DoppelSil 25mg x 4 tabletki do rozgryzania i żucia

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

DoppelSil, 25 mg, tabletki do rozgryzania i żucia

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka do rozgryzania i żucia zawiera 25 mg syldenafilu tworzącego się in situ z 35,12 mg

syldenafilu cytrynianu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

2,15 mg aspartamu (E951)

70,4575 mg laktozy jednowodnej

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka do rozgryzania i żucia.

Biała, trójkątna, obustronnie wypukła tabletka, z wytłoczonym napisem „25” po jednej stronie.

Wymiary tabletki to 7.3 x 7.0 ± 0.2 mm.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy DoppelSil jest wskazany do stosowania u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami

erekcji, czyli niezdolnością uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia

stosunku płciowego.

W celu skutecznego działania produktu leczniczego DoppelSil niezbędna jest stymulacja seksualna.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Stosowanie u dorosłych

Zalecana dawka to 25 mg syldenafilu przyjmowane, w zależności od potrzeb, około godzinę przed

planowaną aktywnością seksualną. Tabletkę należy rozgryźć i żuć przed połknięciem.

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego DoppelSil częściej niż raz na dobę. Jeśli produkt

leczniczy DoppelSil jest przyjmowany podczas posiłku, początek działania produktu leczniczego

może być opóźniony w porównaniu do przyjęcia produktu leczniczego na czczo (patrz punkt 5.2).

W sytuacji, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, może on zalecić dawkę

50 mg syldenafilu, przyjmowaną w zależności od potrzeb około godzinę przed planowaną

aktywnością seksualną. W zależności od skuteczności i tolerancji leku, lekarz może zwiększyć dawkę

do 100 mg lub zmniejszyć do 25 mg.

Szczególne populacje pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Dostosowanie dawkowania u pacjentów w wieku podeszłym (≥ 65 lat) nie jest wymagane.

2

Zaburzenia czynności nerek

Zalecenia dotyczące dawkowania opisane w punkcie "Stosowanie u dorosłych" dotyczą także

pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30 - 80

ml/min).

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), ze względu na

zmniejszony klirens syldenafilu, należy rozważyć zastosowanie dawki 25 mg. W sytuacji, gdy o

zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, w zależności od skuteczności i tolerancji

produktu leczniczego, dawka może być zwiększona przez lekarza do 50 mg lub maksymalnie do 100

mg (w razie konieczności).

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby (np. z marskością wątroby), ze względu na zmniejszony

klirens syldenafilu, należy rozważyć zastosowanie dawki 25 mg.

W sytuacji, gdy o zastosowaniu produktu leczniczego decyduje lekarz, w zależności od skuteczności i

tolerancji produktu leczniczego, dawka może być stopniowo zwiększona przez lekarza do 50 mg lub

maksymalnie do 100 mg (w razie konieczności).

Dzieci i młodzież

Produkt leczniczy DoppelSil nie jest wskazany dla osób w wieku poniżej 18 lat.

Stosowanie u pacjentów przyjmujących inne produkty lecznicze

W sytuacji, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, u pacjentów stosujących

jednocześnie inhibitory izoenzymu CYP3A4, należy rozważyć podanie dawki początkowej 25 mg

(patrz punkt 4.5). Wyjątkiem jest rytonawir, którego nie zaleca się stosować jednocześnie z

syldenafilem (patrz punkt 4.4).

W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego u pacjentów przyjmujących

leki alfa-adrenolityczne, stan takich pacjentów powinien być ustabilizowany przed rozpoczęciem

leczenia syldenafilem. W sytuacji, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz,

dodatkowo należy rozważyć rozpoczęcie terapii od dawki 25 mg syldenafilu (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Sposób podawania

Podanie doustne. Tabletkę należy rozgryźć i żuć przed połknięciem. Tabletki nie wymagają popijania.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1.

Ze względu na wpływ syldenafilu na przemiany metaboliczne, w których biorą udział tlenek azotu i

cykliczny guanozynomonofosforan (cGMP) (patrz punkt 5.1), nasila on hipotensyjne działanie

azotanów. Przeciwwskazane jest zatem równoczesne stosowanie syldenafilu z lekami uwalniającymi

tlenek azotu (takimi jak azotyn amylu) lub azotanami w jakiejkolwiek postaci.

Jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5, w tym syldenafilu, i leków pobudzających cyklazę

guanylową, takich jak riocyguat, jest przeciwwskazane, ponieważ może prowadzić do objawowego

niedociśnienia tętniczego (patrz punkt 4.5).

Produktów leczniczych przeznaczonych do leczenia zaburzeń erekcji, w tym syldenafilu, nie należy

stosować u mężczyzn, u których aktywność seksualna nie jest wskazana (np. pacjenci z ciężkimi

schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niestabilna dławica piersiowa lub ciężka

niewydolność serca).

Produkt leczniczy DoppelSil jest przeciwwskazany u pacjentów, którzy utracili wzrok w jednym oku

w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego

(ang. non-arteric anterior ischemic optic neuropaty, NAION), niezależnie od tego, czy miało to

związek, czy nie miało związku z wcześniejszą ekspozycją na inhibitor PDE5 (patrz punkt 4.4).

3

Nie badano bezpieczeństwa stosowania syldenafilu w następujących grupach pacjentów: pacjentów z

ciężką niewydolnością wątroby, hipotonią (ciśnienie krwi <90/50 mm Hg), po niedawno przebytym

udarze lub zawale serca oraz ze stwierdzonymi dziedzicznymi zmianami degeneracyjnymi siatkówki,

takimi jak retinitis pigmentosa (niewielka część tych pacjentów ma genetycznie uwarunkowane

nieprawidłowości fosfodiesterazy siatkówki). Stosowanie syldenafilu u tych pacjentów jest

przeciwwskazane.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przed zastosowaniem produktu leczniczego, pacjent powinien skorzystać z narzędzia diagnostycznego

dołączonego do ulotki w celu oceny, czy stosowanie przez niego produktu leczniczego jest właściwe.

W sytuacji, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, przed zastosowaniem

leczenia farmakologicznego należy przeprowadzić badanie podmiotowe i przedmiotowe pacjenta, w

celu rozpoznania zaburzenia erekcji i określenia jego przyczyn.

Sercowo-naczyniowe czynniki ryzyka

Ponieważ z aktywnością seksualną wiąże się ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności układu krążenia,

w sytuacji, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, przed rozpoczęciem

jakiegokolwiek leczenia zaburzeń erekcji zalecana jest ocena stanu układu sercowo-naczyniowego

pacjenta. Syldenafil, wykazując właściwość rozszerzania naczyń krwionośnych, powoduje niewielkie,

przemijające obniżenie ciśnienia krwi (patrz punkt 5.1). Przed przepisaniem syldenafilu lekarz

powinien ocenić, czy pacjent może być podatny na działanie rozszerzające naczynia krwionośne,

szczególnie w czasie aktywności seksualnej. Zwiększoną wrażliwość na leki rozszerzające naczynia

krwionośne wykazują pacjenci z utrudnieniem odpływu krwi z lewej komory serca (np. zwężeniem

ujścia aorty czy kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu) oraz z rzadkim zespołem

atrofii wielonarządowej, charakteryzującym się silnym zaburzeniem kontroli ciśnienia tętniczego krwi

przez autonomiczny układ nerwowy.

Syldenafil nasila hipotensyjne działanie azotanów (patrz punkt 4.3).

Po wprowadzeniu syldenafilu do obrotu zgłaszano przypadki, związanych z czasem stosowania

syldenafilu, ciężkich zaburzeń czynności układu sercowo-naczyniowego, takich jak zawał mięśnia

sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, niemiarowość komorowa, krwotok

mózgowo-naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny, nadciśnienie czy niedociśnienie tętnicze.

