CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Ambrosol Teva, 30 mg/5 ml, syrop
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
5 ml syropu (1 łyżka miarowa) zawiera 30 mg ambroksolu chlorowodorku (Ambroxoli
hydrochloridum).
Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
5 ml syropu zawiera 2,25 g sorbitolu (E420), metylu parahydroksybenzoesan (E218), propylu
parahydroksybenzoesan (E216) oraz 150 mg glikolu propylenowego (E1520).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Syrop.
Klarowny syrop o malinowym zapachu.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Ostre i przewlekłe choroby płuc i oskrzeli, przebiegające z zaburzeniem wydzielania śluzu oraz
utrudnieniem jego transportu.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat:
2 razy w ciągu doby po 10 ml syropu.
Dawka zalecana w przypadku ostrych stanów zapalnych dróg oddechowych oraz w początkowym
okresie leczenia stanów przewlekłych, w pierwszych 14 dniach leczenia.
Dzieci w wieku 6 do 12 lat:
2 do 3 razy w ciągu doby po 5 ml syropu.
Dzieci w wieku 2 do 6 lat:
3 razy w ciągu doby po 2,5 ml syropu.
Powyższe dawkowanie zalecane jest w początkowym okresie leczenia; dawkowanie można
zmniejszyć o połowę po 14 dniach leczenia.
Sposób podawania
Syrop można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłków.
Produktu leczniczego nie należy podawać bezpośrednio przed snem.
4.3 Przeciwwskazania
1
- Nadwrażliwość na ambroksolu chlorowodorek, bromoheksynę lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Dziedziczne, rzadko występujące stany nietolerancji substancji pomocniczych (patrz punkt 4.4).
- Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 2 lat.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ambroksol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy
z powodu niekorzystnego wpływu ambroksolu na błonę śluzową żołądka.
Wydzielinę oskrzelową należy dokładnie odkrztuszać. Ambroksol należy ostrożnie stosować
u pacjentów z osłabionym odruchem kaszlowym lub z zaburzeniami oczyszczania rzęskowego
oskrzeli, ze względu na możliwość zalegania wydzieliny w drogach oddechowych. Upłynnienie dużej
ilości wydzieliny u pacjentów unieruchomionych i w ciężkim stanie oraz u małych dzieci, musi być
związane z jej odsysaniem. Nie należy podawać u tych pacjentów leków hamujących odruch kaszlu,
ponieważ może dojść do nagromadzenia się wydzieliny w drogach oddechowych.
U pacjentów z astmą oskrzelową ambroksol może początkowo nasilać kaszel.
Zgłaszano przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-
Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczna martwica naskórka (ang. toxic epidermal
necrolysis, TEN) i ostra uogólniona krostkowica (ang. acute generalised exanthematous pustulosis,
AGEP) związanych ze stosowaniem ambroksolu chlorowodorku. Jeśli wystąpią przedmiotowe i
podmiotowe objawy postępującej wysypki skórnej (czasem związane z pojawieniem się pęcherzy lub
zmian na błonach śluzowych), należy natychmiast przerwać leczenie ambroksolu chlorowodorkiem i
udzielić pacjentowi porady lekarskiej.
W początkowym okresie występowania zespołu Stevensa-Johnsona i (lub) toksycznej martwicy
naskórka u pacjenta mogą początkowo wystąpić nietypowe, grypopodobne objawy, jak gorączka, bóle
ciała, zapalenie błony śluzowej nosa, kaszel i ból gardła. Niespecyficzne objawy grypopodobne mogą
być błędnie leczone za pomocą leków stosowanych w kaszlu i przeziębieniu.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub ciężkimi chorobami wątroby, ambroksolu
chlorowodorek można stosować tylko po konsultacji z lekarzem. Jak w przypadku innych leków
metabolizowanych w wątrobie, a następnie wydalanych przez nerki, u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek można spodziewać się gromadzenia metabolitów ambroksolu
wytwarzanych w wątrobie.
Ze względu na zawartość parahydroksybenzoesanu metylu i propylu oraz glikolu propylenowego,
produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).
