Child-Pugh), ostrym zapaleniem
wątroby, jednoczesnego leczenia produktami leczniczymi, które wpływają na czynność
wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną,
uzależnieniem od alkoholu, odwodnieniem i przewlekłym niedożywieniem (patrz punkt 4.2).
Strona 4 z 13
Ryzyko przedawkowania jest większe u pacjentów z alkoholową chorobą wątroby bez cech
marskości wątroby. Należy zachować ostrożność w przypadku przewlekłego alkoholizmu.
Dawka dobowa nie powinna przekraczać w takim przypadku 2 gramów.
W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zwrócić się po pomoc medyczną, nawet,
jeśli pacjent czuje się dobrze, ponieważ istnieje ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia wątroby
(patrz punkt 4.9).
Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia paracetamolem (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą wrażliwych na kwas acetylosalicylowy,
ponieważ obserwowano łagodne reakcje skurczu oskrzeli po paracetamolu (reakcja krzyżowa).
Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku wysokiej gorączki, objawów wtórnego
zakażenia lub przedłużających się innych objawów.
Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion
gap metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów
z ciężką chorobą, taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów
z niedożywieniem lub z innymi źródłami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm),
leczonych paracetamolem w dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas, lub
skojarzeniem paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA
spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie
przyjmowania paracetamolu i ścisłą obserwację pacjenta. Pomiar 5-oksoproliny moczowej
może być przydatny do identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny
HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.
Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży leczonej dawką paracetamolu 60 mg/kg mc. na dobę, jednoczesne
stosowanie innych leków przeciwgorączkowych nie jest uzasadnione, z wyjątkiem przypadków
nieskuteczności.
Ważne informacje dotyczące niektórych składników leku APAP dla dzieci FORTE
Lek zawiera sacharozę. Nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją fruktozy, zaburzonym wchłanianiem glukozy-galaktozy lub niedoborem
sacharazy-izomaltazy. Dawki powyżej 10 ml zawiesiny doustnej zawierają więcej niż
5 g sacharozy w dawce, co powinno być rozważone u pacjentów chorujących na cukrzycę.
Sacharoza może być szkodliwa dla zębów.
Lek zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E 218) oraz propylu parahydroksybenzoesan
(E 216). Mogą one powodować reakcje alergiczne (także opóźnione).
Ten lek zawiera 1,9 mg alkoholu (etanolu) w każdym 1 ml co jest równoważne 161,5 mg/85 ml
lub 256,5 mg/135 ml (0,19% w/v). Ilość alkoholu w 85 ml tego leku jest równoważna mniej niż
4 ml piwa lub 2 ml wina. Ilość alkoholu w 135 ml tego leku jest równoważna mniej niż 6 ml
piwa lub 3 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych
skutków.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 25 ml (największa jednorazowa dawka),
to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Strona 5 z 13
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Paracetamol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie i dlatego może wchodzić w interakcje
z innymi produktami leczniczymi, które korzystają z tej samej drogi metabolicznej lub które
mogą hamować lub indukować takie drogi. Niektóre jego metabolity są hepatotoksyczne
i dlatego jednoczesne stosowanie substancji indukujących enzymy (ryfampicyna, pewne leki
przeciwpadaczkowe, itp.) może powodować reakcje hepatotoksyczne, zwłaszcza, gdy
stosowane są wysokie dawki paracetamolu.
Poniżej niektóre z potencjalnie najbardziej znaczących interakcji wpływających na stosowanie
paracetamolu:
Jednoczesne stosowanie paracetamolu z: Możliwe działania niepożądane:
Alkohol etylowy Nasila toksyczność paracetamolu,
najprawdopodobniej przez indukowanie
wątrobowego tworzenia hepatotoksycznych
metabolitów paracetamolu (patrz punkt 4.4).
Leki przeciwcholinergiczne (glikopironium, Obniżają wchłanianie paracetamolu, z
propantelina) możliwym zahamowaniem jego skuteczności
poprzez zmniejszenie tempa opróżniania
żołądka.
Hormonalne środki Obniżają stężenie paracetamolu w osoczu z
antykoncepcyjne/estrogeny możliwym zahamowaniem jego skuteczności
przez możliwą indukcję jego metabolizmu.
Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, Zmniejszają biodostępność paracetamolu jak
fenobarbital, metylfenobarbital, prymidon) i nasilają hepatotoksyczność w przypadku
przedawkowania poprzez indukowanie
metabolizmu wątrobowego.
