CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Infacetamol, 100 mg/ml, roztwór doustny
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
1 ml roztworu doustnego zawiera 100 mg paracetamolu.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 7,68 glikolu propylenowego (E 1520) w 1 ml roztworu.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Roztwór doustny.
Gęsty, lepki, klarowny roztwór, o zabarwieniu od bezbarwnego lub różowego do pomarańczowego i
truskawkowym zapachu. Postrzeganie koloru przez pacjenta może być różne.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Ból i gorączka różnego pochodzenia, np. ząbkowanie, po szczepieniach, w przeziębieniu lub stanach
grypopodobnych.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Dzieci i młodzież
Infacetamol jest przeznaczony dla dzieci o masie ciała do 32 kg (w przybliżeniu od 0 miesięcy do 10 lat).
Należy koniecznie stosować się do dawkowania określonego na podstawie masy ciała dziecka i w ten
sposób określić odpowiednią dawkę wyrażoną w ml roztworu doustnego. Przybliżony wiek ustalony na
podstawie masy ciała jest podany informacyjnie.
U dzieci w wieku poniżej 3 lat paracetamol powinien być stosowany po konsultacji z lekarzem.
Zalecana dawka dobowa paracetamolu wynosi około 60 mg/kg mc./dobę, która podawana jest w 4 lub 6
dawkach na dobę, np. 15 mg/kg mc. co 6 godzin lub 10 mg/kg mc. co 4 godziny.
Aby podać dawkę 15 mg/kg mc. co 6 godzin, należy stosować się do poniższych instrukcji:
Do 4 kg (0 do 3 miesięcy): 0,6 ml (60 mg).
Do 7 kg (4 do 8 miesięcy): 1,0 ml (100 mg).
Do 8 kg (9 do 11 miesięcy): 1,2 ml (120 mg).
Do 10,5 kg (12 do 23 miesięcy): 1,6 ml (160 mg).
Do 13 kg (2 do 3 lat): 2,0 ml (200 mg)
Do 18,5 kg (4 do 5 lat): 2,8 ml (280 mg)
Do 24 kg (6 do 8 lat): 3,6 ml (360 mg)
Do 32 kg (9 do 10 lat): 4,8 ml (480 mg)
Dawka może być powtarzana co 6 godzin.
Jeżeli pożądane działanie nie zostanie osiągnięte w ciągu 3 - 4 godzin, produkt leczniczy może być
podawany co 4 godziny. W takim przypadku należy podawać dawkę 10 mg/kg mc.
Aby podać dawkę 10 mg/kg mc. co 4 godziny, należy stosować się do poniższych instrukcji:
Do 4 kg (0 do 3 miesięcy): 0,4 ml (40 mg).
Do 7 kg (4 do 8 miesięcy): 0,7 ml (70 mg).
Do 8 kg (9 do 11 miesięcy): 0,8 ml (80 mg).
Do 10 kg (12 do 23 miesięcy): 1 ml (100 mg).
Do 13 kg (2 do 3 lat): 1,3 ml (130 mg)
Do 18 kg (4 do 5 lat): 1,8 ml (180 mg)
Do 24 kg (6 do 8 lat): 2,4 ml (240 mg)
Do 32 kg (9 do 10 lat): 3,2 ml (320 mg)
Dawka może być powtarzana co 4 godziny.
U niemowląt o masie ciała poniżej 7 kg (przybliżeniu w wieku 0-8 miesięcy) ) zaleca się stosowanie
czopków, poza przypadkami, w których podanie tej postaci farmaceutycznej jest niemożliwe z przyczyn
klinicznych (np. biegunka).
Maksymalna zalecana dawka
Dawka całkowita paracetamolu nie powinna być większa niż 60 mg/kg mc. u dzieci w wieku poniżej
12 lat. Patrz punkt 4.4.
Nie wolno przekraczać maksymalnej dawki dobowej z powodu ryzyka ciężkiego uszkodzenia wątroby
(patrz punkt 4.4 i 4.9).
Częstość podawania
U dzieci, podawanie produktu leczniczego powinno odbywać się w stałych odstępach czasu, włączając
w to godziny nocne, najlepiej co 6 godzin, ale zachowując przerwy pomiędzy dawkami nie krótsze niż
4 godziny.
Niewydolność nerek
W przypadku ostrej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min), należy zwiększyć
minimalną przerwę pomiędzy 2 kolejnymi dawkami produktu leczniczego, która powinna wynosić
8 godzin.
