CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Dulcobis, 10 mg, czopki
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Jeden czopek zawiera 10 mg bisakodylu (Bisacodylum).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Czopki
Białe do lekko żółtawych w kształcie torpedy, o gładkiej jednolitej powierzchni,
z wklęsłą podstawą.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Dorośli, młodzież i dzieci: krótkotrwałe, objawowe leczenie zaparć.
Dorośli: w przygotowaniu do badań diagnostycznych, w leczeniu przed i pooperacyjnym, w stanach
wymagających ułatwienia defekacji.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Produkt przeznaczony jest do krótkotrwałego stosowania. Okres samodzielnego stosowania produktu
leczniczego Dulcobis nie powinien przekraczać 5 dni.
Dawkowanie
Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, zaleca się następujące dawkowanie:
Krótkotrwałe leczenie zaparć:
Dorośli, młodzież i dzieci powyżej 10 lat:
1 czopek (10 mg) na dobę. Czopki Dulcobis nie są odpowiednie dla dzieci poniżej 10 lat, ze względu
na zawartość substancji czynnej w jednym czopku przekraczającą zalecaną dawkę dla dzieci poniżej
10 lat (5 mg).
Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej (1 czopek 10 mg).
Sposób podawania:
Rozpakować czopek, a następnie umieścić w odbycie. Działanie przeczyszczające występuje średnio
po 20 minutach od zastosowania (10-30 minut po podaniu).
Przygotowanie do badań diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych u dorosłych
Produkt powinien być stosowany pod nadzorem personelu medycznego.
1
Dorośli:
W celu całkowitego oczyszczenia jelita zalecana dawka to 2-4 tabletki (10 mg – 20 mg) produktu
leczniczego Dulcobis, 5 mg, tabletki dojelitowe wieczorem w dniu poprzedzającym badanie.
Następnego dnia rano zalecane jest zastosowanie doodbytnicze 1 czopka produktu leczniczego
Dulcobis, 10 mg czopki.
4.3 Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na bisakodyl lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1
• Pacjenci z niedrożnością jelit, z ostrymi stanami w obrębie jamy brzusznej, w tym z zapaleniem
wyrostka robaczkowego, ostrymi chorobami zapalnymi jelit
• Pacjenci z silnymi bólami brzucha z towarzyszącymi mdłościami i wymiotami, które mogą być
objawem poważnych chorób
• Dzieci poniżej 10 lat.
Dulcobis jest również przeciwwskazany w stanach, w których może występować zaburzenie równowagi
elektrolitowej np. w stanach ciężkiego odwodnienia.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podobnie jak w przypadku innych leków przeczyszczających, produktu leczniczego nie należy
stosować codziennie przez długi okres bez zbadania przyczyny zaparć. Długotrwałe stosowanie może
prowadzić do zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej i hipokaliemii.
Utrata wody z jelit może sprzyjać odwodnieniu. Do objawów należy pragnienie i skąpomocz.
U pacjentów z utratą płynów, u których odwodnienie może być niebezpieczne (np. w niewydolności
nerek, u osób w podeszłym wieku) przyjmowanie produktu leczniczego Dulcobis powinno zostać
przerwane, a leczenie można wznowić tylko pod nadzorem lekarskim.
Leki przeczyszczające, w tym Dulcobis nie wpływają na utratę masy ciała (patrz punkt 5.1)
Pacjenci mogą zaobserwować obecność krwi w kale, jednak objaw ten ma zwykle łagodne nasilenie
i samoograniczający się charakter.
Odnotowano przypadki zawrotów głowy oraz omdleń u pacjentów stosujących produkt leczniczy
Dulcobis. Dostępne dane na temat tych przypadków wskazują, że omdlenia te wiążą się z wysiłkiem
przy wypróżnieniu lub z reakcją wazowagalną na ból brzucha, który może być związany z zaparciami,
ale niekoniecznie bezpośrednio związany ze stosowaniem produktu leczniczego.
Stosowanie czopków może prowadzić do wystąpienia bolesności oraz miejscowego podrażnienia,
zwłaszcza u pacjentów ze szczeliną odbytu oraz zapaleniem odbytnicy lub odbytu z towarzyszącym
owrzodzeniem.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przyjmowanie nadmiernych dawek produktu leczniczego i jednoczesne stosowanie leków
moczopędnych oraz glikokortykosteroidów może zwiększać ryzyko zaburzeń równowagi
elektrolitowej.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej mogą nasilać działanie glikozydów nasercowych.
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Dulcobis z innymi środkami przeczyszczającymi
może nasilać jego działania niepożądane dotyczące żołądka i jelit.
2
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, przebieg porodu
i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające. Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu
Dulcobis nie stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.
Karmienie piersią
Dane kliniczne wskazują, że ani substancja czynna bisakodylu BHPM (bis-(p-hydroksyfenyl)-pirydyl-
2-metan) ani jej pochodne glukuronidowe nie są wydzielane do mleka u zdrowych karmiących kobiet.
Z tego względu Dulcobis może być stosowany w okresie karmienia piersią.
