Valinger Forte sidelafilum 50mg lek na erekcję 4 tabletki

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Valinger Forte, 50 mg, tabletki powlekane

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 50 mg syldenafilu w postaci syldenafilu cytrynianu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana (tabletka)

Tabletki 50 mg są niebieskie, powlekane, o podłużnym soczewkowatym kształcie z oznakowaniem

„50” po jednej stronie. Wymiary tabletki to 13 x 8 mm.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Valinger Forte jest wskazany do stosowania u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami

erekcji, czyli niezdolnością uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia

stosunku płciowego.

W celu skutecznego działania produktu leczniczego Valinger Forte niezbędna jest stymulacja

seksualna.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Stosowanie u dorosłych

Jeśli pacjent stosował wcześniej produkty lecznicze zawierające syldenafil w dawce 50 mg lub

większej, zalecaną dawką jest 50 mg syldenafilu, przyjmowane w zależności od potrzeb około godzinę

przed planowaną aktywnością seksualną. Dawkę 50 mg należy stosować tylko w przypadku, jeśli

pacjent po zastosowaniu syldenafilu w dawce 25 mg nie odczuł pożądanego efektu (czyli nie uzyskał

wzwodu wystarczającego do odbycia stosunku).

Maksymalna zalecana częstość dawkowania to jeden raz na dobę. W razie przyjmowania produktu

leczniczego Valinger Forte podczas posiłku, początek jego działania może być opóźniony

w porównaniu do przyjęcia produktu leczniczego na czczo (patrz punkt 5.2).

W przypadku, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, może on zalecić

dawkę 50 mg syldenafilu, przyjmowaną w zależności od skuteczności i tolerancji produktu

leczniczego około godzinę przed planowaną aktywnością seksualną. W zależności od skuteczności

i tolerancji produktu leczniczego, lekarz może dawkę zwiększyć do 100 mg lub zmniejszyć do 25 mg.

1

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat).

Zaburzenia czynności nerek

Zalecenia dotyczące dawkowania opisane w punkcie „Stosowanie u dorosłych” dotyczą także

pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny

30-80 ml/min).

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), należy

rozważyć zastosowanie dawki 25 mg ze względu na zmniejszony klirens syldenafilu. W przypadku,

gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, w zależności od skuteczności

i tolerancji produktu leczniczego, w razie konieczności dawka może być stopniowo zwiększona do

50 mg, maksymalnie do 100 mg.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (np. z marskością wątroby), należy rozważyć

zastosowanie dawki 25 mg ze względu na zmniejszony klirens syldenafilu. W przypadku, gdy

o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, w zależności od skuteczności i tolerancji

produktu leczniczego, w razie konieczności dawka może być stopniowo zwiększona do 50 mg,

maksymalnie do 100 mg.

Dzieci i młodzież

Produkt leczniczy Valinger Forte nie jest wskazany do stosowania u osób w wieku poniżej 18 lat.

Stosowanie u pacjentów przyjmujących inne produkty lecznicze

W przypadku, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, u pacjentów

stosujących jednocześnie inhibitory CYP3A4, należy rozważyć podanie dawki początkowej 25 mg

(patrz punkt 4.5). Wyjątkiem jest rytonawir, którego nie zaleca się stosować jednocześnie

z syldenafilem (patrz punkt 4.4).

W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego u pacjentów przyjmujących

produkty lecznicze o działaniu α-adrenolitycznym, stan takich pacjentów powinien być ustabilizowany

przed rozpoczęciem leczenia syldenafilem. W przypadku, gdy o zastosowaniu leczenia

farmakologicznego decyduje lekarz, dodatkowo należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki

25 mg syldenafilu (patrz punkt 4.4 i 4.5).

Sposób podawania

Podanie doustne.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną

w punkcie 6.1.

Ze względu na znany wpływ syldenafilu na przemiany metaboliczne, w których biorą udział tlenek

azotu i cykliczny guanozynomonofosforan (cGMP) (patrz punkt 5.1), nasila on hipotensyjne działanie

azotanów. Przeciwwskazane jest zatem równoczesne stosowanie syldenafilu z produktami leczniczymi

uwalniającymi tlenek azotu (np. azotynem amylu) lub azotanami w jakiejkolwiek postaci.

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie inhibitorów PDE5, w tym syldenafilu, z aktywatorami

cyklazy guanylowej, takimi jak riocyguat, gdyż może to doprowadzić do objawowego niedociśnienia

(patrz punkt 4.5).

2

Produktów leczniczych przeznaczonych do leczenia zaburzeń erekcji, w tym syldenafilu, nie należy

stosować u mężczyzn, u których aktywność seksualna nie jest wskazana (np. pacjenci z ciężkimi

schorzeniami układu krążenia, takimi jak niestabilna dławica piersiowa lub ciężka niewydolność

serca).

Produkt leczniczy Valinger Forte jest przeciwwskazany u pacjentów, którzy utracili wzrok w jednym

oku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu

wzrokowego (ang. non-arteritic anterior ischaemic optic neuropathy, NAION) niezależnie od tego,

czy miało to związek z wcześniejszą ekspozycją na inhibitor PDE5, czy też nie (patrz punkt 4.4).

Nie badano bezpieczeństwa stosowania syldenafilu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby,

niedociśnieniem (ciśnienie tętnicze krwi < 90/50 mmHg), po niedawno przebytym udarze lub zawale

mięśnia sercowego oraz ze stwierdzonymi dziedzicznymi zmianami degeneracyjnymi siatkówki,

takimi jak zwyrodnienie barwnikowe siatkówki – retinitis pigmentosa (niewielka część tych pacjentów

ma genetycznie uwarunkowane nieprawidłowości fosfodiesterazy siatkówki). Stosowanie syldenafilu

u tych pacjentów jest przeciwwskazane.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przed zastosowaniem produktu leczniczego Valinger Forte pacjent powinien skorzystać z narzędzia

diagnostycznego dołączonego do ulotki w celu oceny, czy stan zdrowia pozwala mu na samodzielnie

stosowanie produktu leczniczego i czy stosowanie przez niego produktu leczniczego jest właściwe.

W przypadku, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, przed zastosowaniem

leczenia farmakologicznego należy przeprowadzić badanie podmiotowe i przedmiotowe pacjenta

w celu rozpoznania zaburzenia erekcji i określenia jego potencjalnych przyczyn.

Czynniki ryzyka zaburzeń układu krążenia

Ponieważ z aktywnością seksualną wiąże się ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności układu krążenia,

w przypadku, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, przed rozpoczęciem

jakiegokolwiek leczenia zaburzeń erekcji zalecana jest ocena stanu układu sercowo-naczyniowego

pacjenta. Syldenafil ma właściwości rozszerzające naczynia, powodujące niewielkie, przemijające

zmniejszenie ciśnienia krwi (patrz punkt 5.1). Przed przepisaniem syldenafilu lekarz powinien

starannie ocenić, czy pacjent, z uwagi na pewne choroby zasadnicze, może być podatny na

niekorzystne działanie takiego rozszerzenia naczyń, szczególnie w czasie aktywności seksualnej.

Zwiększoną wrażliwość na produkty lecznicze rozszerzające naczynia krwionośne wykazują pacjenci

z utrudnieniem odpływu krwi z lewej komory serca (np. zwężeniem ujścia aorty czy kardiomiopatią

przerostową z zawężeniem drogi odpływu) oraz z rzadkim zespołem atrofii wielonarządowej,

charakteryzującym się silnym zaburzeniem kontroli ciśnienia tętniczego krwi przez autonomiczny

układ nerwowy.

