CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Fervex ból i gorączka Forte, 1 g, tabletki musujące
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Jedna tabletka musująca zawiera 1 g paracetamolu (Paracetamolum).
Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Jedna tabletka musująca zawiera 394 mg sodu, 252 mg sorbitolu (E420), 100 mg sodu benzoesanu
(E211) oraz 1,93 mg fruktozy, 1,65 mg glukozy, 0,55 mg sacharozy z aromatu.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka musująca.
Płaska, biała do złamanej bieli, okrągła tabletka, o ściętych brzegach, z linią podziału, musująca po
rozpuszczeniu w wodzie.
Linia podziału nie jest przeznaczona do dzielenia tabletki na równe dawki.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
- Ból różnego pochodzenia (bóle głowy, zębów, stawów, mięśni, bóle miesiączkowe, nerwobóle
i inne).
- Gorączka.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy jest przeznaczony do stosowania u dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej
50 kg (w wieku powyżej 15 lat).
Dawkowanie
Dawkę ustala się na podstawie masy ciała pacjenta. Zalecana dawka jednorazowa paracetamolu
wynosi 10 do 15 mg/kg masy ciała (mc.), co 4 do 6 godzin, do maksymalnej dawki dobowej
75 mg/kg mc. Całkowita dawka dobowa paracetamolu nie może być większa niż 4 g.
Szczególne grupy pacjentów
Dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 50 kg (w wieku powyżej 15 lat)
Zalecana dawka jednorazowa Fervex ból i gorączka Forte to 1 g paracetamolu (1 tabletka musująca),
co 4 do 6 godzin do 3 razy na dobę, w sumie nie więcej niż 3 g paracetamolu. Jednak w przypadku
nasilonego bólu dawkę dobową można zwiększyć do maksymalnej dawki wynoszącej 4 g
paracetamolu (4 tabletki musujące na dobę). Należy zawsze zachować przynajmniej 4 godzinny
odstęp pomiędzy dawkami.
1
Osoby w podeszłym wieku
Zazwyczaj nie ma konieczności modyfikacji dawki. Należy jednak wziąć pod uwagę współistniejące
czynniki ryzyka, z których niektóre występują częściej u osób w podeszłym wieku i które wymagają
dostosowania dawki.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmodyfikować minimalny odstęp pomiędzy
dawkami i zmniejszyć maksymalną dawkę dobową zgodnie z następującym schematem:
Klirens kreatyniny Odstęp pomiędzy dawkami Maksymalna dawka dobowa
CrCl 10-50 ml/min 6 godzin 3000 mg (3 g)
CrCl < 10 ml/min 8 godzin 2000 mg (2 g)
Produktu leczniczego Fervex ból i gorączka Forte nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek, ponieważ u tych pacjentów stosuje się zmniejszone dawki. Do obrotu dopuszczono
Fervex ból i gorączka, tabletki musujące o mocy 500 mg.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć dawkę leku lub wydłużyć odstępy
pomiędzy kolejnymi dawkami. W następujących sytuacjach maksymalna dawka dobowa nie powinna
przekroczyć 60 mg/kg mc./dobę (nie powinna przekroczyć 2 g/dobę):
- u pacjentów o masie ciała poniżej 50 kg,
- przewlekła lub wyrównana czynna choroba wątroby, zwłaszcza łagodna do umiarkowanej
niewydolność wątroby,
- zespół Gilberta (rodzinna hiperbilirubinemia niehemolityczna),
- przewlekła choroba alkoholowa,
- przewlekłe niedożywienie (niskie rezerwy glutationu w wątrobie),
- odwodnienie.
Produktu leczniczego Fervex ból i gorączka Forte nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby, ponieważ u tych pacjentów stosuje się zmniejszone dawki paracetamolu i
wymagany jest wydłużony odstęp pomiędzy dawkami.
W obrocie dostępne są tabletki musujące Fervex ból i gorączka o mocy 500 mg.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletkę musującą należy rozpuścić w szklance wody i wypić przygotowany roztwór. Nie należy żuć
ani połykać tabletek.
Częstość stosowania
Stosowanie produktu pozwala zapobiec okresowym nasileniom bólu lub gorączki, jeśli odstęp
pomiędzy dawkami wynosi 6 godzin i w żadnym wypadku nie może być krótszy niż 4 godziny.