Węgiel aktywny Zmniejsza wchłanianie paracetamolu, gdy
jest przyjęty szybko po przedawkowaniu.
Izoniazyd Zmniejszenie klirensu paracetamolu,
z możliwym nasileniem jego działania i (lub)
toksyczności poprzez zahamowanie jego
metabolizmu w wątrobie.
Metoklopramid i domeperydon Zwiększają wchłanianie paracetamolu
w jelicie cienkim poprzez wpływ tych leków
na opróżnianie żołądka.
Probenecyd Zwiększa okres półtrwania paracetamolu w
osoczu, poprzez zmniejszenie jego rozpadu
oraz wydalania z moczem jego metabolitów.
Propranolol Zwiększa osoczowe stężenie paracetamolu,
najpewniej przez hamowanie jego
metabolizmu w wątrobie.
Żywice jonowymienne (kolestyramina) Zmniejszają wchłanianie paracetamolu, z
możliwym zahamowaniem jego skuteczności
poprzez adsorpcję paracetamolu w jelicie.
Ryfampicyna Zwiększa klirens paracetamolu i tworzenie
jego hepatotoksycznych metabolitów wyniku
możliwej indukcji jego metabolizmu
w wątrobie.
Poniżej niektóre z potencjalnie najbardziej znaczących interakcji wpływające na klinicznie
istotne zmiany w stosowaniu innych produktów leczniczych:
Strona 6 z 13
Jednoczesne stosowanie paracetamolu z: Możliwe działania niepożądane:
Doustne leki przeciwzakrzepowe Działanie przeciwzakrzepowe może być
(acenokumarol, warfaryna) nasilone, poprzez hamujący wpływ na
wątrobowe wytwarzanie czynników
krzepnięcia. Jednak, z powodu najwyraźniej
małego klinicznego znaczenia tej interakcji u
większości pacjentów, przyjmujących leki
przeciwzakrzepowe należy rozważyć inną
terapię przeciwbólową przy użyciu
salicylanów. Pomimo to, dawka i długość
terapii powinna być tak krótka jak to
możliwe z okresową kontrolą INR.
Chloramfenikol Nasilona toksyczność chloramfenikolu,
najpewniej poprzez zahamowanie jego
metabolizmu w wątrobie.
Lamotrygina Zmniejsza biodostępność lamotryginy
z możliwym osłabieniem jej działania,
z powodu prawdopodobnego indukowania jej
metabolizmu wątrobowego
Zydowudyna Pomimo, iż możliwe zwiększenie
toksyczności zydowudyny (neutropenia,
hepatotoksyczność) było opisywane
w pojedynczych przypadkach, wydaje się,
że nie ma interakcji dotyczących kinetyki
pomiędzy tymi dwoma lekami.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacyliną,
ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z występowaniem kwasicy metabolicznej
z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów
z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).
Interakcje z badaniami diagnostycznymi:
Paracetamol może wpływać na wyniki Możliwe działanie:
następujących oznaczeń:
Krew Zwiększenie aktywności aminotransferaz
(AlAT i AspAT), fosfatazy zasadowej,
zwiększenie stężenia amoniaku, bilirubiny,
kreatyniny, dehydrogenazy mleczanowej
(LDH) i mocznika; zwiększenie
(interferencja z badaniem) stężenia glukozy,
teofiliny oraz kwasu moczowego.
Wydłużenie czasu protrombinowego
(u pacjentów stosujących przewlekłe leczenie
warfaryną, jednak bez znaczenia
klinicznego). Zmniejszenie stężenia glukozy
(interferencja z badaniem) oznaczanej przy
użyciu metody oksydaza-peroksydaza.
Mocz Może wystąpić fałszywe zwiększenie stężenia
metadrenaliny oraz kwasu moczowego.
Mocz oznaczenia kwasem 5- Paracetamol może powodować fałszywie
hydroksyindolooctowym (5-HIAA) pozytywne wyniki oceny jakościowej testów
przesiewowych wykorzystujących odczynnik
Strona 7 z 13
nitrozonaftolowy. Test ilościowy jest
niezaburzony.
Test bentiromidowy do oceny dysfunkcji Paracetamol, podobnie jak bentiromid, jest
trzustki także metabolizowany do arylaminy, i w ten
sposób ujawniona ilość odzyskanego kwasu
paraaminobenzoesowego (PABA) zwiększa
się; zaleca się przerwanie leczenia
paracetamolem na co najmniej trzy dni przed
podaniem bentiromidu
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży wskazuje na to, że lek nie wywołuje wad
rozwojowych ani nie jest toksyczny dla płodów lub noworodków. Wnioski z badań
epidemiologicznych dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie
paracetamolu in utero, są niejednoznaczne. Paracetamol można stosować w okresie ciąży, jeżeli
jest to klinicznie uzasadnione. Jednak należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną dawkę
przez jak najkrótszy czas i możliwie najrzadziej.
