Bóle menstruacyjne

VEMONIS FEMI x 6tabl.powl.

EAN: 5909991398408
Producent: ADAMED PHARMA S.A.

Status:
 niedostępny
Podstawowe
substancja czynne:Coffeinum 60 mg
Drotaverini hydrochloridum 40 mg
Metamizolum natricum 400 mg
droga podania:doustna
nazwa powszechnie stosowana:Metamizolum natricum + Coffeinum + Drotaverini hydrochloridum
kod ATC:N02BB52

Na podstawie 0 opinii

ogólnie

Dodaj nowy komentarz

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Vemonis Intense, 400 mg + 60 mg + 40 mg, tabletki powlekane

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 400 mg metamizolu sodu (Metamizolum natricum) w postaci

metamizolu sodowego jednowodnego, 60 mg kofeiny (Coffeinum) oraz 40 mg drotaweryny

chlorowodorku (Drotaverini hydrochloridum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

każda tabletka powlekana zawiera:

- 116,76 mg laktozy jednowodnej;

- 27,6 mg sodu;

- 0,68 mg lecytyny sojowej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Biała lub prawie biała, owalna, z wygrawerowanym napisem „40” po jednej stronie.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Vemonis Intense jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych do objawowego

leczenia:

• bólu różnego pochodzenia o dużym nasileniu

• bólów związanych ze stanami skurczowymi mięśni gładkich:

- układu moczowo - płciowego (kolka nerkowa, bolesne miesiączkowanie),

- przewodu pokarmowego (kolka jelitowa, zespół jelita drażliwego),

- dróg żółciowych (zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie przewodów żółciowych),

gdy zastosowanie innych leków jest przeciwwskazane lub nieskuteczne.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

O dawce decyduje nasilenie bólu oraz indywidualna reakcja na Vemonis Intense. Zasadnicze

znaczenie ma wybór najmniejszej dawki umożliwiającej opanowanie bólu.

Dawkowanie

Dorośli

Zalecana dawka dla dorosłych w razie konieczności to 1 lub 2 tabletki (co odpowiada 400 lub 800 mg

metamizolu sodu, 60 lub 120 mg kofeiny oraz 40 lub 80 mg drotaweryny chlorowodorku) dwa lub

trzy razy na dobę, nie częściej niż co 6-8 godzin. Maksymalna dawka dobowa to 6 tabletek (co

odpowiada 2 400 mg metamizolu sodu, 360 mg kofeiny oraz 240 mg drotaweryny chlorowodorku).

Gdy objawy nie ustąpią po 3-5 dniach stosowania produktu Vemonis Intense lub gdy mimo przyjęcia

produktu objawy nasilają się, pacjent niezwłocznie powinien udać się do lekarza.

Dzieci i młodzież

1

Patrz punkt 4.3.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni oraz pacjenci ze zmniejszoną wartością klirensu

kreatyniny (patrz też punkt 4.3)

U osób w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych i pacjentów ze zmniejszoną wartością klirensu

kreatyniny dawkę metamizolu należy zmniejszyć ze względu na możliwość wydłużenia czasu

eliminacji z organizmu produktów metabolizmu metamizolu.

U osób w podeszłym wieku ze złym ogólnym stanem zdrowia i zmniejszonym klirensem kreatyniny,

zaleca się stosowanie niższej dawki drotaweryny z powodu wolnego metabolizmu tej substancji

czynnej.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek (patrz też punkt 4.3)

W przypadku zaburzenia czynności nerek lub wątroby szybkość eliminacji metamizolu jest

zmniejszona, dlatego należy unikać wielokrotnego podawania dużych jego dawek. Nie ma

konieczności zmniejszenia dawki metamizolu, gdy produkt stosowany jest przez krótki czas.

Dotychczasowe doświadczenia związane z długotrwałym stosowaniem metamizolu u pacjentów

z ciężkim zaburzeniem wątroby i nerek są niewystarczające.

Sposób podawania

Doustnie. Tabletki przyjmuje się popijając dostateczną ilością płynu (np. szklanką wody).

4.3 Przeciwwskazania

− Stwierdzona w wywiadzie agranulocytoza indukowana przez metamizol, inne pirazolony lub

pirazolidyny;

− Zaburzenia czynności szpiku kostnego lub choroby układu krwiotwórczego;

− Nadwrażliwość na metamizol, kofeinę, drotawerynę, pochodne pirazolonu (np. fenazon,

propyfenazon) i pirazolidyny (np. fenylobutazon, oksyfenbutazon) lub na którąkolwiek

substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;

− Astma lub nietolerancja występujące po stosowaniu leków przeciwbólowych, takich jak

salicylany, paracetamol, diklofenak, ibuprofen, indometacyna czy naproksen, w wywiadzie,

objawiające się np. skurczem oskrzeli, pokrzywką, katarem, obrzękiem naczynioruchowym;

− Ciężka niewydolność nerek lub wątroby;

− Ciężka niewydolność serca;

− Blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia;

− Porfiria;

− Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;

− Niedokrwistość;

− Wiek poniżej 18 lat;

− Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6);

− Nadwrażliwość na soję lub orzeszki ziemne.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Metamizol

Agranulocytoza

Leczenie metamizolem może powodować agranulocytozę, która może prowadzić do zgonu (patrz

punkt 4.8). Może wystąpić nawet jeśli metamizol był podawany wcześniej bez powikłań.

2

Agranulocytoza wywołana metamizolem jest idiosynkratycznym działaniem niepożądanym. Nie

zależy od dawki i może wystąpić w dowolnym momencie leczenia, nawet niedługo po zaprzestaniu

stosowania metamizolu.

Pacjentów należy poinstruować, aby przerwali leczenie i natychmiast zwrócili się po pomoc lekarską

w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów sugerujących agranulocytozę (np. gorączka,

dreszcze, ból gardła i bolesne zmiany błony śluzowej, zwłaszcza w jamie ustnej, nosie i gardle lub w

okolicy narządów płciowych lub odbytu).

Jeśli metamizol jest przyjmowany na gorączkę, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy

mogą pozostać niezauważone. Podobnie objawy mogą być również maskowane u pacjentów

otrzymujących antybiotyki.

W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych sugerujących agranulocytozę

należy natychmiast wykonać pełną morfologię krwi (w tym morfologię krwi z rozmazem) i przerwać

leczenie do czasu uzyskania wyników. W przypadku potwierdzenia agranulocytozy, nie wolno

ponownie rozpoczynać leczenia (patrz punkt 4.3).

Małopłytkowość

W razie wystąpienia objawów małopłytkowości, pacjent natychmiast powinien odstawić produkt

i skontaktować się z lekarzem.

Pancytopenia

W przypadku wystąpienia pancytopenii, należy natychmiast przerwać leczenie i monitorować

morfologię krwi tak długo aż wróci ona do normy.

Pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli podczas stosowania produktu

leczniczego wystąpią objawy sugerujące zaburzenie funkcjonowania układu krwiotwórczego (takie

jak złe samopoczucie, zakażenie, uporczywa gorączka, siniaki, krwawienie, bladość) (patrz punkt 4.8).

Ciężkie reakcje skórne

Podczas leczenia metamizolem zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji skórnych

(SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym pęcherzowy rumień wielopostaciowy, czyli

Zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka, czyli Zespół Lyella (TEN) i reakcje

polekowe z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS), mogącymi zagrażać życiu lub

prowadzić do zgonu. Należy poinformować pacjenta o objawach przedmiotowych i podmiotowych

oraz ściśle obserwować, czy nie występują u niego reakcje skórne.

W przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych i podmiotowych świadczących o wystąpieniu

tych reakcji należy natychmiast odstawić i nie wznawiać leczenia produktem leczniczym Vemonis

Intense. Pacjenci powinni także niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Produkt leczniczy Vemonis

Intense nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na składniki tego produktu

(patrz punkt 4.3).

Reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne (patrz też punkt 4.8)

Należy poinformować pacjenta o tym, aby w przypadku wystąpienia objawów reakcji anafilaktycznej

lub anafilaktoidalnej, np. duszności, obrzęku języka, obrzęku naczynioruchowego, wysypki czy

pokrzywki natychmiast odstawił produkt i wezwał pomoc lekarską, gdyż istnieje zagrożenie życia.

Pacjenci wykazujący reakcję anafilaktyczną lub inną immunologiczną reakcję na metamizol są także

narażeni na podobną reakcję na inne pirazolony i pirazolidyny.

Pacjenci wykazujący reakcję anafilaktoidalną na metamizol są także szczególnie narażeni na podobną

reakcję na nieopioidowe leki przeciwbólowe.

Ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktoidalnych po przyjęciu produktu zawierającego

metamizol jest znacznie podwyższone u pacjentów:

- z astmą lub nietolerancją związaną z przyjmowaniem niektórych leków przeciwbólowych (patrz

3

punkt 4.3) objawiającą się pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, w szczególności jeśli

towarzyszy jej polipowate zapalenie błony śluzowej nosa i zatok;

- z astmą oskrzelową, szczególnie przy jednoczesnym występowaniu zapalenia zatok

przynosowych i polipów w nosie;

- z przewlekłą pokrzywką;

- z nietolerancją niektórych barwników (np. tartrazyna) lub konserwantów (np. benzoesany);

- z nietolerancją alkoholu objawiającą się kichaniem, łzawieniem oczu i silnym zaczerwienieniem

twarzy w reakcji nawet na niewielkie ilości alkoholu; może to wskazywać na nierozpoznaną

wcześniej astmę związaną z przyjmowaniem niektórych leków przeciwbólowych (patrz punkt

4.3).

U pacjentów z uczuleniem może dojść do wstrząsu anafilaktycznego. Dlatego podczas stosowania

metamizolu zaleca się zachować szczególną ostrożność u pacjentów z astmą lub atopią.

Pacjentom z podwyższonym ryzykiem wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych metamizol wolno

podawać tylko po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli zajdzie taka konieczność

należy podawać go w warunkach ścisłej kontroli lekarskiej, z zapewnieniem możliwości udzielenia

pomocy w nagłym przypadku.

Działanie hipotensyjne (patrz też punkt 4.8)

Metamizol może działać hipotensyjnie. Działanie to jest prawdopodobnie zależne od dawki i częstsze

w podaniu pozajelitowym dawki. Ryzyko wystąpienia poważnego niedociśnienia wzrasta

w przypadku:

− pacjentów z wcześniej występującym niskim ciśnieniem krwi, utratą objętości płynów

ustrojowych, odwodnieniem, niestabilnym krążeniem lub niewydolnością krążenia;

− pacjentów z wysoką gorączką.

U tych pacjentów należy rozważyć konieczność podania produktu Vemonis Intense, a w razie

zastosowania prowadzić ścisły nadzór. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji hipotensyjnych,

konieczne może okazać się podjęcie działań zapobiegawczych (np. wyrównanie zaburzeń krążenia).

Polekowe uszkodzenie wątroby (patrz też punkt 4.8)

U pacjentów leczonych metamizolem notowano przypadki ostrego zapalenia wątroby,

przebiegającego głównie z uszkodzeniem komórek wątrobowych i pojawiającego się w okresie od

kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmują

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy, w tym z żółtaczką, często w kontekście

reakcji nadwrażliwości na inne leki (np. wysypka skórna, dyskrazje komórek krwi, gorączka

i eozynofilia) lub z jednoczesnymi cechami zapalenia wątroby na podłożu autoimmunologicznym.

U większości pacjentów objawy ustępowały po przerwaniu leczenia metamizolem, jednak w

pojedynczych przypadkach notowano progresję do ostrej niewydolności wątroby z koniecznością

przeszczepienia tego narządu.

Mechanizm powstawania uszkodzenia wątroby na skutek stosowania metamizolu nie jest jasno

określony, ale dane wskazują na występowanie mechanizmu immunologiczno-alergicznego.

Pacjentów należy informować o konieczności kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów

świadczących o uszkodzeniu wątroby. U takiego pacjenta należy przerwać leczenie metamizolem

i wykonać badania czynności wątroby.

Jeśli u pacjenta nastąpiło uszkodzenie wątroby podczas stosowania metamizolu, nie należy ponownie

wdrażać leczenia metamizolem, jeśli nie stwierdzono innych przyczyn uszkodzenia wątroby.

Osoby w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni, pacjenci ze zmniejszoną wartością klirensu kreatyniny

oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek.

Patrz punkt 4.2 i 4.3.

Drotaweryna

Należy zachować ostrożność podczas stosowania drotaweryny u pacjentów z niedociśnieniem

i u kobiet w ciąży. Nie należy stosować drotaweryny w czasie porodu (patrz punkt 4.6).

Kofeina

4

Biorąc pod uwagę zawartość kofeiny, produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów

z nadciśnieniem tętniczym, z powodu ryzyka wzrostu ciśnienia tętniczego krwi.

Należy unikać nadmiernego spożywania kofeiny (np. kawy, herbaty i niektórych innych napojów)

w trakcie przyjmowania tego produktu (objawy w punkcie 4.9).

Produktu nie należy stosować tuż przed pójściem spać.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza

Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów

z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego

wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód

Produkt leczniczy zawiera 27,6 mg sodu w każdej tabletce, co odpowiada 1,4% zalecanej przez WHO

maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Lecytyna sojowa

Produkt leczniczy zawiera lecytynę sojową. Nie stosować tego produktu w razie stwierdzonej

nadwrażliwości na orzeszki ziemne albo soję.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Związane z metamizolem

− Metotrekast – metamizol może zwiększać toksyczność metotreksatu względem szpiku kostnego,

szczególnie u osób w podeszłym wieku. Dlatego też, należy unikać jednoczesnego stosowania

metotreksatu i produktu leczniczego Vemonis Intense.

− Kwas acetylosalicylowy – metamizol może zmniejszać działanie antyagregacyjne niskich dawek

kwasu acetylosalicylowego względem płytek krwi. Pacjenci przyjmujący niskie dawki kwasu

acetylosalicylowego w profilaktyce chorób serca powinni stosować produkt leczniczy Vemonis

Intense z zachowaniem ostrożności.

− Bupropion – metamizol może zmniejszać stężenie bupropionu we krwi. Dlatego też należy

zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Vemonis Intense

i bupropionu.

Farmakokinetyczna indukcja enzymów metabolizujących:

Metamizol może indukować enzymy metabolizujące, w tym CYP2B6 i CYP3A4.

Jednoczesne podawanie metamizolu i bupropionu, efawirenzu, metadonu, walproinianu,

cyklosporyny, takrolimusu lub sertraliny może zmniejszyć stężenie tych leków w osoczu i ograniczyć

ich skuteczność kliniczną. Dlatego też zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego podawania z

metamizolem; w stosownych przypadkach należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie

leku.

Związane z kofeiną

− Leki metabolizowane przez wątrobę – kofeina może powodować wzrost ich stężenia we krwi.

− Salicylany – kofeina może zwiększać ich wchłanianie.

− Cymetydyna, doustne środki antykoncepcyjne, cyprofloksacyna i enoksacyna, meksyletyna – leki

te mogą zwiększać stężenie kofeiny we krwi.

− Środki zwiotczające mięśnie – niektóre środki zwiotczające mięśnie blokują metabolizm kofeiny,

dlatego też łączne stosowanie produktu Vemonis Intense z tymi lekami nie jest zalecane.

− Nikotyna – zwiększa wydalanie kofeiny.

− Disulfiram, etynyloestradiol – mogą zwiększać efekt działania kofeiny.

Związane z drotaweryną

5

− Lewodopa – efekt działania lewodopy może zostać zmniejszony, dlatego też podczas

jednoczesnego stosowania Vemonis Intense i lewodopy drżenia i sztywność mogą ulec

pogorszeniu u pacjentów z chorobą Parkinsona.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Produkt jest przeciwwskazany w okresie ciąży.

Metamizol

Dostępna jest jedynie ograniczona ilość danych dotyczących stosowania metamizolu u kobiet w ciąży.

Na podstawie opublikowanych danych pochodzących od kobiet w ciąży otrzymujących metamizol

w pierwszym trymestrze (n=568) nie zidentyfikowano żadnych dowodów świadczących o działaniu

teratogennym lub embriotoksycznym. W wybranych przypadkach dopuszczalne może być podanie

metamizolu w pojedynczych dawkach w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, gdy nie ma innej

możliwości leczenia. Zasadniczo jednak nie zaleca się stosowania metamizolu w pierwszym i drugim

trymestrze ciąży. Stosowanie w trzecim trymestrze ciąży wiąże się ze szkodliwym wpływem na płód

(zaburzenie czynności nerek i zwężenie przewodu tętniczego), a zatem metamizol jest

przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). W razie nieumyślnego podania

metamizolu w trzecim trymestrze ciąży należy skontrolować płyn owodniowy i przewód tętniczy

w badaniu ultrasonograficznym i echokardiograficznym.

Metamizol przechodzi przez barierę łożyskową.

U zwierząt metamizol miał szkodliwy wpływ na rozrodczość, ale nie działał teratogennie (patrz punkt

5.3).

