CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Nurofen dla dzieci, 60 mg, czopki
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
1 czopek zawiera: 60 mg ibuprofenu
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Czopek
Czopki o barwie prawie białej lub białej, o cylindrycznym kształcie.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Objawowe leczenie bólu o nasileniu małym do umiarkowanego.
Objawowe leczenie gorączki.
Nurofen dla dzieci stosuje się, gdy podanie produktu w formie doustnej jest niewskazane np. gdy
występują wymioty.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do krótkotrwałego użycia.
Nurofen dla dzieci 60 mg czopki należy stosować wylącznie u dzieci powyżej 3 miesiąca życia, o
masie ciała nie mniejszej niż 6,0 kg. Nie należy przekraczać jednorazowej dawki 10 mg ibuprofenu
na kg masy ciała. Między podaniem kolejnej dawki powinno minąc minimum 6 godzin.
Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 20-30 mg ibuprofenu na kg masy ciała w 3-
4 dawkach podzielonych. Oznacza to:
U dzieci o masie ciała od 6,0 do 8,0 kg (3 do 9 miesięcy) dawka początkowa to 1 czopek. Jeśli to
konieczne można zastosować kolejny czopek jednak nie wcześniej niż po upływie 6-8 godzin. Nie
stosować więcej niż 3 czopki w ciągu 24 godzin.
U dzieci o masie ciała od 8,0 do 12,5 kg (9 miesięcy do 2 lat) dawka początkowa to
1 czopek. Jeśli to konieczne można zastosować kolejny czopek jednak nie wcześniej niż po
upływie 6 godzin. Nie stosować więcej niż 4 czopki w ciągu 24 godzin.
Leku Nurofen dla dzieci 60 mg czopki nie należy stosować u niemowląt o masie ciała poniżej 6,0
kg (poniżej 3 miesiąca życia) (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby przed zastosowaniem leku Nurofen dla dzieci
powinni skonsultować się z lekarzem.
W przypadku dzieci w wieku 3 - 5 miesięcy, należy zasięgnąć porady lekarza jeśli objawy nasilają się
lub jeśli nie ustępują po 24 godzinach.
W przypadku dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy, należy zasięgnąć porady lekarza, jeśli podawanie
leku jest konieczne przez więcej niż 3 dni lub jeśli objawy ulegają nasileniu.
Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia
objawów (patrz punkt 4.4).
Sposób podawania
Podanie doodbytnicze
4.3 Przeciwwskazania
Pacjenci z nadwrażliwością na substancje czynną) lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu
leczniczego wymienioną w punkcie 6.1.
Pacjenci, u których po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego, ibuprofenu lub innych niesteroidowych
leków przeciwzapalnych występowały kiedykolwiek w wywiadzie reakcje nadwrażliwości (np. skurcz
oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, astma, nieżyt błony śluzowej nosa lub pokrzywka).
Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie, związane z leczeniem NLPZ w
wywiadzie.
Czynna lub nawracająca w wywiadzie choroba wrzodowa/krwawienie (dwa lub więcej wyraźne
epizody potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia).
Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca.
Pacjenci z krwawieniem z naczyń mózgowych lub z innym czynnym krwawieniem.
Pacjenci z niewyjaśnionym zaburzeniami hematopoezy.
Pacjenci z ciężkim odwodnieniem (wywołanym wymiotami, biegunką lub niewystarczającym
spożyciem płynów).
W trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6).
Niemowlęta o masie ciała poniżej 6,0 kg (poniżej 3 miesiąca życia).
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Działania niepożądane można zminimalizować poprzez stosowanie najniższej skutecznej dawki przez
najkrótszy czas konieczny do kontrolowania objawów (patrz "Ryzyko dotyczące przewodu
pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego").
Osoby w podeszłym wieku: U osób w podeszłym wieku częściej występują reakcje niepożądane po
podaniu NLPZ, w szczególności w postaci krwawienia z przewodu pokarmowego lub jego perforacji,
które to zdarzenia mogą prowadzić do zgonu. Osoby w podeszłym wieku mają zwiększone ryzyko
skutków działań niepożądanych.
Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występują:
• toczeń rumieniowaty układowy oraz mieszana choroba tkanki łącznej, ze względu na zwiększone
ryzyko rozwoju jałowego zapalenia opon mózgowych (patrz punkt 4.8);
• wrodzone zaburzenia metabolizmu porfiryn (np. ostra przerywana porfiria);
• zaburzenia przewodu pokarmowego i przewlekłe choroby zapalne jelit (wrzodziejące zapalenie
jelita grubego, choroba Crohna) (patrz punkt 4.8);
• występujące w wywiadzie nadciśnienie i (lub) niewydolność serca, ponieważ zgłaszano przypadki
zatrzymania płynów i obrzęków w związku z leczeniem NLPZ;
• zaburzenia czynności nerek, ponieważ może nastąpić pogorszenie czynności nerek (patrz punkt
4.3 i 4.8);
• zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 4.3 i 4.8);
• bezpośrednio po poważnej operacji;
• katar sienny, polipy nosa lub przewlekłe obturacyjne choroby układu oddechowego, ponieważ
występuje zwiększone ryzyko reakcji alergicznych. Reakcje alergiczne mogą występować pod
postacią napadów astmy (tak zwana astma analgetyczna), obrzęku naczynioruchowego lub
pokrzywki;
• pacjenci, u których występowały reakcje alergiczne na inne substancje, ze względu na istniejące u
nich zwiększone ryzyko wystąpienia nadwrażliwości na Nurofen.
Inne NLPZ: Należy unikać stosowania leków z grupy NLPZ w skojarzeniu z selektywnymi
inhibitorami cyklooksygenazy-2.
Maskowanie objawów zakażenia podstawowego: Nurofen dla dzieci może maskować objawy
zakażenia, co może prowadzić do opóźnionego rozpoczęcia stosowania właściwego leczenia, a przez
to pogarszać skutki zakażenia. Zjawisko to zaobserwowano w przypadku pozaszpitalnego
bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań bakteryjnych ospy wietrznej. Jeśli lek Nurofen dla dzieci
stosowany jest z powodu gorączki lub bólu związanych z zakażeniem, zaleca się kontrolowanie
przebiegu zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien skonsultować się z lekarzem,
jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i naczynia mózgowe:
Ostrożność (konsultacja z lekarzem lub farmaceutą) jest wymagana przed rozpoczęciem leczenia u
pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie i (lub) niewydolności serca, ponieważ były
zgłaszane przypadki zatrzymania płynów, nadciśnienia i obrzęków w związku z terapią lekami z
grupy NLPZ.
Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie ibuprofenu, szczególnie
w dużych dawkach (2400 mg na dobę) przez długi okres, może być związane z niewielkim
zwiększeniem ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowych w naczyniach tętniczych (np. zawał
mięśnia sercowego lub udar mózgu). Generalnie, badania epidemiologiczne nie wskazują na
zwiększone ryzyko zawału mięśnia sercowego podczas stosowania małych dawek ibuprofenu (np.
≤1200 mg/dobę).
U pacjentów leczonych Nurofen dla dzieci zgłaszano przypadki zespołu Kounisa. Zespół Kounisa
zdefiniowano jako objawy sercowo-naczyniowe wtórne do reakcji alergicznej lub nadwrażliwości
związanej ze zwężeniem tętnic wieńcowych i potencjalnie prowadzącej do zawału mięśnia
sercowego.
Wpływ na przewód pokarmowy: Przypadki krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia
lub perforacji przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, opisywano po stosowaniu
wszystkich NLPZ w dowolnym momencie leczenia, z towarzyszącymi objawami ostrzegawczymi lub
bez, zarówno u pacjentów z dodatnim, jak i ujemnym wywiadem odnośnie przebycia w przeszłości
poważnych zdarzeń dotyczących przewodu pokarmowego, zaburzeń odbytnicy i odbytu.
Ryzyko wystąpienia krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego zwiększa
się wraz ze wzrostem wielkości dawki leku z grupy NLPZ, u pacjentów z chorobą wrzodową w
wywiadzie, szczególnie powiązaną z krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3) oraz u osób w
podeszłym wieku. U tych pacjentów należy rozpocząć leczenie od najmniejszej dostępnej dawki.
U tych pacjentów oraz u pacjentów wymagających skojarzonego stosowania małych dawek kwasu
acetylosalicylowego lub innych leków zwiększających ryzyko wystąpienia reakcji układu
pokarmowego należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami osłonowymi (np. mizoprostolu lub
inhibitorów pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5).
Pacjenci, u których występuje działanie toksyczne na przewód pokarmowy w wywiadzie,
zwłaszcza w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy w obrębie jamy
brzusznej (zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowym etapie
leczenia.
Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów przyjmujących w skojarzeniu produkty lecznicze,
które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia owrzodzenia lub krwawienia, takie jak doustne
kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory zwrotnego
wychwytu serotoniny lub leki antyagregacyjne, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5).
