CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
ACARD 150 mg, 150 mg, tabletki dojelitowe
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka dojelitowa zawiera 150 mg kwasu acetylosalicylowego (Acidum acetylsalicylicum).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka dojelitowa
Tabletki są okrągłe, barwy białej lub prawie białej, obustronnie wypukłe, o gładkiej powierzchni.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Choroba niedokrwienna serca oraz wszelkie sytuacje kliniczne, w których celowe jest hamowanie
agregacji płytek krwi:
• zapobieganie zawałowi serca u osób dużego ryzyka,
• świeży zawał serca lub podejrzenie świeżego zawału serca,
• po przebytym epizodzie niestabilnej choroby wieńcowej,
• prewencja wtórna u osób po przebytym zawale serca,
• stan po wszczepieniu pomostów aortalno-wieńcowych, angioplastyce wieńcowej,
• zapobieganie napadom przejściowego niedokrwienia mózgu (TIA) i niedokrwiennego udaru
mózgu u pacjentów z TIA,
• po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu u pacjentów z TIA,
• u osób z zarostową miażdżycą tętnic obwodowych,
• zapobieganie zakrzepicy naczyń wieńcowych u pacjentów z mnogimi czynnikami ryzyka,
• zapobieganie zakrzepicy żylnej i zatorowi płuc u pacjentów długotrwale unieruchomionych,
np. po dużych zabiegach chirurgicznych jako uzupełnienie innych sposobów profilaktyki.
Decyzję o rozpoczęciu leczenia kwasem acetylosalicylowym i stosowanej dawce powinien podjąć
lekarz.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletka dojelitowa produktu Acard 150 mg ma otoczkę i nie rozpada się w żołądku, przez co
zmniejsza się drażniące działanie kwasu acetylosalicylowego na błonę śluzową żołądka.
Tabletki dojelitowe należy przyjmować po posiłku - połykać w całości.
Uwaga: w ostrym zawale serca lub podejrzeniu ostrego zawału serca tabletki dojelitowe mogą
być stosowane, gdy nie jest dostępny kwas acetylosalicylowy w tabletkach niepowlekanych.
W takim przypadku tabletki dojelitowe należy bardzo dokładnie rozgryźć, aby przyspieszyć
wchłanianie.
1
• Zapobieganie zawałowi serca u osób dużego ryzyka:
Zwykle 1 tabletka dojelitowa (150 mg) na dobę.
• Świeży zawał serca lub podejrzenie świeżego zawału serca:
Jednorazowo 2 tabletki dojelitowe (300 mg). Tabletki dojelitowe należy bardzo dokładnie rozgryźć,
aby przyspieszyć wchłanianie!
• Po przebytym epizodzie niestabilnej choroby wieńcowej, prewencja wtórna u osób po przebytym
zawale serca:
Zwykle 1 tabletka dojelitowa (150 mg) na dobę.
• Stan po wszczepieniu pomostów aortalno-wieńcowych, angioplastyce wieńcowej:
Zwykle 1 tabletka dojelitowa (150 mg) na dobę.
• Zapobieganie napadom przejściowego niedokrwienia mózgu (TIA) i niedokrwiennego udaru
mózgu u pacjentów z TIA (ang. TIA – transient ischaemic attacks):
Zwykle 1 tabletka dojelitowa (150 mg) na dobę.
• Po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu u pacjentów z TIA:
1 tabletka dojelitowa (150 mg) na dobę.
• U osób z zarostową miażdżycą tętnic obwodowych:
Zwykle 1 tabletka dojelitowa (150 mg) na dobę.
• Zapobieganie zakrzepicy naczyń wieńcowych u pacjentów z mnogimi czynnikami ryzyka:
Zalecana dawka dobowa: 1 tabletka dojelitowa (150 mg).
• Zapobieganie zakrzepicy żylnej i zatorowi płuc u pacjentów długotrwale unieruchomionych, np. po
dużych zabiegach chirurgicznych jako uzupełnienie innych sposobów profilaktyki:
1 tabletka dojelitowa (150 mg) na dobę.