W trakcie ciąży paracetamol nie powinien być przyjmowany w połączeniu z innymi produktami
leczniczymi gdyż bezpieczeństwo stosowania w takich przypadkach nie zostało potwierdzone.
Karmienie piersią
Po podaniu doustnym paracetamol przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach.
Nie donoszono o niepożądanym wpływie na niemowlęta. Paracetamol może być stosowany
przez kobiety karmiące piersią, tak długo jak zalecane dawkowanie nie zostanie przekroczone.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Paracetamol nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jednakże należy rozważyć, iż w trakcie terapii przy użyciu paracetamolu można zaobserwować
takie działania niepożądane jak lekka senność i zawroty głowy.
4.8 Działania niepożądane
Reakcje wymienione poniżej są opisany w następującej częstości występowania: często (≥1/100
do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do ≤1/100); rzadko (≥1/10,000 do ≤1/1,000); bardzo rzadko
(≤1/10,000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
− Bardzo rzadko: trombocytopenia, leukopenia, pancytopenia.
Zaburzenia układu nerwowego:
− Często: lekka senność.
− Niezbyt często: zawroty głowy, senność, nerwowość.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
− Niezbyt często: uczucie palenia w gardle.
− Bardzo rzadko: skurcz oskrzeli u pacjentów predysponowanych.
Strona 8 z 13
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe:
− Często: nudności, wymioty.
− Niezbyt często: biegunka, ból brzucha, zaparcie.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
Biologiczne objawy hepatotoksyczności mogą zostać zaobserwowane poprzez zwiększenie
aktywności aminotransferaz po terapii dużymi dawkami paracetamolu.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
− Rzadko: alergiczne zapalenie skóry, włączając reakcje nadwrażliwości (mianowicie
pokrzywka, świąd), rumień i obrzęk naczynioruchowy.
Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
− Niezbyt często: działanie nefrotoksyczne. Nie było ono opisywane w przypadku
stosowania dawek terapeutycznych, za wyjątkiem jako wynik przedłużonego
podawania.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:
– Częstość nieznana: kwasica metaboliczna z dużą luką anionową.
Opis wybranych działań niepożądanych
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol, obserwowano przypadki
kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową
(patrz punkt 4.4). Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia
glutationu u tych pacjentów.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego
powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Przyjęcie dużych dawek paracetamolu może prowadzić do objawów zatrucia z opóźnieniem
24 do 48 godzin. U pacjentów może rozwinąć się dysfunkcja wątroby, martwica komórek
wątroby i śpiączka wątrobowa (która może być śmiertelna).
Może wystąpić ostra niewydolność nerek jako następstwo niewydolności wątroby lub, rzadziej,
w sytuacji jej niewystępowania.
Pacjenci otrzymujący terapię lekami indukującymi enzymy lub z alkoholizmem w wywiadzie
Strona 9 z 13
mają zwiększoną podatność na rozwój hepatotoksyczności.
Uszkodzenie wątroby jest możliwe u dorosłych, którzy przyjęli 10g lub więcej paracetamolu.
Spożycie 5g lub więcej paracetamolu może doprowadzić do uszkodzenia wątroby u pacjentów
z czynnikami ryzyka (patrz poniżej).
Czynniki ryzyka:
Jeśli pacjent
a) jest długotrwale leczony karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, prymidonem,
ryfampicyną, zielem dziurawca lub innym lekiem indukującym enzymy wątrobowe.
lub
b) regularnie spożywa alkohol etylowy w ilościach przewyższających zalecane.
lub
c) jest najpewniej w stanie niedoboru glutationu np. zaburzenia jedzenia, mukowiscydoza,
zakażenie HIV, głodzenie, wyniszczenie.
Mogą wystąpić następujące objawy przedawkowania paracetamolu:
− W fazie I, która trwa 12 do 14 godzin po przedawkowaniu, pacjenci mogą, często,
przejawiać bladość, nudności, wymioty, nasilone pocenie, senność i złe samopoczucie.
− W fazie II, po 24 do 48 godzin, jest obserwowane subiektywne zmniejszenie objawów,
lecz zaczynają się pojawiać pierwsze oznaki uszkodzenia wątroby: lekki ból brzucha,
powiększenie wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz stężenia
bilirubiny, wydłużony czas protrombinowy oraz skąpomocz.