Produkt leczniczy Valinger Forte nasila hipotensyjne działanie azotanów (patrz punkt 4.3).

W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich zaburzeń

w obrębie układu krążenia, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła

śmierć sercowa, niemiarowość komorowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad

niedokrwienny (TIA), nadciśnienie czy niedociśnienie, które były związane czasowo ze stosowaniem

syldenafilu.

Większość z tych pacjentów, lecz nie wszyscy, miała czynniki ryzyka wystąpienia chorób układu

krążenia. Wiele z tych działań niepożądanych wystąpiło w czasie stosunku seksualnego lub wkrótce

po jego zakończeniu. W kilku przypadkach działania te wystąpiły wkrótce po zastosowaniu

3

syldenafilu zanim doszło do aktywności seksualnej. Nie jest możliwe jednoznaczne określenie

zależności pomiędzy powyższymi działaniami, a czynnikami, które mogły je wywołać.

Priapizm

Produkty lecznicze przeznaczone do leczenia zaburzeń erekcji, w tym syldenafil, należy stosować

ostrożnie u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia (takimi jak zagięcie, zwłóknienie ciał

jamistych lub choroba Peyroniego) oraz ze schorzeniami predysponującymi do wystąpienia priapizmu

(np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi lub białaczka).

W okresie po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego zgłoszono przypadki przedłużającej się

erekcji i priapizmu. W przypadku erekcji utrzymującej się przez ponad 4 godziny, pacjent powinien

niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Jeżeli priapizm nie będzie natychmiast leczony, może

dojść do uszkodzenia tkanek prącia i trwałej impotencji.

Jednoczesne stosowanie z innymi inhibitorami PDE5 lub innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji

Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia syldenafilu z innymi inhibitorami

PDE5, innymi produktami leczniczymi przeciwko nadciśnieniu płucnemu (ang. pulmonary arterial

hypertension, PAH) zawierającymi syldenafil (REVATIO) ani innymi metodami leczenia zaburzeń

erekcji. W związku z tym nie zaleca się stosowania takich skojarzeń.

Zaburzenia widzenia

Zgłaszano spontanicznie przypadki zaburzeń widzenia występujących w związku z przyjmowaniem

syldenafilu lub innych inhibitorów PDE5 (patrz punkt 4.8). Przypadki rzadkiego zaburzenia,

niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego,

występujące w związku z przyjmowaniem syldenafilu lub innych inhibitorów PDE5 (patrz punkt 4.8),

były zgłaszane spontanicznie, jak również w badaniach obserwacyjnych. Należy pouczyć pacjentów,

aby w przypadku wystąpienia nagłych zaburzeń widzenia przerwali przyjmowanie produktu

leczniczego Valinger Forte i niezwłocznie skonsultowali się z lekarzem (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne stosowanie z rytonawirem

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu i rytonawiru (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi o działaniu alfa-adrenolitycznym

Należy zachować ostrożność przy podawaniu syldenafilu pacjentom przyjmującym produkty lecznicze

o działaniu alfa-adrenolitycznym, ponieważ ich jednoczesne stosowanie może prowadzić do

objawowego niedociśnienia u nielicznych, podatnych chorych (patrz punkt 4.5). Efekt ten najczęściej

występuje w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia

niedociśnienia ortostatycznego, stan pacjenta przyjmującego produkty lecznicze alfa-adrenolityczne

powinien być hemodynamicznie stabilny przed rozpoczęciem leczenia syldenafilem. W przypadku,

gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, należy rozważyć rozpoczęcie

leczenia od dawki 25 mg syldenafilu (patrz punkt 4.2). Lekarz powinien pouczyć pacjenta, jak należy

postąpić w razie wystąpienia objawów niedociśnienia ortostatycznego.

Wpływ na krwawienie

Badania in vitro przeprowadzone na ludzkich płytkach krwi wykazały, że syldenafil nasila

przeciwagregacyjne działanie nitroprusydku sodu. Nie ma informacji dotyczących bezpieczeństwa

stosowania syldenafilu u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub czynną chorobą wrzodową.

U takich pacjentów syldenafil należy stosować jedynie po dokładnym rozważeniu możliwych korzyści

i zagrożeń.

4

Kobiety

Produkt leczniczy Valinger Forte nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

Substancje pomocnicze

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ innych produktów leczniczych na działanie syldenafilu

Badania in vitro

Syldenafil metabolizowany jest zasadniczo przez układ enzymatyczny cytochromu P450 (CYP),

głównie przez jego izoenzym 3A4 i w mniejszym stopniu przez 2C9. W związku z tym, inhibitory

tych izoenzymów mogą zmniejszyć klirens syldenafilu, a ich induktory mogą go zwiększyć.

Badania in vivo

Analiza populacyjna danych farmakokinetycznych uzyskanych z badań klinicznych wykazała

zmniejszenie klirensu syldenafilu podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami izoenzymu

CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, erytromycyna czy cymetydyna). Pomimo, że u pacjentów tych nie

zaobserwowano zwiększenia częstości występowania zdarzeń niepożądanych, w czasie jednoczesnego

stosowania syldenafilu z inhibitorami CYP3A4, w przypadku, gdy o zastosowaniu leczenia

farmakologicznego decyduje lekarz, należy rozważyć zastosowanie dawki początkowej 25 mg.

Jednoczesne zastosowanie rytonawiru, inhibitora proteazy HIV będącego bardzo silnym inhibitorem

P450, w stanie równowagi (500 mg dwa razy na dobę) z syldenafilem (w pojedynczej dawce 100 mg),

powodowało zwiększenie Cmax syldenafilu o 300% (4-krotne zwiększenie) i wzrost AUC syldenafilu

w surowicy o 1000% (11-krotne zwiększenie). Po upływie 24 godzin stężenie syldenafilu w osoczu

wynosiło wciąż ok. 200 ng/ml w porównaniu ze stężeniem ok. 5 ng/ml występującym po podaniu

samego syldenafilu. Wyniki te są zgodne ze znaczącym wpływem rytonawiru na liczną grupę

substratów cytochromu P450. Syldenafil nie miał wpływu na parametry farmakokinetyczne

rytonawiru. Na podstawie powyższych danych farmakokinetycznych nie zaleca się jednoczesnego

stosowania syldenafilu i rytonawiru (patrz punkt 4.4), a maksymalna dawka syldenafilu w żadnym

razie nie może przekroczyć w tych warunkach 25 mg w ciągu 48 godzin.

Jednoczesne zastosowanie sakwinawiru (inhibitora proteazy HIV), będącego również inhibitorem

CYP3A4, w stanie równowagi (1200 mg trzy razy na dobę) z syldenafilem (dawka jednorazowa

100 mg), powodowało zwiększenie Cmax syldenafilu o 140% i zwiększenie AUC syldenafilu o 210%.

Syldenafil nie miał wpływu na parametry farmakokinetyczne sakwinawiru (patrz punkt 4.2). Można

spodziewać się, że silniejsze inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i itrakonazol, mogłyby

wywierać silniejszy wpływ.

Podanie jednorazowej dawki 100 mg syldenafilu jednocześnie z erytromycyną, umiarkowanie silnym

inhibitorem CYP3A4, w stanie równowagi (500 mg dwa razy na dobę przez 5 dni), powodowało

zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji (AUC) na syldenafil o 182%. W badaniu obejmującym

zdrowych mężczyzn, ochotników, nie wykazano wpływu stosowania azytromycyny (500 mg na dobę

przez 3 dni) na AUC, Cmax, Tmax, stałą szybkości eliminacji i okres półtrwania syldenafilu oraz jego

głównych krążących metabolitów. Zastosowanie cymetydyny (będącej inhibitorem cytochromu P450

i nieswoistym inhibitorem CYP3A4) w dawce 800 mg u zdrowych ochotników jednocześnie z

syldenafilem (50 mg) spowodowało zwiększenie stężenia syldenafilu w osoczu o 56%.

Sok grejpfrutowy, będący słabym inhibitorem CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie

zwiększenie stężenia syldenafilu w osoczu.

5

Jednorazowe dawki produktów leczniczych zobojętniających kwas żołądkowy (wodorotlenek

magnezu, wodorotlenek glinu) nie wpływały na dostępność biologiczną syldenafilu.

Nie przeprowadzono swoistych badań interakcji dla wszystkich produktów leczniczych, jednakże

analiza populacyjna danych farmakokinetycznych nie wykazała wpływu na farmakokinetykę

syldenafilu, produktów leczniczych z grupy inhibitorów CYP2C9 (takich jak tolbutamid, warfaryna,

fenytoina), inhibitorów CYP2D6 (takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny,

trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), tiazydowych i pokrewnych moczopędnych produktów

leczniczych, diuretyków pętlowych i oszczędzających potas, inhibitorów konwertazy angiotensyny,

antagonistów kanału wapniowego, produktów leczniczych o działaniu beta-adrenolitycznym ani

indukujących enzymy układu CYP450 (takich jak ryfampicyna czy barbiturany). W badaniu

obejmującym zdrowych mężczyzn, ochotników, jednoczesne zastosowanie antagonisty endoteliny,

bozentanu (induktora CYP3A4 [umiarkowanego], CYP2C9 i przypuszczalnie także CYP2C19)

w stanie równowagi (125 mg dwa razy na dobę) z syldenafilem w stanie równowagi (80 mg 3 razy na

dobę), powodowało zmniejszenie AUC i Cmax syldenafilu o, odpowiednio, 62,6% i 55,4%. W związku

z tym oczekuje się, że jednoczesne podawanie silnych induktorów CYP3A4, takich jak ryfampicyna

spowoduje silniejsze zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu.

Nikorandyl stanowi połączenie aktywatora kanału potasowego i azotanu. Ze względu na zawartość

azotanu może powodować poważne interakcje z syldenafilem.

Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze

Badania in vitro

Syldenafil jest słabym inhibitorem następujących izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19,

2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 > 150 μM). Biorąc pod uwagę, że największe obserwowane stężenie syldenafilu

w surowicy (po zastosowaniu zalecanych dawek) wynosi około 1 μM, jest mało prawdopodobne by

produkt leczniczy Valinger Forte wpływał na klirens substratów tych izoenzymów.

Nie ma danych dotyczących interakcji syldenafilu z nieswoistymi inhibitorami fosfodiesterazy, takimi

jak teofilina lub dipirydamol.

Badania in vivo

W wyniku stwierdzonego wpływu syldenafilu na szlak metaboliczny tlenku azotu/cGMP (patrz

punkt 5.1) wykazano, że syldenafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, w związku z czym

jednoczesne stosowanie syldenafilu i produktów leczniczych uwalniających tlenek azotu lub azotanów

w jakiejkolwiek postaci jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Riocyguat: Badania przedkliniczne wykazały addytywne ogólnoustrojowe działanie obniżające

ciśnienie krwi w razie podawania inhibitorów PDE5 w skojarzeniu z riocyguatem. W badaniach

klinicznych wykazano, że riocyguat nasila hipotensyjne działanie inhibitorów PDE5. Nie wykazano

korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia w badanej populacji. Przeciwwskazane jest

jednoczesne stosowanie riocyguatu z inhibitorami PDE5, w tym także syldenafilem (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne podawanie syldenafilu pacjentom przyjmującym produkty lecznicze o działaniu alfa-

adrenolitycznym może prowadzić do objawowego niedociśnienia u nielicznych podatnych chorych.

Efekt ten najczęściej występuje w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu (patrz punkt 4.2 i 4.4).

W trzech specyficznych badaniach dotyczących interakcji międzylekowych, alfa-adrenolityk

doksazosyna (4 mg i 8 mg) i syldenafil (25 mg, 50 mg i 100 mg) były jednocześnie podawane

pacjentom z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (ang. benign prostatic hyperplasia, BPH),

ustabilizowanych w wyniku leczenia doksazosyną.

W badanych populacjach średnie dodatkowe obniżenie wartości ciśnienia krwi w pozycji leżącej

wyniosło, odpowiednio, 7/7 mmHg, 9/5 mmHg i 8/4 mmHg, a średnie dodatkowe obniżenie wartości

ciśnienia krwi w pozycji stojącej wyniosło, odpowiednio, 6/6 mmHg, 11/4 mmHg i 4/5 mmHg. Przy

6

jednoczesnym podawaniu syldenafilu i doksazosyny pacjentom uprzednio ustabilizowanym w wyniku

leczenia doksazosyną w nielicznych przypadkach zgłaszano występowanie objawów niedociśnienia

ortostatycznego. Obejmowały one zawroty głowy oraz uczucie oszołomienia, ale nie dochodziło do

omdleń.

Nie wykazano istotnych interakcji podczas stosowania syldenafilu (50 mg) jednocześnie

z metabolizowanymi przez CYP2C9 tolbutamidem (250 mg) ani z warfaryną (40 mg).

Syldenafil (50 mg) nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas

acetylosalicylowy (150 mg).

Syldenafil (50 mg) nie nasilał hipotensyjnego działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których

średnie największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl.

Nie stwierdzono różnic w występowaniu działań niepożądanych u pacjentów przyjmujących syldenafil

(w porównaniu do stosujących placebo) jednocześnie z następującymi produktami leczniczymi

obniżającymi ciśnienie: moczopędnymi, beta-adrenolitycznymi, inhibitorami konwertazy

angiotensyny, antagonistami angiotensyny II, lekami przeciwnadciśnieniowymi (działającymi

rozszerzająco na naczynia i ośrodkowo), o działaniu adrenolitycznym, antagonistami kanału

wapniowego. W ramach swoistego badania interakcji przy jednoczesnym podawaniu syldenafilu

(100 mg) i amlodypiny pacjentom z nadciśnieniem tętniczym stwierdzono dodatkowe zmniejszenie

skurczowego ciśnienia tętniczego krwi, mierzonego w pozycji leżącej, o 8 mmHg. Odpowiednio,

dodatkowe zmniejszenie ciśnienia rozkurczowego w pozycji leżącej wynosiło 7 mmHg. Wartości

dodatkowego zmniejszenia ciśnienia krwi były podobne do obserwowanych po podaniu zdrowym

ochotnikom samego syldenafilu (patrz punkt 5.1).

Syldenafil (100 mg) nie wpływał na farmakokinetykę stanu równowagi inhibitorów proteazy HIV:

sakwinawiru i rytonawiru, które są substratami CYP3A4.

U zdrowych ochotników płci męskiej syldenafil w stanie równowagi (80 mg trzy razy na dobę)

spowodował zwiększenie AUC i Cmax bozentanu (125 mg dwa razy na dobę) o, odpowiednio, 49,8%

i 42%.

Przyjęcie pojedynczej dawki syldenafilu w stanie stabilnego wysycenia sakubitrylem z walsartanem

u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym było związane z istotnie większym obniżeniem ciśnienia krwi

niż w przypadku podawania sakubitrylu z walsartanem w monoterapii. W związku z tym, należy

zachować ostrożność, rozpoczynając leczenie syldenafilem u pacjentów leczonych sakubitrylem

z walsartanem.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Produkt leczniczy Valinger Forte nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

Nie przeprowadzono właściwych i odpowiednio kontrolowanych badań obejmujących kobiety w ciąży

ani karmiące piersią.

W badaniach nad rozrodczością przeprowadzonych na szczurach i królikach po zastosowaniu

syldenafilu podanego doustnie nie stwierdzono działań niepożądanych w tym zakresie.

Po podaniu jednorazowej dawki 100 mg syldenafilu zdrowym ochotnikom nie stwierdzono zmian

w ruchliwości i morfologii plemników (patrz punkt 5.1).

7

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Syldenafil może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania

maszyn.

Ze względu na doniesienia z badań klinicznych nad syldenafilem o występowaniu zawrotów głowy

i zaburzeń widzenia, pacjenci powinni poznać swoją reakcję na produkt leczniczy Valinger Forte

przed prowadzeniem pojazdu czy obsługiwaniem maszyn.

4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Profil bezpieczeństwa syldenafilu oparty jest na obserwacji 9570 pacjentów biorących udział

w 74 badaniach klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo.

Działania niepożądane najczęściej zgłaszane przez pacjentów przyjmujących syldenafil w badaniach

klinicznych obejmowały ból głowy, nagłe zaczerwienienie, niestrawność, przekrwienie błony

śluzowej nosa (zatkany nos), zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca, zaburzenia widzenia,

cyjanopsję i nieostre widzenie.

Dane dotyczące działań niepożądanych gromadzone w ramach monitorowania bezpieczeństwa

farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu dotyczą okresu ponad 10 lat.

Ponieważ nie wszystkie działania niepożądane są zgłaszane podmiotowi odpowiedzialnemu

i wprowadzane do bazy danych dotyczących bezpieczeństwa, nie jest możliwe rzetelne ustalenie

częstości występowania tychże działań.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W poniższej tabeli wymieniono wszystkie istotne z medycznego punktu widzenia działania

niepożądane, których częstość występowania w badaniach klinicznych przewyższała częstość

występowania analogicznych zdarzeń u pacjentów przyjmujących placebo. Działania te pogrupowano

wg klasyfikacji układów i narządów oraz konwencji dotyczącej częstości ich występowania

następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)

i rzadko (≥1/10 000 do <1/1000).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione

zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1: Działania niepożądane istotne z medycznego punktu widzenia, których częstość

występowania w kontrolowanych badaniach klinicznych przewyższała częstość występowania

analogicznych zdarzeń u pacjentów przyjmujących placebo oraz działania niepożądane istotne

z medycznego punktu widzenia zgłoszone po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu.

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Niezbyt często Nieżyt nosa (zapalenie błony śluzowej nosa)

Zaburzenia układu immunologicznego

Niezbyt często Nadwrażliwość

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często Ból głowy

Często Zawroty głowy

Niezbyt często Senność, niedoczulica

Rzadko Udar naczyniowy mózgu, przemijający napad

niedokrwienny, drgawki*, drgawki nawracające*,

8

omdlenie

Zaburzenia oka

Często Zaburzenia widzenia barwnego**, zaburzenie

widzenia, niewyraźne widzenie

Niezbyt często Zaburzenia łzawienia***, ból oczu, światłowstręt,

fotopsja (błyski w oku), przekrwienie oka,

jaskrawe widzenie, zapalenie spojówek

Rzadko Niezwiązana z zapaleniem tętnic przednia

niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego

(NAION)*, zamknięcie naczyń siatkówki*,

krwotok siatkówkowy, retinopatia miażdżycowa,

zaburzenia siatkówki, jaskra, ubytki pola

widzenia, widzenie podwójne, zmniejszona

ostrość widzenia, krótkowzroczność, niedomoga

widzenia, zmętnienie ciała szklistego, zaburzenia

tęczówki, rozszerzenie źrenicy, widzenie

obwódek wokół źródeł światła (ang. Halo vision),

obrzęk oka, obrzmienie oka, zaburzenia oka,

przekrwienie spojówek, podrażnienie oka,

nieprawidłowe odczucia we wnętrzu oka, obrzęk

powieki, przebarwienie twardówki

Zaburzenia ucha i błędnika

Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, szum

w uszach

Rzadko Utrata słuchu

Zaburzenia serca

Niezbyt często Tachykardia, kołatanie serca

Rzadko Nagła śmierć sercowa*, zawał mięśnia

sercowego, arytmia komorowa*, migotanie

przedsionków, niestabilna dławica

Zaburzenia naczyniowe

Często Nagłe zaczerwienienie, uderzenia gorąca

Niezbyt często Nadciśnienie, niedociśnienie

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często Uczucie zatkanego nosa

Niezbyt często Krwawienie z nosa, zatkanie zatok

Rzadko Uczucie ucisku w gardle, obrzęk nosa, suchość

nosa

Zaburzenia żołądka i jelit

Często Nudności, niestrawność

Niezbyt często Choroba refluksowa przełyku, wymioty, ból w

górnej części jamy brzusznej (ból nadbrzusza),

suchość w ustach

Rzadko Niedoczulica jamy ustnej

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często Wysypka

Rzadko Zespół Stevensa-Johnsona (SJS)*, martwica

toksyczno-rozpływna naskórka (TEN)*

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Niezbyt często Ból mięśni, ból w obrębie kończyny

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niezbyt często Krwiomocz

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Rzadko Krwawienie z prącia, priapizm*, obecność krwi w

9

nasieniu, nasilona erekcja

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, zmęczenie, uczucie

gorąca

Rzadko Drażliwość

Badania diagnostyczne

Niezbyt często Wzrost częstości akcji serca

* Zgłaszane po wprowadzeniu syldenafilu do obrotu.

** Zaburzenia widzenia kolorów: chloropsja (widzenie na zielono), chromatopsja, cjanopsja (widzenie

na niebiesko), erytropsja (widzenie na czerwono), ksantopsja (widzenie na żółto).

*** Zaburzenia łzawienia: zespół suchego oka, zaburzenia łzawienia, nasilone łzawienie.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181 C

02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301

fax: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

W badaniach przeprowadzonych na zdrowych ochotnikach, u których stosowano jednorazowe dawki

produktu leczniczego dochodzące do 800 mg, działania niepożądane były podobne do działań

obserwowanych po podaniu mniejszych dawek, występowały one jednak z większą częstością i były

bardziej nasilone. Zastosowanie dawki 200 mg nie powodowało większej skuteczności, natomiast

częstość występowania działań niepożądanych [bóle głowy, nagłe zaczerwienienie, zawroty głowy,

dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa (przekrwienie błony śluzowej nosa), zmiany

widzenia] była zwiększona.

W przypadkach przedawkowania należy stosować standardowe leczenie podtrzymujące w zależności

od występujących objawów. Syldenafil silnie wiąże się z białkami osocza i nie jest wydalany

z moczem, zatem przypuszcza się, że zastosowanie dializy nie spowoduje zwiększenia klirensu

produktu leczniczego.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki urologiczne, leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji,

kod ATC: G04BE03

Mechanizm działania

Syldenafil jest produktem leczniczym do podawania doustnego przeznaczonym do leczenia zaburzeń

erekcji. W naturalnych warunkach, tzn. przy pobudzeniu seksualnym, przywraca on zaburzony

mechanizm erekcji poprzez zwiększenie dopływu krwi do prącia.

10

Fizjologiczny mechanizm odpowiedzialny za erekcję prącia obejmuje uwalnianie tlenku azotu (NO)

w ciałach jamistych w czasie pobudzenia seksualnego. Tlenek azotu następnie aktywuje enzym

cyklazę guanylową, co zwiększa poziom cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP), co z kolei

powoduje rozkurcz mięśni gładkich w ciałach jamistych i umożliwia napływ krwi do prącia.

Syldenafil jest silnym, selektywnym inhibitorem swoistej dla cGMP fosfodiesterazy typu 5 (PDE5)

w ciałach jamistych, gdzie PDE5 jest odpowiedzialna za rozkład cGMP. Syldenafil wywołuje erekcję

poprzez swoje działanie obwodowe. Syldenafil nie wykazuje bezpośredniego działania zwiotczającego

na izolowane ludzkie ciała jamiste, natomiast znacznie nasila rozkurczający wpływ tlenku azotu na tę

tkankę. W czasie pobudzenia seksualnego, gdy dochodzi do aktywacji szlaku metabolicznego

NO/cGMP, zahamowanie aktywności PDE5 przez syldenafil powoduje wzrost stężenia cGMP

w ciałach jamistych. Pobudzenie seksualne jest zatem niezbędne, aby syldenafil mógł wywierać

zamierzone korzystne działanie farmakologiczne.

Działanie farmakodynamiczne

Badania in vitro wykazały, że syldenafil działa selektywnie na izoenzym PDE5, który bierze udział

w mechanizmie erekcji. Wpływa na PDE5 silniej niż na inne znane fosfodiesterazy. Działa 10-krotnie

bardziej selektywnie, niż na PDE6, izoenzym biorący udział w przekazywaniu bodźców świetlnych

w siatkówce oka. Przy maksymalnych zalecanych dawkach występuje 80-krotnie większa

selektywność wobec PDE1, i 700-krotnie większa wobec PDE2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 i 11. W szczególności

syldenafil ma ponad 4000-krotnie większą selektywność wobec PDE5 w porównaniu do PDE3,

izoenzymu fosfodiesterazy swoistej wobec cAMP biorącej udział w kontrolowaniu kurczliwości

mięśnia sercowego.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

W celu oceny przedziału czasowego po podaniu dawki, w jakim syldenafil wywołuje erekcję

w odpowiedzi na pobudzenie seksualne, przeprowadzono dwa badania kliniczne. W badaniu metodą

pletyzmografii prącia (RigiScan) u pacjentów otrzymujących syldenafil na czczo stwierdzono, że

średni czas osiągnięcia erekcji o sztywności 60% (wystarczającej do odbycia stosunku płciowego)

wynosił 25 minut (zakres od 12 do 37 minut). W innym badaniu przeprowadzonym metodą RigiScan

wykazano, że syldenafil po 4-5 godzinach po podaniu nadal mógł wywoływać erekcję w odpowiedzi

na pobudzenie seksualne.

Syldenafil powoduje niewielkie i przejściowe zmniejszenie ciśnienia krwi, w większości przypadków

bez efektów klinicznych. Średnie maksymalne zmniejszenie skurczowego ciśnienia krwi w pozycji

leżącej po doustnej dawce 100 mg wynosiło 8,4 mmHg. Odpowiadająca temu zmiana ciśnienia

rozkurczowego w pozycji leżącej wynosiła 5,5 mmHg. Zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi

odpowiada rozszerzającemu naczynia krwionośne działaniu syldenafilu, prawdopodobnie

wynikającym ze wzrostu stężenia cGMP w mięśniach gładkich naczyń.

Jednorazowe dawki syldenafilu do 100 mg nie powodowały klinicznie istotnych zmian w zapisie EKG

u zdrowych ochotników.

W badaniu wpływu na hemodynamikę pojedynczej doustnej dawki syldenafilu 100 mg podanej

14 pacjentom z ciężką chorobą niedokrwienną serca (CAD) (>70% zwężenia co najmniej jednej

tętnicy wieńcowej) średnie wartości ciśnienia skurczowego i rozkurczowego w spoczynku obniżały się

odpowiednio o 7% i 6% w porównaniu do wartości wyjściowych. Średnie ciśnienie skurczowe

w tętnicy płucnej zostało zmniejszone o 9%. Syldenafil nie wpływał na pojemność minutową serca

i nie pogarszał przepływu krwi przez zwężone tętnice wieńcowe.

W badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo, obejmującym test

wysiłkowy, oceniano 144 pacjentów z zaburzeniami erekcji i przewlekłą stabilną dławicą piersiową,

którzy regularnie stosowali produkty lecznicze o działaniu przeciwdławicowym (z wyjątkiem

11

azotanów). Wyniki badania wykazały brak klinicznie znamiennych różnic pomiędzy syldenafilem,

a placebo w odniesieniu do czasu do wystąpienia objawów dławicy.

U niektórych mężczyzn godzinę po zastosowaniu dawki 100 mg, za pomocą testu rozróżniania barw

Farnswortha-Munsella 100, stwierdzono niewielkie, przejściowe utrudnienie rozróżniania kolorów

(niebieskiego i zielonego). Działania tego nie obserwowano już po upływie 2 godzin od przyjęcia

produktu leczniczego. Sugeruje się, że mechanizmem odpowiedzialnym za zaburzenia rozróżniania

kolorów jest zahamowanie aktywności izoenzymu PDE6, biorącego udział w kaskadzie przewodzenia

bodźca świetlnego w siatkówce. Syldenafil nie wpływa na ostrość ani na kontrastowość widzenia.

W niewielkim badaniu klinicznym (n=9) z kontrolą placebo obejmującym pacjentów z

udokumentowaną wczesną postacią związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej (AMD),

syldenafil w pojedynczej dawce 100 mg nie wpływał istotnie na przeprowadzone testy widzenia

(ostrość widzenia, siatka Amslera, test rozróżniania kolorów symulujący światła uliczne, perymetr

Humphreya oraz wrażliwość na światło).

Po podaniu jednorazowej dawki 100 mg syldenafilu zdrowym ochotnikom nie stwierdzono zmian

w ruchliwości i morfologii plemników (patrz punkt 4.6).

Dalsze informacje z badań klinicznych

W badaniach klinicznych syldenafil stosowano u ponad 8000 pacjentów w wieku od 19 do 87 lat.

Badania objęły następujące grupy pacjentów: pacjenci w podeszłym wieku (19,9%), pacjenci

z nadciśnieniem tętniczym (30,9%), cukrzycą (20,3%), chorobą niedokrwienną serca (5,8%),

hiperlipidemią (19,8%), uszkodzeniem rdzenia kręgowego (0,6%), depresją (5,2%), po przebytej

przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (3,7%), po radykalnej prostatektomii (3,3%). Z badań

były wykluczone lub nie były wystarczająco reprezentowane następujące grupy pacjentów: pacjenci

po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy, po radioterapii, z ciężką niewydolnością nerek lub

wątroby oraz pacjenci z niektórymi chorobami układu sercowo-naczyniowego (patrz punkt 4.3).

W badaniach, w których zastosowano stałą dawkę produktu leczniczego, poprawę erekcji w związku

z leczeniem zgłosiło 62% pacjentów (dla dawki 25 mg), 74% (dla dawki 50 mg) oraz 82% (dla dawki

100 mg) w porównaniu do 25% pacjentów przyjmujących placebo. W kontrolowanych badaniach

klinicznych stwierdzono, że częstość przerwania leczenia z powodu syldenafilu była mała i zbliżona

do obserwowanej w grupie placebo.

Biorąc pod uwagę wyniki wszystkich badań klinicznych, odsetek pacjentów zgłaszających poprawę po

zastosowaniu syldenafilu był następujący w poszczególnych grupach: pacjenci z zaburzeniami erekcji

o podłożu psychogennym (84%), pacjenci z zaburzeniami erekcji o przyczynie mieszanej (77%),

pacjenci z zaburzeniami erekcji o podłożu organicznym (68%), pacjenci w podeszłym wieku (67%),

pacjenci z cukrzycą (59%), pacjenci z chorobą niedokrwienną serca (69%), pacjenci z nadciśnieniem

tętniczym (68%), pacjenci po przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) (61%), pacjenci

po radykalnej prostatektomii (43%), pacjenci z uszkodzeniem rdzenia kręgowego (83%), pacjenci

z depresją (75%). W badaniach długookresowych bezpieczeństwo i skuteczność syldenafilu

utrzymywały się na niezmienionym poziomie.

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktów leczniczych

zawierających syldenafil we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zaburzeń

erekcji (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Syldenafil jest szybko wchłaniany. Po podaniu doustnym na czczo maksymalne stężenie w osoczu

obserwowane jest po 30-120 minutach (mediana 60 minut). Średnia całkowita biodostępność po

12

podaniu doustnym wynosi 41% (zakres wartości 25-63%). W zakresie zalecanych dawek (25-100 mg)

po podaniu doustnym wartości AUC i Cmax syldenafilu zwiększają się proporcjonalnie do dawki.

Stosowanie syldenafilu podczas posiłku zmniejsza szybkość jego wchłaniania, przy czym średnie

opóźnienie Tmax syldenafilu wynosi 60 minut, a średnie zmniejszenie Cmax- 29%.

Dystrybucja

Średnia objętość dystrybucji syldenafilu w stanie równowagi (Vd) wynosi 105 l, co wskazuje na

dystrybucję produktu leczniczego do tkanek. Po doustnym podaniu pojedynczej dawki 100 mg średnie

maksymalne stężenie syldenafilu w osoczu wynosi około 440 ng/ml (CV 40%). Ponieważ syldenafil

i jego główny krążący N-demetylo metabolit wiążą się z białkami osocza w 96%, średnie maksymalne

stężenie wolnej postaci syldenafilu w osoczu wynosi 18 ng/ml (38 nM). Stopień wiązania z białkami

nie zależy od całkowitego stężenia produktu leczniczego.

W ejakulacie zdrowych ochotników, którym podano jednorazowo 100 mg syldenafilu, po 90 minutach

znajdowało się mniej niż 0,0002% podanej dawki (średnio 188 ng).

Metabolizm

Syldenafil jest metabolizowany przede wszystkim przez izoenzymy mikrosomalne wątroby: głównie

CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C9. Główny krążący metabolit syldenafilu powstaje

w wyniku jego N-demetylacji. Metabolit ten ma podobny do syldenafilu profil selektywności w

stosunku do fosfodiesteraz, a siła jego działania wobec PDE5 w warunkach in vitro wynosi około 50%

siły działania macierzystego produktu leczniczego. Jego stężenie w osoczu odpowiada około 40%

stężenia syldenafilu. N-demetylo metabolit syldenafilu podlega dalszym przemianom; jego końcowy

okres półtrwania wynosi około 4 godziny.

Eliminacja

Całkowity klirens syldenafilu wynosi 41 l/godz., co daje okres półtrwania w fazie końcowej

wynoszący około 3-5 godz. Syldenafil, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, wydalany jest

w postaci metabolitów, głównie z kałem (około 80% dawki doustnej) oraz w mniejszym stopniu

z moczem (około 13% podanej dawki doustnej).

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U zdrowych ochotników w podeszłym wieku (≥ 65 lat) stwierdzono zmniejszony klirens syldenafilu,

co powodowało, że stężenie produktu leczniczego i jego aktywnego N-demetylo metabolitu w osoczu

było w przybliżeniu o 90% większe od obserwowanego u ochotników w młodszym wieku

(18 - 45 lat). Z uwagi na zmieniający się z wiekiem stopień wiązania z białkami osocza,

odpowiadające zwiększenie stężenia wolnego syldenafilu w osoczu wynosiło około 40%.

Zaburzenia czynności nerek

U ochotników z zaburzeniem czynności nerek o nasileniu od niewielkiego do umiarkowanego (klirens

kreatyniny 30-80 ml/min) farmakokinetyka syldenafilu po zastosowaniu jednorazowej dawki doustnej

50 mg nie zmieniła się. W porównaniu do wartości u ochotników w tym samym wieku, bez

współistniejącego zaburzenia czynności nerek, średnie wartości AUC i Cmax N-demetylo metabolitu

zwiększały się o, odpowiednio, 126% i 73%. Jednakże z uwagi na dużą zmienność osobniczą, różnice

te nie okazały się statystycznie znamienne. U ochotników z ciężkim zaburzeniem czynności nerek

(klirens kreatyniny < 30 ml/min) klirens syldenafilu był zmniejszony, co powodowało zwiększenie

średnich wartości AUC i Cmax syldenafilu o, odpowiednio, 100% i 88% w porównaniu do ochotników

w tym samym wieku bez zaburzenia czynności nerek. Ponadto znacząco zwiększone były wartości

AUC (o 79%) i Cmax (o 200%) N-demetylo metabolitu.

13

Zaburzenia czynności wątroby

U ochotników z marskością wątroby o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego (A i B wg

Childa-Pugh'a), klirens syldenafilu był zmniejszony, co powodowało wzrost wartości AUC (o 84%)

i Cmax (o 47%) w porównaniu do ochotników w tym samym wieku bez zaburzenia czynności wątroby.

Nie badano farmakokinetyki syldenafilu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących

bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości

oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają żadnego szczególnego

zagrożenie dla człowieka.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:

Wapnia wodorofosforan dwuwodny

Celuloza mikrokrystaliczna

Magnezu stearynian

Koloidalna krzemionka bezwodna

Kroskarmeloza sodowa

Otoczka:

Hypromeloza (2910; 6 mPa∙s)

Tytanu dwutlenek (E 171)

Makrogol 6000

Talk

Indygotyna, lak (E 132)

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

4 lata.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Po 2 tabletki powlekane w blistrze z folii Aluminium/PVC w tekturowym pudełku.

Po 4 x 1 tabletka powlekana w blistrze z folii Aluminium/PVC w tekturowym pudełku.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z

lokalnymi przepisami.

14

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Orion Corporation

Orionintie 1

FI-02200 Espoo

Finlandia

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 26626

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22-09-2021

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

11.10.2023

15

Przed zażyciem leku należy skorzystać z dołączonego narzędzia diagnostycznego !

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Valinger Forte, 50 mg, tabletki powlekane

Sildenafilum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Lek ten należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według

zaleceń lekarza lub farmaceuty.

- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

- Jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja, należy zwrócić się do farmaceuty.

- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

- Jeśli po zastosowaniu leku nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy

skontaktować się z lekarzem.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek Valinger Forte i w jakim celu się go stosuje

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Valinger Forte

3. Jak przyjmować lek Valinger Forte

4. Możliwe działania niepożądane

5. Jak przechowywać lek Valinger Forte

6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Valinger Forte i w jakim celu się go stosuje

Lek Valinger Forte zawiera substancję czynną - syldenafil, który należy do leków z grupy inhibitorów

fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Lek działa poprzez wspomaganie rozkurczu naczyń krwionośnych

w prąciu (penisie), zwiększając napływ krwi do prącia podczas podniecenia seksualnego. Lek

Valinger Forte pomaga osiągnąć wzwód jedynie pod warunkiem pobudzenia seksualnego.

Lek Valinger Forte stosuje się w leczeniu dorosłych mężczyzn z zaburzeniem wzwodu, określanym

niekiedy jako impotencja. Definiuje się to jako niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia

wystarczającego do odbycia stosunku płciowego.

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Valinger Forte

Kiedy nie przyjmować leku Valinger Forte:

- Jeśli pacjent ma uczulenie na syldenafil lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6).

- Jeśli pacjent przyjmuje azotany, ponieważ ich jednoczesne przyjmowanie może powodować

niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Jeśli pacjent przyjmuje jakikolwiek z tych

leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi; leki te są często stosowane w celu łagodzenia

objawów dławicy piersiowej („bólu w klatce piersiowej”). W razie wątpliwości należy zwrócić

się do lekarza lub farmaceuty.

- Jeśli pacjent przyjmuje leki uwalniające tlenek azotu (np. azotyn amylu, tzw. poppers), ponieważ

ich jednoczesne stosowanie może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.

1

- Jeśli pacjent przyjmuje riocyguat. Jest to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego

(tj. wysokiego ciśnienia krwi w płucach) i przewlekłego zakrzepowo-zatorowego nadciśnienia

płucnego (tj. wysokiego ciśnienia w płucach spowodowanego przez zakrzepy krwi). Wykazano,

że inhibitory PDE5, takie jak lek Valinger Forte, nasilają działanie obniżające ciśnienie krwi

przez ten lek. Jeśli pacjent przyjmuje riocyguat lub nie jest pewien, należy poinformować o tym

lekarza.

- Jeśli pacjent ma poważne problemy z sercem lub wątrobą.

- Jeśli pacjent miał niedawno udar lub zawał serca lub jeśli ma niskie ciśnienie tętnicze krwi.

- Jeśli u pacjenta występują niektóre, rzadkie dziedziczne choroby oczu (takie jak zwyrodnienie

barwnikowe siatkówki).

- Jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek utratę wzroku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem

tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (ang. Non-arteritic Anterior

Ischaemic Optic Neuropathy, NAION).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Valinger Forte należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

- Jeśli pacjent ma niedokrwistość sierpowatokrwinkową (zaburzenie dotyczące czerwonych

krwinek), białaczkę (choroba nowotworowa krwi), szpiczak mnogi (choroba nowotworowa

szpiku kostnego).

- Jeśli u pacjenta stwierdzono anatomiczne zniekształcenie prącia lub chorobę Peyroniego.

- Jeśli pacjent ma problemy z sercem. Lekarz powinien dokładnie sprawdzić, czy stan serca

pozwala na dodatkowy wysiłek, jaki wiąże się z aktywnością seksualną.

- Jeśli pacjent ma wrzód żołądka lub zaburzenia krzepnięcia (takie jak hemofilia).

- Jeśli u pacjenta wystąpi nagłe pogorszenie widzenia lub nagła utrata wzroku, należy przerwać

stosowanie leku Valinger Forte i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lek Valinger Forte nie powinien być stosowany przez pacjentów, u których nie stwierdzono zaburzeń

erekcji.

Leku Valinger Forte nie należy stosować jednocześnie z innymi doustnymi lub miejscowymi

terapiami zaburzeń wzwodu.

Lek Valinger Forte nie jest przeznaczony dla kobiet.

Leku Valinger Forte nie należy stosować jednocześnie z lekami stosowanymi w leczeniu tętniczego

nadciśnienia płucnego (ang. Pulmonary Arterial Hypertension, PAH) zawierającymi syldenafil ani

innymi inhibitorami PDE5.

Szczególne kwestie dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby powinni poinformować o tym lekarza. Pacjenci

z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie powinni stosować dawki syldenafilu większej niż

25 mg.

Dzieci i młodzież

Leku Valinger Forte nie należy stosować u osób w wieku poniżej 18 lat.

Lek Valinger Forte a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek Valinger Forte w postaci tabletek może wykazywać interakcje z niektórymi lekami, zwłaszcza

stosowanymi w leczeniu bólu w klatce piersiowej. W razie wystąpienia zdarzenia wymagającego

natychmiastowej pomocy medycznej, należy poinformować lekarza lub farmaceutę o tym, że pacjent

zażył lek Valinger Forte oraz kiedy to zrobił. Nie należy przyjmować leku Valinger Forte jednocześnie

z innymi lekami, bez zgody lekarza.

2

Nie należy stosować leku Valinger Forte, jeśli pacjent przyjmuje leki z grupy azotanów, ponieważ ich

jednoczesne stosowanie może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Należy

zawsze poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje leki, które są zazwyczaj

stosowane w leczeniu dławicy piersiowej („bólu w klatce piersiowej”).

Nie należy stosować leku Valinger Forte, jeśli pacjent przyjmuje leki uwalniające tlenek azotu (np.

azotyn amylu), ponieważ ich jednoczesne stosowanie może powodować niebezpieczne obniżenie

ciśnienia tętniczego krwi.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje już riocyguat.

Jeżeli pacjent przyjmuje leki z grupy inhibitorów proteazy, stosowane w leczeniu zakażeń wirusem

HIV, powinien poinformować lekarza; w takim przypadku zaleca się rozpoczęcie leczenia od

najmniejszej dawki (25 mg) syldenafilu.

U niektórych pacjentów, którzy przyjmują leki alfa-adrenolityczne z powodu wysokiego ciśnienia

krwi lub łagodnego rozrostu prostaty może dochodzić do zawrotów głowy lub zamroczenia, które

mogą być objawami niedociśnienia ortostatycznego, polegającego na spadku ciśnienia krwi podczas

szybkiego wstawania lub siadania. Objawy takie występowały u niektórych pacjentów przyjmujących

jednocześnie syldenafil i leki alfa-adrenolityczne. Wystąpienie tych objawów jest najbardziej

prawdopodobne w ciągu 4 godzin od przyjęcia leku Valinger Forte. W celu zmniejszenia ryzyka

wystąpienia tych objawów, pacjent powinien regularnie przyjmować stałe dawki swojego leku alfa-

adrenolitycznego przed rozpoczęciem stosowania leku Valinger Forte. Lekarz może zdecydować o

zastosowaniu początkowo małej dawki (25 mg) syldenafilu. W razie wystąpienia objawów niskiego

ciśnienia krwi (zawrotów głowy, zamroczenia, wrażenia nadchodzącego omdlenia) należy przede

wszystkim położyć się lub usiąść i poczekać do ustąpienia objawów, pomóc może również wypicie

wody, zaczerpnięcie świeżego powietrza, napięcie mięśni brzucha, krzyżowanie nóg. Należy unikać

szybkiego wstawania lub siadania.

Jeśli pacjent przyjmuje leki zawierające sakubitryl z walsartanem, stosowane w leczeniu

niewydolności serca, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Valinger Forte z jedzeniem, piciem i alkoholem

Lek Valinger Forte może być przyjmowany jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od niego.

Jednakże przyjmowanie leku Valinger Forte podczas obfitego posiłku może wydłużyć czas do

rozpoczęcia działania leku.

Zdolność do uzyskania erekcji może być czasowo zaburzona po spożyciu alkoholu. Aby w sposób

maksymalny wykorzystać możliwości leku Valinger Forte, nie należy spożywać znacznych ilości

alkoholu przed zażyciem leku.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Lek Valinger Forte nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Valinger Forte może spowodować zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Pacjenci przed

prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn powinni zorientować się, w jaki sposób reagują

na lek Valinger Forte.

Substancje pomocnicze

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

3

3. Jak przyjmować lek Valinger Forte

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według

zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Jeśli pacjent stosował wcześniej leki zawierające syldenafil w dawce 50 mg lub większej, zalecana

dawka to 50 mg. W przeciwnym razie syldenafil w dawce 50 mg należy stosować tylko w przypadku,

jeśli pacjent po zastosowaniu syldenafilu w dawce 25 mg nie odczuł pożądanego efektu (czyli nie

uzyskał wzwodu wystarczającego do odbycia stosunku). Jeśli zastosowanie leku zawierającego

syldenafil w niższej dawce (25 mg) pozwoliło na uzyskanie erekcji umożliwiającej odbycie stosunku

seksualnego nie należy stosować dawki 50 mg.

Leku Valinger Forte nie należy stosować częściej niż raz na dobę.

Nie należy przyjmować leku Valinger Forte razem z innymi lekami zawierającymi syldenafil.

Lek Valinger Forte należy przyjąć na około godzinę przed planowaną aktywnością seksualną.

Tabletkę należy połknąć w całości, popijając szklanką wody.

W razie wrażenia, że działanie leku Valinger Forte jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do

lekarza lub farmaceuty.

Lek Valinger Forte pomaga osiągnąć wzwód jedynie pod warunkiem pobudzenia seksualnego. Czas,

po którym występuje działanie leku Valinger Forte jest różny u różnych osób, ale zwykle wynosi od

pół godziny do jednej godziny. Działanie leku Valinger Forte może nastąpić później, jeśli zostanie on

przyjęty razem z obfitym posiłkiem.

Jeśli po zażyciu leku Valinger Forte nie dochodzi do wzwodu lub czas trwania wzwodu nie jest

wystarczający do odbycia stosunku płciowego, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Valinger Forte

U pacjenta mogą częściej występować działania niepożądane i mogą być one bardziej nasilone.

Zażycie dawki większej niż 100 mg nie zwiększa skuteczności leku.

Nie należy przyjmować większej liczby tabletek niż wskazano w ulotce dla pacjenta.

Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku przyjęcia większej liczby tabletek niż zalecona.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem leku Valinger Forte mają zwykle

nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i są krótkotrwałe.

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z następujących poważnych działań niepożądanych,

należy przerwać stosowanie leku Valinger Forte i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

- Reakcja alergiczna - występuje niezbyt często (może wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób)

Jej objawy obejmują nagły świszczący oddech, trudności w oddychaniu lub zawroty głowy,

obrzęk powiek, twarzy, ust lub gardła.

- Ból w klatce piersiowej (występuje niezbyt często):

Jeśli wystąpi w czasie stosunku płciowego lub po nim:

- Przyjąć półsiedzącą pozycję i spróbować się rozluźnić.

4

- Nie stosować azotanów w celu złagodzenia bólu w klatce piersiowej.

- Nadmiernie przedłużające się i czasem bolesne wzwody - występują rzadko (mogą wystąpić u

maksymalnie 1 na 1000 osób).

Jeśli wzwód utrzymuje się ponad 4 godziny, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

- Nagłe pogorszenie lub utrata wzroku - występuje rzadko.

- Poważne reakcje skórne - występują rzadko.

Ich objawy mogą obejmować ciężkie łuszczenie się i obrzęk skóry, powstawanie pęcherzy

w jamie ustnej, na narządach płciowych i dookoła oczu, gorączkę.

- Napady padaczkowe lub drgawki - występują rzadko.

Inne działania niepożądane:

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): ból głowy.

Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób): nudności, nagłe zaczerwienie twarzy, uderzenia

gorąca (objawy obejmują nagłe uczucie ciepła w górnej części ciała), niestrawność, zaburzenia

widzenia (widzenie z kolorową poświatą, nadwrażliwość na światło, niewyraźne widzenie lub

zmniejszenie ostrości widzenia), uczucie zatkanego nosa, zawroty głowy.

Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób): wymioty, wysypka skórna,

podrażnienie oczu, przekrwienie oczu, ból oczu, widzenie błysków światła, jaskrawe widzenie,

nadwrażliwość na światło, łzawienie oczu, kołatanie serca, szybkie bicie serca, wysokie ciśnienie

tętnicze krwi, niskie ciśnienie tętnicze krwi, bóle mięśni, senność, osłabione czucie dotyku, zawroty

głowy, dzwonienie w uszach, suchość w jamie ustnej, zatkane lub niedrożne zatoki, zapalenie błony

śluzowej nosa (objawy obejmują katar, kichanie i zatkany nos), ból w górnej części brzucha, choroba

refluksowa przełyku (objawy obejmują zgagę), krew w moczu, ból rąk lub nóg, krwawienie z nosa,

uczucie gorąca oraz uczucie zmęczenia.

Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1000 osób): omdlenie, udar, zawał serca, nieregularne

bicie serca, przemijające zmniejszenie przepływu krwi do części mózgu, uczucie ucisku w gardle,

zdrętwienie ust, krwawienie do tylnej części oka, podrażnienie oka, choroba siatkówki wywołana

miażdżycą, zaburzenia tęczówki, podwójne widzenie, zmniejszona ostrość widzenia, nieprawidłowe

odczucia we wnętrzu oka, obrzęk oczu lub powiek, zwiększone ciśnienie śródoczne (jaskra),

krótkowzroczność, zmęczenie oczu, niewielkie cząstki lub punkty w polu widzenia, widzenie

poświaty wokół źródeł światła (efekt halo), rozszerzenie źrenicy, przebarwienie białka oka,

krwawienie z prącia, obecność krwi w nasieniu, suchość nosa, obrzęk wewnątrz nosa, uczucie

drażliwości oraz nagłe osłabienie lub utrata słuchu.

Po wprowadzeniu leku do obrotu rzadko zgłaszano przypadki niestabilnej dławicy (choroba serca)

oraz nagłej śmierci. U większości, ale nie u wszystkich pacjentów, którzy doznali tych działań

niepożądanych, zaburzenia układu krążenia występowały przed przyjęciem tego leku. Niemożliwe jest

stwierdzenie, czy te działania niepożądane miały bezpośredni związek ze stosowaniem syldenafilu.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można

zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

5

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Valinger Forte

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po „Termin

ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Valinger Forte

- Substancją czynną leku jest syldenafil. Każda tabletka zawiera 50 mg syldenafilu w postaci

syldenafilu cytrynianu.

- Pozostałe składniki to:

- Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu

stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa.

- Otoczka: hypromeloza (2910; 6 mPa∙s), tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000, talk,

indygotyna, lak (E 132).

Jak wygląda tabletka leku Valinger Forte i co zawiera opakowanie

Tabletki powlekane Valinger Forte są niebieskie o podłużnym soczewkowatym kształcie z

oznakowaniem „50” po jednej stronie. Wymiary tabletki to 13 x 8 mm. Tabletki są umieszczone

w blistrach po 2 tabletki oraz w blistrach perforowanych po 4 x 1 tabletka.

Podmiot odpowiedzialny

Orion Corporation

Orionintie 1

FI-02200 Espoo

Finlandia

Wytwórca

Orion Corporation Orion Pharma

Orionintie 1

FI-02200 Espoo

Finlandia

Laboratorios Normon, S.A.

Ronda de Valdecarrizo, 6

28760 Tres Cantos, Madryt

Hiszpania

Orion Corporation Orion Pharma

Joensuunkatu 7

6

FI-24100 Salo

Finlandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu

odpowiedzialnego:

Orion Pharma Poland Sp. z o.o.

kontakt@orionpharma.info.pl

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 11.10.2023

7