Witaminy A, E i D

Vigantoletten 1000j.m. 90 tabletek

EAN: 5909991264697
Producent: PROCTER & GAMBLE MANUFACTURING GMBH

Status:
 dostępny od zaraz

Orientacyjny czas dostawy:

 1 dzień roboczy

33,96 PLN
Ilość

Vigantoletten 1000 (0,025 mg) 90 tabletek 
 

Skład:

1 tabletka zawiera 25 mikrogramów cholekalcyferolu równoważnego 1000 j.m. witaminy D. Pełny wykaz substancji pomocniczych: patrz punkt 6.1.
Wskazania:

  • zapobieganie krzywicy
  • zapobieganie schorzeniom w przypadku stwierdzonego ryzyka niedoboru witaminy D
  • leczenie krzywicy i (lub) osteomalacji
  • leczenie wspomagające w osteoporozie

Przeciwwskazania:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną (cholekalcyferol) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą lub soję, orzeszki ziemne.
  • Hiperkalcemia i(lub) hiperkalcynuria
  • Kamica nerkowa i(lub) ciężka niewydolność nerek.
  • Rzekoma niedoczynność przytarczyc (zapotrzebowanie na witaminę D może być obniżone z powodu okresów prawidłowej wrażliwości na tę witaminę, prowadzących do powstania ryzyka przedawkowania o przedłużonym działaniu).
  • W tym przypadku dostępne są pochodne witaminy D łatwiejsze do kontrolowania.

Działania niepożądane:

Zaburzenia żołądka i jelit: Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha lub biegunka. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd skóry, wysypka lub pokrzywka. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkalcemia i hiperkalcynuria w przypadku przedłużonego stosowania dużych dawek. W pojedynczych przypadkach opisywano zejścia śmiertelne (patrz punkt: 4.9).

Interakcje:

Stosowanie środków zobojętniających zawierających glin razem z produktem Vigantoletten 1000 może prowadzić do zwiększenia stężenia glinu w krwi, zwiększając ryzyko toksycznego działania glinu na kości. Środki zobojętniające zawierające magnez podawane równocześnie z witaminą D mogą zwiększać stężenie magnezu w krwi. Fenytoina i barbiturany mogą obniżać skuteczność działania witaminy D. Stężenia 25-hydroksywitaminy D mogą się zmniejszyć a metabolizm do nieaktywnych metabolitów może ulec nasileniu. Diuretyki tiazydowe mogą prowadzić do hiperkalcemii wywołanej zmniejszonym wydalaniem wapnia przez nerki. Podczas długotrwałego leczenia należy kontrolować stężenia wapnia w surowicy i w moczu. Jednoczesne podawanie glikokortykosteroidów może znosić działanie cholekalcyferolu. Naparstnica (glikozydy nasercowe): doustne podawanie witaminy D może nasilać działanie i toksyczność naparstnicy Podczas terapii witaminą D toksyczność glikozydów nasercowych może ulec nasileniu w wyniku zwiększonego stężenia wapnia (ryzyko rozwoju arytmii). Należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy i w moczu pacjentów oraz przeprowadzać okresowe badania EKG. Metabolity lub analogi witaminy D (np. kalcytriol): jednoczesne stosowanie z preparatem Vigantoletten 1000 zaleca się tylko w wyjątkowych przypadkach i pod warunkiem kontroli stężeń wapnia w surowicy. Ryfampicyna i izoniazyd: mogą nasilać metabolizm witaminy D i zmniejszać jej skuteczność.
 

Dawkowanie:

Dawkowanie z uwzględnieniem dawek dobowych i jednorazowych Zapobieganie krzywicy u noworodków, niemowląt i dzieci: ½ tabletki na dobę preparatu Vigantoletten 1000 (odpowiednik 12,5 mikrogramów lub 500 j.m. witaminy D) (patrz punkt:4.4). Zapobieganie schorzeniom w przypadku stwierdzonego ryzyka niedoboru witaminy D: ½- 1 tabletki na dobę Vigantoletten 1000 (odpowiednik 12,5 mikrogramów lub 500 j.m.- 25 mikrogramów lub 1000 j.m. witaminy D)(patrz punkt:4.4). Dawki lecznicze (powyżej 500 j.m. witaminy D na dobę) można stosować jedynie po stwierdzeniu hipokalcemii i niedoboru witaminy D. W terapii uzupełniającej osteoporozy: 1 tabletka na dobę preparatu Vigantoletten 1000 (odpowiednik około 25 mikrogramów lub 1000 j.m. witaminy D)(patrz punkt:4.4). Dawka powinna być określona przez lekarza prowadzącego. Wcześniaki z reguły otrzymują 1 tabletkę preparatu Vigantoletten 1000 (odpowiednik 25 mikrogramów lub 1000 j.m. witaminy D) celem profilaktyki krzywicy(patrz punkt: 4.4). Po osiągnięciu 40 tygodnia życia wieku skorygowanego dawkę profilaktyczną należy zmniejszyć. Podczas długotrwałej terapii preparatem Vigantoletten 1000 w dawkach dobowych przekraczających 500 j.m. należy systematycznie monitorować stężenie wapnia w surowicy i w moczu oraz kontrolować czynność nerek przez pomiar stężenia kreatyniny w surowicy. W razie potrzeby należy zmodyfikować dawkę na podstawie zmierzonych wartości stężenia wapnia w surowicy (patrz punkt: 4.4). Czas stosowania i sposób podawania Noworodki, niemowlęta i małe dzieci Należy rozpuścić tabletkę w wodzie na łyżeczce (do herbaty) i podać zawiesinę wodną dziecku bezpośrednio do ust, najlepiej podczas posiłku. Nie zaleca się dodawania tak sporządzonej zawiesiny wodnej do zawartości butelki niemowlęcia (noworodka) lub innego pokarmu, gdyż wówczas nie można zagwarantować przyjęcia całej dawki preparatu. Jeśli jednak Vigantoletten w tabletkach musi zostać podany z pokarmem (płynnym), konieczne jest wcześniejsze zagotowanie pokarmu (mleka). Przy wyznaczeniu dawki należy uwzględnić zawartość witaminy D w pokarmie, jeśli stosuje się równocześnie pokarm z dodatkiem witaminy D i preparat Vigantoletten w tabletkach. Noworodki karmione piersią, których matki przyjmowały witaminę D w ostatnim trymestrze ciąży, wymagają suplementacji witaminy D począwszy od trzeciego tygodnia życia. Noworodki karmione piersią, których matki nie otrzymywały witaminy D w ostatnim trymestrze ciąży, wymagają suplementacji witaminy D począwszy od pierwszych dni życia. Noworodki karmione mlekiem modyfikowanym, spożywające w ciągu doby objętość mleka, która zabezpiecza należną podaż 400 j.m. na dobę, nie wymagają suplementacji witaminy D. Dorośli Należy zażyć tabletkę z wystarczającą ilością płynu. Czas stosowania zależy od rodzaju schorzenia.
 