Kofeina

W oparciu o badania na zwierzętach, kobietom ciężarnym zaleca się ograniczenie spożycia kofeiny

i napojów zawierających kofeinę do minimum. Wyniki badań nad wpływem umiarkowanych dawek

kofeiny na zwiększenie ryzyka spontanicznej aborcji i nagłego zgonu dziecka były sprzeczne. Badania

wykazały, że zwiększone spożycie kofeiny wiąże się ze wzrostem masy urodzeniowej dziecka, ale

tylko u kobiet palących. Nie można jednoznacznie określić, czy spożycie kofeiny w okresie ciąży

wiąże się z ryzykiem uszkodzenia lub utraty płodu.

Drotaweryna

Ze względu na brak wystarczających badań, produkt leczniczy można stosować u pacjentek w okresie

ciąży jedynie w przypadkach, gdy możliwa korzyść z jego zastosowania przewyższa ryzyko.

Substancja czynna przechodzi przez łożysko.

W badaniu klinicznym stwierdzono zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego u pacjentek

otrzymujących drotawerynę w trakcie porodu. Dlatego nie należy stosować drotaweryny w czasie

porodu.

Karmienie piersią

Produkt jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Metamizol

Produkty rozkładu metamizolu przenikają do mleka kobiet karmiących piersią w znaczących ilościach

i nie można wykluczyć ryzyka dla niemowlęcia karmionego piersią. Z tego względu należy

w szczególności unikać wielokrotnego stosowania metamizolu w okresie karmienia piersią.

W przypadku jednorazowego podania metamizolu należy zalecić matkom zbieranie i wylewanie

pokarmu przez 48 godzin od podania produktu leczniczego.

Kofeina

Wydalanie kofeiny przez niemowlęta następuje na tyle wolno, że jej spożycie przez kobiety karmiące

piersią może się potencjalnie wiązać z występowaniem rozdrażnienia i zaburzonym rytmem snu

u dziecka.

6

Drotaweryna

Nie badano wydzielania drotaweryny do mleka kobiet karmiących piersią. Dlatego też, nie zaleca się

stosowania drotaweryny w okresie karmienia piersią.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Vemonis Intense nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

i obsługiwania maszyn.

Jednak w przypadku wyższych dawek metamizolu lub po spożyciu alkoholu, koncentracja i czas

reakcji mogą się pogorszyć lub drotaweryna może wywołać zawroty głowy, kofeina zaś nadaktywność

psychoruchową i zdenerwowanie albo wyczerpanie, co stwarza zagrożenie w sytuacjach, gdy są one

szczególnie ważne (na przykład podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn).

4.8 Działania niepożądane

Następujące zasady zostały przyjęte dla sporządzenia klasyfikacji częstości występowania działań

niepożądanych: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100);

rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być

określona na podstawie dostępnych danych).

Działania niepożądane, które zgłaszano po spożyciu poszczególnych substancji czynnych, mogą być

potencjalnymi działaniami niepożądanymi produktu Vemonis Intense. Najważniejsze działania

niepożądane związane są z nadwrażliwością na metamizol oraz agranulocytozą, leukopenią,

małopłytkowością, reakcją anafilaktyczną, zmianami skórnymi i na błonach śluzowych, itd.( patrz

punkt 4.4). W związku z leczeniem metamizolem zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne

(SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) i reakcję

polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4). Reakcje te mogą

wystąpić nawet po kilku podaniach bez komplikacji.

Grupa układowo- Częstość Metamizol Kofeina Drotaweryna

narządowa

Zaburzenia krwi i Rzadko Leukopenia - -

układu chłonnego

Bardzo Niedokrwistość - -

rzadko aplastyczna,

agranulocytoza

i pancytopenia (w tym

zgon) oraz

małopłytkowość (patrz

punkt 4.4)

Zaburzenia Rzadko Reakcje alergiczne -

układu (pokrzywka, wysypka,

immunologicznego świąd)

Częstość Reakcja anafilaktyczna - -

nieznana (poważna, zagrażająca

życiu, czasem

śmiertelna)

Zaburzenia Częstość - Zmiany -

metabolizmu nieznana w poziomie

i odżywiania glukozy

w surowicy

(hipoglikemia,

hiperglikemia)

Rzadko - - Bezsenność

7

Zaburzenia Częstość - Drażliwość, -

psychiczne nieznana bezsenność,

nerwowość,

niepokój

Zaburzenia Rzadko - Drżenie Ból głowy,

układu układowe

nerwowego zawroty głowy,

nieukładowe

zawroty głowy

Częstość - Nadaktywność -

nieznana psychoruchowa

Zaburzenia serca Rzadko - Palpitacje serca Palpitacje serca

Częstość Zespół Kounisa (ostry Efekt Tachykardia

nieznana zespół wieńcowy) inotropowy

dodatni, arytmia

Zaburzenia Rzadko - - Niedociśnienie

naczyniowe

Częstość Niedociśnienie Zaczerwienienie -

nieznana twarzy, szyi

i dekoltu

Zaburzenia Rzadko - - Nudności,

żołądka i jelit zatwardzenie

Częstość Zaburzenia Zaburzenia Zgaga, wzdęcia,

nieznana żołądkowo-jelitowe, żołądkowo- wymioty

wrzody trawienne jelitowe np.

i krwawienie wymioty,

podrażnienie

żołądka

Zaburzenia Częstość Polekowe uszkodzenie - -

wątroby i dróg nieznana wątroby, w tym ostre

żółciowych zapalenie wątroby,

żółtaczka, zwiększenie

aktywności enzymów

wątrobowych (patrz

punkt 4.4).

8

Zaburzenia skóry Częstość Pęcherzowy rumień - -

i tkanki nieznana wielopostaciowy, czyli

podskórnej Zespół Stevensa-

Johnsona (SJS)

i toksyczna nekroliza

naskórka, czyli Zespół

Lyella (TEN) (patrz

punkt 4.4), pęcherzyca,

ostra uogólniona

osutka krostkowa,

niespecyficzne

wysypki, pokrzywka,

wysypka odropodobna,

wysypka

szkarlatynopodobna,

wysypka rumieniowa,

wysypka pęcherzowa,

wysypka krwotoczna,

zmiany wysiękowe,

wysypka polekowa,

nadmierna potliwość,

reakcje polekowe z

eozynofilią i objawami

ogólnymi (zespół

DRESS).

Zaburzenia Częstość - Skurcze mięśni -

mięśniowo- nieznana

szkieletowe i

tkanki łącznej

Zaburzenia nerek Częstość Ostra niewydolność - -

i dróg moczowych nieznana nerek (szczególnie

u pacjentów z historią

choroby nerek)

przebiegające czasem

z oligurią, anuria lub

białkomoczem,

śródmiąższowe

zapalenie nerek,

czerwone zabarwienie

moczu

Zaburzenia ogólne Częstość - Wyczerpanie, -

i stany w miejscu nieznana zespół

podania odstawienia

leku,

zdenerwowanie

Badania Częstość - Przyspieszona -

diagnostyczne nieznana praca serca,

zwiększony

przepływ moczu,

podwyższony

klirens

kreatyniny,

zwiększone

wydalanie sodu

i wapnia

9

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Zaburzenia krwi związane ze stosowaniem metamizolu mają przyczynę immunologiczną. Mogą się

one zdarzyć, pomimo, iż produkt leczniczy nie powodował żadnych powikłań w przeszłości.

Typowe objawy agranulocytozy obejmują zmiany zapalne w obrębie błon śluzowych (np. jamy ustnej,

gardła, okolicy odbytu lub narządów płciowych), ból gardła, gorączkę (w tym nieoczekiwanie trwałą

lub nawracającą gorączkę). U pacjentów otrzymujących antybiotyki te objawy mogą mieć niewielkie

nasilenie. Ponadto, nastąpić może zwiększenie sedymentacji erytrocytów, niewielkie powiększenie

węzłów chłonnych lub bez wpływu na węzły chłonne, niespodziewane i niespecyficzne pogorszenie

się ogólnego stanu zdrowia.

Typowe objawy małopłytkowości to zwiększona podatność na krwawienie, występowanie krwawych

wybroczyn na skórze i błonach śluzowych.

Zaburzenia układu immunologicznego

Zaburzenia układu immunologicznego mogą się zdarzyć, pomimo iż metamizol nie powodował

żadnych powikłań w przeszłości. Takie reakcje mogą się rozwijać niezwłocznie lub po pewnym czasie

od przyjęcia metamizolu. Zwykle pojawiają się jednak w ciągu pierwszej godziny po podaniu.

Objawy ostrzegawcze reakcji anafilaktycznej obejmują: zimne poty, spadek ciśnienia tętniczego krwi,

nieukładowe zawroty głowy, osłabienie, nudności, duszności. Może także wystąpić obrzęk twarzy,

świąd, ucisk w okolicy serca, palpitacje, uczucie zimna w kończynach.