4.3 Przeciwwskazania
Produktu Acard 150 mg nie należy stosować:
• w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, inne salicylany lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
• u pacjentów ze skazą krwotoczną;
• u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy;
• u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek;
• u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby;
• u pacjentów z ciężką niewydolnością serca;
• u pacjentów z napadami tzw. astmy aspirynowej w wywiadzie, wywołanymi podaniem
salicylanów lub substancji o podobnym działaniu, szczególnie niesteroidowych leków
przeciwzapalnych;
• jednocześnie z metotreksatem w dawkach 15 mg na tydzień lub większych (patrz punkt 4.5);
• w dawkach >100 mg na dobę podczas trzeciego trymestru ciąży (patrz punkt 4.6);
• u pacjentów z dną moczanową;
• u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
• u dzieci i młodzieży w wieku do 16 lat w przebiegu infekcji wirusowych ze względu na ryzyko
wystąpienia zespołu Reye’a – rzadko występującej, ale ciężkiej choroby powodującej
uszkodzenie wątroby i mózgu.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Kwas acetylosalicylowy należy stosować ostrożnie:
2
• w pierwszym i drugim trymestrze ciąży;
• w okresie karmienia piersią;
• w przypadku nadwrażliwości na niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne lub
inne substancje alergizujące;
• podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych;
• podczas jednoczesnego stosowania ibuprofenu, który może wpływać na działanie
antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego;
• u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek;
• u pacjentów z chorobą wrzodową lub krwawieniami z przewodu pokarmowego w wywiadzie.
U pacjentów leczonych kwasem acetylosalicylowym odnotowano rzadkie przypadki ostrego
niedokrwienia mięśnia sercowego z zawałem mięśnia sercowego lub bez niego, będące częścią reakcji
nadwrażliwości (zespołu Kounisa). W przypadku potwierdzenia zespołu Kounisa spowodowanego
kwasem acetylosalicylowym, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu Acard 150 mg.
Kwas acetylosalicylowy może być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na niesteroidowe leki
przeciwzapalne lub inne substancje alergizujące wyłącznie po rozważeniu stosunku ryzyka do
korzyści.
Kwas acetylosalicylowy może powodować skurcz oskrzeli i wywoływać napady astmy lub inne
reakcje nadwrażliwości. Czynniki ryzyka obejmują: astmę oskrzelową, przewlekłe choroby układu
oddechowego, katar sienny z polipami błony śluzowej nosa. Ostrzeżenie to odnosi się także do
pacjentów wykazujących reakcje alergiczne (np. odczyny skórne, świąd, pokrzywka) na inne
substancje.
U pacjentów ze zwiększoną skłonnością do krwawień (hemofilia, niedobór witaminy K),
przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (np. pochodne kumaryny lub heparynę – z wyjątkiem leczenia
heparyną w małych dawkach) zastosowanie kwasu acetylosalicylowego należy rozważyć,
uwzględniając stosunek ryzyka do korzyści.
Należy rozważyć stosowanie produktu leczniczego u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono
owrzodzenie żołądka i (lub) dwunastnicy, ponieważ może się uczynnić choroba wrzodowa oraz mogą
wystąpić krwawienia z przewodu pokarmowego.
Kwas acetylosalicylowy, ze względu na działanie antyagregacyjne, może powodować wydłużenie
czasu krwawienia podczas lub po zabiegach chirurgicznych (włącznie z niewielkimi zabiegami,
np. ekstrakcją zęba). Nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego na 5 dni przed planowanym
zabiegiem chirurgicznym, zwłaszcza okulistycznym i otologicznym.
Produkt leczniczy Acard 150 mg zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Częstość występowania interakcji kwasu acetylosalicylowego stosowanego w małych dawkach nie
jest dokładnie poznana. Większość dotychczas opisanych interakcji dotyczy podawania kwasu
acetylosalicylowego w dawkach konwencjonalnych, tj. od 1 g do 3 g na dobę.
