CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Enterol, 250 mg, kapsułki
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Jedna kapsułka zawiera 250 mg liofilizowanych drożdżaków Saccharomyces boulardii CNCM I-745.
Substancje pomocnicze:
Jedna kapsułka zawiera 32,5 mg laktozy jednowodnej.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Kapsułka. Białe kapsułki zawierające jasnobrązowy proszek o charakterystycznym zapachu.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Leczenie ostrych biegunek infekcyjnych
Zapobieganie biegunkom związanym ze stosowaniem antybiotyków
Nawracająca biegunka spowodowana zakażeniem Clostridium difficile, jako dodatek do leczenia
wankomycyną lub metronidazolem
Zapobieganie biegunkom związanym z żywieniem dojelitowym
Zapobieganie biegunkom podróżnych
Wspomagająco w leczeniu biegunek występujących w zespole jelita drażliwego (IBS)
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Poniżej opisano zalecane dawkowanie u dorosłych i dzieci:
ostra biegunka infekcyjna: 1 do 2 kapsułek na dobę, przez okres do 1 tygodnia
biegunka poantybiotykowa: 1 do 2 kapsułek na dobę, w trakcie i po antybiotykoterapii
biegunka spowodowana zakażeniem C. difficile: 4 kapsułki na dobę przez okres do 4 tygodni
biegunka związana z żywieniem dojelitowym: 1 do 2 kapsułek na dobę
biegunka podróżnych: 1 do 4 kapsułek na dobę przez okres do 1 tygodnia.
wspomagająco w leczeniu biegunek występujących w zespole jelita drażliwego (IBS): 1 kapsułka 1 do
2 razy na dobę. Leczenie biegunki należy kontynuować przez kilka dni po ustąpieniu objawów.
Sposób podawania
Produkt stosować doustnie. Kapsułkę należy połknąć popijając szklanką wody.
Kapsułkę można otworzyć, a jej zawartość wsypać do niewielkiej ilości osłodzonego napoju, pokarmu
lub dodać do butelki z pokarmem dla dziecka.
U dzieci w wieku poniżej 6 lat nie jest wskazane stosowanie kapsułek ze względu na możliwość
zadławienia; zaleca się otwieranie kapsułek i dodawanie ich zawartości do napoju lub pokarmu.
1
Ze względu na ryzyko zakażenia drogą powietrzną kapsułek nie należy otwierać w salach chorych.
Osoby z personelu medycznego muszą podczas kontaktu z probiotykami w celu podania ich
pacjentom nosić rękawice, po czym natychmiast je wyrzucić i dokładnie umyć ręce (patrz punkt 4.4).
4.3 Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Pacjenci z cewnikiem założonym do żyły centralnej.
Pacjenci w stanie krytycznym lub pacjenci ze znacznie zmniejszoną odpornością, ze względu na
ryzyko fungemii (patrz punkt 4.4).
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Specjalne ostrzeżenia
Biegunka może być objawem innej poważniejszej choroby. Jeżeli utrzymuje się dłużej niż 2 dni lub
jeśli w kale pojawi się krew lub wystąpi gorączka, należy zweryfikować dotychczasowe leczenie oraz
rozważyć konieczność doustnego lub pozajelitowego nawodnienia. U dzieci poniżej 2 roku życia
konieczna jest konsultacja lekarska. Po ustąpieniu biegunki, leczenie można kontynuować przez kilka
dni. Podawanie leku nie zastępuje nawodnienia w sytuacji, gdy jest ono niezbędne. Ilość podawanych
płynów i drogę ich podawania (doustna lub dożylna) należy dostosować do nasilenia objawów
biegunki, wieku i ogólnego stanu zdrowia pacjenta.
Dzieci w wieku poniżej 2 lat: konsultacja lekarska może być niezbędna z powodu potencjalnie
współistniejącej choroby podstawowej, której biegunka może być tylko niespecyficznym objawem.
Odpowiednie nawodnienie może być główną metodą leczenia biegunki u dzieci, a jego wielkość
należy systematycznie oceniać.