Środki ostrożności:

Dawki dobowe do 500 j.m. Jeśli przepisywane są inne preparaty zawierające witaminę D, należy wziąć pod uwagę ewentualną modyfikację dawki Vigantoletten 1000. Dodatkowe dawki witaminy D lub wapnia mogą być podawane wyłącznie pod nadzorem lekarza. W takich przypadkach należy kontrolować stężenia wapnia w surowicy i w moczu. U pacjentów cierpiących na sarkoidozę Vigantoletten 1000 powinien być podawany wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nadmiernej przemiany witaminy D do aktywnych metabolitów. U tych pacjentów należy monitorować stężenie wapnia w surowicy oraz w moczu. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek leczonych preparatem Vigantoletten 1000 należy kontrolować metabolizm wapnia i fosforanów. Preparat Vigantoletten 1000 powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej ostrożności u niemowląt i małych dzieci z powodu możliwej nieumiejętności połknięcia tabletek i możliwości udławienia się. W przypadku tej grupy wiekowej pacjentów należy rozpuszczać tabletki zgodnie z instrukcją lub stosować produkty w postaci kropli lub emulsji. Vigantoletten 1000 zawiera sacharozę. Z tego względu nie zaleca się jego stosowania u pacjentów z rzadkimi wrodzonymi zaburzeniami przebiegąjacymi z nietolerancją fruktozy, złym wchłanianiem glukozy - galaktozy lub niedoborem enzymów β-fruktofuranozydazy i izomaltazy. Vigantoletten 1000 zawiera olej sojowy, który w rzadkich przypadkach może powodować reakcje alergiczne. Vigantoletten 1000 zawiera sód, lecz w ilości poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę. Dawki dobowe powyżej 500 j.m. W przypadku długotrwałego stosowania Vigantoletten 1000 należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i w moczu oraz sprawdzać czynność nerek kontrolując poziom kreatyniny. Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym leczeniu glikozydami nasercowymi czy diuretykami. W przypadku hiperkalcemii lub oznak zaburzenia czynności nerek należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie. Zaleca się zredukowanie dawki lub przerwanie leczenia jeśli stężenie wapnia przekroczy 7,5 mmol/24 godziny (300 mg/24 godziny).
 

Prowadzenie pojazdów:

  • Produkt leczniczy Vigantoletten 1000 nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Przedawkowanie:

  • U osób dorosłych przedawkowanie może wystąpić po stosowaniu 20 000 do 60 000 j.m. cholekalcyferolu na dobę przez okres kilku tygodni lub miesięcy, a u dzieci po stosowaniu 2 000 do 4 000 j.m. przez kilka miesięcy. Nie zaleca się podawania witaminy D bez nadzoru lekarza. a) Objawy przedawkowania Długotrwałe przedawkowanie witaminy D może prowadzić do hiperkalcemii i hiperkalcynurii. Stosowanie Vigantoletten 1000 w ilościach znacznie przewyższających zapotrzebowanie organizmu na witaminę D przez dłuższy czas może prowadzić do zwapnienia narządów miąższowych. Ergokalcyferol (witamina D2) i cholekalcyferol (witamina D3) mają względnie niski indeks terapeutyczny. Próg zatrucia dla witaminy D wynosi pomiędzy 40 000 i 100 000 j.m. na dobę przez 1 do 2 miesięcy u dorosłych z prawidłową czynnością przytarczyc. Niemowlęta i dzieci mogą reagować z większą wrażliwością na dużo niższe stężenia. Z tego powodu nie należy przyjmować witaminy D bez nadzoru lekarza. Przedawkowanie prowadzi do zwiększonego stężenia fosforu w surowicy krwi oraz w moczu, jak również do zespołu hiperkalcemii a w konsekwencji do gromadzenia się wapnia w tkankach, w nerkach (kamica nerkowa, wapnica nerek) i w naczyniach. Objawy przedawkowania są mało specyficzne: nudności, wymioty, początkowo również biegunka a następnie zaparcia, utrata apetytu, znużenie, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, osłabienie mięśni, senność, azotemia, nadmierne pragnienie, wielomocz i odwodnienie. Jeżeli stężenie wapnia w krwi wynosi powyżej 13 mg/100 ml występują zaburzenia czynności serca, niewydolność nerek, psychozy a nawet śpiączka. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się hiperkalcemię, hiperkalcynurię oraz zwiększone stężenie 25-hydroksykalcyferolu w surowicy. W wyniku zatrucia witaminą D może nastąpić zejście śmiertelne na skutek niewydolności nerek lub serca. b) Postępowanie lecznicze w przypadku przedawkowania W przypadku przedawkowania witaminy D3 należy przerwać jej podawanie i nawodnić pacjenta. W przypadku wystąpienia objawów przewlekłego przedawkowania witaminy D może być konieczne odpowiednie postępowanie celem zwiększenia wydalania z moczem, jak też podanie glikokortykosteroidów lub kalcytoniny. W razie przedawkowania konieczne jest podjęcie działań terapeutycznych mających na celu wyrównanie utrzymującej się przez dłuższy czas i w niektórych przypadkach zagrażającej życiu hiperkalcemii. Należy odstawić witaminę D; przywrócenie właściwego stężenia wapnia w krwi po zatruciu witaminą D prowadzącym do wystąpienia objawów hiperkalcemii zajmuje kilka tygodni. W zależności od stopnia zaawansowania hiperkalcemii należy zastosować dietę ubogą w wapń lub pozbawioną tego pierwiastka, przyjmowanie dużych ilości płynów, wymuszoną diurezę z użyciem furosemidu oraz podanie glikokortykosteroidów i kalcytoniny. W przypadku prawidłowej czynności nerek można obniżyć stężenie wapnia przeprowadzając infuzję z izotonicznego roztworu NaCl (3-6 litrów w ciągu 24 godzin) z dodatkiem furosemidu oraz związkami chelatującymi wapń i glikokortykosteroidami. W niektórych sytuacjach należy również podać sól kwasu edetowego w ilości 15 mg/kg masy ciała /godzinę oraz w dalszym ciągu kontrolować stężenia wapnia i monitorować zapis EKG. W oligonurii konieczna jest hemodializa (dializa bezwapniowa). Nie ma specyficznego antidotum. Należy informować pacjentów poddawanych przewlekłej terapii wyższymi dawkami witaminy D o objawach potencjalnego przedawkowania (nudności, wymioty, biegunka po której następują zaparcia, utrata apetytu, znużenie, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, osłabienie napięcia mięśniowego, senność, azotemia, nadmierne pragnienie i wielomocz).