Niewydolność wątroby
W przypadku niewydolności wątroby zalecane jest zmniejszenie dawki i wydłużenie przerw pomiędzy
kolejnymi dawkami (patrz punkt 4.4).
Sposób podawania
Podanie doustne.
U dzieci w wieku poniżej 3 lat, zaleca się podawanie roztworu doustnego z wykorzystaniem pipetki
dołączonej do opakowania 30 ml.
U dzieci w wieku powyżej 3 lat, zaleca się podawanie roztworu doustnego z wykorzystaniem strzykawki
doustnej dołączonej do opakowania 50 ml lub 60 ml.
Pipetkę lub doustną strzykawkę dozującą po użyciu należy kilkukrotnie ręcznie opłukać aż po jej wylot
(wypełniając ją wodą).
4.3 Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku przedawkowania, ze względu na nieprzemijające uszkodzenia wątroby należy niezwłocznie
zwrócić się do lekarza, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze (patrz punkt 4.9).
Długotrwałe lub częste stosowanie produktu nie jest zalecane. Należy poinformować pacjenta, aby nie
przyjmował jednocześnie innych produktów leczniczych zawierających paracetamol. Przyjęcie na raz
wielokrotności dawki dobowej może spowodować ciężkie uszkodzenie wątroby. W takim przypadku nie
dochodzi do utraty przytomności, lecz konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna. Długotrwałe
stosowanie bez nadzoru lekarza może być szkodliwe.
Dawka całkowita paracetamolu nie powinna być większa niż 60 mg/kg mc. na dobę u dzieci w wieku
poniżej 12 lat i 3 g na dobę dla dorosłych oraz młodzieży (patrz punkt 4.9).
Środki ostrożności dotyczące stosowania
Paracetamol powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności w przypadku:
przewlekłego niedożywienia (niewielkie zapasy glutationu wątrobowego)
masy ciała < 50 kg
lekkiej do umiarkowanej niewydolności wątroby (w tym zespołu Gilberta)
ciężkiej niewydolności wątroby (> 9 wg skali Child-Pugh)
ostrej niewydolności wątroby
równoczesnego stosowania produktów wpływających na czynność wątroby
przewlekłej choroby alkoholowej
ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min, patrz punkt 4.2)
zaburzenia czynności nerek
ciężkiej niewydolności serca
chorób płuc
niedokrwistości
niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
odwodnienia.
U dzieci leczonych paracetamolem w dawce 60 mg/kg mc na dobę, jednoczesne podawanie innych leków
przeciwgorączkowych jest nieuzasadnione, poza przypadkami, w których dotychczasowa terapia nie
przynosi rezultatów.
W przypadku nawracającej gorączki, wysokiej gorączki (>39 ºC), objawów infekcji wtórnej,
utrzymywania się objawów przez ponad 2 dni, pogorszenia lub pojawienia się nowych objawów, lekarz
powinien ponownie dokonać klinicznej oceny zastosowanego leczenia.
Należy zachować ostrożność u astmatyków z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy, gdyż
opisywano u tych pacjentów reakcje typu bronchospastycznego o łagodnym nasileniu przy stosowaniu
paracetamolu (reakcja krzyżowa). Opisane objawy występowały jedynie u 5% badanych osób.
Produkt może wywoływać astmę, szczególnie u pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy.
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 1 ml, to znaczy produkt uznaje się za „wolny
od sodu”.
Produkt leczniczy zawiera 7,68 mg glikolu propylenowego w 1 ml. Jednoczesne podawanie z innymi
substratami dehydrogenazy alkoholowej, takimi jak etanol może powodować ciężkie działania
niepożądane u noworodków.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Paracetamol jest metabolizowany głównie w wątrobie i w związku z tym może oddziaływać z innymi
produktami leczniczymi, które wykorzystują te same szlaki metaboliczne lub które są zdolne do
hamowania lub indukcji tych szlaków. Niektóre z metabolitów wykazują właściwości hepatotoksyczne
i w związku z tym, równoczesne podawanie silnych induktorów enzymów (ryfampicyna, niektóre leki
przeciwdrgawkowe, itp.) może wywoływać reakcje hepatotoksyczne, szczególnie w przypadku
stosowania dużych dawek paracetamolu.