Dzieci w wieku od 2 do 6 lat: odpowiednie nawodnienie może być główną metodą leczenia biegunki
u dzieci. Wielkość nawodnienia pacjenta należy systematycznie oceniać. Nawodnienie prewencyjne
lub terapeutyczne należy uzupełniać płynami doustnymi. Zalecane jest sporządzanie gotowych płynów
nawadniających, ściśle przestrzegając instrukcji przygotowania. Stężenie sodu (Na+) powinno być
w granicach 30-60 mmol/litr, niższe stężenia zarezerwowane są dla mniej poważnych przypadków
odwodnienia. Uzupełnianie jonów chloru (Cl-) i potasu (K+) może być niezbędne dla skompensowania
ich utraty poprzez drogę pokarmową. Zalecane stężenie glukozy w stosowanych płynach
nawadniających powinno być w zakresie 74-110 mmol/litr. Dodatek hydrolizowanych białek lub
aminokwasów nie powodował znaczącego polepszenia zarówno nawodnienia, jak i stanu odżywienia
pacjentów. Dzieciom należy bardzo często podawać płyny, tj. co 15 minut. Objętość płynów
nawadniających podawana pacjentowi powinna być ekwiwalentem utraty masy ciała, tj.: 50-100 ml
w odwodnieniu powodującym utratę 5 do 10 % masy ciała. W przypadku ciężkiej lub przedłużającej
się biegunki z towarzyszącymi wymiotami i odmową przyjmowania pokarmów należy rozważyć
doustne lub pozajelitowe nawadnianie pacjenta.
Dorośli i dzieci w wieku powyżej 6 lat: jeżeli biegunka trwa dłużej niż 2 dni, należy zweryfikować
dotychczasowe leczenie i wziąć pod uwagę konieczność doustnego lub pozajelitowego nawodnienia
pacjenta.
Odnotowano bardzo rzadko występujące przypadki fungemii (oraz dodatnich wyników posiewów
krwi wykrywających szczepy Saccharomyces) i posocznicy, głównie wśród pacjentów z cewnikiem
założonym do żyły centralnej, w stanie krytycznym lub ze znacznie osłabioną odpornością,
przeważnie powodującej gorączkę. W większości przypadków skutek był zadowalający po
zaprzestaniu podawania Saccharomyces boulardii, zastosowaniu leczenia przeciwgrzybiczego i
usunięciu kaniuli w razie potrzeby. Jednakże u niektórych pacjentów w stanie krytycznym nastąpił
zgon (patrz punkty 4.3 i 4.8).
2
Podobnie, jak w przypadku wszystkich leków zawierających żywe drobnoustroje, należy zwrócić
szczególną uwagę na postępowanie z produktem w obecności pacjentów, szczególnie z wkłuciem
centralnym, ale także obwodowym, również tych, którzy nie przyjmują Saccharomyces boulardii,
aby uniknąć możliwości jakiegokolwiek zakażenia za pośrednictwem rąk i (lub) rozprzestrzeniania się
drobnoustrojów w powietrzu (patrz punkt 4.2).
Produkt zawiera laktozę jednowodną, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Środki ostrożności dotyczące stosowania
Należy poinformować pacjenta o konieczności:
- rehydratacji (odpowiedniego nawodnienia organizmu) poprzez spożywanie dużych ilości słonych lub
słodkich napojów, w celu wyrównania strat płynów spowodowanych biegunką (średnie dzienne
zapotrzebowanie osoby dorosłej na wodę wynosi 2 litry)
- utrzymania odpowiedniego reżimu żywieniowego wykluczając niektóre pokarmy, takie jak: owoce,
zielone warzywa, pikantne potrawy, mrożona żywność, schłodzone napoje; natomiast zalecane jest
spożywanie grillowanego mięsa i ryżu. Należy rozważyć ograniczenie spożywania mleka i pokarmów
mlecznych.
Enterol zawiera żywe komórki, które rozwijają się w temperaturze 37°C. Z tego powodu nie należy
mieszać produktu z płynami lub potrawami, które są zbyt gorące (temperatura powyżej 50°C),
mrożone lub zawierają alkohol.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie należy podawać jednocześnie z lekami przeciwgrzybiczymi stosowanymi doustnie lub dożylnie,
ponieważ zawarty w produkcie Enterol Saccharomyces boulardii jest gatunkiem drożdżaków.
Nie przewiduje się występowania innych rodzajów interakcji.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Badania toksycznego wpływu na rozrodczość przeprowadzone na zwierzętach są niewystarczające
(patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania produktu Enterol w czasie ciąży.
Karmienie piersią
Saccharomyces boulardii nie wchłania się do mleka matki. Ze względu na brak danych, zaleca się
rozważenie stosunku korzyści do ryzyka przed zastosowaniem produktu Enterol w okresie karmienia
piersią.