Leki przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania z kwasem acetylosalicylowym:
• metotreksat w dawkach 15 mg na tydzień lub większych
Nasilenie toksycznego działania metotreksatu na szpik (zmniejszony klirens nerkowy metotreksatu
podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzapalnymi - w tym z kwasem acetylosalicylowym
- oraz wypieranie przez salicylany metotreksatu z połączeń z białkami osocza - patrz punkt 4.3).
Interakcje wymagające zachowania szczególnej ostrożności:
3
• metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień
Zwiększenie toksycznego działania metotreksatu na szpik (zmniejszony klirens nerkowy metotreksatu
podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzapalnymi - w tym z kwasem acetylosalicylowym
- oraz wypieranie przez salicylany metotreksatu z połączeń z białkami osocza.
• ibuprofen
Dane doświadczalne wskazują na możliwość hamowania przez ibuprofen wpływu małych dawek ASA
na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego podawania obu leków. Z uwagi jednak na
ograniczenia wspomnianych danych oraz wątpliwości związane z ekstrapolacją danych uzyskanych ex
vivo do warunków klinicznych, sformułowanie jednoznacznych wniosków dotyczących regularnego
stosowania ibuprofenu nie jest możliwe, a kliniczne następstwa interakcji w przypadku doraźnego
podawania ibuprofenu są mało prawdopodobne (patrz punkt 5.1).
• leki przeciwzakrzepowe, np. pochodne kumaryny, heparyna
Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z lekami przeciwzakrzepowymi może
powodować nasilenie działania przeciwzakrzepowego: zwiększone ryzyko wydłużenia czasu
krwawienia i krwotoków, wynikające z wypierania leków przeciwzakrzepowych z ich połączeń
z białkami osocza oraz właściwości antyagregacyjnych kwasu acetylosalicylowego.
• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z selektywnymi inhibitorami wychwytu
zwrotnego serotoniny powoduje zwiększone ryzyko krwawienia z górnego odcinka przewodu
pokarmowego z powodu działania synergicznego.
• inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym salicylany w dużych dawkach (≥ 3 g na dobę)
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych z kwasem acetylosalicylowym
zwiększa ryzyko wystąpienia uszkodzeń błony śluzowej żołądka i (lub) dwunastnicy i krwawień
z przewodu pokarmowego oraz uszkodzenia nerek, na skutek synergicznego działania tych leków.
• leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem, np. benzbromaron, probenecyd
Kwas acetylosalicylowy stosowany jednocześnie z lekami nasilającymi wydalanie kwasu moczowego,
powoduje osłabienie działania leków przeciwdnawych (konkurencja w procesie wydalania kwasu
moczowego przez kanaliki nerkowe).
• digoksyna
Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z digoksyną powoduje zwiększenie stężenia
digoksyny w osoczu, wynikające ze zmniejszonego wydalania digoksyny przez nerki.
• leki przeciwcukrzycowe, np. insulina, pochodne sulfonylomocznika
Ze względu na właściwości hipoglikemizujące oraz wypieranie pochodnych sulfonylomocznika
z połączeń z białkami osocza kwas acetylosalicylowy nasila działanie leków przeciwcukrzycowych.
• leki trombolityczne lub inne leki hamujące agregację płytek krwi, np. tyklopidyna, stosowane
jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym mogą powodować zwiększone ryzyko wydłużenia czasu
krwawienia i krwotoków.
• leki moczopędne stosowane jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym w dawkach 3 g na dobę
i większych – osłabienie działania moczopędnego poprzez zatrzymanie sodu i wody w organizmie na
skutek zmniejszenia filtracji kłębuszkowej, spowodowanej zmniejszoną syntezą prostaglandyn
w nerkach. Kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie ototoksyczne furosemidu.