Łagodniejsze reakcje alergiczne objawiają się reakcjami w obrębie skóry i błon śluzowych

(np. swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie, pokrzywka, obrzęk), dusznością, i czasem także

zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi. Łagodne reakcje mogą przeobrazić się w reakcje o silniejszym

nasileniu, np. uogólnioną pokrzywkę, ciężki obrzęk naczynioruchowy (w tym krtani), ciężki skurcz

oskrzeli, zaburzenie rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego krwi (czasami początkowo

podwyższeniem ciśnienia), wstrząs. U pacjentów z astmą aspirynową, nietolerancja metamizolu

zwykle objawia się w formie ataku astmy.

Efekt hipotensyjny

Po podaniu metamizolu może wystąpić przemijające niedociśnienie. W rzadkich przypadkach,

ciśnienie zostaje obniżone do wartości krytycznych.

Wysokie dawki kofeiny

Wysokie dawki kofeiny (ponad 250 mg na dobę) mogą wpływać na centralny układ nerwowy

powodując wyczerpanie, nadaktywność psychoruchową, bezsenność i nerwowość. Tak wysokie dawki

działają niekorzystnie na serce powodując m.in. arytmię. Czasem występują także zaburzenia

żołądkowo-jelitowe. Ponadto, stosowanie dużych dawek kofeiny (ponad 250 mg na dobę) jest

związane z ryzykiem wystąpienia zespołu odstawienia, którego głównym objawem w przypadku

kofeiny jest ból głowy.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań

niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania

produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309,

strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Objawy

Po przyjęciu bardzo wysokich dawek, usuwanie z organizmu nieszkodliwego metabolitu może

powodować czerwone zabarwienie moczu.

Ostre przedawkowanie może powodować nudności, wymioty, ból brzucha, pogorszenie się czynności

nerek lub ostrą niewydolność nerek, rzadziej objawy ze strony centralnego układu nerwowego

10

(zawroty głowy, senność, śpiączka, drgawki), a także obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Pacjenci

mogą odczuwać także dyskomfort w klatce piersiowej, nerwowość, drażliwość, drżenie, skurcze

mięśni, ból głowy, bezsenność, uczucie lęku, euforię, splątanie, dezorientację lub pobudzenie. Można

zaobserwować również kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca i problemy z pracą serca, które mogą

powodować omdlenia i zatrzymanie akcji serca.

Przedawkowanie kofeiny może spowodować następujące objawy: ból w nadbrzuszu, wymioty,

diurezę, tachykardię lub zaburzenia rytmu serca, pobudzenie układu nerwowego (bezsenność,

niepokój, pobudzenie, pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, drżenia i drgawki).

Nie są znane przypadki przedawkowania drotaweryny.

Postepowanie w przypadku przedawkowania

Specyficzne antidotum dla metamizolu nie jest znane. W przypadku przedawkowania zaleca się

uważne monitorowanie pacjenta, leczenie objawowe i w razie konieczności korektę poziomu

elektrolitów w surowicy.

Jeśli od podania produktu leczniczego nie minęło zbyt wiele czasu, można podjąć próby obniżenia

absorpcji metamizolu do krążenia ogólnego za pomocą np. płukania żołądka lub zastosowania węgla

aktywnego. Główny metabolit metamizolu (4-N-metyloaminoantipiryna) może zostać usunięty

poprzez hemodializę, hemofiltrację, hemoperfuzję lub filtrację osocza.

W razie wystąpienia przedawkowania drotaweryny należy dokładnie obserwować pacjenta i wdrożyć

leczenie objawowe. Po przedawkowaniu kofeiny pacjenci powinny otrzymać ogólne leczenie

objawowe.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe,

pirazolony, preparaty złożone zawierające metamizol sodu (bez psycholeptyków);

kod ATC: N02BB52

Metamizol to pochodna pirazolonu, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o działaniu

przeciwbólowym, spazmolitycznym i przeciwgorączkowym. Przeciwbólowe działanie NLPZ opiera

się na hamowaniu syntezy prostaglandyn, a dokładnie na hamowaniu cyklooksygenazy 3 (COX 3),

która występuje głównie w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) i która jest alternatywnym

wariantem splicingu cyklooksygenazy 1 (COX 1). Hamujący wpływ na COX-3 prowadzi do

zmniejszenia syntezy prostaglandyny E2 (PGE2). W wyniku blokowania syntezy PGE2 w OUN

zmniejsza się wrażliwość nocyceptorów (tj. receptorów bólu peryferyjnego) na mediatory bólu, co

oznacza również, że pobudliwość tych receptorów jest mniejsza, a tym samym osiąga się działanie

przeciwbólowe. Ponadto, metabolity metamizolu działają antagonistycznie w stosunku do receptorów

kanabinoidowych typu 1 (CB1), które wchodzą również w skład zstępującego układu

antynocyceptywnego. Trzecim mechanizmem, który może wpływać na właściwości przeciwbólowe

metamizolu jest aktywacja endogennego układu opioidergicznego. Mechanizm, na drodze którego

metamizol wykazuje działanie przeciwgorączkowe, nie został jeszcze w pełni poznany. Metamizol

różni się od innych NLPZ wyraźnym działaniem spazmolitycznym. Zahamowanie uwalniania

wewnątrzkomórkowych Ca2+ może odgrywać rolę w relaksacji mięśni gładkich przez metamizol.

Zahamowanie akumulacji fosforanu inozytolu przez metamizol może następować na drodze

bezpośredniej inhibicji fosfolipazy C (PLC) lub na drodze upośledzenia aktywacji receptora

połączonego z białkiem G.

Kofeina to naturalnie występująca metyloksantyna stosowana głównie jako środek pobudzający OUN.

Działa również rozluźniająco na mięśnie gładkie, stymuluje mięsień sercowy, stymuluje diurezę

i wykazuje skuteczność w leczeniu niektórych rodzajów bólu głowy. Kofeina hamuje fosfodiesterazę,

enzym odpowiedzialny za inaktywację cyklicznego monofosforanu 3',5'-adenozyny (cAMP).

Podwyższony poziom wewnątrzkomórkowego cAMP zaobserwowano podczas relaksacji mięśni

gładkich a także w czasie zahamowania uwalniania histaminy z komórek tucznych. Kofeina wykazuje

działania antagonistyczne w stosunku do receptorów adenozyny A(1), A(2A) oraz A(2B),

11

zaangażowanych w nocycepcję. Kofeina stanowi dodatek do wielu leków przeciwbólowych, który

zwiększa działanie przeciwbólowe poprzez przyspieszenie ich absorpcji.

Drotaweryna, to lek o działaniu rozkurczającym, jest strukturalnie podobna do pipaweryny, ale jest od

niej znacznie silniejsza. Drotaweryna to selektywny inhibitor fosfodiesterazy 4 (PDE IV) w mięśniach

gładkich przez co wykazuje działanie rozkurczowe w stosunku do różnych narządów ciała bez

działania antymuskarynowego. Drotaweryna wykazuje zależne od dawki działanie przeciwbólowe.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Metamizol

Po podaniu doustnym, metamizol ulega w przewodzie pokarmowym nieenzymatycznej hydrolizie do

4-metyloaminoantypiryny (MAA), która ulega szybkiej i niemal całkowitej absorpcji. Maksymalne

stężenie występuje po upływie 1 do 2 godzin po podaniu. U ludzi, biodostępność po podaniu

doustnym wynosi niemalże 100%. Szybkość wchłaniania jest podobna u pacjentów młodych

i starszych.

Kofeina

Kofeina jest dobrze wchłaniana po podaniu doustnym, prawdopodobnie szybciej niż po wstrzyknięciu

domięśniowym. Po doustnym podaniu 100 mg kofeiny (w postaci kawy), maksymalne stężenie

w osoczu (1,5-1,8 μg/ml) jest osiągane po około 50-75 minutach.

Drotaweryna

Drotaweryna dobrze wchłania się zarówno po podaniu podskórnym jak i doustnym. Po podaniu

doustnym 80 mg drotaweryny, maksymalne stężenie w surowicy obserwowano po 1 h – 3 h,

a całkowita biodostępność była zależna od pacjenta i wahała się między 24,5% a 91% (średnia 58,2 ±

18,2%). Powyższe dane wraz z wiedzą na temat dystrybucji leku, wskazują iż nie jest on całkowicie

biodostępny po podaniu doustnym. Znaczne zmniejszenie biodostępności po podaniu doustnym

można przypisać silnemu efektowi pierwszego przejścia.

Dystrybucja

Metamizol

Objętość dystrybucji MAA mieści się w przedziale od 30 do 40 l. Badanie wiązania metabolitów do

białek w osoczu wykazało, że żaden z metabolitów nie był w znacznym stopniu związany. Obecność

metabolitów metamizolu wykryto w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Kofeina

Kofeina jest szybko rozprowadzana do tkanek ciała, łatwo przenika przez łożysko i barierę krew-

mózg. Średnia objętość dystrybucji kofeiny u niemowląt (0,8 - 0,9 l/kg) jest nieco wyższa niż

u dorosłych. Około 17-36% leku jest związane z białkami osocza u dorosłych.