Ciąża:

  • W czasie ciąży i laktacji konieczna jest odpowiednia podaż witaminy D. Dawka dobowa do 500 j.m. Dotychczas nie jest znane ryzyko dla wymienionej dawki. Podczas ciąży należy unikać przedawkowania witaminy D, gdyż hiperkalcemia może prowadzić do opóźnienia rozwoju fizycznego i umysłowego, specyficznej postaci stenozy aortalnej i retinopatii u dziecka. Dawka dobowa powyżej 500 j.m. W czasie ciąży Vigantoletten 1000 należy przyjmować jedynie wtedy, gdy istnieje wyraźne wskazanie do jego stosowania i tylko w dawce niezbędnej do usunięcia niedoboru. W czasie ciąży należy unikać przedawkowania witaminy D, gdyż hiperkalcemia może prowadzić do opóźnienia rozwoju fizycznego i umysłowego, specyficznej postaci stenozy aortalnej i retinopatii u dziecka. Witamina D oraz jej metabolity przenikają do mleka matki, jednak w niewielkich ilościach. Nie obserwowano wywołanego w ten sposób przedawkowania u noworodków i niemowląt. Niemowlęta karmione piersią wymagają dodatkowej suplementacji witaminy D.

Podmiot odpowiedzialny:

 P&G Health Germany GmbH

Sulzbacher Str. 40

65824 Schwalbach am Taunus, Niemcy

Podstawowe
kod ATC:A11CC05
nazwa powszechnie stosowana:Cholecalciferolum
substancja czynne:Cholecalciferolum (proszek) 10 mg
droga podania:doustna

Na podstawie 0 opinii

ogólnie

Dodaj nowy komentarz

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Vigantoletten 1000

25 mikrogramów (1000 j.m.), tabletki

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 tabletka zawiera 25 mikrogramów cholekalcyferolu równoważnego 1000 j.m. witaminy D.

Cholekalcyferol, proszek zawierający: cholekalcyferol, D,L-α-tokoferol, triglicerydy nasyconych

kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, skrobię modyfikowaną, sodu askorbinian,

sacharozę, krzemionkę koloidalną bezwodną.

Zawiera sacharozę.

Pełny wykaz substancji pomocniczych: patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

- Zapobieganie krzywicy i osteomalacji u dzieci i dorosłych.

- Zapobieganie schorzeniom w przypadku występowania ryzyka niedoboru witaminy D u dzieci

i dorosłych.

- Zapobieganie niedoborom witaminy D u dzieci i dorosłych.

- Leczenie wspomagające w osteoporozie u dorosłych.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dzieci

Pół tabletki na dobę (co odpowiada 0,0125 mg lub 500 j.m. witaminy D).

U noworodków, niemowląt i małych dzieci lek należy stosować jedynie pod nadzorem lekarza.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki.

Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku)

Jedna tabletka na dobę (co odpowiada 0,025 mg lub 1000 j.m. witaminy D).

Bez nadzoru lekarza nie należy stosować produktu leczniczego długotrwale lub w dawkach większych

niż zalecane.

Leczenie wspomagające w osteoporozie u dorosłych

Dwie tabletki na dobę (co odpowiada 0,050 mg lub 2000 j.m. witaminy D).

1

VV-LAB-027955 v1.0

Bez nadzoru lekarza nie należy stosować produktu leczniczego długotrwale lub w dawce 2000 j.m. na

dobę albo większej.

Ponadto bez nadzoru lekarza nie należy stosować jednocześnie innych leków czy suplementów diety

oraz innego rodzaju środków spożywczych zawierających witaminę D (cholekalcyferol), kalcytriol lub

inne metabolity i analogi witaminy D.

Sposób podawania

Noworodki, niemowlęta i małe dzieci

Należy rozpuścić pół tabletki produktu Vigantoletten 1000 w wodzie na łyżeczce (do herbaty) i podać

zawiesinę wodną dziecku bezpośrednio do ust, najlepiej podczas posiłku. Przed podaniem należy się

upewnić, czy tabletka uległa całkowitemu rozpuszczeniu.

Nie zaleca się dodawania tak sporządzonej zawiesiny wodnej do zawartości butelki niemowlęcia

(noworodka) lub innego pokarmu, gdyż wówczas nie można zagwarantować przyjęcia pełnej dawki

produktu. Jeśli jednak Vigantoletten w tabletkach musi zostać podany z pokarmem (płynnym),

konieczne jest wcześniejsze zagotowanie pokarmu (mleka).

Należy uwzględnić zawartość witaminy D w pokarmie, jeśli przyjmuje się równocześnie pokarm z

dodatkiem witaminy D i produkt leczniczy Vigantoletten 1000.