Płodność
Brak danych dotyczących wpływu na płodność.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt Enterol nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych określono w następujący sposób: bardzo często (>
1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥1/10000, < 1/1000),
bardzo rzadko (< 1/10000, włącznie z wystąpieniem pojedynczych przypadków), częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych.
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
3
Klasyfikacja według
układów i narządów Częstość nieznana
Rzadko Bardzo rzadko
zgodnie z terminologią
MedDRA
Zaburzenia żołądka i zaparcia
wzdęcia
jelit
Fungemia u pacjentów Posocznica u pacjentów w
z wkłuciem centralnym stanie krytycznym lub ze
i w stanie krytycznym lub znacznie osłabioną
Zakażenia i zarażenia
pacjentów ze znacznie odpornością (patrz punkt
pasożytnicze
zmniejszoną odpornością 4.4)
(patrz punkt 4.4)
wysypka miejscowa,
Zaburzenia skóry i reakcje alergiczne,
tkanki podskórnej pokrzywka, świąd
reakcje anafilaktyczne,
obrzęk twarzy, obrzęk
Zaburzenia układu
naczynioruchowy, wysypka
immunologicznego
na całym ciele (osutka)
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Saccharomyces boulardii nie wchłania się, nie ma powodu, by spodziewać się przedawkowania.
W przypadku przedawkowania, nie jest wymagane żadne szczególne postępowanie.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbiegunkowe przywracające prawidłową florę bakteryjną.
Kod ATC: A07 FA 02
Drożdżaki Saccharomyces boulardii są substytutem flory jelitowej i działają w przewodzie
pokarmowym jako mikroorganizmy zapobiegające biegunce.
4
W badaniach farmakodynamicznych in vitro i in vivo przeprowadzonych zarówno na zwierzętach, jak
i u ludzi potwierdzono, że drożdżaki Saccharomyces boulardii - żywe kultury probiotyczne, wykazują
następujące działanie:
przeciwzapalne (enterokrwotoczne E. coli)
przeciwdrobnoustrojowe (w stosunku do enterokrwotocznych E. coli, C. difficile, S. typhimurium,
Yersinia enterolitica, C. albicans, C. krusei, C. pseudotropicalis)
enzymatyczne (disacharydazy, aminopeptydaza leucynowa, spermina, spermidyna)
metaboliczne
neutralizujące toksyny bakteryjne (toksyna A - C. difficile, toksyna cholery)
immunostymulujące (nasilenie wydzielania przeciwciał klasy IgA i innych immunoglobulin),
które są korzystne, jeżeli Saccharomyces boulardii stosuje się u ludzi w leczeniu biegunek o różnym
pochodzeniu (wirusowej, bakteryjnej i innych).
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Analiza kinetyki eliminacji z kałem żywych komórek S. boulardii podczas wielokrotnego podawania
Saccharomyces boulardii w dawce 1 g/dobę, u zdrowych, dorosłych ochotników wykazała, że stan
równowagi jest osiągany w trzecim dniu podawania leku. S. boulardii szybko jest eliminowany z kału.
Dwa do pięciu dni po przerwaniu podawania nie stwierdza się już żywych komórek Saccharomyces
boulardii w kale pacjentów. Ilość S. boulardii w kale pozostaje w liniowej zależności od zastosowanej
dawki. Równoczesne stosowanie antybiotyku (ampicyliny) aktywnego w stosunku do większości
beztlenowej flory jelit dwukrotnie zwiększa ilość S. boulardii w kale. W badaniach klinicznych,
u pacjentów z wielokrotnie nawracającym zakażeniem C. difficile leczonych S. boulardii w dawce
1 g/dobę, liczba żywych komórek drożdży w kale była mniejsza niż u pacjentów, u których nie
obserwowano nawrotu zakażenia.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, również z zastosowaniem dużych dawek, przeprowadzone
na szczurach, myszach, królikach i psach nie wykazały żadnych nieprawidłowości. W wykonanym
teście Amesa nie obserwowano działania mutagennego. Brak danych dotyczących wpływu na
rozrodczość.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Laktoza jednowodna
Magnezu stearynian
Skład kapsułki żelatynowej: żelatyna, tytanu dwutlenek
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
3 lata.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w temperaturze poniżej 25C.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
5
Butelka szklana z wieczkiem LDPE w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera 10, 20, 30 lub 50 kapsułek.
Blistry aluminiowe w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera 20 kapsułek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU
BIOCODEX
22 rue des Aqueducs
94250 Gentilly
Francja
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
7484
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 15.01.1998 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 28.03.2013 r.
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
09.2024
6