Drotaweryna

Po podaniu dożylnym drotaweryna szybko przenika do narządów ciała, i już w pierwszych minutach

kumuluje się w wysokich stężeniach w obrębie OUN, tkance tłuszczowej, mięśniu sercowym, nerkach

i płucach. U ciężarnych myszy lek słabo przenika przez barierę łożyska. Tkanki płodu zawierały niskie

stężenie drotaweryny. Lek ma tendencję do koncentracji w narządach wydalniczych. Początkowy

wysoki poziom stężeń w organach zmniejsza się szybko i po upływie 4 godzin większość znajduje się

w moczu lub stolcu.

Metabolizm

Metamizol

Metamizol jest prolekiem, który po podaniu doustnym jest szybko i w znacznym stopniu

metabolizowany. W jelicie ulega on nieenzymatycznej hydrolizie do aktywnego metabolitu MAA,

który jest dalej metabolizowany w wątrobie do kilku innych metabolitów, w tym aktywnego

metabolitu, 4-aminoantypiryny (AA) przez demetylację i do 4-formyloaminoantipiryny (FAA) przez

jeszcze niescharakteryzowane utlenianie grupy N-metylowej. Enzymy cytochromu P450 uczestniczące

w tych reakcjach nie zostały jeszcze zidentyfikowane. AA jest dalej acetylowany do

4-acetyloaminoantipiryny (AAA) przez polimorficzny układ N-acetylotransferazy (NAT2). Działanie

przeciwbólowe metamizolu koreluje ze stężeniem dwóch głównych metabolitów (MAA, AA).

Kofeina

12

U dorosłych kofeina jest metabolizowana niemal całkowicie w wątrobie poprzez utlenianie,

demetylację i acetylację do więcej niż 25 metabolitów.

Drotaweryna

Uważa się, że metabolizm drotaweryny zachodzi głównie na drodze procesu utleniania i dealkilacji.

Drotaweryna szybko koniuguje z kwasem glukuronowym w wątrobie, co poprzedza reakcja deetylacji.

Eliminacja

Metamizol

Metamizol jest w znacznym stopniu wydalany przez nerki głównie w postaci metabolitów.

U zdrowych ludzi okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi dla MAA od 2,5 h (750 mg metamizolu)

do 3,5 godziny (3 000 mg metamizolu), dla AA między 4 h a 5,5 h. Eliminacja MAA jest wydłużona

u osób starszych (t1/2 = 4,5 h) w porównaniu z osobami młodymi (t1/2 = 2,5 h). Wydłużenie eliminacji

koreluje z klirensem kreatyniny. U pacjentów z marskością wątroby okres półtrwania w osoczu MAA

wzrasta około 4 razy w porównaniu do osób zdrowych.

Kofeina

Kofeina jest wydalana z moczem w postaci kwasu 1-metylurynowego, 1-metyloksantyny,

7-metyloksantyny, 1,7-dimetyloksantyny (paraksantyny), 5-acetyloamino-6-formyloamino-3-

metylouracylu (AFMU) i innych metabolitów, około 1% to kofeina niezmetabolizowana. Okres

półtrwania w fazie eliminacji wynosi od 3 h do 7 h u dorosłych, ale może przekraczać 100 h

u noworodków.

Drotaweryna

Drotaweryna jest głównie eliminowana przez jelita i inne drogi pozanerkowe, a w mniejszym stopniu

przez nerki. Intensywny metabolizm wątroby odgrywa ważną rolę w usuwaniu leku z organizmu.

Wydalanie z żółcią nie ma istotnego wpływu na eliminację niezmienionego leku, z wyjątkiem

przypadków, gdy dawki są dużo większe niż zakres terapeutyczny.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Metamizol

Badanie toksyczności po wielokrotnym podaniu metamizolu u szczurów i psów (doustnie, dożylnie,

podskórnie) wykazało zmniejszenie przyrostu masy ciała i konsumpcji pożywienia, zwiększenie

retikulocytów i ciałek Heinza, powiększenie masy wątroby, nerek i śledziony.

Badania potencjału kancerogennego przeprowadzone na myszach dla metamizolu wykazały

zwiększoną częstość występowania guzów wątroby lub wzrostu masy wątroby bez zmian

histopatologicznych. Stwierdzono, że guzy wątroby występujące u pewnych szczepów myszy były

prawdopodobnie spowodowane działaniem niegenotoksycznym, obejmującym mechanizm

hepatotoksyczności.

Badania przeprowadzone w modelu zarodka kurczęcia, który jest zgodny z pierwszym miesiącem

rozwoju zarodkowego u ssaków, wykazały, że metamizol w dawce 30 mg/kg i 90 mg/kg był związany

ze zwiększoną częstością występowania wad cewy nerwowej.

Badanie przeprowadzone u szczurów rasy Sprague-Dawley, obejmowało podawanie doustnie dawki

0, 100, 250 lub 625 mg metamizolu /kg mc/dobę. Leczenie samców F0 rozpoczęto 10 tygodni przed

kryciem. Samice F0 były leczone przez 2 tygodnie przed kryciem i kontynuowano leczenie w okresie

ciąży i laktacji. Analizę przeprowadzono po 20 dniach ciąży. Dawka 625 mg/kg mc/dobę była

toksyczna dla samic oraz samców i spowodowała 6 zgonów związanych z krwotokiem z żołądka,

zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie spożycia pokarmów oraz powiększenie śledziony. W grupie

625 mg/kg mc/dobę obserwowano znaczne zmniejszenie liczby urodzonych młodych na samicę

i przeżycie młodych do 4 dnia laktacji. Odsetek przeżycia młodych był także obniżony przy dawce

250 mg/kg mc/dobę.

Grupa 30 samców i 30 samic szczurów rasy Wistar otrzymywała dietę zawierającą 0, 1 000, 3 000

lub 9 000 mg/kg pokarmu, co odpowiadało odpowiednio około 0, 100, 300 i 900 mg metamizolu/kg

mc/dobę. Leczenie rozpoczęto 60 dni przed kryciem, a leczenie samic kontynuowano w okresie ciąży

i laktacji. Połowa samic została zabita w dniu 21 ciąży. Wzrost masy ciała u rodziców znacznie spadł

w grupach paszowych 3 000 i 9 000 mg/kg. W grupie 9 000 mg/kg liczba zagnieżdżonych zarodków

znacznie spadła. Nie zaobserwowano dowodów teratogenności metamizolu.

Kofeina

13

U szczurów i myszy zaobserwowano wady rozwojowe dopiero po podaniu dużej dawki toksycznej dla

matki w bolusie (dootrzewnowo lub poprzez zgłębnik).

Drotaweryna

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośrednich ani pośrednich szkodliwych skutków stosowania

drotaweryny w odniesieniu do ciąży i rozwoju zarodka/płodu.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna

Laktoza jednowodna

Krospowidon typ A

Talk

Magnezu stearynian.

Otoczka (OPADRY AMB biała)

Alkohol poliwinylowy

Tytanu dwutlenek (E 171)

Talk

Lecytyna sojowa

Guma ksantan

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

21 miesięcy

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 oC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu

ochrony przed światłem i wilgocią.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium zawierające 4, 6, 8, 12 lub 24 tabletki powlekane,

w tekturowym pudełku

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie

z lokalnymi przepisami.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE

DO OBROTU

Adamed Pharma S.A.

Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A

05-152 Czosnów

14

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

25316

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29.04.2019

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 13.09.2024

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

15

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Vemonis Intense, 400 mg + 60 mg + 40 mg, tabletki powlekane

Metamizolum natricum + Coffeinum + Drotaverini hydrochloridum

Lek Vemonis Intense może powodować nieprawidłowo małą liczbę białych krwinek

(agranulocytozę), co może prowadzić do ciężkich i zagrażających życiu zakażeń (patrz punkt 4).

Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi

którykolwiek z następujących objawów: gorączka, dreszcze, ból gardła, bolesne owrzodzenia

nosa, jamy ustnej i gardła lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu.

Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła agranulocytoza podczas stosowania metamizolu lub

podobnych leków, nie należy nigdy w przyszłości przyjmować ponownie tego leku (patrz

punkt 2).

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona

informacje ważne dla pacjenta.

Lek ten należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według

zaleceń lekarza lub farmaceuty.

- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

- Jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja, należy zwrócić się do lekarza

lub farmaceuty.

- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy

niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Patrz punkt 4.