Noworodki karmione piersią, których matki przyjmowały witaminę D w ostatnim trymestrze ciąży,

wymagają suplementacji witaminy D począwszy od trzeciego tygodnia życia.

Noworodki karmione piersią, których matki nie otrzymywały witaminy D w ostatnim trymestrze

ciąży, wymagają suplementacji witaminy D począwszy od pierwszych dni życia.

Noworodki karmione mlekiem modyfikowanym, spożywające w ciągu doby objętość mleka, która

zabezpiecza należną podaż 400 j.m. na dobę, nie wymagają suplementacji witaminy D.

Dorośli

Należy zażyć tabletkę popijając wystarczającą ilością płynu.

4.3. Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną (cholekalcyferol) lub na którąkolwiek substancję

pomocniczą.

- Hiperkalcemia i (lub) hiperkalcynuria

- Kamica nerkowa i (lub) ciężka niewydolność nerek.

- Rzekoma niedoczynność przytarczyc (zapotrzebowanie na witaminę D może być obniżone z

powodu okresów prawidłowej wrażliwości na tę witaminę, prowadzących do przedawkowania).

W tym przypadku dostępne są pochodne witaminy D łatwiejsze do kontrolowania.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Dodatkowe dawki witaminy D lub wapnia mogą być stosowane wyłącznie pod nadzorem lekarza. W

takich przypadkach należy kontrolować stężenia wapnia w surowicy i w moczu.

U pacjentów cierpiących na sarkoidozę Vigantoletten 1000 powinien być podawany wyłącznie z

zachowaniem szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nadmiernej przemiany witaminy D

do aktywnych metabolitów. U tych pacjentów należy monitorować stężenie wapnia w surowicy

oraz w moczu.

2

VV-LAB-027955 v1.0

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym

Vigantoletten 1000 należy kontrolować metabolizm wapnia i fosforanów.

Produkt leczniczy Vigantoletten 1000 powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej

ostrożności u niemowląt i małych dzieci z powodu możliwej nieumiejętności połknięcia tabletek i

możliwości udławienia się. W przypadku tej grupy wiekowej pacjentów należy rozpuszczać tabletki

zgodnie z instrukcją lub stosować produkty w postaci kropli lub emulsji.

W razie długotrwałego stosowania produktu Vigantoletten 1000, zwłaszcza w dawce dobowej

przekraczającej 1000 j.m. witaminy D, należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i w moczu

oraz kontrolować czynność nerek przez pomiar stężenia kreatyniny. Jest to szczególnie ważne w

przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym leczeniu glikozydami nasercowymi

czy diuretykami.

W przypadku hiperkalcemii lub oznak zaburzenia czynności nerek należy zmniejszyć dawkę lub

przerwać leczenie. Zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, jeśli dobowe wydalanie

wapnia w moczu przekroczy 7,5 mmol/24 godziny (300 mg/24 godziny).

Vigantoletten 1000 zawiera sacharozę. Z tego względu nie zaleca się jego stosowania u pacjentów z

rzadkimi wrodzonymi zaburzeniami przebiegającymi z nietolerancją fruktozy, złym wchłanianiem

glukozy - galaktozy lub niedoborem enzymów β-fruktofuranozydazy i izomaltazy.

Vigantoletten 1000 zawiera sód, lecz w ilości poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę.

W przypadku długotrwałego stosowania dawek witaminy D przekraczających 1000 IU na dobę należy

monitorować stężenie wapnia we krwi, szczególnie u noworodków i niemowląt, które mogą silniej

reagować na duże dawki.

Dzieci i młodzież

Należy unikać jednoczesnego stosowania innych produktów zawierających witaminę D, szczególnie u

niemowląt. W razie wątpliwości, o dodatkowym zastosowaniu żywności wzbogaconej w witaminy lub

żywności dla niemowląt i leków zawierających witaminę D zadecyduje lekarz.

Odradza się leczenie bardzo wysokimi dawkami witaminy D, takimi jak przerywane stosowanie

dawek uderzeniowych, bez uprzedniego udokumentowania stężeń 25-OHD (25-hydroksywitaminy D)

w surowicy oraz monitorowania stężenia 25-OHD i wapnia w surowicy.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Stosowanie produktów zobojętniających zawierających glin razem z produktem Vigantoletten 1000

może prowadzić do zwiększenia stężenia glinu we krwi, zwiększając ryzyko toksycznego działania

glinu na kości.

Produkty zobojętniające zawierające magnez podawane równocześnie z witaminą D mogą zwiększać

stężenie magnezu we krwi.

Fenytoina i barbiturany mogą obniżać skuteczność działania witaminy D. Stężenia 25-hydroksy-

witaminy D mogą się zmniejszyć a metabolizm do nieaktywnych metabolitów może ulec nasileniu.

Diuretyki tiazydowe mogą prowadzić do hiperkalcemii wywołanej zmniejszonym wydalaniem wapnia

przez nerki. Podczas długotrwałego leczenia należy kontrolować stężenia wapnia w surowicy

i w moczu.

Jednoczesne podawanie glikokortykosteroidów może znosić działanie cholekalcyferolu.

Naparstnica (glikozydy nasercowe): doustne podawanie witaminy D może nasilać działanie

3

VV-LAB-027955 v1.0

i toksyczność naparstnicy.

Podczas terapii witaminą D toksyczność glikozydów nasercowych może ulec nasileniu w wyniku

zwiększonego stężenia wapnia (ryzyko rozwoju arytmii). Należy kontrolować stężenie wapnia

w surowicy i w moczu pacjentów oraz przeprowadzać okresowe badania EKG.

Metabolity lub analogi witaminy D (np. kalcytriol): jednoczesne stosowanie z produktem

Vigantoletten 1000 zaleca się tylko w wyjątkowych przypadkach i pod warunkiem kontroli stężeń

wapnia w surowicy.

Ryfampicyna i izoniazyd: mogą nasilać metabolizm witaminy D i zmniejszać jej skuteczność.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

W czasie ciąży i laktacji konieczna jest odpowiednia podaż witaminy D.

Dawka dobowa do 500 j.m.

Dotychczas nie jest znane ryzyko dla wymienionej dawki.