5 ml syropu zawiera 2,25 g sorbitolu. Ze względu na zawartość sorbitolu, nie należy stosować tego
produktu leczniczego u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Sorbitol
może mieć lekkie działanie przeczyszczające. Wartość kaloryczna 2,6 kcal/g sorbitolu.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ambroksolu nie należy podawać jednocześnie z lekami przeciwkaszlowymi, np. kodeiną, gdyż mogą
one hamować odruch kaszlowy i utrudniać odkrztuszanie upłynnionego śluzu z drzewa oskrzelowego i
powodować zaleganie wydzieliny w drogach oddechowych.
Ambroksolu nie należy podawać jednocześnie z lekami hamującymi wydzielanie śluzu.
Ambroksol zwiększa przenikanie niektórych antybiotyków (np. amoksycyliny, cefuroksymu,
erytromycyny, doksycykliny) do płuc, co powoduje zwiększenie ich stężenia w miąższu płucnym.
Nie wykazano istotnych klinicznie niekorzystnych interakcji z innymi lekami.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
2
Ciąża
Ambroksolu chlorowodorek przenika przez barierę łożyskową. Badania na zwierzętach nie wykazały
bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu,
przebieg porodu lub rozwój po urodzeniu. Szerokie doświadczenie kliniczne uzyskane po 28. tygodniu
ciąży nie wykazało szkodliwego wpływu na płód.
Niemniej jednak należy przestrzegać zwykłych środków ostrożności dotyczących stosowania leków w
czasie ciąży. Zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania produktu
Ambrosol Teva.
Karmienie piersią
Ambroksolu chlorowodorek przenika do mleka kobiecego. Mimo, że nie należy spodziewać się
niekorzystnego wpływu produktu na karmione piersią niemowlęta, nie zaleca się stosowania produktu
Ambrosol Teva w okresie karmienia piersią.
Płodność
Badania przedkliniczne nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na
reprodukcję.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Brak danych dotyczących wpływu ambroksolu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały uszeregowane zgodnie z następującą klasyfikacją częstości: bardzo
często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do
<1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000, w tym pojedyncze przypadki), częstość nieznana (częstość nie
może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: reakcje nadwrażliwości
Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk
naczynioruchowy i świąd
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: niedoczulica gardła
Zaburzenia układu nerwowego
Często: zaburzenia smaku (np. zmiana smaku)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: nudności, niedoczulica jamy ustnej
Niezbyt często: wymioty, biegunka, bóle brzucha, niestrawność, suchość błony
śluzowej jamy ustnej
Częstość nieznana: suchość w gardle
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: wysypka, pokrzywka
Częstość nieznana: ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry (w tym rumień
wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica
naskórka i ostra uogólniona krostkowica)
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
3
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Nie opisano dotychczas specyficznych objawów przedawkowania ambroksolu u ludzi. Objawy
zgłaszane po przypadkowym przedawkowaniu i (lub) niewłaściwym zastosowaniu ambroksolu są
zgodne ze znanymi działaniami niepożądanymi, występującymi po zastosowaniu ambroksolu w
zalecanych dawkach. Może być konieczne zastosowanie leczenia objawowego.
U małych dzieci i pacjentów z osłabionym odruchem kaszlowym (osoby w podeszłym wieku,
nieprzytomne) należy zapewnić ewakuację wydzieliny oskrzelowej.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: leki mukolityczne; kod ATC: R05C B06
W badaniach przedklinicznych wykazano, że ambroksolu chlorowodorek (substancja czynna produktu
Ambrosol Teva) zwiększa wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, co zwiększa wytwarzanie
surfaktantu płucnego i poprawia czynność rzęsek nabłonka układu oddechowego. W rezultacie
zwiększa się ilość śluzu i poprawia jego transport (klirens śluzowo-rzęskowy), jak wykazano w
farmakologicznych badaniach klinicznych.
Zwiększenie wydzielania śluzu i klirensu śluzowo-rzęskowego ułatwia odkrztuszanie i łagodzi kaszel.