- Jeśli nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek Vemonis Intense i w jakim celu się go stosuje

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Vemonis Intense

3. Jak przyjmować lek Vemonis Intense

4. Możliwe działania niepożądane

5. Jak przechowywać lek Vemonis Intense

6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Vemonis Intense i w jakim celu się go stosuje

Lek Vemonis Intense jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych do objawowego leczenia:

• bólu różnego pochodzenia o dużym nasileniu

• bólów związanych ze stanami skurczowymi mięśni gładkich:

- układu moczowo - płciowego (kolka nerkowa, bolesne miesiączkowanie),

- przewodu pokarmowego (kolka jelitowa, zespół jelita drażliwego),

- dróg żółciowych (zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie przewodów żółciowych),

gdy zastosowanie innych leków jest przeciwwskazane lub nieskuteczne.

Vemonis Intense zawiera trzy substancje czynne. Metamizol sodu ma działanie przeciwbólowe,

a drotaweryny chlorowodorek działa rozkurczowo na mięśnie gładkie. Kofeina stanowi dodatek

do wielu leków przeciwbólowych.

1

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Vemonis Intense

Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Intense:

- jeśli u pacjenta w przeszłości wystąpiło znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek zwanych

granulocytami, spowodowane przez metamizol lub inne podobne leki zwane

- pirazolonami lub pirazolidynami);

- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności szpiku kostnego lub schorzenie, które wpływa na

sposób wytwarzania lub działania komórek krwi;

jeśli pacjent ma uczulenie na metamizol, kofeinę, drotawerynę, pochodne pirazolonu (np. fenazon,

propyfenazon) lub pirazolidyn (np. fenylobutazon, oksyfenbutazon) lub którykolwiek

z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

- jeśli pacjent ma astmę lub nietolerancję związaną z przyjmowaniem niektórych leków

przeciwbólowych, takich jak salicylany, paracetamol, diklofenak, ibuprofen, indometacyna czy

naproksen, objawiające się np. skurczem oskrzeli, pokrzywką, katarem, obrzękiem

naczynioruchowym;

- jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek lub wątroby;

- jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca;

- jeśli pacjent ma blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia;

- jeśli pacjent ma pewne schorzenia metaboliczne (porfiria, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-

fosforanowej);

- jeśli pacjent ma niedokrwistość;

- jeśli pacjent jest w wieku poniżej 18 lat;

- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią;

- jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość na soję lub orzeszki ziemne (lek zawiera lecytynę

sojową).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Vemonis Intense należy omówić to z lekarzem lub

farmaceutą:

- jeśli pacjent ma astmę lub nietolerancję związaną z przyjmowaniem niektórych leków

przeciwbólowych (patrz punkt Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Intense) objawiającą się

pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, w szczególności jeśli towarzyszy jej polipowate

zapalenie błony śluzowej nosa i zatok;

- jeśli pacjent ma astmę oskrzelową, szczególnie przy jednoczesnym występowaniu zapalenia zatok

przynosowych i polipów w nosie;

- jeśli pacjent ma uczulenie, atopię może dojść do wstrząsu anafilaktycznego. Dlatego podczas

stosowania metamizolu zaleca się zachować szczególną ostrożność u pacjentów z astmą

lub atopią (patrz też punkt Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Intense);

- jeśli pacjent ma przewlekłą pokrzywkę;

- jeśli pacjent ma nietolerancję niektórych barwników (np. tartrazyna) lub konserwantów

(np. benzoesany);

- jeśli pacjent ma nietolerancję alkoholu objawiającą się kichaniem, łzawieniem oczu i silnym

zaczerwienieniem twarzy w reakcji nawet na niewielkie ilości alkoholu; może to wskazywać na

nierozpoznaną wcześniej astmę związaną z przyjmowaniem niektórych leków przeciwbólowych

(patrz punkt Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Intense);

- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi, problemy z krążeniem, doświadczył utraty płynów

z organizmu lub odwodnienia;

- jeśli pacjent ma nadciśnienie tętnicze;

- jeśli pacjent ma wysoką gorączkę;

- jeśli pacjent ma problemy z nerkami lub wątrobą;

- jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, w złym ogólnym stanie zdrowia lub z niewydolnością

nerek;

- jeśli u pacjenta występuje nadwrażliwość na inne substancje.

W przypadku wątpliwości czy powyższe okoliczności dotyczą pacjenta, należy skonsultować się

z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem stosowania leku Vemonis Intense.

2

Nieprawidłowo mała liczba białych krwinek (agranulocytoza)

Lek Vemonis Intense może powodować agranulocytozę, czyli bardzo małą liczbę pewnego rodzaju

białych krwinek zwanych granulocytami, które odgrywają ważną rolę w zwalczaniu zakażeń (patrz

punkt 4). Należy przerwać przyjmowanie metamizolu i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli

wystąpią następujące objawy, ponieważ mogą one wskazywać na możliwą agranulocytozę: dreszcze,

gorączka, ból gardła i bolesne owrzodzenia błony śluzowej, zwłaszcza w jamie ustnej, nosie i gardle

lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu.

Lekarz zleci badanie laboratoryjne w celu sprawdzenia liczby krwinek u pacjenta.

Jeśli metamizol jest przyjmowany na gorączkę, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy mogą

pozostać niezauważone. Podobnie objawy mogą być również maskowane, jeśli pacjent otrzymuje

antybiotyki.

Agranulocytoza może rozwinąć się w dowolnym momencie podczas stosowania leku Vemonis

Intense, a nawet przez niedługi czas po zaprzestaniu przyjmowania metamizolu.

Agranulocytoza może wystąpić nawet jeśli metamizol był podawany wcześniej bez powikłań.

Nieprawidłowa liczba płytek krwi i innych komórek krwi

Metamizol może wywołać małopłytkowość objawiającą się zwiększoną podatnością na krwawienie,

występowaniem krwawych wybroczyn na skórze i błonach śluzowych. W razie wystąpienia objawów

małopłytkowości, pacjent natychmiast powinien odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

Podczas leczenia może wystąpić także poważne zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek,

jak również płytek krwi, nazywane pancytopenią. Pacjenci powinni niezwłocznie zgłosić się do

lekarza, jeśli podczas leczenia lekiem Vemonis Intense wystąpią objawy takie jak: złe samopoczucie,

zakażenie, uporczywa gorączka, siniaki, krwawienie, bladość. Jeśli badanie krwi wykaże odchylenia w

zakresie ilości krwinek lub płytek krwi, należy natychmiast przerwać leczenie i monitorować ilość

krwinek i płytek krwi tak długo aż wrócą one do normy.

Dolegliwości dotyczące wątroby

U pacjentów przyjmujących metamizol występowały przypadki zapalenia wątroby, którego objawy

pojawiały się w okresie od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

Należy przerwać stosowanie leku Vemonis Intense i skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta

wystąpią dolegliwości dotyczące wątroby, takie jak: złe samopoczucie (nudności lub wymioty),

gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasno zabarwione stolce,

zażółcenie skóry lub białkówek oczu, swędzenie, wysypka lub ból w górnej części brzucha. Lekarz

skontroluje u pacjenta prawidłowość funkcjonowania wątroby.

Pacjent nie powinien przyjmować leku Vemonis Intense, jeśli stosował wcześniej jakiekolwiek

produkty lecznicze zawierające metamizol i miał dolegliwości ze strony wątroby.

Ciężkie reakcje skórne

Istnieje ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji skórnych charakteryzujących się występowaniem

pęcherzy na skórze i błonach śluzowych – pęcherzowy rumień wielopostaciowy, czyli zespół

Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka, czyli zespół Lyella (TEN), reakcje polekowe

z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS). Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych

objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi wymienionymi w punkcie 4, należy natychmiast

przerwać i nie wznawiać leczenia lekiem Vemonis Intense. Pacjenci powinni niezwłocznie zgłosić się

do lekarza. Lek Vemonis Intense nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na

składniki tego leku (dokładny opis przeciwskazań znajduje się powyżej w Kiedy nie przyjmować leku

Vemonis Intense).

Ciężka reakcja alergiczna

Ciężka reakcja alergiczna, nazywana reakcją anafilaktyczną, charakteryzuje się nagłym wystąpieniem

np. obrzęku twarzy i gardła, uogólnioną pokrzywką, skurczem oskrzeli i może zagrażać życiu. Dlatego

3

też lek Vemonis Intense nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na składniki

tego leku czy przez pacjentów z historią reakcji alergicznych po zastosowaniu innych leków

przeciwbólowych (dokładny opis przeciwwskazań znajduje się powyżej w Kiedy nie przyjmować leku

Vemonis Intense). Pacjenci wykazujący reakcję anafilaktyczną lub inną immunologiczną reakcję na

metamizol są także narażeni na podobną reakcję na inne pirazolony i pirazolidyny.

Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi

Lek Vemonis Intense może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego krwi (niedociśnienie), które

jest prawdopodobnie zależne od dawki. Ryzyko wystąpienia poważnego niedociśnienia wzrasta u osób

z wcześniej występującym niskim ciśnieniem krwi, problemami z krążeniem oraz u osób, u których

doszło do utraty płynów z organizmu lub u których występuje odwodnienie (patrz powyżej). U takich

osób lek Vemonis Intense należy stosować z zachowaniem ostrożności i jedynie po konsultacji

z lekarzem.

Osoby w podeszłym wieku

Patrz punkt 3.

Osoby mające problemy z nerkami lub wątrobą

Patrz punkt 3.

Ze względu na kofeinę zawartą w leku należy unikać nadmiernego spożywania kofeiny (np. kawy,

herbaty i niektórych innych napojów) w trakcie przyjmowania tego leku.

Leku nie należy stosować tuż przed pójściem spać.

Dzieci i młodzież

Leku Vemonis Intense nie stosować u osób w wieku poniżej 18 lat (patrz Kiedy nie przyjmować leku

Vemonis Intense w punkcie 2).

Lek Vemonis Intense a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta

obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Podczas stosowania leku Vemonis Intense z innymi lekami należy wziąć pod uwagę następujące

oddziaływania:

− Cyklosporyna (stosowana w leczeniu pacjentów po przeszczepach) – należy kontrolować poziom

cyklosporyny w surowicy, gdyż może on ulec zmniejszeniu na skutek oddziaływania

z metamizolem;

− Metotrekast (lek stosowany w leczeniu pewnych typów nowotworów) – metamizol może

zwiększać toksyczność metotreksatu względem szpiku kostnego (miejsca, gdzie powstają nowe

komórki krwi), szczególnie u osób w podeszłym wieku. Dlatego też, należy unikać

jednoczesnego stosowania metotreksatu i leku Vemonis Intense.

− Kwas acetylosalicylowy – metamizol może zmniejszać działanie antyagregacyjne niskich dawek

kwasu acetylosalicylowego. Pacjenci przyjmujący niskie dawki kwasu acetylosalicylowego

w profilaktyce chorób serca powinni stosować lek Vemonis Intense z zachowaniem ostrożności.

− Bupropion (antydepresant i lek wspomagający rzucanie palenia) – metamizol może zmniejszać

stężenie bupropionu we krwi. Dlatego też, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego

stosowania leku Vemonis Intense i bupropionu;

− Efawirenz (lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV (AIDS)) – metamizol może zmniejszyć

stężenie tego leku w osoczu i ograniczyć jego skuteczność kliniczną;

− Metadon (lek stosowany w leczeniu uzależnienia od niedozwolonych środków odurzających

(tzw. opioidów)) – metamizol może zmniejszyć stężenie tego leku w osoczu i ograniczyć jego

skuteczność kliniczną;

− Walproinian (lek stosowany w leczeniu padaczki lub zaburzenia afektywnego dwubiegunowego)

– metamizol może zmniejszyć stężenie tego leku w osoczu i ograniczyć jego skuteczność

kliniczną;

4

− Takrolimus (lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia narządu u pacjentów po przeszczepieniu)

– metamizol może zmniejszyć stężenie tego leku w osoczu i ograniczyć jego skuteczność

kliniczną;

− Sertralina (lek stosowany w leczeniu depresji) – metamizol może zmniejszyć stężenie tego leku

w osoczu i ograniczyć jego skuteczność kliniczną;

− Leki metabolizowane przez wątrobę (np. klarytromycyna, etynyloestradiol, sertralina) – kofeina

może powodować wzrost ich stężenia we krwi.

− Salicylany – kofeina może zwiększać ich wchłanianie.

− Cymetydyna (lek zmniejszający ilość kwasu w żołądku), doustne środki antykoncepcyjne,

cyprofloksacyna i enoksacyna (stosowane w leczeniu infekcji), meksyletyna (stosowany

w leczeniu zaburzeń rytmu serca) – leki te mogą zwiększać stężenie kofeiny we krwi;

− Środki zwiotczające mięśnie – niektóre środki zwiotczające mięśnie blokują metabolizm kofeiny,

dlatego też łączne stosowanie leku Vemonis Intense z tymi lekami nie jest zalecane;

− Nikotyna – zwiększa wydalanie kofeiny;

− Disulfiram (stosowany w leczeniu alkoholizmu), etynyloestradiol (stosowany w leczeniu

zaburzeń miesiączkowania i jako antykoncepcja) – mogą zwiększać efekt działania kofeiny;

− Lewodopa (stosowana w objawowym leczeniu choroby Parkinsona) – efekt działania lewodopy

może zostać zmniejszony, dlatego też podczas jednoczesnego stosowania leku Vemonis Intense

i lewodopy drżenia i sztywność mogą ulec pogorszeniu u pacjentów z chorobą Parkinsona.

Vemonis Intense z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu może wpływać na koncentrację i czas reakcji (patrz Prowadzenie

pojazdów i obsługiwanie maszyn).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć

dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie przyjmować leku Vemonis Intense w okresie ciąży i karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

W zalecanym zakresie dawkowania nie stwierdzono wpływu leku Vemonis Intense na koncentrację

i czas reakcji. Jednak w przypadku wyższych dawek metamizolu lub po spożyciu alkoholu,

koncentracja i czas reakcji mogą się pogorszyć lub drotaweryna może wywołać zawroty głowy,

kofeina zaś nadaktywność psychoruchową i zdenerwowanie albo wyczerpanie, co stwarza zagrożenie

w sytuacjach, gdy są one szczególnie ważne (na przykład podczas prowadzenia pojazdów

i obsługiwania maszyn).

Lek zawiera laktozę jednowodną, sód i lecytynę sojową

Lek Vemonis Intense zawiera laktozę jednowodną

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien

skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Vemonis Intense zawiera sód

Każda tabletka powlekana zawiera 27,6 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej

tabletce, co odpowiada 1,4% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób

dorosłych.

Lek Vemonis Intense zawiera lecytynę sojową

Nie stosować tego leku w razie stwierdzonej nadwrażliwości na orzeszki ziemne albo soję.

3. Jak przyjmować lek Vemonis Intense

Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta, lub według

zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

5

Dawka zależy od nasilenia bólu oraz reakcji danej osoby na lek Vemonis Intense.

Zawsze należy wybierać najmniejszą dawkę konieczną do opanowania bólu.

Dorośli

Zalecana dawka dla dorosłych w razie konieczności to 1 lub 2 tabletki (400 lub 800 mg metamizolu

sodu, 60 lub 120 mg kofeiny oraz 40 lub 80 mg drotaweryny chlorowodorku) dwa lub trzy razy na

dobę, nie częściej niż co 6-8 godzin. Maksymalna dobowa dawka to 6 tabletek (2 400 mg metamizolu

sodu, 360 mg kofeiny oraz 240 mg drotaweryny chlorowodorku).

Gdy objawy nie ustąpią po 3-5 dniach stosowania leku Vemonis Intense lub gdy mimo przyjęcia leku

objawy nasilają się, pacjent niezwłocznie powinien udać się do lekarza.

Dzieci i młodzież

Leku Vemonis Intense nie stosować u osób w wieku poniżej 18 lat (patrz Kiedy nie przyjmować leku

Vemonis Intense w punkcie 2).

Osoby w podeszłym wieku i pacjenci w złym ogólnym stanie zdrowia lub z niewydolnością nerek (patrz

też „Kiedy nie przyjmować leku Vemonis Intense” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności” w punkcie 2)

U osób w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych i pacjentów z pogorszeniem czynności nerek

dawkę metamizolu należy zmniejszyć ze względu na możliwość wydłużenia czasu wydalania

produktów rozkładu metamizolu.

U osób w podeszłym wieku ze złym ogólnym stanem zdrowia i zmniejszonym klirensem kreatyniny

zaleca się stosowanie niższej dawki drotaweryny z powodu wolnego metabolizmu tej substancji

czynnej.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby (patrz też „Kiedy nie przyjmować leku Vemonis

Intense” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności” w punkcie 2).

Ze względu na zmniejszenie szybkości eliminacji metamizolu u pacjentów z zaburzeniem czynności

nerek lub wątroby należy unikać wielokrotnego podawania dużych dawek metamizolu. W przypadku

krótkotrwałego stosowania zmniejszenie dawki metamizolu nie jest wymagane. Brak jest doświadczeń

związanych z długotrwałym stosowaniem metamizolu.

Sposób podawania

Doustnie. Tabletki przyjmuje się popijając dostateczną ilością płynu (np. szklanką wody).

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Vemonis Intense

Po przyjęciu bardzo wysokich dawek, usuwanie z organizmu nieszkodliwego metabolitu może

powodować czerwone zabarwienie moczu.

Ostre przedawkowanie może powodować nudności, wymioty, ból brzucha, pogorszenie się czynności

nerek lub ostrą niewydolność nerek, rzadziej objawy ze strony centralnego układu nerwowego

(zawroty głowy, senność, śpiączka, drgawki), a także obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Pacjenci

mogą odczuwać także dyskomfort w klatce piersiowej, nerwowość, drażliwość, drżenie, skurcze

mięśni, ból głowy, bezsenność, uczucie lęku, euforię, splątanie, dezorientację lub pobudzenie. Można

zaobserwować również kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca i problemy z pracą serca, które mogą

powodować omdlenia i zatrzymanie akcji serca. Przedawkowanie kofeiny może spowodować

następujące objawy: ból w nadbrzuszu, wymioty, diurezę, tachykardię lub zaburzenia rytmu serca,

pobudzenie układu nerwowego (bezsenność, niepokój, pobudzenie, pobudzenie psychoruchowe,

nerwowość, drżenia i drgawki).

Nie są znane przypadki przedawkowania drotaweryny.

W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku Vemonis Intense należy powiedzieć o tym lekarzowi lub

farmaceucie albo skontaktować się z najbliższym szpitalnym oddziałem pomocy doraźnej w celu

uzyskania dalszych porad.

Pominięcie przyjęcia leku Vemonis Intense

W razie pominięcia dawki leku należy ją przyjąć zaraz po przypomnieniu, chyba że nadszedł czas na

kolejną dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

6

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ze względu na zagrożenie życia lek należy natychmiast odstawić i wezwać pomoc lekarską

w razie pojawienia się ciężkich reakcji uczuleniowych (anafilaktycznych):

Rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów):

− obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może powodować utrudnienie połykania

lub oddychania;

− zmiany skórne i śluzówkowe, jak: świąd, pieczenie, zaczerwienienie, wysypka, pokrzywka;

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

− ciężki skurcz oskrzeli;

Działanie niepożądane występujące z częstością nieznaną (częstość nie może być określona na

podstawie dostępnych danych):

− wstrząs anafilaktyczny (zagrażające życiu zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, osłabienie,

omdlenie) (patrz Ostrzeżenia i środki ostrożności w punkcie 2).

Należy natychmiast odstawić lek i zgłosić się do lekarza, w razie pojawienia się następujących

ciężkich działań niepożądanych:

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

− agranulocytoza (całkowity lub prawie całkowity zanik granulocytów we krwi), która może

prowadzić do zgonu, objawiająca się:

• gorączką, dreszczami;

• bólem gardła, trudnościami w połykaniu oraz stanami zapalnymi błony śluzowej jamy

ustnej, nosa, gardła, narządów płciowych i odbytnicy;

• podwyższonym OB;

• nie zawsze prawidłowymi wartościami hemoglobiny, erytrocytów i płytek krwi, choć

najczęściej są one w normie;

• nieznacznie powiększonymi węzłami chłonnymi oraz śledzioną, choć najczęściej są

bez zmian;

− pancytopenia (znaczne zmniejszenie ilości wszystkich komórek krwi: czerwonych i białych

krwinek oraz płytek krwi, objawiające się ogólnym złym samopoczuciem, gorączką,

objawami zakażenia, krwiakami, krwawieniami, bladością skóry) (patrz Ostrzeżenia i środki

ostrożności w punkcie 2);

− niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna, uszkodzenie szpiku, niekiedy

kończące się zgonem. U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lek

może wywołać hemolizę krwinek;

− zmniejszenie ilości płytek krwi (małopłytkowość, zwykle objawiająca się jako zwiększona

podatność na krwawienie, występowanie krwawych wybroczyn na skórze i błonach

śluzowych).

Działanie niepożądane występujące z częstością nieznaną (częstość nie może być określona na

podstawie dostępnych danych):

− pęcherzowy rumień wielopostaciowy - zespół Stevensa-Johnsona (pęcherze przechodzące

w nadżerki, na błonach śluzowych jamy ustnej, spojówek, narządów płciowych);

− ciężkie reakcje skórne, w tym toksyczna nekroliza naskórka - zespół Lyella (zmiany

rumieniowo-pęcherzowe w obrębie skóry i błon śluzowych prowadzące do spełzania dużych

powierzchni naskórka i obnażenia dużych powierzchni skóry) (patrz Ostrzeżenia i środki

ostrożności w punkcie 2);

− ostra uogólniona osutka krostkowa;

7

− pęcherze skóry (pęcherzyca);

− ostra niewydolność nerek mogąca przebiegać z wydalaniem małej ilości moczu (oliguria),

zatrzymaniem wydalania moczu (anuria) lub nadmiarem białek w moczu (białkomocz), ostre

śródmiąższowe zapalenie nerek, czerwone zabarwienie moczu;

− zespół Kounisa (ostry zespół wieńcowy);

− uszkodzenie wątroby;

− nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego (występuje z częstością dla metamizolu -

nieznaną, dla drotaweryny – rzadko; patrz Ostrzeżenia i środki ostrożności w punkcie 2);

− astma analgetyczna (patrz „Kiedy nie stosować leku Vemonis Intense” w punkcie 2), napady

astmy.

Należy przerwać przyjmowanie leku Vemonis Intense i natychmiast zwrócić się po pomoc

lekarską, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

Złe samopoczucie (nudności lub wymioty), gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne

zabarwienie moczu, jasno zabarwione stolce, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, swędzenie,

wysypka lub ból w górnej części brzucha. Mogą to być objawy uszkodzenia wątroby.

Patrz też punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Inne działania niepożądane:

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów) występują:

− wysypka polekowa (przemijająca wysypka różnego typu: grudkowa, plamista, krostkowa,

rumieniowa);

Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów) występują:

− zmiany skórne grudkowo-plamkowe;

− leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi);

− bezsenność (związana z drotaweryną);

− drżenie;

− kołatanie serca.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

− zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wrzody trawienne i krwawienie, wymioty, zgaga, wzdęcia,

nudności, bóle brzucha, zatwardzenie, podrażnienie żołądka, biegunka, suchość w ustach;

− zapalenie wątroby, zażółcenie skóry i białkówek oczu, zwiększenie aktywności enzymów

wątrobowych we krwi;

− bóle i zawroty głowy;

− czerwone zabarwienie moczu (po zastosowaniu bardzo wysokich dawek metamizolu);

− zmiany w poziomie glukozy krwi (wysoki i niski poziom glukozy);

− drażliwość, bezsenność (związana z kofeiną), nerwowość, niepokój;

− nadaktywność psychoruchowa;

− zwiększenie siły kurczliwości mięśnia sercowego, nieregularny rytm serca (arytmia),

przyspieszone bicie serca (tachykardia);

− zaczerwienienie twarzy, szyi i dekoltu;

− wysypki/wykwity skórne różnego rodzaju, zmiany wysiękowe, nadmierna potliwość;

− skurcze mięśni;

− wyczerpanie;

− obniżone ciśnienie krwi;

− zespół odstawienia leku (najczęstszym objawem odstawienia kofeiny jest ból głowy),

zdenerwowanie;

− przyspieszona praca serca, zwiększony przepływ moczu, podwyższony klirens kreatyniny,

zwiększone wydalanie sodu i wapnia.

Ciężkie reakcje skórne

8

Należy przerwać stosowanie leku Vemonis Intense i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną, jeśli

u pacjenta wystąpią którekolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych:

− czerwonawe, płaskie plamy na tułowiu w kształcie tarczy celowniczej lub okrągłe, często z

pęcherzami w środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na

narządach płciowych i w obrębie oczu. Występowanie takich poważnych wysypek skórnych

może poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne

martwicze oddzielenie się naskórka);

− rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub

zespół nadwrażliwości na leki).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, strona internetowa:

https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat

bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Vemonis Intense

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 oC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu

ochrony przed światłem i wilgocią.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: EXP.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać

farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić

środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Vemonis Intense

- Substancjami czynnymi leku są: metamizol sodowy w postaci metamizolu sodowego

jednowodnego, kofeina, drotaweryny chlorowodorek.

Jedna tabletka powlekana zawiera 400 mg metamizolu sodowego, 60 mg kofeiny oraz 40 mg

drotaweryny chlorowodorku.

- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna,

krospowidon, talk, magnezu stearynian, skład otoczki: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek

(E 171), talk, lecytyna sojowa, guma ksantan.

Jak wygląda lek Vemonis Intense i co zawiera opakowanie

Tabletki powlekane, białe lub prawie białe, owalne, z wygrawerowanym napisem „40” po jednej

stronie.

Blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium zawierające 4, 6, 8, 12 lub 24 tabletki powlekane,

w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Adamed Pharma S.A.

Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A

05-152 Czosnów

9

tel.: +48 22 732 77 00

Wytwórca

Adamed Pharma S.A.

ul. Marszałka J. Piłsudskiego 5

95-200 Pabianice

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

10