Czas trwania leczenia
U dorosłych nie stosować produktu bez zalecenia lekarza dłużej niż 5 dni w przypadku bólu, a w
przypadku gorączki – dłużej niż 3 dni. U młodzieży nigdy nie stosować produktu dłużej niż 3 dni.
4.3 Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na paracetamol, chlorowodorek propacetamolu (prekursor paracetamolu) lub na
którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Nie stosować u osób o masie ciała mniejszej niż 50 kg.
- Pierwszy trymestr ciąży.
- Ciężka niewydolność wątroby lub czynna niewyrównana choroba wątroby.
- Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD), może prowadzić do anemii
hemolitycznej.
- Leczenie inhibitorami MAO oraz w okresie do 14 dni po ich odstawieniu (patrz punkt 4.5).
2
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ostrzeżenia
Ze względu na zawartość 1 g paracetamolu w 1 tabletce musującej produktu Fervex ból i gorączka
Forte nie stosuje się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat.
Ten produkt leczniczy zawiera paracetamol. Aby uniknąć ryzyka przedawkowania należy sprawdzić
czy inne produkty lecznicze przyjmowane przez pacjenta (w tym leki wydawane na receptę i bez
recepty), nie zawierają paracetamolu.
Nie stosować dawek większych niż zalecane. Podawanie dawek paracetamolu większych niż zalecane
niesie ryzyko bardzo ciężkiego uszkodzenia wątroby. Kliniczne, podmiotowe i przedmiotowe
objawy uszkodzenia wątroby (obejmujące nagłe ostre zapalenie wątroby, niewydolność wątroby,
zastoinowe zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby) pojawiają się zazwyczaj po jednym do
dwóch dni od przedawkowania paracetamolu, z maksymalnym nasileniem występującym zazwyczaj
po 3-4 dniach. Leczenie z zastosowaniem antidotum należy wdrożyć tak szybko, jak to możliwe (patrz
punkt 4.9).
Paracetamol może powodować ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa,
zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą być
śmiertelne. Należy poinformować pacjentów o objawach ciężkich reakcji skórnych i zaprzestaniu
stosowania produktu w przypadku wystąpienia wysypki skórnej lub jakiegokolwiek innego objawu
nadwrażliwości (patrz punkt 4.8).
Podczas stosowania produktu nie należy spożywać alkoholu ani przyjmować leków zawierających
alkohol, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia toksycznego uszkodzenia wątroby.
Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia.
Środki ostrożności
Należy zachować ostrożność przy stosowaniu paracetamolu (patrz punkt 4.2):
- w zaburzeniach czynności wątroby, w tym zespole Gilberta (rodzinnej hiperbilirubinemii),
- w zaburzeniach czynności nerek (patrz punkty 4.2 oraz 5.2),
- w chorobie alkoholowej,
- w przypadku przewlekłego niedożywienia (niskie rezerwy glutationu w wątrobie), anoreksji,
bulimii, kacheksji, głodówki,
- w odwodnieniu organizmu,
- w przypadku hipowolemii.
Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap
metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą,
taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z
innymi źródłami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), leczonych paracetamolem w
dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas, lub skojarzeniem paracetamolu i
flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez kwasicę
piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą
obserwację pacjenta. Pomiar 5-oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy
piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.
Podczas długotrwałego (powyżej 3 miesięcy) stosowania leków przeciwbólowych u pacjentów z
przewlekłym bólem głowy, przy stosowaniu co dwa dni lub częściej, może dojść do rozwoju lub
nasilenia bólu głowy. Bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków przeciwbólowych (ang.
Medication-Overuse Headache, MOH) nie należy leczyć przez zwiększanie dawki. W takich
przypadkach, w porozumieniu z lekarzem, należy zaprzestać stosowania leków przeciwbólowych.
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Produkt zawiera 394 mg sodu w 1 tabletce musującej, co odpowiada około 20% zalecanej przez WHO
3
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Maksymalna dawka dobowa tego produktu
leczniczego pokrywa około 80% zalecanego przez WHO dziennego spożycia sodu. Produkt leczniczy
Fervex ból i gorączka Forte jest produktem o dużej zawartości sodu. Należy to szczególnie
uwzględnić u pacjentów stosujących dietę z małą zawartością sodu.