Większość z tych pacjentów, u których wystąpiły powyższe zaburzenia, należała do grupy z

czynnikami ryzyka wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych. Wiele działań niepożądanych

wystąpiło w czasie stosunku seksualnego lub wkrótce po jego zakończeniu. W pojedynczych

przypadkach byli to pacjenci, u których powyższe zaburzenia wystąpiły wkrótce po zastosowaniu

syldenafilu, zanim doszło do aktywności seksualnej. Nie jest możliwe jednoznaczne określenie

zależności pomiędzy powyższymi zdarzeniami, a czynnikami, które mogły je wywołać.

Priapizm

Produkty przeznaczone do leczenia zaburzeń erekcji, w tym syldenafil, należy stosować ostrożnie u

pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia (takimi jak zagięcie, zwłóknienie ciał jamistych lub

choroba Peyroniego) oraz ze schorzeniami predysponującymi do wystąpienia priapizmu (takimi jak

niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi lub białaczka).

Po dopuszczeniu syldenafilu do obrotu zgłaszano przypadki przedłużonych erekcji i priapizmu. W

przypadku erekcji utrzymującej się dłużej niż 4 godziny, pacjent powinien natychmiast zwrócić się po

pomoc medyczną. Jeśli priapizm nie będzie natychmiast leczony, może dojść do uszkodzenia tkanki

prącia i trwałej utraty potencji.

Jednoczesne stosowanie z innymi inhibitorami PDE5 lub innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji

4

Dotychczas nie zbadano bezpieczeństwa i skuteczności jednoczesnego stosowania syldenafilu z

innymi inhibitorami PDE5, terapiami tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) z zastosowaniem

syldenafilu (REVATIO) czy innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji. Nie zaleca się stosowania

takich połączeń.

Zaburzenia widzenia

W związku z przyjmowaniem syldenafilu i innych inhibitorów PDE5 zgłaszano spontaniczne

przypadki wystąpienia zaburzeń widzenia (patrz punkt 4.8). Przypadki niezwiązanej z zapaleniem

tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego, rzadko występującej choroby, były

zgłaszane spontanicznie i w badaniach obserwacyjnych w związku z przyjmowaniem syldenafilu i

innych inhibitorów PDE5 (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia jakichkolwiek nagłych

zaburzeń widzenia pacjent powinien przerwać przyjmowanie produktu leczniczego DoppelSil

i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne stosowanie z rytonawirem

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu i rytonawiru (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie z lekami alfa-adrenolitycznymi

Należy zachować ostrożność przy podawaniu syldenafilu pacjentom przyjmującym leki alfa-

adrenolityczne, ponieważ jednoczesne ich stosowanie może prowadzić do wystąpienia objawowego

niedociśnienia u nielicznych, podatnych chorych (patrz punkt 4.5). Najczęściej występuje to w ciągu

4 godzin od przyjęcia syldenafilu. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia niedociśnienia

ortostatycznego, stan pacjenta przyjmującego leki alfa-adrenolityczne powinien być hemodynamicznie

stabilny przed rozpoczęciem leczenia syldenafilem. Należy rozważyć rozpoczęcie terapii od dawki 25

mg syldenafilu (patrz punkt 4.2). W sytuacji, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego

decyduje lekarz, powinien on poinformować pacjenta, co należy uczynić w razie wystąpienia objawów

niedociśnienia ortostatycznego.

Wpływ na krwawienie

Badania in vitro przeprowadzone na ludzkich płytkach krwi wykazały, że syldenafil nasila

przeciwagregacyjne działanie nitroprusydku sodu. Nie ma informacji dotyczących bezpieczeństwa

stosowania syldenafilu u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub czynną chorobą wrzodową.

Dlatego u tych pacjentów syldenafil należy stosować jedynie po dokładnym rozważeniu możliwych

korzyści i zagrożeń.

Kobiety

Produkt leczniczy DoppelSil nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

Ostrzeżenia dotyczące innych składników produktu leczniczego

Produkt leczniczy DoppelSil zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla

pacjentów z fenyloketonurią.

Produkt leczniczy DoppelSil zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko

występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania

glukozy-galaktozy.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ innych produktów leczniczych na działanie syldenafilu

Badania in vitro

5

Syldenafil metabolizowany jest przez układ enzymatyczny cytochromu P450, głównie jego izoenzym

3A4 i w mniejszym stopniu 2C9. Dlatego inhibitory tych izoenzymów mogą zmniejszać klirens

syldenafilu, zaś induktory tych izoenzymów mogą zwiększać klirens syldenafilu.

Badania in vivo

Analiza populacyjna danych farmakokinetycznych uzyskanych z badań klinicznych wykazała

zmniejszenie klirensu syldenafilu podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami izoenzymu

CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, erytromycyna, cymetydyna). Pomimo, iż u tych pacjentów nie

zaobserwowano zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych, w czasie jednoczesnego

stosowania syldenafilu z inhibitorami CYP3A4, w sytuacji, gdy o zastosowaniu leczenia

farmakologicznego decyduje lekarz, należy rozważyć zastosowanie dawki początkowej 25 mg.

Jednoczesne zastosowanie rytonawiru, inhibitora proteazy HIV będącego silnym inhibitorem

cytochromu P450, w stanie równowagi (500 mg 2 razy na dobę) z syldenafilem (w pojedynczej dawce

100 mg), powodowało zwiększenie Cmax syldenafilu o 300% (4-krotny wzrost) i wzrost AUC

syldenafilu w surowicy o 1000% (11-krotne zwiększenie). Po upływie 24 godzin stężenie syldenafilu

w surowicy wynosiło wciąż około 200 ng/ml, w porównaniu do stężenia około 5 ng/ml po podaniu

samego syldenafilu. Wyniki te są zgodne z wpływem rytonawiru na układ enzymatyczny cytochromu

P450. Syldenafil nie wpływa na parametry farmakokinetyczne rytonawiru. Na podstawie powyższych

danych farmakokinetycznych nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu i rytonawiru (patrz

punkt 4.4). Maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekroczyć w tych warunkach 25 mg w

ciągu 48 godzin.

Jednoczesne stosowanie sakwinawiru (inhibitora proteazy HIV), będącego inhibitorem CYP3A4, w

stanie równowagi (1200 mg 3 razy na dobę) z syldenafilem (pojedyncza dawka 100 mg), powodowało

zwiększenie Cmax syldenafilu o 140% oraz wzrost AUC syldenafilu o 210%. Syldenafil nie wpływał na

parametry farmakokinetyczne sakwinawiru (patrz punkt 4.2). Można spodziewać się, że zastosowanie

silniejszych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol czy itrakonazol, mogłoby wywierać jeszcze

silniejszy wpływ.

Podanie jednorazowej dawki 100 mg syldenafilu jednocześnie z erytromycyną, umiarkowanym

inhibitorem CYP3A4, w stanie równowagi (500 mg 2 razy na dobę przez 5 dni), powodowało

zwiększenie AUC syldenafilu o 182%. W badaniach zdrowych mężczyzn, ochotników, nie wykazano

wpływu stosowania azytromycyny (500 mg na dobę przez 3 dni) na AUC, Cmax, Tmax, stałą eliminacji i

okres półtrwania syldenafilu oraz jego głównego krążącego metabolitu. Zastosowanie cymetydyny w

dawce 800 mg (będącej inhibitorem cytochromu P450 i nieswoistym inhibitorem CYP3A4) u

zdrowych ochotników jednocześnie z syldenafilem (50 mg) powodowało zwiększenie stężenia

syldenafilu w surowicy o 56%.