• glikokortykosteroidy systemowe, z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia zastępcza
w chorobie Addisona, stosowane jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym - zwiększone ryzyko
wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego
oraz zmniejszenie stężenia salicylanów w osoczu w trakcie kortykoterapii i zwiększenie ryzyka
przedawkowania salicylanów po zakończeniu przyjmowania glikokortykosteroidów.
4
• inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) stosowane jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym
w dawkach 3 g na dobę i większych - zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego poprzez
zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, wynikające z hamowania produkcji prostaglandyn, działających
rozszerzająco na naczynia krwionośne.
• kwas walproinowy
Kwas acetylosalicylowy zwiększa toksyczność kwasu walproinowego, poprzez wypieranie go
z połączeń z białkami osocza. Kwas walproinowy nasila działanie antyagregacyjne kwasu
acetylosalicylowego ze względu na synergiczne działanie antyagregacyjne obu leków.
• cyklosporyna, takrolimus
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i cyklosporyny lub takrolimusa
może spowodować zwiększenie działania nefrotoksycznego tych substancji. Zaleca się monitorowanie
czynności nerek.
• metamizol
Jednoczesne stosowanie metamizolu z kwasem acetylosalicylowym może zmniejszać działanie
hamujące kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. Z tego względu metamizol należy
stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących kwas acetylosalicylowy w małych dawkach w celu
ochronnego działania na układ sercowo-naczyniowy.
• alkohol
Alkohol może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących przewodu
pokarmowego, tj. owrzodzenie błony śluzowej lub krwawienia.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Małe dawki (do 100 mg na dobę)
Badania kliniczne wskazują, że dawki do 100 mg na dobę do ograniczonego stosowania
w położnictwie, które wymaga specjalistycznego monitorowania, wydają się bezpieczne.
Dawki od 100 mg na dobę do 500 mg na dobę
Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania dawek powyżej 100 mg na dobę do 500 mg na dobę
jest niewystarczające. Dlatego poniższe zalecenia dla dawek 500 mg na dobę i większych, odnoszą się
także do dawki z tego zakresu.
Dawki 500 mg na dobę i większe
Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka lub
płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na to, że stosowanie inhibitorów syntezy
prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży zwiększa ryzyko poronienia, występowania wad
wrodzonych serca i wytrzewień wrodzonych. Całkowite ryzyko wystąpienia wrodzonych wad
sercowo-naczyniowych zwiększa się z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko zwiększa
się wraz z dawką i długością okresu leczenia.
U zwierząt po podaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn zaobserwowano zwiększone ryzyko
obumarcia zapłodnionego jaja w okresie przed i po zagnieżdżeniu się w macicy oraz zwiększone
ryzyko obumarcia zarodka lub płodu. Dodatkowo, u zwierząt, po podaniu inhibitorów syntezy
prostaglandyn w okresie organogenezy, donoszono o zwiększonej liczbie przypadków różnych wad
rozwojowych, w tym wad sercowo-naczyniowych.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie kwasu acetylosalicylowego może powodować małowodzie
wynikające z zaburzeń czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia
i zwykle jest odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu
tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustępowała po zaprzestaniu
5
leczenia. W związku z tym, nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego w pierwszym i drugim
trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.
Jeśli kwas acetylosalicylowy jest stosowany u kobiet planujących ciążę lub w pierwszym i drugim
trymestrze ciąży, należy stosować możliwie jak najmniejszą dawkę, a czas trwania leczenia powinien
być jak najkrótszy. Należy rozważyć prenatalne monitorowanie w kierunku małowodzia oraz
zwężenia przewodu tętniczego po ekspozycji na kwas acetylosalicylowy przez kilka dni od 20.
tygodnia ciąży. W przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy
zaprzestać stosowania kwasu acetylosalicylowego.
W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wywołać u płodu:
- toksyczne działanie na płuca i serce (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego
i nadciśnienie płucne);
- zaburzenie czynności nerek (patrz powyżej);
pod koniec ciąży u matki i noworodka:
- wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwpłytkowe, które może wystąpić nawet po
bardzo małych dawkach;
- zahamowanie skurczów macicy skutkujące opóźnieniem lub przedłużeniem porodu.