Podczas ciąży należy unikać przedawkowania witaminy D, gdyż hiperkalcemia może prowadzić do

opóźnienia rozwoju fizycznego i umysłowego, specyficznej postaci stenozy aortalnej i retinopatii

u dziecka.

Dawka dobowa powyżej 500 j.m.

W czasie ciąży Vigantoletten 1000 należy przyjmować jedynie wtedy, gdy istnieje wyraźne wskazanie

do jego stosowania i tylko w dawce niezbędnej do usunięcia niedoboru. W czasie ciąży należy unikać

przedawkowania witaminy D, gdyż hiperkalcemia może prowadzić do opóźnienia rozwoju fizycznego

i umysłowego, specyficznej postaci stenozy aortalnej i retinopatii u dziecka.

Witamina D oraz jej metabolity przenikają do mleka matki, jednak w niewielkich ilościach. Nie

obserwowano wywołanego w ten sposób przedawkowania u noworodków i niemowląt. Niemowlęta

karmione piersią wymagają dodatkowej suplementacji witaminy D.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Vigantoletten 1000 nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów

mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

4.8 Działania niepożądane

Zaburzenia żołądka i jelit:

dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha lub biegunka.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd skóry, wysypka lub pokrzywka.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

hiperkalcemia i hiperkalcynuria w przypadku przedłużonego stosowania dużych dawek.

W pojedynczych przypadkach opisywano zejścia śmiertelne (patrz punkt: 4.9).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych;

4

VV-LAB-027955 v1.0

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

4.9 Przedawkowanie

U osób dorosłych przedawkowanie może wystąpić po stosowaniu 20 000 do 60 000 j.m.

cholekalcyferolu na dobę przez okres kilku tygodni lub miesięcy, a u dzieci po stosowaniu 2 000 do

4 000 j.m. przez kilka miesięcy. Nie zaleca się długotrwałego przyjmowania witaminy D bez nadzoru

lekarza.

Objawy przedawkowania

Długotrwałe przedawkowanie witaminy D może prowadzić do hiperkalcemii i hiperkalcynurii.

Stosowanie Vigantoletten 1000 w ilościach znacznie przewyższających zapotrzebowanie organizmu

na witaminę D przez dłuższy czas może prowadzić do zwapnienia narządów miąższowych.

Ergokalcyferol (witamina D2) i cholekalcyferol (witamina D3) mają względnie niski indeks

terapeutyczny. Próg zatrucia dla witaminy D wynosi pomiędzy 40 000 i 100 000 j.m. na dobę

przez 1 do 2 miesięcy u dorosłych z prawidłową czynnością przytarczyc. Niemowlęta i dzieci mogą

reagować z większą wrażliwością na dużo mniejsze stężenia. Z tego powodu nie należy przyjmować

witaminy D bez nadzoru lekarza.

Przedawkowanie prowadzi do zwiększonego stężenia fosforu w surowicy krwi oraz w moczu,

jak również do zespołu hiperkalcemii a w konsekwencji do gromadzenia się wapnia w tkankach,

w nerkach (kamica nerkowa, wapnica nerek) i w naczyniach.

Objawy przedawkowania są mało specyficzne: nudności, wymioty, początkowo również biegunka

a następnie zaparcia, utrata apetytu, znużenie, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, osłabienie mięśni,

senność, azotemia, nadmierne pragnienie, wielomocz i odwodnienie. Jeżeli stężenie wapnia we krwi

wynosi powyżej 13 mg/100 ml występują zaburzenia czynności serca, niewydolność nerek, psychozy

a nawet śpiączka. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się hiperkalcemię, hiperkalcynurię

oraz zwiększone stężenie 25-hydroksykalcyferolu w surowicy.

W wyniku zatrucia witaminą D może nastąpić zejście śmiertelne na skutek niewydolności nerek

lub serca.

Postępowanie lecznicze w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania witaminy D3 należy przerwać jej podawanie i nawodnić pacjenta.

W przypadku wystąpienia objawów przewlekłego przedawkowania witaminy D może być konieczne

odpowiednie postępowanie celem zwiększenia wydalania z moczem, jak też podanie

glikokortykosteroidów lub kalcytoniny.

W razie przedawkowania konieczne jest podjęcie działań terapeutycznych mających na celu

wyrównanie utrzymującej się przez dłuższy czas i w niektórych przypadkach zagrażającej życiu

hiperkalcemii.

Należy odstawić witaminę D; przywrócenie właściwego stężenia wapnia we krwi po zatruciu

witaminą D prowadzącym do wystąpienia objawów hiperkalcemii zajmuje kilka tygodni.

W zależności od stopnia zaawansowania hiperkalcemii należy zastosować dietę ubogą w wapń lub

pozbawioną tego pierwiastka, przyjmowanie dużych ilości płynów, wymuszoną diurezę z użyciem

furosemidu oraz podanie glikokortykosteroidów i kalcytoniny.

5

VV-LAB-027955 v1.0

W przypadku prawidłowej czynności nerek można zmniejszyć stężenie wapnia przeprowadzając

infuzję z izotonicznego roztworu NaCl (3-6 litrów w ciągu 24 godzin) z dodatkiem furosemidu oraz

związkami chelatującymi wapń i glikokortykosteroidami. W niektórych sytuacjach należy również

podać sól kwasu edetowego w ilości 15 mg/kg masy ciała /godzinę oraz w dalszym ciągu kontrolować

stężenia wapnia i monitorować zapis EKG. W oligonurii konieczna jest hemodializa (dializa

bezwapniowa).

Nie ma specyficznego antidotum.

Należy informować pacjentów poddawanych przewlekłej terapii większymi dawkami witaminy D o

objawach potencjalnego przedawkowania (nudności, wymioty, biegunka, po której następują zaparcia,

utrata apetytu, znużenie, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, osłabienie napięcia mięśniowego,

senność, azotemia, nadmierne pragnienie i wielomocz).