− W fazie III, po 48 godzinach, aktywność aminotransferaz osiąga maksimum,
z żółtaczką, zaburzenia krzepnięcia krwi, hypoglikemia, rozwój śpiączki wątrobowej.
Donoszono o występowaniu zaburzeń rytmu serca.
U dorosłych hepatotoksyczność może wystąpić po zażyciu dawki pojedynczej 10-15 g
(150-250 mg/kg mc.) paracetamolu; dawki 20-25 g lub większe są potencjalnie śmiertelne.
Przypadki śmiertelne są rzadkie po dawkach mniejszych niż 15 g paracetamolu.
Leczenie:
Właściwa kontrola przedawkowania paracetamolu wymaga natychmiastowego leczenia.
Pomimo braków wczesnych objawów, pacjenci powinni udać się na ostry dyżur do szpitala
w celu natychmiastowego leczenia.
Jeśli zatrucie zdarzyło się mniej niż 4 godziny temu i w dawce równej lub większej niż 10 g
natychmiastowe leczenie w przypadku przedawkowania paracetamolu polega na opróżnieniu
żołądka poprzez jego odessanie lub płukanie oraz podanie węgla aktywowanego (tylko jeśli
odtrutka jest podawana dożylnie, gdyż węgiel aktywowany zatrzyma wchłanianie odtrutki
podanej doustnie).
Jako że ilość przyjętego paracetamolu jest zazwyczaj nieznana, niemiarodajna dla podejścia
terapeutycznego, oznaczenie stężenia paracetamolu w osoczu powinno zostać wykonane jak
najszybciej, jednak nigdy przed upływem 4 godzin od przyjęcia (aby zapewnić, że maksymalne
stężenie zostało już osiągnięte). Właściwą terapię z użyciem odtrutki, acetylocysteiny, należy
wdrożyć jak najszybciej (nie należy czekać na wyniki badań laboratoryjnych z rozpoczęciem
terapii zatrucia), jeśli nie minęło więcej niż 24 godziny od przyjęcia. Wyniki są bardzo dobre,
jeśli acetylocysteina jest podana w ciągu pierwszych 16 godzin, a zwłaszcza pierwszych
8 godzin. Jakkolwiek, są doniesienia o sukcesach terapeutycznych nawet, gdy podanie
acetylocysteiny zostało rozpoczęte 36 godzin po przyjęciu paracetamolu. Jeśli pacjent nie jest
Strona 10 z 13
w stanie przyjąć acetylocysteiny z powodu wymiotów, umieszczenie sondy dwunastniczej
umożliwi jej podanie. Inną możliwością jest podanie doustne metioniny, jeśli pacjent nie
wymiotuje i jest przytomny.
U pacjentów z niewydolnością wątroby powinien zostać podany dożylnie roztwór glukozy
w celu prewencji hypoglikemii.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, Paracetamol.
Kod ATC: N02BE01
Paracetamol ma farmakologiczne właściwości, o udowodnionej skuteczności, jako środek
przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, dodatkowo wykazuje słaby efekt przeciwzapalny.
Mechanizm działania przeciwbólowego nie został w pełni określony. Główny mechanizm
działania paracetamolu może polegać na hamowaniu syntezy prostaglandyn w ośrodkowym
układzie nerwowym (OUN) oraz, w mniejszym stopniu, poprzez aktywność obwodową
polegającą na blokowaniu tworzenia impulsów bólowych. Aktywność obwodowa może być
także efektem hamowania syntezy prostaglandyn lub hamowania syntezy lub aktywności
innych substancji, które uwrażliwiają receptory bólowe na stymulację mechaniczną czy
chemiczną.
Paracetamol prawdopodobnie działa przeciwgorączkowo poprzez bezpośrednie działanie na
ośrodek termoregulacji w podwzgórzu, który powoduje obwodowe rozszerzenie naczyń
powodujące zwiększony przepływ krwi w skórze, pocenie oraz utratę ciepła. Wpływ ośrodkowy
prawdopodobnie polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn w podwzgórzu.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie:
Po podaniu doustnym paracetamol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu
pokarmowego. Po podaniu paracetamolu, maksymalne stężenie w osoczu osiąga się w ciągu
10 do 60 minut. Po 8 godzinach jedynie mała ilość leku jest wykrywalna w osoczu.
Dystrybucja:
Paracetamol jest szybko i równomiernie rozprowadzany do większości tkanek.
Wiązanie paracetamolu z białkami osocza jest nieistotne.