Produkt zawiera 252 mg sorbitolu (E420) w każdej tabletce musującej. Nie stosować u pacjentów z
dziedziczną nietolerancją fruktozy. Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych
jednocześnie produktów zawierających fruktozę (lub sorbitol) oraz pokarmu zawierającego fruktozę
(lub sorbitol). Sorbitol zawarty w produkcie leczniczym może wpływać na biodostępność innych,
podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych.
Produkt zawiera 1,93 mg fruktozy, 1,65 mg glukozy i 0,55 mg sacharozy (składniki aromatu) w każdej
tabletce musującej. Nie stosować u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
Produkt zawiera 100 mg sodu benzoesanu (E211) w każdej tabletce musującej.
Zwiększona bilirubinemia występująca w następstwie wypierania z albuminy może zwiększać ryzyko
żółtaczki u noworodków, która może rozwinąć się w żółtaczkę jąder podkorowych mózgu (złogi
niesprzężonej bilirubiny w tkance mózgowej).
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przeciwwskazane jest stosowanie produktu równocześnie z inhibitorami MAO oraz w ciągu 2 tygodni
po zakończeniu leczenia tymi lekami ze względu na możliwość wystąpienia stanu pobudzenia i
wysokiej gorączki.
Salicylamid może wydłużać czas wydalania paracetamolu.
Równoczesne stosowanie paracetamolu i leków zwiększających metabolizm wątrobowy, takich jak:
ziele dziurawca, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany, ryfampicyna, może prowadzić do uszkodzenia
wątroby, nawet podczas stosowania zalecanych dawek paracetamolu (patrz punkt 4.9).
Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania izoniazydu i zydowudyny.
Jednoczesne podawanie paracetamolu i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) zwiększa
ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek.
Leki przeciwzakrzepowe: jednoczesne stosowanie paracetamolu z lekami przeciwzakrzepowymi
z grupy kumaryny, w tym warfaryną, może prowadzić do wystąpienia nieznacznych zmian
w wartościach współczynnika INR. W takim przypadku należy zwiększyć częstość monitorowania
wartości współczynnika INR w trakcie jednoczesnego stosowania, jak również przez tydzień po
odstawieniu paracetamolu.
Jednocześnie podana fenytoina może spowodować zmniejszenie skuteczności paracetamolu
i zwiększenie ryzyka toksyczności dla wątroby. Pacjenci leczeni fenytoiną powinni unikać dużych
i (lub) przewlekle stosowanych dawek paracetamolu. Tych pacjentów należy monitorować pod kątem
wystąpienia objawów hepatotoksyczności.
Probenecyd powoduje prawie dwukrotne zmniejszenie klirensu paracetamolu poprzez hamowanie
jego wiązania z kwasem glukuronowym. Podczas jednoczesnego stosowania produktu
z probenecydem należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu.
Substancje indukujące enzymy: należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
paracetamolu i substancji indukujących enzymy.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacyliną,
ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą
4
luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami
ryzyka (patrz punkt 4.4).
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Paracetamol może wpływać na oznaczenie stężenia kwasu moczowego we krwi metodą kwasu
fosforowolframowego.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność
Brak dostępnych, wystarczających danych, aby wykazać wpływ paracetamolu na płodność.
Ciąża
Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży wskazuje na to, że lek nie wywołuje wad
rozwojowych ani nie jest toksyczny dla płodów i noworodków. Wnioski z badań epidemiologicznych
dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu in utero, są
niejednoznaczne. Paracetamol można stosować podczas ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione.
Należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną zalecaną dawkę przez jak najkrótszy czas i możliwie
najrzadziej.
Karmienie piersią
Po podaniu doustnym paracetamol przenika do mleka ludzkiego w małych ilościach. Obserwowano
występowanie wysypki u noworodków, które są karmione piersią. Paracetamol może być stosowany
w okresie karmienia piersią tylko za zgodą lekarza i w indywidualnych przypadkach. Należy
zachować ostrożność w czasie stosowania leku w okresie laktacji.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Paracetamol nie wpływa na sprawność psychofizyczną.