Wybrane, najważniejsze interakcje zostały opisane poniżej:
Alkohol etylowy: zwiększa toksyczność paracetamolu, prawdopodobnie poprzez indukcję
wytwarzania hepatotoksycznych pochodnych paracetamolu w wątrobie;
Doustne produkty przeciwzakrzepowe (acenokumarol, warfaryna): prawdopodobnie nasilają
działanie przeciwzakrzepowe, poprzez hamowanie wytwarzania czynników krzepnięcia w wątrobie.
Pomimo, że interakcje te wydają się mieć małe znaczenie kliniczne, paracetamol może być alternatywą
dla salicylanów, u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe. Niezależnie od tego, dawka powinna
być tak mała, a czas trwania leczenia tak krótki jak to możliwe, wraz z okresowymi badaniami poziomu
INR;
Leki przeciwcholinergiczne (propantelina): zmniejszają wchłanianie paracetamolu, z możliwym
hamowaniem jego działania poprzez zmniejszenie szybkości opróżniania żołądka;
Leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, metylofenobarbital,
prymidon): zmniejszają biodostępność paracetamolu, jak również podwyższają hepatotoksyczność przy
przedawkowaniu, poprzez indukcję metabolizmu w wątrobie;
Węgiel aktywny: zmniejsza wchłanianie paracetamolu, jeżeli zostanie podany w krótkim czasie po
przedawkowaniu;
Chloramfenikol: zwiększenie toksyczności chloramfenikolu, prawdopodobnie poprzez hamowanie
jego metabolizmu w wątrobie;
Izoniazyd: zmniejszenie klirensu paracetamolu, z możliwym nasileniem jego działania i (lub)
toksyczności, poprzez hamowanie jego metabolizmu w wątrobie;
Lamotrygina: zmniejszenie biodostępności lamotryginy, z możliwym zmniejszeniem skuteczności
jej działania, w związku z możliwą indukcją jej metabolizmu w wątrobie;
Metoklopramid: wzmożone wchłanianie paracetamolu w jelicie cienkim, w związku z wpływem
na proces opróżniania żołądka;
Probenecyd: wydłuża okres półtrwania paracetamolu w osoczu, poprzez zmniejszenie szybkości
rozpadu oraz wydzielania z moczem jego metabolitów;
Żywice jonowymienne (cholestyramina): zmniejszają wchłanianie paracetamolu, z możliwym
hamowaniem jego skuteczności w związku z wchłanianiem paracetamolu w jelicie;
Ryfampicyna: zwiększa klirens paracetamolu i tworzenie jego metabolitów o właściwościach
hepatotoksycznych w związku z prawdopodobną indukcją jego metabolizmu w wątrobie;
Zydowudyna: pomimo opisanego, w pojedynczych przypadkach, wzrostu toksyczności
zydowudyny (neutropenia, hepatotoksyczność), wydaje się, że nie występuje żadna interakcja typu
kinetycznego pomiędzy tymi dwoma lekami.
Interakcje z testami diagnostycznymi
Paracetamol może wpływać na wartości następujących badań diagnostycznych:
Krew: zwiększenie (biologiczne) aktywności aminotransferaz (AlAT i AspAT), alkalicznej
fosfatazy, amoniaku, bilirubiny, kreatyniny, dehydrogenazy mleczanowej (LDH) i mocznika;
wzrost (interferencja z testem) poziomu glukozy, teofiliny i kwasu moczowego; wzrost czasu
protrombinowego (u pacjentów na terapii podtrzymującej z wykorzystaniem warfaryny, ale jest to
nieistotne z klinicznego punktu widzenia); obniżenie (interferencja z testem) stężenia glukozy przy
wykorzystaniu metody oksydazy-peroksydazy;
Mocz: może pojawić się fałszywe zwiększenie stężenia metadrenaliny i kwasu moczowego;
Test z wykorzystaniem bentyromidu stosowany w ocenie niewydolności trzustki: w związku z tym,
iż paracetamol, podobnie jak bentyromid, jest metabolizowany do aryloaminy, obserwuje się
podwyższoną ilość odzyskanego kwasu p-aminobenzoesowego (PABA); zaleca się, przerwanie
stosowania paracetamolu przynajmniej trzy dni przed podaniem bentyromidu;
Oznaczanie kwasu 5-hydroksyindolooctowego w moczu: paracetamol może być przyczyną
uzyskiwania fałszywie pozytywnych wyników w jakościowym badaniu z wykorzystaniem
odczynnika nitrozonaftolu. Lek nie wpływa na wyniki testu ilościowego.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Dane epidemiologiczne dotyczące stosowania paracetamolu w dawkach leczniczych nie wskazują na jego
szkodliwe działanie na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu i (lub) noworodka. Badania nad wpływem
paracetamolu podawanego doustnie na zdolność do rozrodu nie wykazały zwiększonego ryzyka
wystąpienia wad rozwojowych ani toksyczności dla płodu. Wnioski z badań epidemiologicznych
dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu in utero, są
niejednoznaczne.