Sok grejpfrutowy będący słabym inhibitorem CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie

zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy.

Jednorazowe dawki leków zobojętniających kwas solny (wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu)

nie wpływały na dostępność biologiczną syldenafilu.

Nie przeprowadzono badań dotyczących swoistych interakcji syldenafilu ze wszystkimi produktami

leczniczymi. Analiza populacyjna danych farmakokinetycznych nie wykazała jednak wpływu na

farmakokinetykę syldenafilu podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy inhibitorów CYP2C9

(takich jak tolbutamid, warfaryna, fenytoina), inhibitorów CYP2D6 (takich jak selektywne inhibitory

wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), tiazydowych leków

moczopędnych i leków pokrewnych, diuretyków pętlowych i oszczędzających potas, inhibitorów

konwertazy angiotensyny, antagonistów wapnia, leków beta-adrenolitycznych czy indukujących

enzymy układu CYP450 (takich jak ryfampicyna, barbiturany). W badaniu z udziałem zdrowych

ochotników płci męskiej, równoczesne podawanie antagonisty endoteliny - bozentanu (induktor

CYP3A4 [umiarkowany], CYP2C9 oraz prawdopodobnie CYP2C19), w stanie stacjonarnym (125 mg

dwa razy na dobę) z syldenafilem w stanie stacjonarnym (80 mg, trzy razy na dobę), powodowało

zmniejszenie wartości AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax syldenafilu o 55,4%. Zatem równoczesne

6

podawanie silnych induktorów CYP3A4, takich jak ryfampicyna, spowoduje znaczne zmniejszenie

stężenia syldenafilu w osoczu.

Nikorandyl – jest połączeniem aktywatora kanału potasowego i azotanu. Ze względu na zawartość

azotanu może powodować poważne interakcje z syldenafilem.

Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze

Badania in vitro

Syldenafil jest słabym inhibitorem następujących izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19,

2D6, 2E1 i 3A4 (IC50> 150 μM). Biorąc pod uwagę, że najwyższe stężenia syldenafilu w surowicy (po

zastosowaniu zalecanych dawek) wynoszą około 1μM, jest mało prawdopodobne by produkt leczniczy

DoppelSil wpływał na klirens substratów tych izoenzymów.

Nie ma danych dotyczących interakcji syldenafilu z nieswoistymi inhibitorami fosfodiesterazy, takimi

jak teofilina lub dipirydamol.

Badania in vivo

W wyniku stwierdzonego wpływu syldenafilu na przemiany metaboliczne, w których biorą udział

tlenek azotu i cykliczny guanozynomonofosforan (cGMP) (patrz punkt 5.1), wykazano, że syldenafil

nasila hipotensyjne działanie azotanów. Dlatego jednoczesne stosowanie syldenafilu i leków

uwalniających tlenek azotu lub azotanów w jakiejkolwiek postaci jest przeciwwskazane (patrz punkt

4.3).

Riocyguat: Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi w

przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych

wykazano nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat. W badanej populacji

nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie

riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym syldenafilu, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne podawanie syldenafilu pacjentom przyjmującym leki alfa-adrenolityczne może

prowadzić do objawowego niedociśnienia u nielicznych, podatnych chorych. Najczęściej występuje to

w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu (patrz punkt 4.2 i 4.4). W trzech specyficznych badaniach

dotyczących interakcji międzylekowych, lek alfa-adrenolityczny doksazosyna (4 mg i 8 mg) i

syldenafil (25 mg, 50 mg lub 100 mg) były jednocześnie podawane pacjentom z łagodnym rozrostem

gruczołu krokowego (ang. Bening Prostatic Hyperplasia - BPH), ustabilizowanych w wyniku leczenia

doksazosyną. W badanych populacjach średnie dodatkowe obniżenie wartości ciśnienia krwi w

pozycji leżącej wyniosło 7/7 mmHg, 9/5 mmHg i 8/4 mmHg, a średnie dodatkowe obniżenie wartości

ciśnienia krwi w pozycji stojącej wyniosło odpowiednio 6/6 mmHg, 11/4 mmHg, i 4/5 mmHg. W

trakcie jednoczesnego podawania syldenafilu i doksazosyny pacjentom uprzednio ustabilizowanym w

wyniku leczenia doksazosyną w nielicznych przypadkach występowały objawy niedociśnienia

ortostatycznego. Obejmowały one zawroty głowy oraz zamroczenie, ale nie dochodziło do omdleń.

Nie wykazano istotnych interakcji podczas stosowania syldenafilu (50 mg) jednocześnie z

metabolizowanymi przez CYP2C9 tolbutamidem (250 mg) lub warfaryną (40 mg).

Syldenafil (50 mg) nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia po zastosowaniu kwasu

acetylosalicylowego (150 mg).

Syldenafil (50 mg) nie nasilał obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu u zdrowych ochotników,

u których przeciętne największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl.

Nie stwierdzono różnic w występowaniu objawów niepożądanych u pacjentów przyjmujących

syldenafil (w porównaniu do stosujących placebo) jednocześnie z następującymi lekami

przeciwnadciśnieniowymi: lekami moczopędnymi, lekami beta-adrenolitycznymi, inhibitorami

konwertazy angiotensyny, antagonistami angiotensyny II, lekami przeciwnadciśnieniowymi

(działającymi rozszerzająco na naczynia krwionośne i ośrodkowo), lekami blokującymi neurony

7

adrenergiczne, antagonistami kanału wapniowego i lekami blokującymi receptory alfa-adrenergiczne.

W specyficznym badaniu interakcji u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, podczas jednoczesnego

stosowania syldenafilu (100 mg) i amlodypiny stwierdzono dodatkowe obniżenie skurczowego

ciśnienia tętniczego krwi, mierzonego w pozycji leżącej, o 8 mmHg. Dodatkowe obniżenie ciśnienia

rozkurczowego (w pozycji leżącej) wynosiło 7 mmHg. Wartości dodatkowego obniżenia ciśnienia

krwi były podobne do obserwowanych po podaniu zdrowym ochotnikom samego syldenafilu (patrz

punkt 5.1).

Syldenafil (100 mg) nie wpływał w stanie równowagi stężeń na farmakokinetykę inhibitorów proteazy

HIV: sakwinawiru i rytonawiru, które są substratami CYP3A4.

U zdrowych ochotników płci męskiej syldenafil w stanie stacjonarnym (80 mg trzy razy na dobę)

powodował zwiększenie wartości AUC bozentanu o 49,8% oraz Cmax bozentanu o 42% (125 mg dwa

razy na dobę).

Przyjęcie pojedynczej dawki syldenafilu w stanie stabilnego wysycenia sakubitrylem z walsartanem u

pacjentów z nadciśnieniem tętniczym było związane z istotnie większym obniżeniem ciśnienia krwi

niż w przypadku podawania sakubitrylu z walsartanem w monoterapii. W związku z tym należy

zachować ostrożność, rozpoczynając leczenie syldenafilem u pacjentów leczonych sakubitrylem z

walsartanem.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Produkt leczniczy DoppelSil nie jest przeznaczony do stosowania przez kobiety.

Nie przeprowadzono odpowiednich, ściśle kontrolowanych badań z udziałem kobiet w okresie ciąży

lub karmienia piersią.

W badaniach nad rozrodczością przeprowadzonych na szczurach i królikach, po zastosowaniu

syldenafilu podanego doustnie, nie stwierdzono działań niepożądanych w tym zakresie.

Po podaniu jednorazowej doustnej dawki 100 mg syldenafilu u zdrowych ochotników nie stwierdzono

zmian w ruchliwości i morfologii plemników (patrz punkt 5.1).