4.8 Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych jest określona jako: rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000),
bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).
Klasyfikacja układów Częstość Działanie niepożądane
i narządów z uwzględnieniem
terminów zalecanych przez
MedDRA
Zaburzenia układu nieznana reakcja anafilaktyczna
immunologicznego (w tym niedociśnienie),
wstrząs anafilaktyczny,
reakcje nadwrażliwości,
obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia układu oddechowego, nieznana skurcz oskrzeli
klatki piersiowej i śródpiersia
Zaburzenia serca bardzo rzadko częstoskurcz
Zaburzenia naczyniowe rzadko obniżenie ciśnienia krwi
Zaburzenia żołądka i jelit nieznana biegunka, bóle brzucha
bardzo rzadko nudności, wymioty
Zaburzenia wątroby i dróg nieznana zwiększona aktywność
żółciowych aminotransferaz
wątrobowych
Zaburzenia nerek i dróg bardzo rzadko kolka nerkowa, martwica
moczowych brodawek nerkowych, ostra
niewydolność nerek,
5
Zaburzenia krwi i układu nieznana trombocytopenia,
chłonnego leukopenia,
neutropenia
Zaburzenia skóry i tkanki nieznana wysypka, rumień,
podskórnej pokrzywka, plamica,
ostra uogólniona osutka
krostkowa,
toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka,
zespół Stevensa-Johnsona,
utrwalona wysypka
polekowa
Zaburzenia metabolizmu i nieznana kwasica metaboliczna z dużą
odżywiania luką anionową
Zgłaszane były bardzo rzadko, wymagające odstawienia leczenia, przypadki reakcji nadwrażliwości:
zaczerwienienie skóry, duszność, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie.
Opis wybranych działań niepożądanych
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol (patrz punkt 4.4), obserwowano
przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę
piroglutaminową. Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia glutationu u
tych pacjentów.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby (obejmujące nagłe, ostre zapalenie wątroby, niewydolność
wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby) dotyczy szczególnie
pacjentów w wieku podeszłym, małych dzieci, pacjentów długotrwale niedożywionych, z chorobą
alkoholową, chorobami wątroby oraz pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy wątrobowe
(równie często występuje przypadkowe zatrucie, jak i przedawkowanie).
W tych przypadkach przedawkowanie może mieć nawet skutek śmiertelny.
Objawy przedawkowania paracetamolu
Przedawkowanie produktu może spowodować w ciągu kilku – kilkunastu godzin objawy, takie jak:
nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, nadmierną potliwość, senność i ogólne osłabienie. Objawy te
mogą ustąpić następnego dnia pomimo, że zaczyna rozwijać się uszkodzenie wątroby, objawiające się
rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności i żółtaczką.
Przedawkowanie po przyjęciu paracetamolu w dawce 7,5 g lub więcej w przypadku osób dorosłych
lub 140 mg/kg masy ciała u dzieci, powoduje cytolityczne zapalenie wątroby, mogące spowodować
pełną i nieodwracalną martwicę, objawiającą się niewydolnością wątroby, kwasicą metaboliczną
(która w niektórych przypadkach może pochodzić z kwasu mlekowego lub kwasu piroglutaminowego)
i encefalopatią wątrobową, która może doprowadzić do śpiączki lub śmierci.
6
Jednocześnie w ciągu 12-48 godzin po przyjęciu, obserwuje się zwiększone poziomy enzymów
wątrobowych (transaminaz AspAT i AlAT), dehydrogenazy mleczanowej oraz bilirubiny, przy
zmniejszonych poziomach protrombiny. Kliniczne objawy uszkodzenia wątroby pojawiają się
zazwyczaj po 1-2 dniach od podania produktu, z maksymalnym nasileniem występującym zazwyczaj
po 3-4 dniach.
Po przedawkowaniu paracetamolu obserwowano następujące zdarzenia:
- ostra niewydolność nerek,
- rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe,
- rzadkie przypadki ostrego zapalenia trzustki.
Postępowanie przy przedawkowaniu
Leczenie zatrucia paracetamolem musi odbywać się w szpitalu, w warunkach intensywnej terapii.