W związku z tym kwas acetylosalicylowy w dawkach większych niż 100 mg na dobę jest
przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). Dawki do 100 mg na dobę włącznie
mogą być stosowane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim.
Karmienie piersią
Kwas acetylosalicylowy przenika w małych stężeniach do mleka kobiet karmiących piersią, dlatego
nie należy stosować produktu leczniczego podczas karmienia piersią, ze względu na ryzyko
wystąpienia zespołu Reye'a u dziecka. W przypadku stosowania u kobiety karmiącej dużych dawek
kwasu acetylosalicylowego może powodować zaburzenia czynności płytek krwi u dziecka.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Poniżej przedstawiono działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu acetylosalicylowego:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100);
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu Zwiększone ryzyko krwawień, wydłużenie czasu krwawienia.
chłonnego Obserwowano krwawienia takie jak: krwotok okołooperacyjny,
krwiaki, krwawienie z nosa, krwawienia z dróg
moczowo-płciowych, krwawienia z dziąseł.
Rzadko lub bardzo rzadko raportowano poważne krwawienia
takie jak: krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy
(szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem
tętniczym i (lub) podczas równoczesnego podawania leków
hemostatycznych), które w pojedynczych przypadkach mogą
potencjalnie zagrażać życiu.
Krwotok może prowadzić do ostrej lub przewlekłej
niedokrwistości w wyniku krwotoku i (lub) niedokrwistości
z niedoboru żelaza (na przykład w wyniku utajonych
mikrokrwawień) z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi
i klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość, hypoperfuzja.
Zaburzenia układu Reakcje nadwrażliwości z odpowiednimi objawami
immunologicznego laboratoryjnymi i klinicznymi, w tym: astma, odczyny skórne,
6
wysypka, pokrzywka, obrzęk, świąd, zaburzenia serca i układu
oddechowego.
Bardzo rzadko:
ciężkie reakcje alergiczne włączając wstrząs anafilaktyczny.
Zaburzenia metabolizmu Bardzo rzadko:
i odżywiania hipoglikemia.
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy i szumy uszne, będące zazwyczaj objawami
przedawkowania.
Zaburzenia serca Częstość nieznana:
zespół Kounisa (ostre niedokrwienie mięśnia sercowego
z zawałem mięśnia sercowego lub bez niego, będące częścią
reakcji nadwrażliwości, patrz punkt 4.4 „Specjalne
ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).
Zaburzenia żołądka i jelit Często:
objawy niestrawności (zgaga, nudności, wymioty) i bóle brzucha.
Rzadko:
stany zapalne żołądka i jelit, choroba wrzodowa żołądka i (lub)
dwunastnicy bardzo rzadko prowadzące do krwotoków
i perforacji charakteryzujące się odpowiednimi objawami
klinicznymi i wynikami badań laboratoryjnych.
Zaburzenia wątroby i dróg Rzadko:
żółciowych przemijające zaburzenia czynności wątroby ze zwiększeniem
aktywności aminotransferaz.
Zaburzenia nerek i dróg Bardzo rzadko:
moczowych zaburzenia czynności nerek.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Przedawkowanie u osób w podeszłym wieku i u małych dzieci wymaga szczególnej uwagi, gdyż może
ono w tych grupach pacjentów prowadzić do zgonu.
Z uwagi na niewielką dawkę kwasu acetylosalicylowego, przypadkowe przedawkowanie produktu
leczniczego Acard 150 mg jest mało prawdopodobne.
Celowe zażycie znacznej liczby tabletek może doprowadzić do wytworzenia się stężeń toksycznych
we krwi, które mogą pojawiać się z opóźnieniem nawet do 12 godzin.
Przyjęcie znacznej ilości tabletek dojelitowych zawierających otoczkę może doprowadzić do
powstania w żołądku agregatu złożonego ze sklejonych tabletek, trudnego do usunięcia.