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ze względu na doniesienia z badań klinicznych nad syldenafilem o występowaniu zawrotów głowy i

zaburzeniach widzenia, pacjenci powinni poznać swoją reakcję na przyjęcie produktu leczniczego

DoppelSil zanim przystąpią do prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn.

4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Profil bezpieczeństwa syldenafilu oparto na danych dotyczących 9570 pacjentów w 74 badaniach

klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby i kontrolowanych placebo. Do działań

niepożądanych najczęściej zgłaszanych przez pacjentów przyjmujących syldenafil w badaniach

klinicznych należały: ból głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty

głowy, nudności, uderzenia gorąca, zaburzenia widzenia, widzenie na niebiesko oraz niewyraźne

widzenie.

Dane dotyczące działań niepożądanych gromadzone w ramach monitorowania bezpieczeństwa

farmakoterapii po dopuszczeniu syldenafilu do obrotu dotyczą okresu ponad 10 lat. Ponieważ nie

wszystkie działania niepożądane są zgłaszane podmiotowi odpowiedzialnemu i wprowadzane do bazy

8

danych dotyczących bezpieczeństwa, nie jest możliwe rzetelne ustalenie częstości występowania

tychże działań.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W poniższej tabeli wymieniono wszystkie istotne z medycznego punktu widzenia działania

niepożądane, których częstość występowania przewyższała częstość występowania analogicznych

zdarzeń u pacjentów przyjmujących placebo w badaniach klinicznych. Działania te pogrupowano ze

względu na klasyfikację układów i narządów, i częstości ich występowania (bardzo często (≥1/10),

często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione

zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1: Istotne z medycznego punktu widzenia działania niepożądane, zgłaszane z częstością

większą niż u pacjentów przyjmujących placebo w badaniach klinicznych kontrolowanych

placebo oraz istotne z medycznego punktu widzenia działania niepożądane, zgłaszane po

dopuszczeniu do obrotu syldenafilu.

Klasyfikacja Bardzo często Często (>1/100 Niezbyt często Rzadko

układów i (>1/10) do <1/10) (>1/1 000 (>1/10 000

narządów do<1/100) do<1/1 000)

Zakażenia Nieżyt nosa

i zarażenia

pasożytnicze

Zaburzenia układu Nadwrażliwość

immunologicznego

Zaburzenia układu Ból głowy Zawroty głowy Senność, Udar naczyniowy

Nerwowego niedoczulica mózgu,

przemijający

napad

niedokrwienny,

drgawki*, drgawki

nawracające*,

omdlenie

Zaburzenia oka Zaburzenia Zaburzenia Przednia

widzenia łzawienia***, ból niedokrwienna

barwnego**, oczu, neuropatia nerwu

zaburzenia światłowstręt, wzrokowego

widzenia, fotopsja, niezwiązana z

niewyraźne przekrwienie oka, zapaleniem tętnic

widzenie jaskrawe (NAOIN)*,

widzenie, zamknięcie

zapalenie naczyń

spojówek siatkówki*,

krwotok

siatkówkowy,

retinopatia

miażdżycowa,

zaburzenia

siatkówki, jaskra,

ubytki pola

widzenia,

widzenie

podwójne,

zmniejszona

ostrość widzenia,

krótkowzroczność,

9

niedomoga

widzenia,

zmętnienie ciała

szklistego,

zaburzenia

tęczówki,

rozszerzenie

źrenicy, widzenie

obwódek wokół

źródeł światła

(ang. halo vision),

obrzęk oka,

obrzmienie oka,

zaburzenia oka,

przekrwienie

spojówek,

podrażnienie oka,

nieprawidłowe

odczucia we

wnętrzu oka,

obrzęk powieki,

odbarwienie

twardówki

Zaburzenia ucha Zawroty głowy Utrata słuchu

i błędnika pochodzenia

ośrodkowego,

szum w uszach

Zaburzenia serca Tachykardia, Nagła śmierć

kołatanie serca sercowa*, zawał

mięśnia

sercowego,

arytmia

komorowa*,

migotanie

przedsionków,

niestabilna

dławica

Zaburzenia Nagłe Nadciśnienie

naczyniowe zaczerwienienia, tętnicze,

uderzenia gorąca niedociśnienie

Zaburzenia układu Uczucie Krwawienie z Uczucie ucisku w

oddechowego, zatkanego nosa nosa, zatkanie gardle, obrzęk

klatki piersiowej zatok nosa, suchość

i śródpiersia nosa

Zaburzenia Nudności, Choroba Niedoczulica jamy

żołądka i jelit niestrawność refluksowa ustnej

przełyku,

wymioty, ból w

górnej części jamy

brzusznej,

suchość w ustach

Zaburzenia skóry i Wysypka Zespół Stevensa-

tkanki podskórnej Johnsona (ang.

Stevens Johnson

Syndrome, SJS)*,

martwica

10

toksyczna

naskórka (ang.

Toxic Epidermal

Necrolysis, TEN)*

Zaburzenia Ból mięśni,

mięśniowo- ból w kończynie

szkieletowe i

tkanki łącznej

Zaburzenia nerek i Krwiomocz

dróg moczowych

Zaburzenia układu Krwawienia z

rozrodczego i prącia, priapizm*,

piersi krwawa sperma,

nasilona erekcja

Zaburzenia ogólne Ból w klatce Drażliwość

i stany w miejscu piersiowej,

podawania zmęczenie,

uczucie gorąca

Badania Przyspieszona

diagnostyczne akcja serca

* Zgłaszane tylko po dopuszczeniu syldenafilu do obrotu.

** Zaburzenia widzenia barwnego: widzenie na zielono, chromatopsja, widzenie na niebiesko,

widzenie na czerwono, widzenie na żółto.

*** Zaburzenia łzawienia: zespół suchego oka, zaburzenie łzawienia, zwiększone łzawienie.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.

Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, strona internetowa:

https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku

4.9 Przedawkowanie

W badaniach przeprowadzonych na zdrowych ochotnikach, u których stosowano jednorazowe dawki

produktu leczniczego dochodzące do 800 mg, działania niepożądane były podobne do działań

obserwowanych po podaniu mniejszych dawek, występowały one jednak z większą częstością i były

bardziej nasilone. Zastosowanie dawki 200 mg nie powodowało większej skuteczności, natomiast

częstość występowania działań niepożądanych (bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy,

dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa, zmiany widzenia) była zwiększona.

W przypadkach przedawkowania, w zależności od objawów, należy zastosować standardowe leczenie

podtrzymujące. Syldenafil silnie wiąże się z białkami osocza krwi i nie jest wydalany wraz z moczem,

zatem przypuszcza się, że zastosowanie dializy nie spowoduje zwiększenia klirensu syldenafilu.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji,

11

kod ATC: G04B E03

Mechanizm działania

Syldenafil jest przeznaczony do stosowania doustnego w leczeniu zaburzeń erekcji. W naturalnych

warunkach, tzn. w odpowiedzi na pobudzenie seksualne, przywraca on zaburzony mechanizm erekcji

poprzez zwiększenie dopływu krwi do prącia.

Fizjologicznym mechanizmem odpowiedzialnym za erekcję prącia jest uwalnianie tlenku azotu (NO)

w ciałach jamistych w czasie pobudzenia seksualnego. Tlenek azotu następnie aktywuje enzym

cyklazę guanylową, co zwiększa poziom cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP). Powoduje to

rozkurcz mięśni gładkich w ciałach jamistych i umożliwia napływ krwi do prącia.