W każdym przypadku przyjęcia jednorazowo paracetamolu w dawce 5 g lub więcej trzeba
sprowokować wymioty, jeśli od spożycia nie upłynęło więcej niż godzina i skontaktować się
natychmiast z lekarzem. Zaleca się podanie 60-100 g węgla aktywnego doustnie, najlepiej
rozmieszanego z wodą.
Wiarygodnej oceny ciężkości zatrucia dostarcza oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi. Należy je
wykonać przed rozpoczęciem leczenia, możliwie jak najszybciej, ale nie wcześniej niż 4 godziny po
przyjęciu paracetamolu. Wysokość tego stężenia w stosunku do czasu, jaki upłynął
od spożycia paracetamolu jest wartościową wskazówką, czy i jak intensywne leczenie odtrutkami
trzeba prowadzić. Jeśli takie badanie jest niewykonalne, a prawdopodobna dawka paracetamolu
była duża, to trzeba wdrożyć bardzo intensywne leczenie odtrutkami: należy podać co najmniej
2,5 g metioniny i kontynuować (już w szpitalu) leczenie acetylocysteiną (podawaną dożylnie lub
doustnie w ciągu 8 godzin po przyjęciu produktu) i (lub) metioniną, które są bardzo skuteczne
w pierwszych 10-12 godzinach od zatrucia, ale prawdopodobnie są także pożyteczne i po 24
godzinach.
W razie potrzeby należy wdrożyć leczenie objawowe.
Na początku leczenia należy przeprowadzić próby wątrobowe i powtarzać je co 24 godziny.
W większości przypadków poziomy transaminaz wracają do normy po upływie 1-2 tygodni z pełnym
przywróceniem pierwotnej czynności wątroby. Jednakże w bardzo ciężkich przypadkach może być
konieczne przeszczepienie wątroby.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, anilidy.
Kod ATC: N02 BE 01
Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.
W wyniku hamowania cyklooksygenazy kwasu arachidonowego, paracetamol hamuje syntezę
prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym. Skutkiem tego oddziaływania jest zmniejszenie
wrażliwości na działanie takich mediatorów jak kininy i serotonina, co zaznacza się podwyższeniem
progu bólowego.
Zmniejszenie stężenia prostaglandyn w podwzgórzu odpowiedzialne jest za działanie
przeciwgorączkowe paracetamolu. Paracetamol nie hamuje agregacji płytek krwi.
Paracetamol w mniejszym stopniu niż salicylany podrażnia błonę śluzową żołądka.
W randomizowanym porównawczym badaniu klinicznym obejmującym 242 dorosłych pacjentów
(60 pacjentów przyjmujących pojedynczą dawkę 1000 mg paracetamolu w postaci musującej;
60 pacjentów przyjmujących pojedynczą dawkę 1000 mg paracetamolu w postaci tabletki;
7
62 pacjentów przyjmujących odpowiednie placebo w postaci musującej; 60 pacjentów przyjmujących
odpowiednie placebo w postaci tabletki) z bólem po chirurgicznej ekstrakcji zęba, mediana czasu do
wystąpienia analgezji była istotnie krótsza w przypadku paracetamolu w postaci musującej
w porównaniu do paracetamolu w postaci tabletki (0,34 h [0,33 - 0,58] - 20 minut w porównaniu do
0,75 h [0,50 - 0,75] - 45 minut; p = 0,0081). Tolerancja była podobna pomiędzy postacią musującą
paracetamolu a postacią tabletki paracetamolu.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Paracetamol ulega szybkiemu i prawie całkowitemu wchłonięciu po podaniu doustnym. Osiąga
maksymalne stężenie w osoczu po 30-60 minutach.
Dystrybucja
Paracetamol szybko przenika do wszystkich tkanek. Stężenia we krwi, ślinie i osoczu są
porównywalne. W niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza.
Metabolizm
Paracetamol jest metabolizowany głównie w wątrobie. Dwa główne szlaki metaboliczne to sprzęganie
z kwasem glukuronowym i kwasem siarkowym. Inny szlak metaboliczny, katalizowany przez
cytochrom P450 prowadzi do powstawania toksycznego metabolitu pośredniego (N-acetylo-
benzochinoiminy), który podczas stosowania zalecanych dawek ulega szybkiej detoksykacji poprzez
zredukowany glutation i wydaleniu z moczem po sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym.