W badaniach na modelu oka królika zaobserwowano miejscowe działanie znieczulające ambroksolu
chlorowodorku, co można wytłumaczyć blokowaniem kanałów sodowych. Badania in vitro wykazały,
że ambroksolu chlorowodorek blokuje klonowane kanały sodowe w neuronach; wiązanie jest
odwracalne i zależne od stężenia.
W trakcie badań in vitro wykazano, że ambroksolu chlorowodorek istotnie zmniejsza uwalnianie
cytokin z komórek jednojądrzastych i komórek cechujących się różnokształtnością jąder
komórkowych krwi i tkanek.
W badaniach klinicznych u pacjentów z bólem gardła wykazano znaczące zmniejszenie bólu gardła
oraz zaczerwienienia gardła.
Te właściwości farmakologiczne są zgodne z dodatkową obserwacją prowadzoną w badaniach
potwierdzających skuteczność kliniczną ambroksolu chlorowodorku w leczeniu objawów górnych
dróg oddechowych, które prowadzi do szybkiego złagodzenia bólu oraz związanego z nim
dyskomfortu w obrębie ucha, nosa i tchawicy po inhalacji leku.
Po podaniu ambroksolu chlorowodorku zwiększa się stężenie antybiotyków (amoksycyliny,
cefuroksymu, erytromycyny, doksycykliny) w wydzielinie oskrzelowo-płucnej oraz w plwocinie.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
4
Wchłanianie ambroksolu chlorowodorku z wszystkich doustnych postaci o natychmiastowym
uwalnianiu, jest szybkie i całkowite; jest zależne w sposób liniowy od dawki w całym zakresie
terapeutycznym. Maksymalne stężenie leku w osoczu osiągane jest w ciągu 1-2,5 godziny po podaniu
doustnym leku w postaci o natychmiastowym uwalnianiu oraz po średnio 6,5 godziny po podaniu w
postaci o opóźnionym uwalnianiu. Całkowita biodostępność po przyjęciu tabletki 30 mg wyniosła
79%. Kapsułki o opóźnionym uwalnianiu wykazują względną dostępność na poziomie 95% (dawka
znormalizowana) w porównaniu do dawki dobowej 60 mg (30 mg dwa razy na dobę) podawanej w
postaci tabletki o natychmiastowym uwalnianiu.
Dystrybucja
Ambroksolu chlorowodorek jest szybko i w znacznym stopniu dystrybuowany z krwi do tkanek, a
największe stężenie substancji czynnej jest stwierdzane w płucach. Objętość dystrybucji po podaniu
doustnym została określona na 552 l. W zakresie dawek terapeutycznych ambroksol wiąże się z
białkami osocza w około 90%.
Metabolizm i eliminacja
Po podaniu doustnym około 30% dawki jest eliminowane w wyniku metabolizmu pierwszego
przejścia. Ambroksolu chlorowodorek jest metabolizowany głównie w wątrobie w procesie
glukuronidacji i częściowo także do kwasu dibromoantranilowego (około 10% dawki), oprócz innych
metabolitów o mniejszym znaczeniu. Badania na mikrosomach wątroby ludzkiej wykazały, że
izoenzym CYP3A4 jest odpowiedzialny za metabolizm ambroksolu chlorowodorku do kwasu
dibromoantranilowego.
W ciągu 3 dni od podania doustnego około 6% dawki jest stwierdzane w moczu w postaci
niezwiązanej, zaś około 26% dawki w postaci sprzężonej. Okres półtrwania w końcowej fazie
eliminacji dla ambroksolu chlorowodorku wynosi około 10 godzin. Klirens całkowity wynosi około
660 ml/min, a klirens nerkowy stanowi około 8% klirensu całkowitego.
Oceniono, że część dawki wydalana z moczem po 5 dniach wynosi około 83% dawki całkowitej
(radioaktywność).