Syldenafil jest silnym i selektywnym inhibitorem swoistej dla cGMP fosfodiesterazy typu 5 (PDE5),

która jest odpowiedzialna za rozkład cGMP w ciałach jamistych. Syldenafil wywołuje erekcję poprzez

swoje działanie obwodowe. Syldenafil nie wykazuje bezpośredniego działania zwiotczającego na

izolowane ludzkie ciała jamiste, natomiast znacznie nasila rozkurczający wpływ tlenku azotu na tę

tkankę. W czasie pobudzenia seksualnego, gdy dochodzi do aktywacji przemian metabolicznych, w

których biorą udział tlenek azotu i cGMP, zahamowanie aktywności PDE5 przez syldenafil powoduje

wzrost poziomu cGMP w ciałach jamistych. Pobudzenie seksualne jest zatem niezbędne, aby

syldenafil mógł wywierać zamierzone, korzystne działanie farmakologiczne.

Działanie farmakodynamiczne

Badania in vitro wskazały, że syldenafil działa selektywnie na izoenzym PDE5, biorący udział w

mechanizmie erekcji. Wpływa na PDE5 silniej niż na inne znane fosfodiesterazy. Działa 10-krotnie

bardziej selektywnie niż na PDE6, izoenzym biorący udział w przekazywaniu bodźców świetlnych

przez siatkówkę oka. Stosowany w maksymalnych zalecanych dawkach, syldenafil działa na PDE5

80-krotnie bardziej selektywnie niż na PDE1 oraz ponad 700-krotnie bardziej selektywnie niż na

PDE2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 i 11. W szczególności, syldenafil działa ponad 4000-krotnie bardziej

selektywnie na PDE5 niż na PDE3, izoenzym fosfodiesterazy swoistej względem cAMP, wpływającej

na kurczliwość mięśnia sercowego.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Aby ocenić przedział czasowy, w jakim syldenafil wywołuje erekcję w odpowiedzi na pobudzenie

seksualne, przeprowadzono dwa badania kliniczne. W badaniu metodą pletyzmografii penisa

(RigiScan), u pacjentów otrzymujących syldenafil (będących na czczo) stwierdzono, że mediana czasu

osiągnięcia erekcji o sztywności 60% (wystarczającej do odbycia stosunku płciowego) wynosiła 25

minut (zakres od 12 do 37 minut). W innym badaniu przeprowadzonym metodą RigiScan wykazano,

że syldenafil po 4-5 godzinach od podania nadal mógł wywołać erekcję w odpowiedzi na pobudzenie

seksualne.

Syldenafil powoduje niewielkie i przemijające obniżenie ciśnienia krwi, w większości przypadków

bez istotnego znaczenia klinicznego. Średnie maksymalne obniżenie skurczowego ciśnienia krwi

(mierzonego w pozycji leżącej) po doustnej dawce 100 mg wynosiło 8,4 mmHg. Odpowiadająca temu

zmiana ciśnienia rozkurczowego (w pozycji leżącej) wynosiła 5,5 mmHg. Obniżenie ciśnienia

tętniczego krwi wiąże się z rozszerzającym naczynia krwionośne działaniem syldenafilu,

prawdopodobnie wynikającym ze wzrostu poziomu cGMP w mięśniówce naczyń krwionośnych.

Jednorazowe, doustne dawki syldenafilu do 100 mg nie powodowały u zdrowych ochotników

klinicznie istotnych zmian w zapisie EKG.

W badaniu wpływu na hemodynamikę pojedynczej doustnej dawki 100 mg syldenafilu podanej 14

pacjentom z ciężką chorobą niedokrwienną serca (CAD) ( > 70% zwężenia, co najmniej jednej tętnicy

wieńcowej) średnie ciśnienia skurczowe i rozkurczowe w spoczynku obniżały się odpowiednio o 7% i

6% w porównaniu do wartości wyjściowych. Średnie ciśnienie skurczowe w tętnicy płucnej obniżyło

12

się o 9%. Syldenafil nie wpływał na pojemność minutową serca, nie pogarszał przepływu krwi przez

zwężone tętnice wieńcowe.

W podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu wysiłkowym oceniono 144 pacjentów z

zaburzeniami erekcji i stabilną dławicą piersiową, którzy stale przyjmowali leki przeciwdławicowe (z

wyjątkiem azotanów). Wyniki badania nie wykazały istotnych klinicznie różnic w zakresie czasu

wystąpienia objawów dławicy piersiowej pomiędzy pacjentami przyjmującymi syldenafil i placebo.

U niektórych osób godzinę po zastosowaniu dawki 100 mg syldenafilu, za pomocą testu rozróżniania

barw Farnsworth-Munsell’a 100, stwierdzono niewielkie, przejściowe utrudnienie rozróżniania

kolorów (niebieskiego/zielonego). Działania takiego nie obserwowano już po upływie 2 godzin od

przyjęcia syldenafilu. Postuluje się, że mechanizmem odpowiedzialnym za wystąpienie zaburzenia

rozróżniania kolorów jest zahamowanie aktywności izoenzymu PDE6 biorącego udział w kaskadzie

przewodzenia bodźca świetlnego w siatkówce. Syldenafil nie wpływa na ostrość ani kontrastowość

widzenia. W niewielkim badaniu klinicznym (9 pacjentów) kontrolowanym placebo u pacjentów z

udokumentowanymi wczesnymi, związanymi z wiekiem zmianami zwyrodnieniowymi

plamki, syldenafil w pojedynczej dawce 100 mg nie wpływał istotnie na przeprowadzone testy

okulistyczne (ostrość widzenia, siatka Amslera, test rozróżniania kolorów symulujący światła uliczne,

perymetr Humphreya oraz wrażliwość na światło).

Po podaniu jednorazowej, doustnej dawki 100 mg syldenafilu, u zdrowych ochotników nie

stwierdzono zmian w ruchliwości i morfologii plemników (patrz punkt 4.6).

Dalsze informacje z badań klinicznych

W badaniach klinicznych syldenafil zastosowano u ponad 8000 pacjentów w wieku od 19 do 87 lat.

Wzięły w nich udział następujące grupy pacjentów: pacjenci w podeszłym wieku (19,9%), pacjenci z

nadciśnieniem tętniczym (30,9%), cukrzycą (20,3%), chorobą niedokrwienną serca (5,8%),

hiperlipidemią (19,8%), po urazach rdzenia kręgowego (0,6%), z depresją (5,2%), po przebytej

przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (3,7%), po radykalnej prostatektomii (3,3%). Z badań

klinicznych były wykluczone lub nie były wystarczająco reprezentowane, następujące grupy

pacjentów: pacjenci po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy, po radioterapii, z ciężką

niewydolnością nerek lub wątroby, oraz pacjenci z niektórymi chorobami układu sercowo-

naczyniowego (patrz punkt 4.3).

W badaniach, w których zastosowano stałą dawkę syldenafilu, poprawę erekcji stwierdzono u 62%

pacjentów (dla dawki 25 mg), 74% (dla dawki 50 mg) oraz 82% (dla dawki 100 mg), w porównaniu

do 25% pacjentów, u których zastosowano placebo. W kontrolowanych badaniach klinicznych

stwierdzono, że częstość przerwania terapii syldenafilem była mała i podobna do obserwowanej w

grupie otrzymującej placebo.

Biorąc pod uwagę wyniki wszystkich badań klinicznych, odsetek pacjentów zgłaszających poprawę po

zastosowaniu syldenafilu był następujący w poszczególnych grupach: pacjenci z zaburzeniami erekcji

o podłożu psychogennym (84%), pacjenci z zaburzeniami erekcji o przyczynie mieszanej (77%),

pacjenci z zaburzeniami erekcji o podłożu organicznym (68%), osoby w wieku podeszłym (67%),

pacjenci z cukrzycą (59 %), pacjenci z chorobą niedokrwienną serca (69%), pacjenci z nadciśnieniem

tętniczym (68%), pacjenci po przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, 61%), pacjenci po

radykalnej prostatektomii (43%), pacjenci po urazie rdzenia kręgowego (83%), pacjenci z depresją

(75%).

W badaniach długookresowych bezpieczeństwo i skuteczność syldenafilu utrzymywały się na

niezmienionym poziomie.

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego

zawierającego syldenafil we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zaburzeń

erekcji (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

13

Wchłanianie

Syldenafil jest szybko wchłaniany. Po podaniu doustnym na czczo, maksymalne stężenia w osoczu

krwi występują po 30-120 minutach (średnio 60 minut). Średnia całkowita biodostępność po podaniu

doustnym wynosi 41% (zakres wartości 25-63%). W zakresie zalecanych dawek (25-100 mg) po

podaniu doustnym, wartości AUC i Cmax syldenafilu zwiększają się proporcjonalnie do dawki.

Stosowanie syldenafilu podczas posiłku zmniejsza szybkość jego absorpcji; średnie opóźnienie Tmax

syldenafilu wynosi 60 minut, a średnie zmniejszenie Cmax - 29%.

Dystrybucja

Średnia objętość dystrybucji syldenafilu w stanie stacjonarnym (Vd) wynosi 105 l, co wskazuje na

przenikanie substancji do tkanek. Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 100 mg, średnie

maksymalne stężenie syldenafilu w osoczu wynosiło około 440 ng/ml (CV 40%). Ponieważ syldenafil i

jego główny krążący N-demetylo metabolit wiążą się z białkami osocza w 96%, powoduje to, że

średnie maksymalne stężenie wolnej postaci syldenafilu w osoczu wynosi 18 ng/ml (38 nM). Stopień

wiązania z białkami nie zależy od całkowitych stężeń leku.

W ejakulacie zdrowych ochotników, którym podano jednorazowo 100 mg syldenafilu, po 90 minutach

znajdowało się mniej niż 0,0002% podanej dawki (średnio 188 ng).

Metabolizm

Syldenafil jest metabolizowany przez układ enzymów mikrosomalnych wątroby - głównie przez

CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C9. Główny metabolit syldenafilu powstaje w wyniku

jego N-demetylacji. Wykazuje on podobną do syldenafilu selektywność w stosunku do fosfodiesteraz.

Działanie metabolitu na PDE5 określono in vitro na około 50% siły działania leku macierzystego,

natomiast jego stężenie w osoczu odpowiada około 40% stężenia syldenafilu. N-demetylo metabolit

syldenafilu podlega dalszym przemianom; jego okres półtrwania wynosi około 4 godzin.

Eliminacja

Całkowity klirens syldenafilu wynosi 41 l/godz., co daje okres półtrwania 3 – 5 godz. Syldenafil

zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, wydalany jest w postaci metabolitów, głównie z

kałem (około 80% podanej dawki doustnej) oraz w mniejszym stopniu z moczem (około 13% podanej

dawki doustnej).

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U zdrowych ochotników (w wieku ≥ 65 lat) stwierdzono zmniejszony klirens syldenafilu, co

powodowało, że stężenie syldenafilu i jego aktywnego N-demetylo metabolitu w osoczu było w

przybliżeniu o 90% większe od obserwowanego u ochotników w młodszym wieku (18-45 lat). Z

uwagi na zmieniający się z wiekiem stopień wiązania z białkami osocza, stężenie wolnego syldenafilu

w osoczu zwiększyło się w przybliżeniu o 40%.

Zaburzenia czynności nerek

U ochotników z niewielkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny

30-80 ml/min), farmakokinetyka syldenafilu po zastosowaniu jednorazowej dawki doustnej 50 mg nie

zmieniła się. W porównaniu do wartości u ochotników w tym samym wieku, bez współistniejących

zaburzeń czynności nerek, średnie wartości AUC i Cmax N-demetylo metabolitu zwiększały się

odpowiednio o 126% i 73%. Pomimo tego, z uwagi na dużą zmienność osobniczą, różnice te nie

okazały się istotne statystycznie. U ochotników z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens

kreatyniny <30 ml/min), klirens syldenafilu zmniejszał się, co powodowało wzrost wartości AUC i

Cmax odpowiednio o 100% i 88% w porównaniu do osób w tym samym wieku i bez niewydolności

nerek. Znamiennie zwiększały się ponadto wartości AUC (o 200%) i Cmax (o 79%) N-demetylo

metabolitu.

Zaburzenia czynności wątroby

14

U ochotników z łagodną i umiarkowaną marskością wątroby (A i B wg. Child-Pugh’a), klirens

syldenafilu ulegał zmniejszeniu, co powodowało wzrost AUC (o 84%) i Cmax (o 47 %) w porównaniu

do tych wartości u osób w tym samym wieku bez zaburzeń czynności wątroby. Nie badano

farmakokinetyki syldenafilu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących

bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości

oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenie dla

człowieka.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Polakrylina potasowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Laktoza jednowodna

Powidon K-30

Aspartam (E 951)

Kroskarmeloza sodowa

Aromat miętowy

Magnezu stearynian

Potasu wodorotlenek (do ustalenia pH) lub

Kwas solny, stężony (do ustalenia pH)

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

3 lata

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PVC/PCTFE/Aluminium w tekturowym pudełku zawierającym 2 lub 4 tabletki do rozgryzania

i żucia.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Bez specjalnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z

lokalnymi przepisami.

15

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Doppelherz Pharma GmbH

Schleswiger Strasse 74

24941 Flensburg

Niemcy

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 26185

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 07 stycznia 2021

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO:

16

ULOTKA DLA PACJENTA

1

Przed zastosowaniem leku należy dokładnie przeczytać ulotkę oraz zapoznać się z dołączonym

do opakowania „Narzędziem diagnostycznym”. W celu bezpiecznego zastosowania

leku proszę odpowiedzieć na wszystkie pytania zawarte w „Narzędziu diagnostycznym”.

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

DoppelSil, 25 mg, tabletki do rozgryzania i żucia

Sildenafilum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Lek ten należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według

zaleceń lekarza lub farmaceuty.

- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

- Jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja, należy zwrócić się do farmaceuty.

- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy

niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

- Jeśli po zastosowaniu leku nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy

skontaktować się z lekarzem.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek DoppelSil i w jakim celu się go stosuje

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku DoppelSil

3. Jak stosować lek DoppelSil

4. Możliwe działania niepożądane

5. Jak przechowywać lek DoppelSil

6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek DoppelSil i w jakim celu się go stosuje

DoppelSil zawiera substancję czynną - syldenafil, który należy do grupy leków hamujących enzym

fosfodiesterazę typu 5 (tzw. inhibitory PDE5). Lek działa poprzez wspomaganie rozkurczu naczyń

krwionośnych w prąciu, zwiększając napływ krwi do prącia podczas podniecenia seksualnego.

DoppelSil pomaga osiągnąć wzwód jedynie pod warunkiem uprzedniego pobudzenia seksualnego.

Lek DoppelSil jest stosowany u dorosłych mężczyzn (w wieku powyżej 18 lat) w leczeniu zaburzeń

wzwodu, czyli impotencji definiowanej jako niemożność uzyskania lub utrzymania erekcji prącia

wystarczającej do odbycia stosunku płciowego.

Leku nie należy przyjmować, jeśli nie występują zaburzenia erekcji.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku DoppelSil

Przed zastosowaniem leku DoppelSil poza ulotką należy zapoznać się z

dołączonym do opakowania „Narzędziem diagnostycznym”. W celu bezpiecznego zastosowania

leku proszę odpowiedzieć na wszystkie pytania zawarte w „Narzędziu diagnostycznym”.

2

Kiedy nie stosować leku DoppelSil:

- Jeśli pacjent ma uczulenie na syldenafil lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

(wymienionych w punkcie 6).

- Jeśli pacjent przyjmuje leki z grupy azotanów (występujące pod różnymi nazwami

handlowymi):

• nitrogliceryna

• monoazotan izosorbidu

• diazotan izosorbidu

• tetraazotan pentaerytrytylu

ponieważ ich jednoczesne przyjmowanie może prowadzić do niebezpiecznego zmniejszenia

ciśnienia tętniczego. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki z

tej grupy - leki te są często stosowane w celu łagodzenia objawów dławicy piersiowej („ból w

klatce piersiowej”). W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

- Jeśli pacjent przyjmuje leki lub inne środki uwalniające tlenek azotu (takie jak azotyn amylu,

tzw. poppers), ponieważ ich jednoczesne przyjmowanie może również prowadzić do

niebezpiecznego zmniejszenia ciśnienia tętniczego.

- Jeśli pacjent przyjmuje riocyguat. Jest to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego (tj.

wysokiego ciśnienia krwi w płucach) i przewlekłego zakrzepowo-zatorowego nadciśnienia

płucnego (tj. wysokiego ciśnienia w płucach spowodowanego przez zakrzepy krwi). Wykazano,

że inhibitory PDE5, takie jak DoppelSil, nasilają działanie obniżające ciśnienie krwi przez ten

lek. Jeśli pacjent przyjmuje riocyguat lub nie jest pewien, należy poinformować o tym lekarza.

- Jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie choroby serca lub wątroby.

- Jeśli u pacjenta niedawno wystąpił udar lub zawał serca, oraz w przypadkach niskiego ciśnienia

tętniczego krwi i lekarz zalecił unikać aktywności seksualnej.

- Jeśli u pacjenta występują dziedziczne zmiany degeneracyjne siatkówki, takie jak zwyrodnienie

barwnikowe siatkówki (retinitis pigmentosa).

- Jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek utratę wzroku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem

tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (ang. non-arteritic anterior

ischaemic optic neuropathy, NAION).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Ważne jest, aby w ciągu pierwszych 6 miesięcy stosowania leku DoppelSil po konsultacji z

lekarzem wykluczyć inne poważne choroby, które mogą być przyczyną zaburzeń erekcji, takie

jak:

- choroby serca i naczyń krwionośnych

- cukrzyca

- nadciśnienie

- podwyższone stężenie cholesterolu

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku DoppelSil należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą w

przypadku:

- Występowania u pacjenta kiedykolwiek erekcji trwającej dłużej niż 4 godziny, nawet bez

podniecenia seksualnego, zwanej priapizmem. Priapizm może być wywołany przez

niedokrwistość sierpowatokrwinkową (nieprawidłowość dotycząca czerwonych ciałek krwi),

białaczkę (choroba nowotworowa krwi), szpiczaka mnogiego (choroba nowotworowa szpiku

kostnego).

3

- Jeśli u pacjenta stwierdzono anatomiczne zniekształcenie prącia lub chorobę Peyroniego.

- Dolegliwości ze strony serca. W tym przypadku lekarz powinien ocenić czy stan serca

pozwala na dodatkowy wysiłek, jaki wiąże się z aktywnością seksualną.

- Choroby wrzodowej.

- Zaburzeń krzepnięcia (jak hemofilia).

Jeśli wystąpi nagłe pogorszenie widzenia lub nagła utrata wzroku, należy przerwać stosowanie leku

DoppelSil i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Leku DoppelSil nie należy stosować jednocześnie z innymi stosowanymi doustnie lub miejscowo

rodzajami terapii zaburzeń wzwodu.

Leku DoppelSil nie należy stosować jednocześnie z terapiami tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP)

z zastosowaniem syldenafilu ani innymi inhibitorami PDE5 (np. tadalafil).

Leku DoppelSil nie należy przyjmować, jeśli nie stwierdzono zaburzeń erekcji.

Lek DoppelSil nie jest lekiem przeznaczonym dla kobiet.

Specjalne uwagi dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby przed zastosowaniem leku DoppelSil

powinni skonsultować się z lekarzem. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie

powinni stosować dawki syldenafilu wyższej niż 25 mg.

Dzieci i młodzież

Leku DoppelSil nie należy stosować u osób w wieku poniżej 18 lat.

Lek DoppelSil a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub

ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek DoppelSil może wykazywać interakcje z niektórymi lekami, zwłaszcza stosowanymi w leczeniu

bólu w klatce piersiowej. W przypadku wystąpienia pogorszenia się stanu zdrowia,

wymagającego natychmiastowej pomocy medycznej, należy poinformować udzielającego tej

pomocy lekarza, ratownika medycznego lub pielęgniarkę o zażyciu leku DoppelSil oraz godzinie

jego zażycia.

Nie należy przyjmować leku DoppelSil jednocześnie z innymi lekami, bez zalecenia lekarza.

Nie należy stosować leku DoppelSil jeśli pacjent przyjmuje leki z grupy azotanów ponieważ ich

jednoczesne stosowanie może prowadzić do niebezpiecznego zmniejszenia ciśnienia tętniczego.

Należy zawsze poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje azotany, które są

stosowane w leczeniu dławicy piersiowej („ból w klatce piersiowej”).

Nie należy stosować leku DoppelSil jeśli pacjent przyjmuje leki uwalniające tlenek azotu (takie jak

azotyn amylu), ponieważ ich jednoczesne stosowanie również może powodować niebezpieczne

zmniejszenie ciśnienia tętniczego.

Nie należy przyjmować DoppelSil jednocześnie z innymi lekami

zawierającymi syldenafil.

Jeśli pacjent już przyjmuje riocyguat, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.

W przypadku przyjmowania leków z grupy inhibitorów proteazy, stosowanych w leczeniu zakażeń

wirusem HIV, przed przyjęciem leku DoppelSil należy skonsultować się z lekarzem.

4

U niektórych pacjentów, którzy przyjmują leki alfa-adrenolityczne (np. doksazocyna, tamsulozyna,

alfuzosyna, terazosyna, sylodosyna) z powodu wysokiego ciśnienia krwi lub rozrostu gruczołu

krokowego może dochodzić do zawrotów głowy lub zamroczenia, które mogą być objawami niskiego

ciśnienia, spowodowanego spadkiem ciśnienia krwi podczas szybkiego wstawania lub siadania.

Objawy takie występowały u niektórych pacjentów przyjmujących jednocześnie lek DoppelSil i leki

alfa-adrenolityczne. Ich występowanie jest najbardziej prawdopodobne w ciągu 4 godzin po przyjęciu

leku DoppelSil. W celu zmniejszenia możliwości wystąpienia tych objawów, pacjent powinien

regularnie przyjmować stałe dawki swojego leku alfa-adrenolitycznego przed rozpoczęciem

stosowania leku DoppelSil. W razie wystąpienia objawów niskiego ciśnienia krwi (zawrotów głowy,

zamroczenia, wrażenia nadchodzącego omdlenia) należy przede wszystkim położyć się lub usiąść i

poczekać do ustąpienia objawów, pomóc może również wypicie wody, zaczerpnięcie świeżego

powietrza, napięcie mięśni brzucha, krzyżowanie nóg. Należy unikać szybkiego wstawania lub

siadania.

Jeśli pacjent przyjmuje leki zawierające sakubitryl z walsartanem, stosowane w leczeniu

niewydolności serca, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.

DoppelSil z jedzeniem i piciem lub alkoholem

Lek DoppelSil może być przyjmowany jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od niego. Chociaż

przyjmowanie leku DoppelSil w czasie spożywania obfitych posiłków może wydłużyć czas niezbędny

do rozpoczęcia działania leku. Nie należy przyjmować leku DoppelSil z sokiem grapefruitowym,

ponieważ może on wpływać na działanie leku.

Zdolność do uzyskania erekcji może być czasowo zaburzona po spożyciu alkoholu. Aby w sposób

maksymalny wykorzystać możliwości lecznicze leku DoppelSil, nie należy spożywać znacznych ilości

alkoholu przed zażyciem leku.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Lek DoppelSil nie jest przeznaczony do stosowania przez kobiety.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek DoppelSil może spowodować wystąpienie zawrotów głowy i zaburzeń widzenia. Pacjenci przed

prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn powinni zorientować się, w jaki sposób reagują

na lek DoppelSil.

Lek DoppelSil zawiera aspartam i laktozę

Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to

rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej

nieprawidłowego wydalania.

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3. Jak stosować lek DoppelSil

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według

zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku to 25 mg (1 tabletka leku DoppelSil) 1 raz w ciągu doby. Lekarz po konsultacji

może zalecić inny sposób dawkowania.

Nie przyjmować leku DoppelSil częściej niż raz na dobę.

Nie należy przyjmować leku DoppelSil razem z innymi lekami zawierającymi syldenafil.

Lek DoppelSil należy przyjmować na około godzinę przed planowaną aktywnością seksualną.

Tabletkę należy żuć w całości a następnie połknąć.

5

W przypadku wrażenia, że działanie leku DoppelSil jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do

lekarza lub farmaceuty.

Lek DoppelSil umożliwia osiągnięcie erekcji jedynie pod warunkiem pobudzenia seksualnego. Czas,

po którym występuje działanie leku DoppelSil jest różny u różnych pacjentów, zwykle wynosi od pół

godziny do jednej godziny. Działanie może nastąpić później, jeśli lek zostanie przyjęty po obfitym

posiłku.

Należy skontaktować się z lekarzem, gdy po zażyciu leku DoppelSil nie dochodzi do erekcji lub, gdy

czas trwania wzwodu nie jest wystarczający do odbycia stosunku płciowego.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku DoppelSil

U pacjenta mogą częściej występować działania niepożądane i mogą być one bardziej nasilone.

Zażycie dawki większej niż 100 mg nie oznacza zwiększenia skuteczności leku.

Nie należy zażywać większej liczby tabletek niż wskazano w ulotce dla pacjenta.

Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku przyjęcia większej liczby tabletek niż zalecono.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem leku DoppelSil są zwykle łagodnie lub

umiarkowanie nasilone i krótkotrwałe.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych należy

zaprzestać przyjmowania leku DoppelSil i natychmiast zasięgnąć pomocy medycznej:

• Reakcja alergiczna - występuje niezbyt często (może wystąpić u 1 na 100 pacjentów).

Objawy: nagły świszczący oddech, trudności w oddychaniu lub zawroty głowy, obrzęk

powiek, twarzy, ust lub gardła.

• Bóle w klatce piersiowej - występują niezbyt często.

Jeśli wystąpią w czasie stosunku płciowego lub po nim:

- należy przyjąć półsiedzącą pozycję i spróbować się rozluźnić,

- nie należy przyjmować azotanów, w celu złagodzenia bólu w klatce piersiowej.

• Nadmiernie przedłużające się i czasem bolesne wzwody – występują rzadko (mogą wystąpić

u 1 na 1000 pacjentów).

Jeśli wzwód utrzymuje się ponad 4 godziny, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

• Nagłe pogorszenie lub utrata wzroku – występują rzadko.

• Ciężkie reakcje skórne - występują rzadko.

Objawy mogą obejmować ciężkie łuszczenie się i obrzęk skóry, powstawanie pęcherzy w

jamie ustnej, na narządach płciowych i dookoła oczu, gorączkę.

• Napady padaczkowe lub drgawki – występują rzadko.

Inne działania niepożądane:

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): ból głowy.

6

Często (mogą wystąpić u 1 na 10 pacjentów): nudności, nagłe zaczerwienienie twarzy, uderzenia

gorąca (objawy obejmują uczucie gorąca w górnej części ciała), niestrawność, widzenie z kolorową

poświatą, niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia, uczucie zatkanego nosa, zawroty głowy

Niezbyt często (mogą wystąpić u 1 na 100 pacjentów): wymioty, wysypka skórna, podrażnienie oka,

przekrwienie oczu, ból oczu, widzenie błysków światła, jaskrawe widzenie, wrażliwość na światło,

łzawienie oczu, kołatanie serca, szybkie bicie serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, bóle mięśni,

senność, osłabione czucie dotyku, zawroty głowy, dzwonienie w uszach, suchość w jamie ustnej,

zatkane lub niedrożne zatoki, zapalenie błony śluzowej nosa (objawy obejmują katar, kichanie i

zatkany nos), ból w górnej części brzucha, choroba refluksowa przełyku (objawy obejmują zgagę),

krew w moczu, ból rąk lub nóg, krwawienie z nosa, uczucie gorąca oraz uczucie zmęczenia.

Rzadko (mogą wystąpić u 1 na 1000 pacjentów): omdlenia, udar, zawał serca, nieregularne bicie

serca, przemijające zmniejszenie przepływu krwi do części mózgu, uczucie ucisku w gardle,

zdrętwienie ust, krwawienie do tylnej części oka, podwójne widzenie, zmniejszona ostrość widzenia,

nieprawidłowe odczucia we wnętrzu oka, obrzęk oczu lub powiek, niewielkie cząstki lub punkty w

polu widzenia, widzenie obwódek wokół źródeł światła, rozszerzenie źrenicy, nieprawidłowe

zabarwienie białkówki oka, krwawienie z prącia, obecność krwi w spermie, suchość nosa, obrzęk

wewnątrz nosa, uczucie drażliwości oraz nagłe osłabienie lub utrata słuchu.

Po wprowadzeniu leku zawierającego syldenafil do obrotu rzadko zgłaszano przypadki niestabilnej

dławicy (choroba serca) oraz nagłej śmierci. Istotne, że u większości, ale nie u wszystkich mężczyzn,

u których wystąpiły te działania niepożądane, zaburzenia czynności serca występowały przed

przyjęciem leku zawierającego syldenafil.

Nie jest możliwe określenie czy te działania niepożądane miały związek ze stosowaniem leku

DoppelSil.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.

Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, strona internetowa:

https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek DoppelSil

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: EXP.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

7

Co zawiera lek DoppelSil

- Substancją czynną leku jest syldenafil. Każda tabletka zawiera 25 mg syldenafilu (w postaci

syldenafilu cytrynianu).

- Pozostałe składniki to: polakrylina potasowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza

jednowodna, powidon K-30, aspartam (E 951), kroskarmeloza sodowa, aromat miętowy, magnezu

stearynian, potasu wodorotlenek (do ustalenia pH) lub kwas solny, stężony (do ustalenia pH).

Jak wygląda lek DoppelSil i co zawiera opakowanie

Białe, trójkątne, obustronnie wypukłe tabletki, z wytłoczonym napisem „25” po jednej stronie.

Lek DoppelSil jest dostępny w blistrach PVC/PCTFE/Aluminium po 2 lub 4 tabletki do rozgryzania i

żucia.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Doppelherz Pharma GmbH

Schleswiger Strasse 74

24941 Flensburg

Niemcy

Wytwórca

Genepharm S.A.

18th km Marathonos Avenue

153 51 Pallini Attiki

Grecja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji, należy się zwrócić do miejscowego

przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Queisser Pharma Poland Sp. z o.o.

ul. Domaniewska 39

02-672 Warszawa

Polska

tel. +48 22 487 52 54

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

8