Płodność
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność u ludzi.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
Niemniej jednak, pacjenci powinni być poinformowani, że z powodu wazowagalnej odpowiedzi
(np. skurczy w obrębie jamy brzusznej) mogą odczuwać zawroty głowy i/lub omdlenia. Jeśli wystąpią
skurcze w obrębie jamy brzusznej należy unikać potencjalnie niebezpiecznych czynności takich jak
prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych podczas leczenia należą bóle brzucha i biegunka.
Częstość działań niepożądanych określono na podstawie połączonego zestawu danych z 23 badań
klinicznych dotyczących produktu leczniczego Dulcobis, obejmujących 3368 pacjentów.
Częstość występowania zgodnie z konwencją MedDRA:
bardzo często: > 1/10;
często: > 1/100, < 1/10;
niezbyt często: > 1/1000, < 1/100;
rzadko: > 1/10 000, < 1/1000;
bardzo rzadko (< 1/10 000)
częstość nieznana (nie można jej oszacować na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy*, reakcje anafilaktyczne*
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Rzadko: odwodnienie*
Zaburzenia układu nerwowego
Niezbyt często: zawroty głowy
Rzadko: omdlenie
Zawroty głowy i omdlenie występujące po zażyciu bisakodylu mogą się pojawić w związku
z odpowiedzią wazowagalną (np. skurcze w obrębie jamy brzusznej, defekacja).
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Często: skurcze w obrębie jamy brzusznej, ból w jamie brzusznej, biegunka, nudności
Niezbyt często: uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, wymioty, krew w kale, uczucie
dyskomfortu w okolicach odbytu
3
Rzadko: zapalenie jelita grubego, w tym niedokrwienne zapalenie jelita grubego *
*Działania niepożądane nie były obserwowane w żadnym z wybranych badań klinicznych produktu
leczniczego Dulcobis. Szacunki opierają się na górnej granicy jego 95% przedziału ufności,
obliczanego dla całej populacji leczonych pacjentów zgodnie z wytycznymi UE (3/3056, który odnosi
się do „rzadko”).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych.Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego.Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa,
Tel: +48 22 49 21 301, Faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Objawy
Przedawkowanie może prowadzić do biegunki, skurczów jelit, bólu brzucha oraz istotnej klinicznie
utraty płynów, potasu i innych elektrolitów.
Długotrwałe nadużywanie produktu leczniczego może prowadzić do przewlekłych biegunek, bólu
brzucha, hipokaliemii, wtórnego hiperaldosteronizmu oraz kamicy nerkowej. Wtórnie do hipokaliemii
jako skutek przewlekłego nadużywania leków przeczyszczających, występuje uszkodzenie kanalików
nerkowych, zasadowica metaboliczna oraz osłabienie mięśniowe.
Leczenie
Leczenie powinno być dostosowane do występujących objawów. Konieczne może być wyrównanie
płynów i poziomu elektrolitów. Korzystne może być zastosowanie leków o działaniu
spazmolitycznym.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: kontaktowe leki przeczyszczające
Kod ATC: A06AB02
Bisakodyl jest miejscowo działającą substancją o działaniu przeczyszczającym, pochodną
difenylometanu. Jako substancja utrudniająca wchłanianie wody i elektrolitów, bisakodyl po
hydrolizie w jelicie grubym, przyspiesza perystaltykę jelita grubego i zwiększa zawartość wody
i elektrolitów w świetle jelita grubego. Prowadzi to do pobudzenia defekacji, zmniejszenia czasu
pasażu jelitowego oraz rozluźnienia konsystencji stolca.
Bisakodyl powodował poprawę objawów związanych z zaparciami, takich jak wysiłek podczas
defekacji, konsystencja stolca, dyskomfort w obrębie jamy brzusznej i wzdęcia, w porównaniu z
placebo na podstawie kwestionariuszy samooceny wypełnianych przez pacjentów. Normalizacji
funkcji wypróżnień w wyniku leczenia bisakodylem towarzyszyła względna normalizacja mikrobioty.
Na podstawie wyników podwójnie zaślepionych badań klinicznych fazy IV z udziałem łącznie
29 pacjentów leczonych małą dawką (5 mg) bisakodylu stwierdzono, że lek pobudza pasaż jelitowy
przez okrężnicę poprzez stymulowanie jej aktywności motorycznej (oceniane w badaniach metodą
rezonansu magnetycznego). Ponadto podawanie 5 mg bisakodylu na dobę w powtarzanych dawkach
przez trzy kolejne dni prowadziło do zwiększenia zawartości wody w jelitach. W badaniach tych
4
wykazano brak zmian podstawowych parametrów fizjologicznych, które powróciły do wartości
wyjściowych 24 godziny po zaprzestaniu leczenia bisakodylem.
Jako lek przeczyszczający działający na jelito grube, bisakodyl pobudza fizjologiczny, naturalny
proces wypróżnienia w dolnym odcinku przewodu pokarmowego. Bisakodyl oddziałuje przede
wszystkim na dystalną część jelita. Tym samym nie wpływa na zmianę trawienia lub wchłaniania
kalorii i składników odżywczych w jelicie cienkim.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu doustnym lub doodbytniczym bisakodyl ulega szybkiej hydrolizie do aktywnej pochodnej,
bis-(p-hydroksyfenylo)-pyridylo-2-metanu (BHPM), przede wszystkim za pośrednictwem esteraz błony
śluzowej jelita.