Farmakodynamika specjalnych grup pacjentów
U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, usuwanie ambroksolu chlorowodorku jest
zmniejszone, w wyniku czego zwiększa się jego stężenie w osoczu około 1,3–2-krotnie. Ze względu
na szeroki indeks terapeutyczny ambroksolu chlorowodorku nie ma konieczności dostosowywania
dawki.
Inne
Wykazano, że wiek oraz płeć nie wpływają w klinicznie istotny sposób na farmakokinetykę
ambroksolu, w związku z tym nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.
Nie wykazano wpływu posiłków na biodostępność ambroksolu chlorowodorku.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambroksolu chlorowodorek ma niski wskaźnik ostrej toksyczności.
W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym doustnych dawek wynoszących 150 mg/kg masy
ciała/dobę (u myszy, 4 tygodnie), 50 mg/kg masy ciała/dobę (u szczurów, 52 i 78 tygodni), 40 mg/kg
masy ciała/dobę (u królików, 26 tygodni) i 10 mg/kg masy ciała/dobę (u psów, 52 tygodnie) nie
obserwowano działań niepożądanych (ang. no observed adverse effect levels, NOAEL). Nie
stwierdzono toksycznego działania w narządach docelowych.
W badaniach toksyczności, w których przez 4 tygodnie podawano dożylnie ambroksolu
chlorowodorek szczurom (4, 16 i 64 mg/kg masy ciała/dobę) oraz psom (45, 90 i 120 mg/kg masy
ciała/dobę (wlew 3 godziny/dobę)), nie wykazano ciężkiej miejscowej i ogólnoustrojowej
5
toksyczności, w tym w wynikach badań histopatologicznych. Wszystkie działania niepożądane były
przemijające.
Po podaniu doustnym ambroksolu chlorowodorku szczurom w dawkach do 3000 mg/kg masy
ciała/dobę i królikom w dawkach do 200 mg/kg masy ciała/dobę nie stwierdzono działania
embriotoksycznego ani teratogennego leku. Podanie ambroksolu w dawkach do 500 mg/kg masy
ciała/dobę nie wpływało na płodność samic i samców szczura. Dawka, przy której nie obserwowano
działań niepożądanych u potomstwa w okresie rozwoju okołoporodowego i po urodzeniu, wynosiła 50
mg/kg masy ciała/dobę.
Ambroksolu chlorowodorek w dawce 500 mg/kg masy ciała/dobę wykazuje niewielkie działanie
toksyczne w stosunku do matek i ich młodych, które objawia się wolniejszym przyrostem masy ciała i
mniejszą liczebnością miotu.
Badania genotoksyczności in vitro (test Amesa i test aberracji chromosomowych) oraz in vivo (test
mikrojądrowy u myszy) nie wykazały działania mutagennego ambroksolu chlorowodorku.
Ambroksolu chlorowodorek nie wykazał działania rakotwórczego w badaniach, w których lek
dodawano do diety przez 105 tygodni u myszy (50, 200 i 800 mg/kg masy ciała/dobę) i 116 tygodni u
szczurów (65, 250 i 1000 mg/kg masy ciała/dobę).
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Sorbitol płynny 70% (E420)
Glicerol (E422)
Kwas cytrynowy jednowodny (E330)
Glikol propylenowy (E1520)
Metylu parahydroksybenzoesan (E218)
Propylu parahydroksybenzoesan (E216)
Aromat malinowy
Woda oczyszczona
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
2 lata.
Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania: 28 dni.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Butelka ze szkła brunatnego/oranżowego, zawierająca 120 ml lub 200 ml syropu, zamykana zakrętką
aluminiową lub polipropylenową z uszczelnieniem piankowym z polietylenu i pierścieniem
gwarancyjnym z polietylenu lub zakrętką HDPE z pierścieniem gwarancyjnym z polietylenu,
umieszczona w tekturowym pudełku wraz z łyżką miarową (podziałka 1,25, 2,5 i 5 ml).
6
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Bez specjalnych wymagań.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53
00-113 Warszawa
tel. +48 22 345 93 00
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
R/3445
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22.09.1994 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 26.04.2010 r.
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
7