Objawy
Objawami przedawkowania są zwykle: szumy uszne, hiperwentylacja, gorączka, nudności, wymioty,
zaburzenia widzenia, bóle i zawroty głowy, stan splątania, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej
i elektrolitowej, hipoglikemia, wykwity skórne.
7
W przypadku ostrego przedawkowania mogą wystąpić: delirium, drżenie, duszność, nadmierna
potliwość, pobudzenie, śpiączka.
Leczenie
Postępowanie lecznicze polega na zmniejszeniu wchłaniania produktu leczniczego poprzez usunięcie
zawartości żołądka (wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka – jeśli od połknięcia tabletek nie
upłynęła jedna godzina), przyspieszeniu wydalania produktu leczniczego, monitorowaniu równowagi
wodno-elektrolitowej oraz unormowaniu temperatury ciała i czynności oddechowej.
5 WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakrzepowe; inhibitory krzepnięcia; kwas
acetylosalicylowy, kod ATC: B01AC06
Kwas acetylosalicylowy jest nieodwracalnym inhibitorem cyklooksygenazy, enzymu powodującego
syntezę prostaglandyn z kwasu arachidonowego. Mechanizm ten jest odpowiedzialny za działanie
przeciwzapalne, przeciwgorączkowe oraz przeciwbólowe.
Najważniejszym działaniem kwasu acetylosalicylowego w dawce 150 mg jest hamowanie syntezy
tromboksanu A2, związku zwiększającego agregację płytek i kurczącego naczynia. Zahamowanie
cyklooksygenazy płytek prowadzi do zmniejszenia ich zdolności do agregacji.Agregacja płytek jest
podstawowym procesem, od którego zależy stopniowe zwężenie się naczynia wieńcowego
w przebiegu choroby niedokrwiennej serca. Osadzanie się agregatów płytkowych na zmienionym
miażdżycowo odcinku naczynia prowadzi do powstania zakrzepów, stopniowo pogarszających
perfuzję mięśnia sercowego aż do jego zawału.
Wyniki licznych badań kontrolowanych świadczą, że optymalne hamowanie cyklooksygenazy
płytkowej w stosunku do naczyniowej można uzyskać stosując małe dawki kwasu
acetylosalicylowego, tj. od 40 mg do 150 mg na dobę. Przypuszcza się, że niewielkie dawki kwasu
acetylosalicylowego w tabletkach posiadających otoczkę, która zapobiega uwolnieniu substancji
czynnej w żołądku, wytwarzają w krążeniu wrotnym stężenia, wystarczające do zahamowania
cyklooksygenazy płytkowej, podczas gdy małe stężenia w krążeniu obwodowym zabezpieczają przed
zbyt silnym zahamowaniem syntezy prostacykliny w ścianie naczyń oraz przed działaniami
niepożądanymi. Małe dawki kwasu acetylosalicylowego mogą więc działać skuteczniej od większych,
powodując jednocześnie mniej działań niepożądanych.
Dane doświadczalne wskazują na możliwość hamowania przez ibuprofen wpływu małych dawek ASA
na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego podawania obu leków. W jednym z badań po
podaniu pojedynczej dawki ibuprofenu 400 mg w ciągu 8 godzin przed lub w ciągu 30 minut po
podaniu ASA w postaci farmaceutycznej o natychmiastowym uwalnianiu (81 mg), odnotowano
osłabienie wpływu ASA na powstawanie tromboksanu lub agregację płytek. Z uwagi jednak na
ograniczenia wspomnianych danych oraz wątpliwości związane z ekstrapolacją danych uzyskanych ex
vivo do warunków klinicznych, sformułowanie jednoznacznych wniosków dotyczących regularnego
stosowania ibuprofenu nie jest możliwe, a kliniczne następstwa interakcji w przypadku doraźnego
podawania ibuprofenu są mało prawdopodobne.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego z tabletek dojelitowych przebiega nieco inaczej
w porównaniu z formami konwencjonalnymi. Rozpoczyna się po 3-6 godzinach od chwili podania
leku, co dowodzi, że otoczka skutecznie blokuje rozpad produktu leczniczego w żołądku.