Ustalono, że podawanie leku w postaci dojelitowej tabletki powlekanej wiąże się z maksymalnym
stężeniem BHPM w osoczu krwi po 4-10 godzinach od podania, z kolei działanie przeczyszczające
występuje pomiędzy 6 a 12 godziną od podania. Natomiast, przy podawaniu w postaci czopków
działanie przeczyszczające występuje średnio po 20 minutach od podania; w niektórych przypadkach
występowało ono po 45 minutach od podania. Maksymalne stężenia BHPM w osoczu uzyskiwano po
upływie 0,5 do 3 godzin od podania w postaci czopków. Wskazuje to na fakt, że działanie
przeczyszczające bisakodylu nie zależy od poziomu BHPM w osoczu. BHPM działa miejscowo
w dolnym odcinku przewodu pokarmowego i nie istnieje zależność pomiędzy działaniem
przeczyszczającym a stężeniem substancji czynnej w osoczu.
Po podaniu doustnym i doodbytniczym jedynie mała ilość leku ulega wchłonięciu, gdyż większość
pozostaje związana w postaci nieaktywnej formy glukuronidu BHPM w ścianie jelita oraz w wątrobie.
Okres półtrwania w fazie eliminacji glukuronidu BHPM jest oceniany na około 16,5 godziny. Po
podaniu tabletek dojelitowych bisakodylu średnio 51,8% dawki było wykrywane w kale jako wolny
BHPM, a średnio 10,5% dawki było wykrywane w moczu jako glukuronid BHPM. Po podaniu w
postaci czopków średnio 3,1% dawki było wykrywane w moczu jako glukuronid BHPM. Kał zawierał
znaczne ilości BHPM (90% całkowitego wydalania), a także mały odsetek niezmienionego
bisakodylu.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisakodyl wykazuje niską toksyczność; dawka toksyczna bisakodylu po podaniu doustnym dla
gryzoni i innych badanych zwierząt przekraczała 2 g/kg m.c. Psy tolerowały dawki do 15 g/kg m.c.
Do głównych objawów klinicznych ostrej toksyczności należały: biegunka, zmniejszona aktywność
ruchowa oraz nastroszenie sierści.
Trwające do 26 tygodni badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, zostały przeprowadzone na
szczurach, świnkach miniaturowych oraz małpach rezus. Zgodnie z przewidywaniami, lek powodował
ciężką, zależną od dawki biegunkę u wszystkich zwierząt, z wyjątkiem świnek miniaturowych.
Badania nie wykazały wyraźnych zmian histopatologicznych, a w szczególności związanej z lekiem
nefrotoksyczności. Wywołane bisakodylem zmiany proliferacyjne widoczne
w pęcherzu moczowym szczurów leczonych przez 32 tygodnie nie były powodowane przez sam
bisakodyl. Zmiany morfologiczne uznano za wtórne w stosunku do powstawania mikrokamieni
wskutek zmian w składzie elektrolitów, w związku z czym uznano, że nie mają one znaczenia
biologicznego dla człowieka. Dane pochodzące z wszechstronnego badania mutagenności u bakterii
i ssaków nie wykazały jakiegokolwiek potencjału genotoksycznego bisakodylu. Podobnie, bisakodyl
nie powodował istotnego wzrostu częstości transformacji morfologicznej komórek linii embrionalnej
chomika syryjskiego (Syrian hamster embryo, SHE). W przeciwieństwie do genotoksycznego
i rakotwórczego działania środka przeczyszczającego fenoloftaleiny, bisakodyl nie wykazywał
działania mutagennego w przeprowadzonych badaniach.
Nie przeprowadzono konwencjonalnych (obserwacja przez całe życie) badań karcynogenności
bisakodylu. Ze względu na podobieństwo terapeutyczne do fenoloftaleiny, bisakodyl był przebadany
5
na transgenicznym modelu mysim p53 przez okres 26 tygodni. Nie obserwowano nowotworów
związanych z leczeniem przy dawkowaniu doustnym do 8000 mg/kg m.c./dobę.
Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików (Kategoria B ryzyka ciążowego FDA)
przy dawkowaniu do 1000 mg/kg m.c./dobę, które przekroczyło maksymalną zalecaną dawkę dobową
u ludzi (MZDDL) (w mg/m2) co najmniej 800-krotnie. U szczurów działania toksyczne u samic
ciężarnych i embrionów były obserwowane przy dawkach ponad 80-krotnie wyższych niż MZDDL.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Tłuszcz stały (Witepsol W 45)
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
3 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed światłem.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister miękki Aluminium/PE w tekturowym pudełku.
Wielkość opakowania: 6, 10, 12 czopków.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania
Bez specjalnych wymagań.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE
NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Opella Healthcare Poland Sp. z o.o.
ul. Marcina Kasprzaka 6
01-211 Warszawa
8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Numer pozwolenia: 25370
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 27 maja 2019 r.
6
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
7