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: preparaty witaminy D i jej analogi

Kod ATC: A 11 CC 05

Cholekalcyferol (witamina D3) powstaje w skórze pod wpływem ekspozycji na promieniowanie UV i

jest przekształcany do biologicznie aktywnej postaci, czyli 1,25-dihydroksycholekalcyferolu w dwóch

etapach: pierwszym w wątrobie (hydroksylacja w pozycji 25 do kalcyfediolu), a następnie w nerkach

(hydroksylacja w pozycji 1 do kalcytriolu). Kalcyfediol i kalcytriol, aktywne metabolity

cholekalcyferolu, poprzez receptory steroidowe w DNA jąder komórek regulują procesy transkrypcji

i translacji, warunkują syntezę białek odpowiedzialnych za wchłanianie wapnia do organizmu

oraz białek warunkujących procesy mineralne w kościach. 1,25-dihydroksycholekalcyferol wraz

z parathormonem i kalcytoniną odpowiedzialny jest głównie za utrzymanie równowagi stężeń wapnia

i fosforanów w organizmie. Cholekalcyferol za pośrednictwem aktywnych metabolitów, zwłaszcza

kalcytriolu, zwiększa wchłanianie wapnia i fosforanów w przewodzie pokarmowym, wchłanianie

zwrotne wapnia w nerkach oraz stężenie wapnia i fosforanów we krwi. Hamuje wydzielanie

parathormonu z przytarczyc, ułatwia mineralizację kości i zapobiega utracie wapnia z organizmu.

Przy niedoborach witaminy D występują zaburzenia wapnienia kości (krzywica) lub utrata wapnia

z kości (osteomalacja).

Na podstawie sposobu biosyntezy, regulacji fizjologicznej i mechanizmu działania witamina D3

uznawana jest za prekursora hormonu steroidowego.

Inne informacje

Olej z wątroby ryb (tran rybi) oraz mięso ryb są pokarmami szczególnie bogatymi w witaminę D.

Niewielkie ilości tej witaminy występują też w mięsie zwierzęcym, żółtkach jaj, mleku, przetworach

mlecznych i owocach awokado.

Objawy niedoboru mogą pojawić się u wcześniaków, noworodków i niemowląt, które były karmione

wyłącznie piersią przez ponad sześć miesięcy bez dodatku innego pokarmu zawierającego wapń

oraz u dzieci będących na ścisłej diecie wegetariańskiej. Niedobory witaminy D występują rzadko

w populacji osób dorosłych. Do przyczyn niedoborów tej witaminy można zaliczyć: niedobory

żywieniowe, niewystarczający czas ekspozycji na światło UV, złe wchłanianie się z jelita oraz złe

trawienie składników pokarmowych, marskość wątroby oraz niewydolność nerek.

6

VV-LAB-027955 v1.0

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu doustnym cholekalcyferol jest wchłaniany w jelicie cienkim. Żółć i swoiste białka

warunkują proces wchłaniania. Wchłanianie cholekalcyferolu zwiększa się w obecności tłuszczu.

Choroby wątroby i dróg żółciowych zmniejszają wchłanianie cholekalcyferolu.

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwi cholekalcyferol jest transportowany do wątroby, w której pod wpływem

25-hydroksylazy ulega przemianie do kalcyfediolu (25-hydroksycholekalcyferolu, 25(OH)D3).

Wytworzony w wątrobie kalcyfediol, przy udziale swoistych białek transportujących

(VitaminD-binding protein) występujących we krwi jest transportowany do nerek, w których pod

wpływem 1 α-hydroksylazy-25(OH)D3, ulega przemianie do kalcytriolu (1,25(OH)2D3).

Witamina D3 oraz jej aktywne metabolity mogą być magazynowane głównie w wątrobie i tkance

tłuszczowej przez długi okres. U ludzi zdrowych stężenie witaminy D3 w surowicy wynosi 1,3 nmol/l,

a okres półtrwania (t ½) wynosi 19 do 25 godzin. Okres półtrwania kalcyfediolu wynosi około 16 dni,

a kalcytriolu od 3 do 6 godzin.

Metabolizm

Metabolizm witaminy D3 prowadzi do powstania aktywnych farmakologicznie metabolitów.

W wątrobie witamina ta ulega hydroksylacji w pozycji 25 do 25(OH)D3 czyli kalcyfediolu.

Proces ten jest katalizowany przez 25-hydroksylazę, a jego szybkość uwarunkowana jest dopływem

substratu. Aktywność tego enzymu jest mniejsza u wcześniaków i pacjentów z uszkodzoną wątrobą.

We krwi kalcyfediol jest głównym krążącym metabolitem o niewielkiej aktywności. Fizjologiczne

stężenie 25(OH)D3 wynosi 10 do 125 nmol/l, a t ½ -10 do 20 dni.

Końcowa przemiana do kalcytriolu odbywa się w kanalikach proksymalnych nerek, a w mniejszym

stopniu w łożysku, makrofagach, komórkach układu limfatycznego i dotyczy pozycji 1α. Aktywność

1α-hydroksylazy 25(OH) D3 w nerkach jest regulowana na drodze hormonalnej i metabolicznej.

Zwiększenie aktywności tego enzymu powodują: parathormon, prolaktyna, hormon wzrostu, hormony

płciowe, insulina, prostaglandyna PGE2.

Nasiloną aktywność tego enzymu opisywano także u dzieci z niedoborem witaminy D3, wapnia

i fosforanów w diecie. Zmniejszoną aktywność 1α-hydroksylazy powodują: kortyzon, tyroksyna,

kwasica metaboliczna, etanol oraz zwiększone stężenie wapnia i fosforanów we krwi. Alternatywnym

metabolitem kalcydiolu jest 24,25-dihydroksycholekalcyferol (24,25(OH) 2D3) powstający w nerkach

przy wystarczającym stężeniu wapnia i aktywnych metabolitów D3. Odznacza się on niewielką

aktywnością metaboliczną. 1,25 (OH) 2D3 jest regulatorem własnego metabolizmu; indukuje on

24-hydroksylazę, a hamuje 1α-hydroksylazę. Podczas metabolizmu witaminy D3 mogą jeszcze

powstawać: 1,24,25-trihydroksycholekacyferol i 25,26-dihydroksycholecalcyferol.