Maksymalne stężenie w osoczu występuje po około 6 godzinach i wynosi średnio 12,7 µg/ml dla
tabletek 150 mg.
8
Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym opóźnia wchłanianie produktu leczniczego, ale nie
zmniejsza dostępności biologicznej kwasu acetylosalicylowego.
Kwas acetylosalicylowy wchłania się z przewodu pokarmowego w 80-100%.
Dystrybucja
Kwas acetylosalicylowy szybko i w znacznym stopniu rozmieszcza się w większości tkanek
i płynów ustrojowych. Względna objętość dystrybucji wynosi około 0,15-0,2 l/kg i zwiększa się
wraz ze zwiększeniem stężenia leku w surowicy. Około 33% leku wiąże się z białkami osocza jeśli
stężenie wynosi 120 µg/ml. Stopień wiązania leku z białkami zależy od stężenia albumin;
u zdrowych osobników zmniejsza się wraz z zmniejszeniem się tego stężenia. W niewydolności
nerek, w ciąży i u noworodków, wiązanie się kwasu acetylosalicylowego z białkami osocza
zmniejsza się nie tylko z powodu hipoalbuminemii, ale także wskutek kumulowania się czynników
endogennych, które wypierają produkt z wiązań z białkami.
Metabolizm
Kwas acetylosalicylowy jest częściowo metabolizowany podczas wchłaniania. Proces ten zachodzi
pod wpływem esterazy, głównie w wątrobie, ale także w surowicy krwi, erytrocytach i w mazi
stawowej. Salicylany sprzęgają się głównie z glicyną do kwasu salicylurowego i z kwasem
glukuronowym do glukuronianu salicylo-fenolowego i salicylo-acylowego; tylko niewielka ich
część ulega hydroksylacji do kwasu gentyzynowego, kwasu 2,3-dihydroksybenzoesowego
i 2,3,5-trihydroksybenzoesowego. U kobiet, proces hydroksylacji zachodzi wolniej (mniejsza
aktywność esterazy w surowicy krwi).
Eliminacja
Okres półtrwania w fazie eliminacji kwasu acetylosalicylowego w osoczu wynosi około 2-3
godzin. W przeciwieństwie do innych salicylanów, niezhydrolizowany kwas acetylosalicylowy nie
kumuluje się w surowicy krwi po wielokrotnym podaniu. Tylko około 1% doustnej dawki kwasu
acetylosalicylowego wydala się w moczu jako niezhydrolizowany lek, pozostała część wydala się
w postaci salicylanów i ich metabolitów. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, 80-100%
jednorazowej dawki produktu leczniczego wydala się w moczu w ciągu 24-72 godzin.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przeprowadzone na zwierzętach z użyciem kwasu acetylosalicylowego nie wykazały
działania rakotwórczego.
Przeprowadzone badania in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego.
W badaniach na zwierzętach kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie teratogenne. Opisywano
zaburzenia zagnieżdżenia się jaja, działanie embrio- i fetotoksyczne oraz trudności w uczeniu się
u potomstwa, jeżeli lek został zastosowany przed porodem.
Kwas acetylosalicylowy hamował owulację u szczurów. Badania związane ze stosowaniem u ludzi,
patrz punkt 4.6.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Celuloza proszek
Skrobia kukurydziana
Karboksymetyloskrobia sodowa
9
Otoczka:
Hypromeloza
Acryl Eze-White:
Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1)
Talk
Tytanu dwutlenek (E 171)
Krzemionka koloidalna bezwodna
Sodu wodorowęglan
Sodu laurylosiarczan
Trietylu cytrynian
Symetykon emulsja
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
2 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed wilgocią.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister Aluminium/PVC/PVDC w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera 30, 60, 90 lub 120 tabletek dojelitowych.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady
należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr 23375
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 24.08.2016 r.
10
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 29.07.2021 r.
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
11