U pacjentów przyjmujących Nurofen dla dzieci, u których wystąpiło krwawienie z przewodu
pokarmowego lub jego owrzodzenie, należy zaprzestać leczenia.
Należy zachować ostrozność u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie
(wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna), ponieważ ich stan może ulec pogorszeniu
(patrz punkt 4.8).
Układ oddechowy: u pacjentów z astmą oskrzelową, chronicznym nieżytem nosa, zapaleniem
zatok, polipami nosa lub z chorobami alergicznymi w wywiadzie może wystąpic skurcz
oskrzeli.
Inne uwagi: Bardzo rzadko obserwuje się przypadki ciężkich ostrych reakcji nadwrażliwości (np.
wstrząs anafilaktyczny). Leczenie musi zostać przerwane po wystąpieniu pierwszych objawów reakcji
nadwrażliwości po przyjęciu/podaniu produktu leczniczego Nurofen. Specjalistyczny personel
medyczny musi zastosować konieczne środki, w zależności od objawów.
Ibuprofen, będący substancją czynną produktu Nurofen, może powodować przemijające zahamowanie
czynności płytek krwi (zahamowanie agregacji). Dlatego też zaleca się staranne monitorowanie
pacjentów z zaburzeniami układu krzepnięcia.
Podczas długotrwałego stosowania leku Nurofen Junior, wymagane jest regularne oznaczanie
parametrów czynnościowych wątroby i nerek, a także morfologii krwi.
Długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych z powodu bólu głowy może nasilać dolegliwości. W
przypadku podejrzenia lub pewności, że taka sytuacja ma miejsce, należy zasięgnąć porady lekarskiej i
przerwać leczenie. Polekowego bólu głowy należy spodziewać się u pacjentów, u których często lub
codziennie występują bóle głowy, pomimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków
przeciwbólowych.
W przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania NLPZ, nasileniu mogą ulec działania
niepożądane związane z działaniem substancji czynnej, szczególnie te dotyczące układu pokarmowego
i ośrodkowego układu nerwowego.
W trakcie leczenia pacjentów z niewydolnością serca, nerek lub wątroby, przyjmujących leki
moczopędne lub po dużym zabiegu chirurgicznym z utratą płynów, należy rozważyć
monitorowanie diurezy oraz czynności nerek.
Nerki: Na ogół nawykowe przyjmowanie leków przeciwbólowych, szczególnie skojarzenie kilku
różnych substancji przeciwbólowych, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem
niewydolności nerek (nefropatia analgetyczna).
Dzieci: Istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek u odwodnionych dzieci.
Wpływ płodności u kobiet: Patrz punkt 4.6
Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR)
Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR)w tym złuszczające zapalenie skóry, rumień
wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
(TEN) i polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS) oraz ostra
uogólniona osutka krostkowa (AGEP), mogące zagrażać życiu lub prowadzić do śmierci, były
zgłaszane w związku ze stosowaniem ibuprofenu (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych reakcji
jest największe na początku leczenia, Większość tych realizacji wystąpiła w ciągu pierwszego
miesiąca.
Jeśli objawy przedmiotowe i podmiotowe świadczą o wystąpieniu tych reakcji, należy
natychmiast odstawić ibuprofen i rozważyć zastosowanie alternatywnego leczenia (stosownie do
przypadku).
W wyjątkowych przypadkach, przyczyną ciężkich powikłań infekcyjnych tkanek miękkich i skóry
może być ospa wietrzna. Zaleca się unikanie stosowania ibuprofenu u pacjentów chorych na ospę.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Należy unikać stosowania ibuprofenu z poniższymi lekami:
Kwas acetylosalicylowy (ASA): z wyjątkiem małych dawek ASA zleconych przez lekarza zgodnie z
standardami praktyki klinicznej, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych (patrz punkt 4.4)
Inne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2: Należy unikać równoczesnego
stosowania dwóch lub więcej NLPZ, ze względu na możliwe zwiększenie ryzyka występowania
działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).
Dane doświadczalne sugerują, że ibuprofen może hamować wpływ małych dawek kwasu
acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, jeśli oba leki podawane są jednocześnie. Dane te są
jednakże ograniczone, a niejasności dotyczące ekstrapolacji danych ex vivo do sytuacji klinicznej
sprawiają, iż nie można wyciągnąć żadnych jednoznacznych wniosków dotyczących regularnego
stosowania ibuprofenu; uważa się również, że doraźne stosowanie ibuprofenu nie wywiera działania
mającego znaczenie kliniczne (patrz punkt 5.1).
Ibuprofen (podobnie jak inne NLPZ) powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności w
połączeniu z:
• Kortykosteroidami: Zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego
(patrz punkt 4.4).
• Lekami przeciwzakrzepowymi: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych,
takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4).
• Fenytoiną: Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Nurofen z lekami zawierającymi
fenytoinę może zwiększać stężenie tych leków w surowicy krwi. Oznaczanie stężenia fenytoiny w
surowicy nie jest rutynowo wymagana w przypadku prawidłowego stosowania (maksymalnie
przez 3 dni).
• Lekami przeciwpłytkowymi i selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny
(SSRI): Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
• Lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE, leki beta-adrenolityczne i antagoniści
receptora angiotensyny II) i moczopędnymi: NLPZ mogą osłabiać działanie tych leków. U części
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub pacjentów w
podeszłym wieku z upośledzeniem czynności nerek) jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE,
leków beta-adrenolitycznych czy antagonistów receptora angiotensyny II, a także leków
hamujących cyklooksygenazę, może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek z ostrą
niewydolnością nerek włącznie, która zwykle jest odwracalna. Dlatego takie jednoczesne leczenie
należy stosować z zachowaniem ostrożności, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku.
Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni oraz należy rozważyć monitorowanie czynności
nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w późniejszym okresie. Leki
moczopędne mogą zwiększać ryzyko nefrotoksycznego działania NLPZ.
• Glikozydami nasercowymi: NLPZ mogą nasilać niewydolność serca, zmniejszać GFR i zwiększać
stężenie glikozydów w osoczu. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Nurofen z
produktami zawierającymi digoksynę może zwiększać stężenie tych leków w surowicy.
Oznaczanie stężenia digoksyny w surowicy nie jest z reguły wymagane podczas prawidłowego
stosowania (maksymalnie przez 3 dni).
• Cyklosporyną: Zwiększenie ryzyka nefrotoksyczności.
• Litem: Istnieje możliwość zwiększenia stężenia litu w osoczu. Oznaczanie stężenia litu w
surowicy nie jest z reguły wymagane przy prawidłowym stosowaniu (maksymalnie przez 3 dni).
• Probenecydem i sulfinpirazonem: Produkty lecznicze zawierające probenecyd lub sulfinpirazon
mogą opóźniać wydalanie ibuprofenu.
• Lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas: Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego
Nurofen oraz diuretyków oszczędzających potas może prowadzić do wystąpienia hiperkaliemii
(zaleca się oznaczanie stężenia potasu w surowicy krwi).
• Metotreksatem: Istnieją dowody na potencjalny wzrost stężenia metotreksatu w osoczu. Podanie
produktu leczniczego Nurofen w ciągu 24 godzin przed podaniem lub po podaniu metotreksatu
może prowadzić do występowania zwiększonych stężeń metotreksatu i nasilenia jego działania
toksycznego.
• Zydowudyną: Istnieją dowody na zwiększenie ryzyka występowania wylewów krwi do stawów i
krwiaków u pacjentów z hemofilią zakażonych wirusem HIV, którzy otrzymują jednocześnie
leczenie zydowudyną i ibuprofenem.
• Pochodnymi sulfonylomocznika: W badaniach klinicznych wykazano występowanie interakcji
między niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi a lekami hipoglikemizującymi (pochodnymi
sulfonylomocznika). Choć dotychczas nie opisywano interakcji między ibuprofenem a
pochodnymi sulfonylomocznika, to w przypadku jednoczesnego ich stosowania zaleca się
profilaktycznie oznaczanie glikemii.
• Takrolimusem: Podczas jednoczesnego stosowania tych dwóch produktów leczniczych występuje
zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego.
• Antybiotykami z grupy chinolonów: Dane uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują, że
NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków z grupy
chinolonów. Pacjenci przyjmujący NLPZ i chinolony mogą być narażeni na zwiększone ryzyko
drgawek.
• Inhibitorami CYP2C9: Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może
zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W badaniu z worykonazolem oraz
flukonazolem (inhibitory CYP2C9) obserwowano zwiększenie ekspozycji na S(+)-ibuprofen o
około 80 do 100%. Zmniejszenie dawki ibuprofenu należy rozważyć podczas jednoczesnego
stosowania silnych inhibitorów CYP2C9, szczególnie gdy duże dawki ibuprofenu są podawane z
worykonazolem lub flukonazolem.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Zahamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpłynąć na ciążę i (lub) rozwój zarodka lub
płodu.
Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca
i wytrzewienia po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży. Ryzyko
bezwzględne wad układu krążenia wzrastało z wartości poniżej 1% do około 1,5 %. Uważa się, że
ryzyko zwiększa się wraz z dawką oraz czasem trwania leczenia. U zwierząt wykazano, że podawanie
inhibitorów syntezy prostaglandyn zwiększa ryzyko utraty ciąży w fazie przedimplantacyjnej i
poimplantacyjnej zarodka oraz ryzyko obumarcia zarodka lub płodu. Ponadto u zwierząt
otrzymujących inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy opisywano zwiększoną
częstość występowania różnych wad, w tym wad serca i naczyń.
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może powodować małowodzie wynikające z zaburzenia
czynności nerek płodu. Stan ten może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle
odwracalny po odstawieniu leku. Ponadto stwierdzano zwężenie przewodu tętniczego po leczeniu w
drugim trymestrze. W większości przypadków objawy ustąpiły po zaprzestaniu leczenia. Z tego
względu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie stosować ibuprofenu, jeśli nie jest to
jednoznacznie konieczne. Jeśli ibuprofen jest stosowany przez kobietę starającą się zajść w ciążę lub
w trakcie pierwszego lub drugiego trymestru ciąży, czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy,
a dawka jak najmniejsza. W przypadku stosowania ibuprofenu przez kilka dni po rozpoczęciu
20. tygodnia ciąży należy rozważyć monitorowanie pacjentki przed porodem pod kątem małowodzia i
zwężenia przewodu tętniczego. W przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu
tętniczego należy przerwać stosowanie ibuprofenu.
W trzecim trymestrze ciąży stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn może narażać płód na:
- toksyczność sercowo-płucną (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i
nadciśnienie płucne); zaburzenia czynności nerek, mogące ulec progresji do
niewydolności nerek z małowodziem (patrz powyżej); matkę i noworodka, pod koniec
ciąży, na:
- możliwe wydłużenie czasu krwawienia - działanie antyagregacyjne może ujawnić się
nawet po bardzo małych dawkach;
- zahamowanie czynności skurczowej macicy, prowadzące do opóźnienia porodu lub
wydłużenia czasu jego trwania.
W związku z powyższym, ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży.
Karmienie piersią
Ibuprofen i jego metabolity mogą w małych dawkach przenikać do mleka matki. Ponieważ nie było
dotychczas doniesień o szkodliwym wpływie produktu leczniczego u niemowląt, podczas
krótkotrwałego leczenia bólu i gorączki w zalecanych dawkach nie jest na ogół konieczne przerywanie
karmienia piersią.
Płodność
Istnieją dowody na to, że leki hamujące cyklooksygenazę /syntezę prostaglandyn mogą powodować
zaburzenia płodności u kobiet przez wpływ na owulację. Działanie to jest przemijające i ustępuje po
zakończeniu terapii.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Podczas krótkotrwałego stosowania, lek nie ma wpływu lub wywiera nieznaczny wpływ na zdolność
do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Wykaz poniższych działań niepożądanych obejmuje wszystkie działania niepożądane, które
obserwowano podczas leczenia ibuprofenem, również po zastosowaniu dużych dawek podczas
długotrwałego leczenia pacjentów z chorobami reumatycznymi. Podane częstotliwości, które
wykraczają poza bardzo rzadkie przypadki, odnoszą się do krótkotrwałego stosowania dawek
dobowych maksymalnie do 1200 mg ibuprofenu w postaci doustnej oraz maksymalnie 1800 mg dla
czopków.
W przypadku wymienionych poniżej działań niepożądanych należy brać pod uwagę fakt, iż w
większości zależą one od użytej dawki i charakteryzują się dużą zmiennością międzyosobniczą.
Zdarzenia niepożądane związane ze stosowaniem ibuprofenu przedstawiono poniżej według
klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość ich występowania określono
następująco:
Bardzo często: ≥1/10,
Często: ≥1/100, <1/10,
Niezbyt często: ≥1/1000, < 1/100,
Rzadko: ≥1/10 000, < 1/1000,
Bardzo rzadko: < 1/10 000,
Częstość nieznana (nie można ocenić na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy częstości występowania, działania niepożądane przedstawione są według
malejącej ciężkości.
Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego. Działania
niepożądane zazwyczaj zależą od dawki; w szczególności ryzyko krwawienia z przewodu
pokarmowego jest zależne od zakresu dawek oraz czasu stosowania produktu leczniczego. Może
wystąpić choroba wrzodowa, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasem ze
skutkiem śmiertelnym, szczególnie u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Po podaniu
ibuprofenu opisywano przypadki nudności, wymiotów, biegunki, wzdęć z oddawaniem gazów, zaparć,
niestrawności, bólu brzucha, smolistych stolców, krwistych wymiotów, wrzodziejącego zapalenia
błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna
(patrz punkt 4.4). Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka.
W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i
niewydolności serca.
Badania kliniczne i dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych
dawkach (2400 mg na dobę) i przez długi okres, może wiązać się niewielkim wzrostem ryzyka
wystąpienia zdarzeń zakrzepowych dotyczących naczyń tętniczych (np. zawał mięśnia sercowego lub
udar mózgu) (patrz punkt 4.4).
Opisywano związane z zakażeniem zaostrzenie stanów zapalnych (np. wystąpienie martwiczego
zapalenia powięzi) wskutek stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Jest to
prawdopodobnie związane z mechanizmem działania niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Jeśli podczas stosowania produktu leczniczego Nurofen wystąpią lub nasilą się objawy zakażenia,
pacjentowi należy zalecić niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza. Należy ocenić, czy istnieją wskazania
do zastosowania leczenia przeciwzakaźnego (antybiotykoterapia).
Podczas długotrwałego leczenia należy kontrolować morfologię krwi.
Pacjent powinien być poinstruowany, aby poinformować lekarza i przerwać przyjmowanie produktu
Nurofen, jeśli występuje jeden z objawów reakcji nadwrażliwości, co może nastąpić nawet po
pierwszym użyciu. W takim przypadku wymagana jest natychmiastowa pomoc lekarza.
Pacjenta należy poinformować, aby w przypadku wystąpienia silnego bólu nadbrzuszu, smolistych
stolców lub krwawych wymiotów odstawił produkt leczniczy i natychmiast zgłosił się do lekarza.
Grupa układów narządów Częstość Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia Bardzo Podczas zakażenia wirusem ospy wietrznej może
pasożytnicze rzadko wystąpić zaostrzenie stanów zapalnych związanych z
zakażeniem (np. wystąpienie martwiczego zapalenia
powięzi), a w wyjątkowych przypadkach ciężkie
zakażenia skóry i powikłania dotyczące tkanek
miękkich.
Zaburzenia krwi i układu Bardzo Zaburzenia układu krwiotwórczego (niedokrwistość,
chłonnego rzadko leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia,
agranulocytoza). Do pierwszych objawów należą:
gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia
błony śluzowej jamy ustnej, objawy grypopodobne,
silne wyczerpanie, niewyjaśnione krwawienie i
siniaczenie. W takich przypadkach pacjent powinien
natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z
lekarzem. Pacjent nie powinien leczyć się samodzielnie
lekami przeciwbólowymi lub przeciwgorączkowymi.
Zaburzenia psychiczne Bardzo Reakcje psychotyczne i depresja
rzadko
Zaburzenia układu Reakcje nadwrażliwości obejmują1:
immunologicznego
Niezbyt Pokrzywka i świąd
często
Bardzo Ciężkie reakcje nadwrażliwości. Objawy mogą
rzadko obejmować: obrzęk twarzy, języka lub krtani, duszność,
częstoskurcz, spadek ciśnienia krwi (anafilaksja, obrzęk
naczynioruchowy lub ciężki wstrząs).
Częstość Reaktywność dróg oddechowych, w tym astma, skurcz
nieznana oskrzeli, duszność
Zaburzenia układu Niezbyt Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak
nerwowego często ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie,
drażliwość lub zmęczenie
Bardzo Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych2
rzadko
Zaburzenia oka Niezbyt Zaburzenia widzenia
często
Zaburzenia ucha i Rzadko Szumy uszne
błędnika
Zaburzenia serca Bardzo Niewydolność serca, kołatanie serca i obrzęki, zawał
rzadko mięśnia sercowego
Częstość Zespół Kounisa
nieznana
Zaburzenia naczyniowe Bardzo Nadciśnienie, zapalenie naczyń
rzadko
Zaburzenia żołądka i jelit Często Dolegliwości ze strony układu pokarmowego, np. ból
brzucha, nudności i niestrawność, a także biegunka,
wzdęcia z oddawaniem gazów, zaparcia, zgaga,
wymioty, niewielka utrata krwi z przewodu
pokarmowego, która w wyjątkowych przypadkach
może prowadzić do niedokrwistości.
Niezbyt Owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja lub
często krwawienie z przewodu pokarmowego. Wrzodziejące
zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie
wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby
Crohna (patrz punkt 4.4), zapalenie błony śluzowej
żołądka, zlokalizowane podrażnienie odbytnicy.
Bardzo Zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, tworzenie się
rzadko przeponopodobnych zwężeń jelita.
Zaburzenia wątroby i Bardzo Zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie wątroby,
dróg żółciowych rzadko szczególnie podczas długotrwałego leczenia,
niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki Niezbyt Różne wysypki skórne
podskórnej często
Bardzo Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR) (w tym
rzadko rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry,
zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka), łysienie.
Częstość Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi
nieznana (zespół DRESS). Ostra uogólniona osutka krostkowa
(AGEP).
Reakcje nadwrażliwości na światło.
Zaburzenia nerek i dróg Rzadko W rzadkich przypadkach może wystąpić uszkodzenie
moczowych nerek (martwica brodawek nerkowych) i zwiększenie
stężenia mocznika we krwi.
Bardzo Obrzęki, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem
rzadko tętniczym lub niewydolnością nerek, zespół
nerczycowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, któremu
może towarzyszyć ostra niewydolność nerek.
Badania Rzadko Zmniejszenie stężenia hemoglobiny
Opis wybranych działań niepożądanych
1
Po zastosowaniu ibuprofenu zgłaszano występowanie reakcji nadwrażliwości, które mogą
obejmować: (a) nieswoiste reakcje alergiczne i anafilaksję, (b) zaburzenia dróg oddechowych,
włączając astmę, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli i duszność lub (c) rozmaite zaburzenia skóry,
włączając wysypkę różnego typu, świąd, pokrzywkę, plamicę, obrzęk naczynioruchowy oraz rzadziej,
złuszczające i pęcherzowe dermatozy (w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół
Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy).
2
Patogeneza polekowego aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych nie została w pełni
poznana. Jednakże dostępne dane dotyczące zależnego od NLPZ aseptycznego zapalenia opon
mózgowo-rdzeniowych wskazują na reakcje immunologiczne (ze względu na czasowy związek z
przyjmowaniem leku oraz ustępowanie objawów po odstawieniu produktu leczniczego). U pacjentów
z istniejącymi chorobami autoimmunologicznymi (np. toczeń rumieniowaty układowy, mieszana
choroba tkanki łącznej) podczas leczenia ibuprofenem odnotowano pojedyncze przypadki objawów
występujących w aseptycznym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, takich jak sztywność karku,
ból głowy, nudności, wymioty, gorączka, dezorientacja.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
4.9 Przedawkowanie
Po zastosowaniu dawki powyżej 200 mg/kg masy ciała istnieje ryzyko wystąpnienia działania
toksycznego.
a) Objawy przedawkowania:
Objawy przedawkowania to nudności, wymioty, bóle brzucha lub rzadziej biegunka. Możliwy jest
oczopląs, zaburzenia widzenia, szumy uszne, ból głowy i krwawienie z przewodu pokarmowego.
Cięższe zatrucie wpływa toksycznie na ośrodkowy układ nerwowy i objawia się zaburzeniami
równowagi, zawrotami głowy, sennością, a sporadycznie także pobudzeniem i dezorientacją, utratą
przytomności lub śpiączką. Sporadycznie mogą wystąpić napady drgawkowe. Długotrwałe stosowanie
dawek wyższych niż zalecane lub przedawkowanie może spowodować kwasicę kanalików nerkowych
i hipokaliemię. Podczas ciężkich zatruć może wystąpić kwasica metaboliczna. Może także wystąpić
hipotermia i hiperkaliemia, a czas protrombinowy/INR może być zwiększony, prawdopodobnie z
powodu zakłóceń działania znajdujących się w krwioobiegu czynników krzepnięcia. Może wystąpić
ostra niewydolność nerek, niewydolność wątroby, hipotensja, depresja oddechowa i sinica. U
pacjentów z astmą może wystąpić zaostrzenie objawów astmy.
b) Leczenie przedawkowania:
Nie istnieje specyficzne antidotum.
Leczenie powinno mieć charakter objawowy i podtrzymujący, zapewniający drożność dróg
oddechowych i monitorowanie czynności serca i czynności życiowych, o ile są stabilne. Należy
rozważyć doustne podanie węgla aktywnego lub płukanie żołądka w ciągu 1 godziny od przyjęcia
potencjalnie toksycznej dawki. Jeśli dawka ibuprofenu już została wchłonięta, można podać substancje
alkaliczne w celu pobudzenia zwiększenia wydalania kwasu ibuprofenu z moczem. W przypadku
częstych lub długotrwałych drgawek należy zastosować dożylnie diazepam lub lorazepam. W
przypadku objawów astmy należy podać lek rozszerzający oskrzela. Należy skontaktować się z
lokalnym centrum zatruć w celu uzyskania porady lekarskiej.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właścwości farmakodynamiczne
Grupa fannakoterapeutyczna: niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne;
pochodne kwasu propionowego.
Kod ATC: M0l AE0l
Ibuprofen jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) wykazującym w eksperymentalnych
badaniach na zwierzętach działanie hamujące syntezę prostaglandyn. U ludzi ibuprofen wykazuje
działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i przeciwgorączkowe. Ponadto, ibuprofen odwracalnie
hamuje agregację płytek.
Z danych klinicznych wynika, że ibuprofen podany jednocześnie z małymi dawkami kwasu
acetylosalicylowego może hamować jego działanie zapobiegające agregacji płytek krwi. W
badaniu, w którym pojedynczą dawkę 400 mg ibuprofenu podawano w ciągu 8 godzin przed lub 30
min po podaniu kwasu acetylosalicylowego o natychmiastowym uwalnianiu (81 mg), nastąpiło
osłabienie wpływu kwasu acetylosalicylowego na powstawanie tromboksanu lub agregację płytek
krwi. Niemniej jednak, ograniczenia tych danych i niepewność dotycząca ekstrapolacji danych
uzyskanych ex vivo do sytuacji klinicznej sprawiają, że nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków
dotyczących regularnego stosowania ibuprofenu i uważa się, także za mało prawdopodobne, aby
doraźne stosowanie ibuprofenu wywierało działanie o znaczeniu klinicznym.
Skuteczność kliniczną ibuprofenu wykazano w leczeniu bólu o nasileniu słabym do
umiarkowanego, takiego jak bóle w trakcie ząbkowania i bóle zęba, bóle głowy, bóle uszu, bóle
gardła, bóle pooperacyjne, bóle na skutek uszkodzenia tkanek miękkich i gorączki, w
tym spowodowane odczynem poszczepiennym, jak również w bólu i gorączce występujących w
przeziębieniu i grypie.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Ibuprofen w postaci czopków po podaniu doodbytniczym wchłania się szybko i prawie
całkowicie. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 0,75 godziny od podania czopka w dawce
60 mg.
Ibuprofen wiąże się silnie z białkami osocza i przenika do płynu synowialnego.
Ibuprofen jest metabolizowany w wątrobie do dwóch głównych nieaktywnych metabolitów, które
w takiej postaci lub w postaci sprzężonej wydalane są przez nerki wraz z nieznaczną ilością
ibuprofenu w postaci niezmienionej. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki - szybko i
całkowicie.
Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin.
Nie obserwowano zmian farmakokinetycznych u osób w podeszłym wieku.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Subchroniczne i przewlekłe działanie toksyczne ibuprofenu obserwowane w badaniach
prowadzonych na zwierzętach powodowało głównie uszkodzenie i owrzodzenie przewodu
pokarmowego. Badania in vitro i in vivo nie wykazały potencjalnej mutagenności ibuprofenu. W
badaniach na szczurach i myszach nie wykazano rakotwórczego wpływu ibuprofenu. Ibuprofen
prowadził do zahamowania owulacji u królików oraz do zaburzenia implantacji zarodka u kilku
gatunków zwierząt (szczurów, myszy, królików). Badania eksperymentalne przeprowadzone na
szczurach i królikach wykazały, że ibuprofen przenika przez barierę łożyska. Po podaniu dawki
toksycznej dla samicy, zwiększyła się częstość występowania wad rozwojowych (uszkodzenia
przegrody międzykomorowej) u potomstwa szczurów.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Tłuszcz stały (Witepsol H15)
Tłuszcz stały (Witepsol W 45)
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy
6.3 Okres ważności
2 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister z folii Al/PE/PE/Al w tekturowym pudełku
Zawartość opakowań: 10 1ub 20 czopków.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Bez szczególnych wymagań.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU
Reckitt Benckiser (Poland) S.A.
ul. Okunin 1
05-100 Nowy Dwór Mazowiecki
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr: 12327
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 03.08.2006 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 16.08.2011 r.
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘSCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
23.04.2025