Część (około 25% dawki) hydroksylowych metabolitów ulega sprzęganiu z kwasem

glukuronowym lub siarkowym i jest wydzielana z żółcią.

Wydalanie

Witamina D3 i jej aktywne metabolity po połączeniu w wątrobie z kwasem glikuronowym, glicyną

lub tauryną są wydalane z żółcią do przewodu pokarmowego, a tylko niewielkie ilości pojawiają się

w moczu. Niewielka ilość witaminy D3 przenika do mleka ludzkiego.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane pochodzące z piśmiennictwa fachowego wskazują, że ograniczenie stosowania cholekalcyferolu

wynika przede wszystkim z właściwości teratogennych substancji czynnej obserwowanej po

zastosowaniu dawek 2 500 j.m./kg i wyższych. Bezpieczeństwo stosowania jest wypadkową wielkości

dawki jednorazowej i dobowej oraz czasu ekspozycji, jak również wnikliwej oceny stanu gospodarki

witaminowo-mineralnej organizmu i stopnia pokrycia w diecie zapotrzebowania na tę witaminę.

7

VV-LAB-027955 v1.0

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Mannitol

Celuloza mikrokrystaliczna

Krzemionka koloidalna bezwodna

Skrobia kukurydziana

Karboksymetyloskrobia sodowa (typ C)

Talk

Magnezu stearynian

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

6.3 Okres ważności

2 lata.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.

Chronić przed światłem.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

30, 90 lub 100 tabletek.

Blistry z folii Al/PVC w tekturowym pudełku.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Brak szczególnych wymagań.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

P&G Health Germany GmbH

Sulzbacher Str. 40

65824 Schwalbach am Taunus

Niemcy

8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr R/1786

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 28.09.1992 r.

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 20.12.2013

8

VV-LAB-027955 v1.0

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

9

VV-LAB-027955 v1.0

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Vigantoletten 1000

25 mikrogramów (1000 j.m.), tabletki

(Cholecalciferolum)

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Lek ten należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń

lekarza lub farmaceuty.

- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

- Jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja, należy zwrócić się do farmaceuty.

- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy

niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz

punkt 4.

- Jeśli nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest lek Vigantoletten 1000 i w jakim celu się go stosuje

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Vigantoletten 1000

3. Jak stosować lek Vigantoletten 1000

4. Możliwe działania niepożądane

5. Jak przechowywać lek Vigantoletten 1000

6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Vigantoletten 1000 i w jakim celu się go stosuje

Lek Vigantoletten 1000 zawiera substancję czynną witaminę D (cholekalcyferol) ważną w procesie

tworzenia kości.

Witamina D3 (cholekalcyferol) jest fizjologicznie wytwarzana w skórze pod wpływem ekspozycji na

promieniowanie UV, może być też dostarczana do organizmu z pokarmem.

W niedoborach witaminy D występują zaburzenia wapnienia kości (krzywica) lub utrata wapnia z kości

(osteomalacja).

Lek Vigantoletten 1000 jest stosowany w:

- zapobieganiu krzywicy i osteomalacji u dzieci i dorosłych,

- zapobieganiu schorzeniom w przypadku występowania ryzyka niedoboru witaminy D u dzieci i

dorosłych,

- zapobieganiu niedoborom witaminy D u dzieci i dorosłych,

- leczeniu wspomagającym w osteoporozie u dorosłych.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Vigantoletten 1000

Kiedy nie stosować leku Vigantoletten 1000

- jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników tego

leku (wymienionych w punkcie 6),

- w przypadku hiperkalcemii (zbyt dużego stężenia wapnia we krwi) lub hiperkalcynurii

(nadmierngo wydalania wapnia z moczem),

- jeśli pacjent ma kamicę nerkową lub ciężką niewydolność nerek,

- w przypadku rzekomej niedoczynności przytarczyc.

1

VV-LAB-027953 v1.0

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Vigantoletten 1000 należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,

gdyż lek Vigantoletten 1000 należy stosować pod nadzorem lekarza:

- jeśli pacjent przyjmuje również inne leki zawierające witaminę D, ponieważ dodatkowe dawki witaminy

D można przyjmować tylko pod nadzorem lekarza,

- jeśli pacjent ma sarkoidozę (choroba układu odpornościowego, która może zwiększać stężenie witaminy

D w organizmie),

- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek,

- jeśli pacjent jest leczony glikozydami nasercowymi lub lekami moczopędnymi,

- w przypadku noworodków, niemowląt i małych dzieci,

- jeśli leczenie witaminą D jest długotrwałe, gdyż w takim przypadku lekarz powinien kontrolować u

pacjenta stężenie wapnia w surowicy i w moczu oraz sprawdzać czynność nerek, oznaczając stężenie

kreatyniny we krwi.

Inne leki i Vigantoletten 1000

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie

lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Leki zobojętniające stosowane w leczeniu nadkwaśności zawierające glin, stosowane razem z lekiem

Vigantoletten 1000 mogą zwiększać stężenie glinu we krwi, zwiększając ryzyko toksycznego działania

glinu na kości.

Leki zobojętniające zawierające magnez, gdy są stosowane równocześnie z lekiem Vigantoletten 1000

mogą zwiększać stężenie magnezu we krwi.

Niektóre leki o działaniu przeciwpadaczkowym, uspokajającym lub nasennym (zawierające fenytoinę

lub barbiturany), stosowane równocześnie z lekiem Vigantoletten 1000 mogą zmniejszać jego

skuteczność.

Niektóre leki moczopędne mogą prowadzić do hiperkalcemii (zwiększonego stężenia wapnia), wywołanej

zmniejszonym wydalaniem wapnia przez nerki. Podczas długotrwałego leczenia należy kontrolować

stężenia wapnia w surowicy i w moczu.

Jednoczesne przyjmowanie glikokortykosteroidów (syntetyczne hormony kory nadnerczy) może znosić

działanie leku Vigantoletten 1000.

Lek Vigantoletten 1000 może nasilać działanie i toksyczność glikozydów naparstnicy, co stwarza ryzyko

rozwoju zaburzeń rytmu serca. W takim przypadku lekarz powinien kontrolować stężenie wapnia w

surowicy i w moczu pacjentów, oraz przeprowadzać okresowe badania EKG.