Mechanizm ten ulega szybkiemu wysyceniu w przypadku przyjmowania dawek większych niż
zalecane, co może prowadzić do nagromadzenia toksycznego metabolitu i uszkodzenia wątroby.
Eliminacja
Wydalanie odbywa się głównie z moczem. U dorosłych 90% przyjętej dawki ulega wydaleniu przez
nerki w ciągu 24 godzin, głównie w postaci sprzężonych glukuronianów (60 - 80%) oraz siarczanów
(20 - 30%). Mniej niż 5% przyjętej dawki wydala się w niezmienionej postaci.
Okres półtrwania wynosi około 2 godzin.
Zmienność patofizjologiczna
Osoby w podeszłym wieku: wydajność procesu sprzęgania nie ulega zmianie, obserwowano
wydłużenie okresu półtrwania. Farmakokinetyka oraz metabolizm paracetamolu u osób w podeszłym
wieku są tylko nieznacznie zmienione. Dostosowanie dawki w tej grupie pacjentów nie jest zwykle
wymagane.
Niewydolność nerek: w przypadku ciężkiej niewydolności nerek okres półtrwania paracetamolu i jego
metabolitów jest wydłużony. Dla połączeń z kwasem glukuronowym i resztami siarczanowymi
wydalanie paracetamolu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek przebiega wolniej niż u zdrowych
pacjentów. Podczas stosowania paracetamolu u tych pacjentów minimalny odstęp pomiędzy dawkami
wynosi 6 lub 8 godzin zależnie od klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).
Zaburzenia czynności wątroby: zaleca się ostrożność podczas stosowania paracetamolu u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby. Przeciwwskazane jest stosowanie paracetamolu w przypadku
stwierdzonej niewyrównanej czynnej choroby wątroby, a szczególnie alkoholowego zapalenia
wątroby, kiedy CYP 2E1 ulega indukcji, powoduje zwiększenie powstawania hepatotoksycznych
metabolitów paracetamolu.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach prowadzonych na szczurach i myszach oceniano efekt działania paracetamolu
podawanego w stężeniu 0, 600, 3000 oraz 6000 ppm przez 2 lata. Nie zaobserwowano rakotwórczego
działania paracetamolu u samców szczurów ani u samic i samców myszy. Niejednoznaczne oznaki
8
działania rakotwórczego zanotowano u samic szczurów, w oparciu o zwiększone występowanie
białaczki z komórek jednojądrzastych.
Porównawcze dane literaturowe dotyczące genotoksyczności oraz działania rakotwórczego
paracetamolu pokazały, że efekty genotoksyczne pojawiają się tylko w przypadku stosowania dawek
powyżej zalecanych limitów i objawiają się poważnym toksycznym działaniem na wątrobę oraz szpik
kostny. Poziom progowy dla działania genotoksycznego nie został osiągnięty przy stosowaniu dawek
terapeutycznych paracetamolu. Badania na zwierzętach nie wykazują działania rakotwórczego przy
stosowaniu dawek nietoksycznych dla wątroby. Rakotwórcze działanie paracetamolu było
obserwowane jedynie w starszych badaniach przy podawaniu bardzo wysokich, cytotoksycznych
dawek.
Konwencjonalne badanie kliniczne zgodnie z aktualnie obowiązującymi standardami dotyczącymi
oceny toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie są dostępne.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Kwas cytrynowy, sodu wodorowęglan, sodu węglan, sorbitol (E420), sodu dokuzynian, powidon,
sacharyna sodowa, sodu benzoesan (E211), aromat grejpfrutowo-pomarańczowy (zawiera m.in.
fruktozę, glukozę, sacharozę).
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
3 lata.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Tuba polipropylenowa PP zamykana korkiem z LDPE z pochłaniaczem wilgoci zawierająca 8 tabletek
musujących, w tekturowym pudełku.
Opakowanie foliowe Al/PE zawierające 8 tabletek musujących, w tekturowym pudełku.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania
Bez specjalnych wymagań.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
UPSA SAS
3 rue Joseph Monier
92500 Rueil-Malmaison
Francja
9
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9675
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 05.12.2002 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 08.11.2012 r.
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
…
10