Metabolizm:
Paracetamol jest metabolizowany przez enzymy układu mikrosomów w wątrobie. Około 80 -
85% paracetamolu w organizmie jest sprzęgane głównie z kwasem glukuronowym, rzadziej
z kwasem siarkowym. Mała ilość paracetamolu jest deacetylowana, najpewniej do
p-aminofenolu, który powoduje methemoglobinemię.
Wyniki badań przeprowadzonych in vitro i na zwierzętach potwierdzają, iż małe ilości
paracetamolu są metabolizowane przez mikrosomalny enzym cytochrom P-450, dający czynny
metabolit pośredni, który jest w większości metabolizowany poprzez sprzęganie z glutationem
i ostatecznie wydalony w moczu z kwasem merkapturowym. Sugeruje się, iż ten pośredni
metabolit jest odpowiedzialny za martwicę wątroby indukowaną przez paracetamol oraz,
że duże dawki paracetamolu mogą powodować niedobór glutationu, który powoduje
dezaktywację tego toksycznego metabolitu.
Strona 11 z 13
Przy dużych dawkach wydajność drogi metabolicznej sprzęgania w kwasem glukuronowym
oraz z kwasem siarkowym może zostać przekroczona, co skutkuje zwiększeniem metabolizmu
paracetamolu innymi drogami.
Leki prawdopodobnie wpływające na ten proces metaboliczny (jak na przykład:
acetylocysteina, cysteina, merkaptoamina) badano jako możliwe odtrutki hepatotoksyczności
wywołanej przez paracetamol.
Wydalanie:
Okres półtrwania paracetamolu w osoczu wynosi 1,25 – 3 godziny. Okres półtrwania w osoczu
może być wydłużony w przypadku przyjęcia dawek toksycznych lub u pacjentów
z uszkodzeniami wątroby.
Paracetamol jest wydalany z moczem głównie jako glukuronian acetaminofenu i w małych
ilościach jako siarczan i merkaptan acetaminofenu oraz w postaci niezmienionej.
Około 85% dawki paracetamolu jest wydalana z moczem w postaci wolnej lub sprzężonej
w ciągu 24 godzin po przyjęciu. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek
podanie paracetamolu może skutkować kumulacją paracetamolu sprzężonego.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Paracetamol w dawkach hepatotoksycznych wykazał w badania na myszach i szczurach potencjał
genotoksyczny i rakotwórczy (guzy wątroby i pęcherza). Jednak uważa się, że ta genotoksyczna
i rakotwórcza aktywność jest związana ze zmianami metabolizmu paracetamolu, gdy ten jest
podawany w dużych dawkach/dużym stężeniu i nie powoduje ryzyka dla stosowania
klinicznego. W dawkach niehepatotoksycznych paracetamol nie był teratogenny u myszy oraz
nie powodował anomalii w rozwoju wewnątrzmacicznym u szczurów. Duże dawki
paracetamolu podane doustnie wpływają niekorzystnie na spermatogenezę oraz powodują
atrofię jąder.
Konwencjonalne badania zgodnie z aktualnie obowiązującymi standardami dotyczącymi oceny
toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie są dostępne.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Kwas cytrynowy jednowodny
Sodu cytrynian dwuwodny
Sacharoza
Metylu parahydroksybenzoesan (E 218)
Propylu parahydroksybenzoesan (E 216)
Guma ksantan
Woda oczyszczona
Aromat pomarańczowy:
Aromaty naturalne
Aromaty sztuczne
Etanol
Butylohydroksyanizol (E 320)
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
Strona 12 z 13
6.3 Okres ważności
3 lata
Po pierwszym otwarciu - 6 miesięcy.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w temperaturze poniżej 30˚C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Butelka z bursztynowego szkła (typu III) z plastikową białą zakrętką (PP) zabezpieczającą
przed dostępem dzieci i zamieszczoną instrukcją otwierania z pierścieniem (PP) i łącznikiem
(LDPE) do strzykawki doustnej w tekturowym pudełku.
Butelka zawiera 85 ml lub 135 ml zawiesiny doustnej.
Do opakowania dołączona jest strzykawka doustna z LDPE/PS o pojemności 6 ml.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Niewykorzystane leki oraz materiały odpadowe powinny zostać usunięte zgodnie z lokalnymi
wymogami.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
US Pharmacia Sp. z o.o.
ul. Ziębicka 40
50-507 Wrocław
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
21719
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 28 luty 2014 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 10 kwiecień 2019 r.
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
20-10-2025 r.
Strona 13 z 13