Jednoczesne stosowanie metabolitów lub analogów witaminy D (np. kalcytriolu) i leku Vigantoletten

1000 jest możliwe wyłącznie na zlecenie lekarza tylko w wyjątkowych przypadkach, pod warunkiem

kontroli stężenia wapnia w surowicy.

Ryfampicyna i izoniazyd mogą zmniejszać skuteczność leku Vigantoletten 1000.

Ciąża i karmienie piersią

W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy

planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza.

Ciąża

Lek Vigantoletten 1000 podczas ciąży może być przyjmowany wyłącznie na zlecenie lekarza.

W okresie ciąży należy unikać przedawkowania witaminy D, gdyż może to prowadzić do opóźnienia

rozwoju fizycznego i umysłowego, wad serca, zaburzenia siatkówki oka (retinopatii) u dziecka.

2

VV-LAB-027953 v1.0

Karmienie piersią

Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn:

Lek Vigantoletten 1000 nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i na

obsługiwanie maszyn.

Lek Vigantoletten 1000 zawiera sacharozę.

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować

się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

3. Jak stosować lek Vigantoletten 1000

Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według

zaleceń lekarza, lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Dawkowanie

Tabletka może być dzielona na połowy.

Dzieci

Pół tabletki na dobę (co odpowiada 0,0125 mg lub 500 j.m. witaminy D).

Dorośli

Jedna tabletka na dobę (co odpowiada 0,025 mg lub 1000 j.m. witaminy D).

Bez nadzoru lekarza nie należy stosować produktu leczniczego długotrwale lub w dawkach większych niż

zalecane.

Leczenie wspomagające w osteoporozie u dorosłych

Dwie tabletki na dobę (co odpowiada 0,050 mg lub 2000 j.m. witaminy D).

Bez nadzoru lekarza nie należy stosować produktu leczniczego długotrwale lub w dawce 2000 j.m. na

dobę albo większej.

Bez nadzoru lekarza nie należy stosować jednocześnie innych leków czy suplementów diety oraz innego

rodzaju środków spożywczych zawierających witaminę D (cholekalcyferol), kalcytriol lub inne

metabolity i analogi witaminy D.

Noworodki, niemowlęta i małe dzieci

U noworodków, niemowląt i małych dzieci lek należy stosować jedynie pod nadzorem lekarza. Nie

należy przekraczać zalecanej dawki.

Należy poinformować lekarza, jeśli jest podawany pokarm z dodatkiem witaminy D.

Sposób przyjmowania leku

Noworodki, niemowlęta i małe dzieci

Należy rozpuścić pół tabletki leku Vigantoletten 1000 w wodzie na łyżeczce (do herbaty) i podać

zawiesinę wodną dziecku bezpośrednio do ust, najlepiej podczas posiłku. Przed podaniem należy się

upewnić, czy tabletka uległa całkowitemu rozpuszczeniu.

3

VV-LAB-027953 v1.0

Nie zaleca się dodawania tak sporządzonej zawiesiny wodnej do zawartości butelki niemowlęcia

(noworodka) lub innego jedzenia, gdyż wówczas nie można zagwarantować przyjęcia pełnej dawki leku.

Jeśli jednak lek Vigantoletten w tabletkach musi zostać podany z pokarmem (płynnym), konieczne jest

wcześniejsze zagotowanie pokarmu (mleka).

Dorośli

Należy zażyć tabletkę z wystarczającą ilością płynu.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Vigantoletten 1000

W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku Vigantoletten 1000, należy skontaktować się z

lekarzem. Lekarz zadecyduje o zastosowaniu odpowiedniego leczenia.

Objawy przedawkowania: nudności, wymioty, biegunka, po której następują zaparcia, utrata apetytu,

znużenie, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, osłabienie mięśni, senność, azotemia (zwiększone stężenie

związków azotu we krwi), nadmierne pragnienie, wielomocz i odwodnienie. Przy dużych stężeniach

wapnia we krwi występują zaburzenia czynności serca, niewydolność nerek, psychozy a nawet śpiączka.

W badaniach laboratoryjnych stwierdza się hiperkalcemię (zwiększone stężenie wapnia we krwi),

hiperkalcynurię (nadmierne wydalanie wapnia z moczem) oraz zwiększone stężenie

25-hydroksykalcyferolu w surowicy. Przedawkowanie wymaga podjęcia środków zmierzających do

opanowania często przedłużającej się i niekiedy zagrażającej życiu hiperkalcemii.

Pominięcie zastosowania dawki leku Vigantoletten 1000

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha lub biegunka.

Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd skóry, wysypka lub pokrzywka.

W przypadku długotrwałego stosowania dużych dawek występuje hiperkalcemia (zbyt duże stężenie

wapnia we krwi) i hiperkalcynuria (nadmierne wydalanie wapnia z moczem). W pojedynczych

przypadkach opisywano zejścia śmiertelne.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w

ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu

Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C,

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

4

VV-LAB-027953 v1.0

5. Jak przechowywać lek Vigantoletten 1000

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25° C.

Chronić przed światłem.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności

oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Vigantoletten 1000

- Substancją czynną leku jest cholekalcyferol (cholekalcyferol, proszek zawierający:

cholekalcyferol, D,L-α-tokoferol, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej

długości łańcucha, skrobię modyfikowaną, sodu askorbinian, sacharozę, krzemionkę koloidalną

bezwodną).

- Pozostałe składniki to: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna,

skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa (typ C), talk, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Vigantoletten 1000 i co zawiera opakowanie

30, 90 lub 100 tabletek

Blistry z folii Al/PVC w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny:

P&G Health Germany GmbH

Sulzbacher Str. 40

65824 Schwalbach am Taunus

Niemcy

Wytwórca:

P&G Health Austria GmbH & CO. OG

Hösslgasse 20

9800 Spittal/Drau

Austria

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

5

VV-LAB-027953 v1.0

Podobne kategorie:


Powiązane wpisy blogowe: