CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
AntyGrypin COMPLEX, 500 mg + 200 mg + 4 mg, granulat musujący
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Granulat musujący
Każda saszetka granulatu musującego zawiera 500 mg paracetamolu (Paracetamolum), 200 mg kwasu
askorbowego (Acidum ascorbicum) i 4 mg chlorofenaminy maleinianu (Chlorphenamini maleas).
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda saszetka zawiera 3156 mg sacharozy i 88,8 mg
(3,85 mmol) sodu oraz glukozę (składnik maltodekstryny z aromatu).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Granulat musujący.
Biały do biało-kremowego proszek.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Doraźne leczenie objawów grypy, przeziębienia i stanów grypopodobnych, takich jak ból głowy,
gorączka, ból gardła, nieżyt nosa i gardła u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Stosowanie u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat
W razie konieczności zawartość 1 saszetki (500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbowego i 4 mg
chlorofenaminy maleinianu) na 30 min. przed snem. Nie stosować więcej niż zawartość 3 saszetek
(1500 mg paracetamolu, 600 mg kwasu askorbowego i 12 mg chlorofenaminy maleinianu) na dobę
w dawkach podzielonych, przy czym dawek nie można powtarzać częściej niż co 4 godziny.
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 15 lat
Nie należy stosować tego produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 15 lat.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
W przypadku zaburzeń czynności nerek dawka paracetamolu nie może być większa niż 500 mg:
Współczynnik przesączania Dawka paracetamolu
kłębuszkowego
10 – 50 ml/min 500 mg nie częściej niż co
6 godzin
W przypadku ciężkiego zaburzenia czynności nerek produkt jest przeciwwskazany (patrz punkt 4.3).
-1 -
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub zespołem Gilberta (patrz punkt 4.4) należy
zmniejszyć dawkę leku lub wydłużyć odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami.
W przypadku ciężkiego zaburzenia czynności wątroby produkt jest przeciwwskazany (patrz punkt
4.3).
Osoby w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek, dawkowanie jest takie jak u osób
dorosłych.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Zawartość saszetki należy rozpuścić w szklance zimnej lub ciepłej wody.
Czas leczenia
Produktu leczniczego nie należy stosować dłużej niż 3 dni w przypadku gorączki i 5 dni w przypadku
bólu bez porozumienia z lekarzem.
4.3 Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Ciężka niewydolność nerek lub wątroby (skala Childa - Pugha ˃9).
• Równoczesne przyjmowanie leków wpływających na czynność wątroby.
• Nadużywanie alkoholu.
• Jaskra z wąskim kątem przesączania.
• Pacjenci z ryzykiem zatrzymania moczu, związanym z zaburzeniami odcinka cewki moczowej
przebiegającego przez gruczoł krokowy.
• Pacjenci przyjmujący inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) obecnie lub w ciągu ostatnich
dwóch tygodni.
• Dzieci i młodzież w wieku poniżej 15 lat.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ostrzeżenia
W przypadku wysokiej lub utrzymującej się gorączki, rozpoczynającego się nadkażenia bakteryjnego,
utrzymywania się objawów przez więcej niż 3 dni w przypadku gorączki i 5 dni w przypadku bólu,
pacjent powinien skontaktować się z lekarzem.
W przypadku stosowania dawek większych, niż zalecane oraz w przypadku długotrwałego leczenia
może wystąpić ryzyko uzależnienia, głównie psychicznego.
Aby uniknąć ryzyka przedawkowania, należy poinformować pacjenta, aby nie przyjmował produktu
jednocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol.
Ryzyko przedawkowania zwiększa się u pacjentów z chorobą wątroby.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów w stanach obniżonego poziomu
glutationu.
Odnotowano przypadki wystąpienia niewydolności wątroby u pacjentów stosujących paracetamol
w stanach obniżonego poziomu glutationu, zwłaszcza u pacjentów:
• ciężko niedożywionych, cierpiących z powodu anoreksji, posiadających niski wskaźnik masy
ciała (BMI), wyniszczonych,
• odwodnionych,
-2 -
• regularnie pijących alkohol (patrz punkt 4.3),
• występowanie łagodnej do umiarkowanej niewydolności wątroby, zespołu Gilberta (rodzinna
żółtaczka niehemolityczna),
• chorych z posocznicą.
Stosowanie paracetamolu w tych stanach może zwiększyć ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej.
Środki ostrożności
Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ostrym
zapaleniem wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością
hemolityczną i niedoborem reduktazy methemoglobinowej. Zagrożenie przedawkowania jest większe
u osób z niewydolnością wątroby nie wywołaną przez alkoholową marskość wątroby.
Paracetamol może być hepatotoksyczny w dawkach większych niż 6-8 g na dobę. Uszkodzenie
wątroby może wystąpić nawet przy znacznie mniejszych dawkach, podczas jednoczesnego podawania
z alkoholem, induktorami enzymów wątrobowych lub innymi lekami działającymi toksycznie na
wątrobę np. inhibitorami monoaminooksydazy (patrz punkt 4.3).
Długotrwałe spożywanie alkoholu znacznie zwiększa ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby przez
paracetamol. Ze względu na ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego, paracetamol jest
przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy aktualnie lub w ciągu
ostatnich dwóch tygodni.
Alkohol nasila działanie uspokajające leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H1, co
może mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.
Podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu i produktów leczniczych zawierających alkohol.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą
płuc, chorujących na choroby układu krążenia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy
i niedrożność odźwiernikowo-dwunastniczą.
Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap
metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą,
taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z
innymi źródłami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), leczonych paracetamolem w
dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas lub skojarzeniem paracetamolu i
flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez kwasicę
piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą
obserwację pacjenta. Pomiar 5-oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy
piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.
W trakcie leczenia należy unikać stosowania leków uspokajających (zwłaszcza barbituranów), które
nasilają działanie uspokajające leków przeciwhistaminowych.
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Każda saszetka granulatu musującego zawiera 3156 mg sacharozy oraz glukozę (składnik
maltodekstryny z aromatu). Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Pacjenci z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować produktu
leczniczego.
Produkt leczniczy zawiera zawiera 88,8 mg (3,85 mmol) sodu na jedną saszetkę, co odpowiada 4,5%
zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną ilością sodu.
-3 -
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ze względu na zawartość chlorofenaminy maleinianu
Niezalecane połączenia:
• alkohol (ze względu na zawartość chlorofenaminy): alkohol nasila działanie uspokajające
większości leków przeciwhistaminowych – antagonistów receptora H1. Zaburzenia zdolności do
skupienia uwagi mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Należy unikać przyjmowania napojów alkoholowych lub leków zawierających alkohol.
Połączenia, które należy stosować ostrożnie:
• inne leki o działaniu uspokajającym (ze względu na zawartość chlorofenaminy): pochodne
morfiny (leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe oraz leki zastępcze), neuroleptyki, barbiturany,
benzodiazepiny, leki przeciwlękowe inne niż benzodiazepiny (np. meprobamat), leki nasenne,
leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna,
mirtazapina, trimipramina), leki przeciwhistaminowe blokujące receptor H1 o działaniu
uspokajającym, leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym, baklofen i talidomid.
Nasilona depresja, zwiększone hamowanie ośrodkowego układu nerwowego. Zaburzenia
zdolności skupienia uwagi mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
• inne leki o działaniu atropinowym (ze względu na zawartość chlorofenaminy): leki
przeciwdepresyjne o budowie podobnej do imipraminy, większość leków
przeciwhistaminowych blokujących receptor H1, antycholinergiczne leki
przeciwparkinsonowskie, leki atropinopodobne o działaniu przeciwskurczowym, dyzopiramid,
neuroleptyki z grupy pochodnych fenotiazyny, klozapina.
Sumowanie się działań niepożądanych atropinopodobnych takich, jak: zatrzymanie moczu,
zaparcia i suchość w jamie ustnej.
• chlorofenamina może wpływać na wyniki testów skórnych z wykorzystaniem alergenów.
Zaleca się nie stosować produktu na co najmniej 3 dni przed rozpoczęciem testów skórnych.
Ze względu na zawartość paracetamolu
• Salicylamid wydłuża czas wydalania paracetamolu.
• Ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe, leki nasenne z grupy barbituranów i inne leki
indukujące enzymy mikrosomalne stosowane jednocześnie z paracetamolem zwiększają ryzyko
uszkodzenia wątroby.
• Kofeina nasila działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe paracetamolu.
• Jednoczesne stosowanie dużych dawek paracetamolu i niesteroidowych leków
przeciwzapalnych może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek.
• Paracetamol nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny.
• Paracetamol stosowany z inhibitorami monoaminooksydazy może wywołać stan pobudzenia
i wysoką gorączkę.
• Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych: podawanie paracetamolu może mieć wpływ na
wyniki badania stężenia kwasu moczowego we krwi wykonywanego metodą obejmującą
zastosowanie kwasu fosforo-wolframowego, jak również na badanie stężenia glukozy metodą
oksydazowo-peroksydazową.
• Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacyliną,
ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązanie z występowaniem kwasicy metabolicznej z
dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z
czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).
-4 -
Ze względu na zawartość kwasu askorbowego
Kwas askorbowy:
• Może zmniejszać skuteczność warfaryny i stężenie flufenazyny w osoczu.
• Zmniejsza pH moczu, co może mieć wpływ na wydalanie innych, równocześnie stosowanych
leków.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające.
Produkt AntyGrypin COMPLEX nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Paracetamol i kwas askorbowy przenikają do mleka matki. Brak jest jednak doniesień na temat
szkodliwego wpływu na organizm noworodków/dzieci karmionych piersią. Nie wiadomo, czy
chlorofenamina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Produkt AntyGrypin COMPLEX
nie jest zalecany do stosowania podczas karmienia piersią.
Płodność
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu paracetamolu, chlorofenaminy maleinianu
ani kwasu askorbowego na płodność.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ten produkt leczniczy ma znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
ze względu na możliwe działanie niepożądane - senność, zwłaszcza na początku leczenia. Działanie to
może się nasilić jeżeli pacjent jednocześnie spożywa alkohol, stosuje leki zawierające alkohol lub
środki uspokajające.
4.8 Działania niepożądane
Działania niepożądane pogrupowano ze względu na częstość ich występowania na: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do
<1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nie znana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
Działania niepożądane związane z paracetamolem:
Rzadko:
Zaburzenia krwi i układu chłonnego: niedokrwistość niehemolityczna, zahamowanie czynności szpiku
kostnego, małopłytkowość.
Zaburzenia naczyniowe: obrzęki.
Zaburzenia przewodu pokarmowego: ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwotok, bóle brzucha,
biegunka, nudności, wymioty, niewydolność wątroby, martwica wątroby, żółtaczka.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: świąd, wysypka, pocenie się, plamica, obrzęk
naczynioruchowy, pokrzywka.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych: nefropatie i tubulopatie.
Paracetamol to lek powszechnie stosowany, a doniesienia dotyczące działań niepożądanych są rzadkie
i zwykle związane z przedawkowaniem.
-5 -
Obserwowano pojedyncze przypadki rumienia wielopostaciowego, obrzęku krtani, wstrząsu
anafilaktycznego i zawrotów głowy.
Działania nefrotoksyczne są rzadkie, nie odnotowano ich w przypadku stosowania dawek
terapeutycznych, poza przypadkami przewlekłego stosowania leku.
Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych: toksycznej nekrolizy naskórka
(zespołu Lyella), pęcherzowego rumienia wielopostaciowego (zespołu Stevensa-Johnsona), ostrej
uogólnionej osutki krostkowej.
Częstość nieznana:
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową.
U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol (patrz punkt 4.4),
obserwowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez
kwasicę piroglutaminową. Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia
glutationu u tych pacjentów.
Działania niepożądane związane z chlorofenaminą
Farmakologiczne właściwości substancji czynnej są przyczyną działań niepożądanych zależnych od
dawki.
Często:
Zaburzenia układu nerwowego: depresja ośrodkowego układu nerwowego w postaci senności,
nudności i osłabienia mięśniowego, które u części pacjentów ustępują po 2-3 dniach leczenia;
dyskinezy w obrębie twarzy, zaburzenia koordynacji (sztywność), drżenia, parestezje.
Zaburzenia oka: nieostre lub podwójne widzenie.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: suchość błony śluzowej nosa
i gardła, wysychanie błon śluzowych.
Zaburzenia żołądka i jelit: suchość w jamie ustnej, utrata apetytu, zmiany odczuwania smaków
i zapachów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból
w nadbrzuszu), które mogą ulec zmniejszeniu przy stosowaniu leku łącznie z pokarmem.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: nasilone pocenie się.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zatrzymanie moczu i (lub) trudności z oddawaniem moczu.
Rzadko:
Zaburzenia krwi i układu chłonnego: zaburzenia morfologii krwi (agranulocytoza, leukopenia,
niedokrwistość aplastyczna lub trombocytopenia) z objawami takimi, jak nietypowe krwawienie, ból
gardła lub zmęczenie.
Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne (kaszel,
trudności z połykaniem, szybkie bicie serca, świąd, opuchnięcie powiek lub okolic oczu, twarzy,
języka, duszność, zmęczenie itp.), nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość krzyżowa na podobne
leki.
-6 -
Zaburzenia układu nerwowego: niekiedy pobudzenie paradoksalne, szczególnie przy stosowaniu
dużych dawek u dzieci lub osób w podeszłym wieku, charakteryzujące się niepokojem, bezsennością,
nerwowością, majaczeniem, kołataniem serca a także drgawkami.
Zaburzenia ucha i błędnika: szumy uszne, ostre zapalenie błędnika.
Zaburzenia serca: na ogół przy przedawkowaniu: zaburzenia rytmu serca, kołatanie, tachykardia.
Zaburzenia naczyniowe: hipotensja, nadciśnienie, obrzęki.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: ucisk w klatce piersiowej, sapanie.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: cholestaza, zapalenie wątroby lub inne zaburzenia czynności
wątroby (łącznie z bólami w nadbrzuszu lub bólami brzucha, ciemnym zabarwieniem moczu itp.).
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: impotencja, krwawienia międzymiesiączkowe.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych; Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa;
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania produktu leczniczego konieczne jest podjęcie natychmiastowego
leczenia. Nawet jeśli brak jest wczesnych objawów przedawkowania, pacjenta należy natychmiast
skierować do szpitala.
Związane z chlorofenaminą
Przedawkowanie chlorofenaminy może spowodować: drgawki (szczególnie u dzieci), zaburzenia
świadomości, śpiączkę.
Związane z paracetamolem
Ryzyko wystąpienia zatrucia paracetamolem występuje szczególnie u osób w podeszłym wieku oraz
u małych dzieci (najczęstsze przyczyny to przyjmowanie dawek większych niż zalecane oraz
przypadkowe zatrucia); zatrucia te mogą prowadzić do zgonu.
Przedawkowanie produktu może spowodować w ciągu kilku do kilkunastu godzin objawy takie, jak:
nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, senność i ogólne osłabienie. Objawy te mogą ustąpić
następnego dnia, pomimo że zaczyna się rozwijać uszkodzenie wątroby, którego objawami może być
uczucie rozpierania w nadbrzuszu, nawrót nudności i żółtaczka.
Zastosowanie ponad 10 g paracetamolu u osób dorosłych lub 150 mg/kg masy ciała w dawce
jednorazowej u dzieci, powoduje całkowitą i nieodwracalną martwicę komórek wątrobowych,
powodującą niewydolność wątroby, kwasicę metaboliczną, encefalopatię, co może prowadzić do
śpiączki i zgonu. Jednocześnie obserwuje się zwiększenie aktywności aminotransferaz, dehydrogenazy
mleczanowej oraz zwiększone stężenie bilirubiny wraz ze zmniejszeniem stężenia protrombiny, które
może wystąpić 12 do 48 godzin po zażyciu paracetamolu.
Sposób postępowania przy przedawkowaniu
-7 -
W każdym przypadku przyjęcia jednorazowo paracetamolu w dawce 5 g lub większej, należy
sprowokować wymioty, jeżeli od zażycia leku nie upłynęło więcej czasu niż godzina. Należy podać
doustnie 60-100 g węgla aktywnego, najlepiej rozmieszanego z wodą.
Wiarygodnej oceny ciężkości zatrucia dostarcza oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi. Wartość
tego stężenia w stosunku do czasu, jaki upłynął od przyjęcia paracetamolu jest wartościową
wskazówką, czy i jak intensywne leczenie odtrutkami będzie konieczne.
Jeżeli oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi nie jest możliwe, a prawdopodobnie przyjęta dawka
paracetamolu była duża, należy wdrożyć bardziej intensywne leczenie odtrutkami: należy podać 2,5 g
metioniny i kontynuować (już w szpitalu) leczenie N-acetylocysteiną i (lub) metioniną, które są
bardzo skuteczne w pierwszych 10-12 godzinach od zatrucia, ale prawdopodobnie są także skuteczne
po 24 godzinach.
Leczenie zatrucia paracetamolem musi odbywać się w szpitalu, w warunkach oddziału intensywnej
terapii.
Leczenie pacjentów zgłaszających się z poważnymi zaburzeniami czynności wątroby po upływie
24 godzin od podania należy skonsultować z oddziałem toksykologii lub hepatotoksykologii.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Anilidy. Paracetamol,
preparaty złożone z wyjątkiem psycholeptyków; kod ATC: N02 BE 51
Mechanizm działania
W skład produktu leczniczego wchodzą trzy substancje czynne, których skojarzone działanie
zapewnia złagodzenie typowych objawów przeziębienia i grypy.
Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. W wyniku hamowania
cyklooksygenazy kwasu arachidonowego, zapobiega tworzeniu się prostaglandyn w ośrodkowym
układzie nerwowym (OUN). Skutkiem tego oddziaływania jest zmniejszenie wrażliwości na działanie
takich mediatorów, jak kininy i serotonina, co zaznacza się zmniejszeniem wrażliwości na ból.
Zmniejszenie stężenia prostaglandyn w podwzgórzu wywołuje działanie przeciwgorączkowe.
W przeciwieństwie do leków przeciwbólowych z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych
(NLPZ), paracetamol nie wpływa na agregację płytek krwi.
Chlorofenamina jest pochodną propyloaminy, która hamuje działanie endogennej histaminy przez
blokowanie receptorów histaminowych H1. Łagodzi to objawy zależne od histaminy, takie jak wyciek
wydzieliny śluzowej z nosa, świąd, kichanie, łzawienie oczu. Substancja wykazuje również działanie
antycholinergiczne, hamując odpowiedź na acetylocholinę, która wywołana jest poprzez aktywację
receptora muskarynowego. Stanowi to dodatkowy czynnik zmniejszający wydzielanie śluzu przez
gruczoły śluzowe śluzówki nosa. Chlorofenamina, jak większość leków przeciwhistaminowych
pierwszej generacji, działa uspokajająco i nasennie. Działanie to wynika z łatwego przechodzenia
substancji przez barierę krew-mózg oraz wysokiego powinowactwa do receptorów histaminowych H1
i serotoninowych zlokalizowanych w ośrodkowym układzie nerwowym.
Kwas askorbowy uzupełnia niedobory kwasu askorbowego w organizmie. Jest to witamina
rozpuszczalna w wodzie i silny przeciwutleniacz. Kwas askorbowy jest kofaktorem w wielu procesach
biologicznych, takich jak metabolizm kwasu foliowego, utlenianie aminokwasów, wchłanianie
i transport żelaza. Wymagany jest również do tworzenia, utrzymania i naprawy spoiwa
międzykomórkowego. Kwas askorbowy jest ważny w ochronie przed zakażeniem, niezbędny do
normalnego funkcjonowania limfocytów T oraz do skutecznej aktywności fagocytarnej leukocytów.
Chroni również komórki przed utlenianiem do podstawowych cząsteczek.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
-8 -
Paracetamol
Wchłanianie
Paracetamol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Paracetamol
szybko przenika do wszystkich tkanek. Stężenia we krwi, ślinie i osoczu są porównywalne.
Maksymalne stężenie we krwi osiąga po upływie ok. 1 godziny.
Dystrybucja
Jest słabo wiązany z białkami osocza (w dawkach terapeutycznych w 25-50%). Biologiczny okres
półtrwania paracetamolu wynosi od 2 do 4 godzin. Czas działania przeciwbólowego określa się na
4-6 godzin, a przeciwgorączkowego na 6-8 godzin.
Metabolizm
Paracetamol podlega biotransformacji w wątrobie. Głównym metabolitem paracetamolu (ok. 90%)
u dorosłych jest połączenie z kwasem glukuronowym, a u dzieci także z siarkowym. Drugi ze szlaków
metabolicznych ulega szybkiemu wysyceniu w przypadku podania dawek większych niż zakres
terapeutyczny. Szlak metaboliczny o mniejszym znaczeniu, z udziałem układu cytochromu P 450,
prowadzi do wytworzenia związku pośredniego (N-acetylobenzochinonoiminy), który w normalnych
warunkach ulega szybkiej detoksykacji przez zredukowany glutation i eliminacji z moczem po
sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkaptopurowym. W przypadku masywnego zatrucia ilość tego
toksycznego metabolitu ulega jednak zwiększeniu.
Eliminacja
Paracetamol jest wydalany głównie z moczem. 90% podanej dawki jest wydalane przez nerki w ciągu
24 godzin, głównie w postaci sprzężonych glukuronidów (60 do 80%) i siarczanów (20 do 30%).
Mniej niż 5% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi około
2 godziny.
Farmakokinetyka u pacjentów z niewydolnością nerek: W przypadkach ciężkiej niewydolności nerek
(klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min), wydalanie paracetamolu i jego metabolitów jest opóźnione.
Farmakokinetyka u osób w wieku podeszłym: Zdolność sprzęgania nie ulega zmianie.
Chlorofenamina
Wchłanianie
Chlorofenamina dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Działanie terapeutyczne występuje
15-30 minut po podaniu i utrzymuje się przez 4-6 godzin.
Dystrybucja
Biologiczny okres półtrwania wynosi około 20 godzin. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po
2-3 godzinach.
Metabolizm
Chlorofenamina ulega biotransformacji w wątrobie do nieaktywnych pochodnych demetylowanych.
Eliminacja
Około 50% przyjętej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 12 godzin od przyjęcia leku, w postaci
metabolitów i w niewielkim stopniu w postaci niezmienionej.
Kwas askorbowy
Wchłanianie
Kwas askorbowy dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, głównie z jelita cienkiego.
Maksymalne stężenie w surowicy krwi osiąga po 2–3 godzinach od podania.
Dystrybucja
-9 -
W 25% wiąże się z białkami osocza; w największych ilościach występuje we frakcji leukocytów
i płytek krwi. Przeciętne zapasy ustrojowe kwasu askorbowego są niewielkie i wynoszą około
20 mg/kg mc; największe ilości gromadzą się w nadnerczach, gruczołach śluzowych, wątrobie, mózgu
i leukocytach.
Metabolizm
Kwas askorbowy jest związkiem o silnych właściwościach redukcyjnych. W organizmie przechodzi
w kwas L-dehydroaskorbowy przez rodnikowy związek pośredni zwany kwasem
L-monodehydroaskorbowym. Te trzy formy stanowią odwracalny układ oksydoredukcyjny ustroju.
Rodnik anionowy nie reaguje z tlenem, natomiast łatwo przenika przez błony komórkowe oraz
przenosi jednowartościowe kationy metali, głównie sodu i potasu.
Kwas askorbowy przenika do mleka kobiecego w ilości 1–10 mg%. Straty witaminy C wydalanej
z potem są duże i przy ciężkiej pracy fizycznej mogą dochodzić do 2 mg/godzinę. Tylko niewielkie
ilości kwasu askorbowego są metabolizowane do dwutlenku węgla.
Eliminacja
Kwas askorbowy jest wydalany głównie przez nerki w postaci sprzężonej z siarczanami lub w postaci
metabolitów, głównie kwasu szczawiowego. Po przekroczeniu progu nerkowego (stężenie w osoczu
krwi = 1,4 mg%) wydalany jest w postaci niezmienionej z moczem.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz
toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla
człowieka.
Badania toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa są niewystarczające.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Kwas cytrynowy
Sodu wodorowęglan
Sacharoza
Magnezu cytrynian
Sodu cyklaminian (E 952)
Sacharyna sodowa (E 954)
Aromat cytrynowy Tetrarome Lemon P 0551 987323:
maltodekstryna kukurydziana
składniki aromatyzujące (limonen, beta-pinen, cytral, gamma terpinen, linalol)
alfa tokoferol (E 307).
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
2 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
-10 -
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Przechowywać w szczelnie zamkniętym oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem
i wilgocią.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Opakowanie bezpośrednie to saszetki z laminatu PAP/Aluminium/PE. Opakowanie bezpośrednie
umieszczone jest wraz z ulotką w zewnętrznym opakowaniu tekturowym. Opakowanie zawiera 10
lub 20 saszetek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania
Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Natur Produkt Pharma Sp. z o.o.
ul. Podstoczysko 30
07-300 Ostrów Mazowiecka
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr 25431
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2019-06-25
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
-11 -