W związku z tym, w normalnych warunkach paracetamol może być stosowany przez cały okres ciąży,
jeżeli jest to klinicznie uzasadnione. Jednak należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną dawkę przez
jak najkrótszy czas i możliwie najrzadziej.
W czasie ciąży, nie należy stosować paracetamolu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi,
ponieważ bezpieczeństwo stosowania w takim przypadku nie zostało udowodnione.
Karmienie piersią
Po podaniu doustnym, paracetamol przenika w małych ilościach do mleka matki. Nie stwierdzono
występowania działań niepożądanych u noworodków karmionych piersią. W czasie karmienia piersią
można stosować dawki lecznicze tego produktu leczniczego.
Płodność
Brak danych
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Infacetamol nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Tak jak w przypadku wszystkich produktów leczniczych zawierających paracetamol, objawy
niepożądane pojawiają się rzadko lub bardzo rzadko. Objawy te zostały opisane poniżej:
W obrębie każdej grupy układów narządów, działania niepożądane zostały wymienione według
następującej klasyfikacji:
Bardzo często ≥1/10
Często ≥1/100 i <1/10
Niezbyt często ≥1/1000 do <1/100
Rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000
Bardzo rzadko <1/10 000
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Bardzo rzadko: Małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:
Bardzo rzadko: Hipoglikemia.
Zaburzenia serca:
Rzadko: Niedociśnienie.
Zaburzenia żołądka i jelit:
Rzadko: Zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych.
Bardzo rzadko: Hepatotoksyczność (żółtaczka).
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Bardzo rzadko: ciężkie reakcje skórne.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
Bardzo rzadko: Ropomocz jałowy (mętny mocz), działania niepożądane ze strony nerek (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
Rzadko: Ogólne złe samopoczucie.
Bardzo rzadko: Objawy nadwrażliwości począwszy od zwykłej wysypki skórnej lub pokrzywki do
wstrząsu anafilaktycznego. Pojawianie się tych objawów wymaga przerwania leczenia.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych.Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego.Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, faks: + 48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Przedawkowanie produktu leczniczego może objawiać się: zawrotami głowy, wymiotami, utratą apetytu,
żółtaczką, bólem brzucha oraz niewydolnością nerek i wątroby. Jeżeli pacjent przyjął zbyt dużą dawkę
produktu leczniczego, powinien zostać natychmiast zabrany do ośrodka zdrowia nawet, jeżeli nie pojawiły
się żadne ciężkie objawy. Mimo że objawy przedawkowania mogą stanowić zagrożenie dla życia, często
nie pojawiają się natychmiast po przyjęciu nadmiernej dawki, ale dopiero po trzech dniach. Śmierć może
nastąpić w wyniku martwicy wątroby. Może pojawić się ostra niewydolność nerek.
Przedawkowanie paracetamolu ocenia się w czterech fazach, począwszy od momentu przyjęcia
nadmiernej dawki.
FAZA I (12-24 godziny): nudności, wymioty, obfite pocenie i jadłowstręt.
FAZA II (24-48 godzin): poprawa kliniczna; zaczyna wzrastać aktywność AspAT, AlAT, bilirubiny
i protrombiny.
FAZA III (72-96 godzin): największa hepatotoksyczność; wartości AspAT mogą sięgnąć poziomu
20 000.
FAZA IV (7-8 dni): powrót do zdrowia.
Może wystąpić hepatotoksyczność. Minimalna dawka toksyczna to 6 g u dorosłych i powyżej 100 mg/kg
masy ciała u dzieci. Dawki większe niż 20-25 g są potencjalnie śmiertelne. Objawy hepatotoksyczności
obejmują: nudności, wymioty, jadłowstręt, złe samopoczucie, obfite pocenie, ból brzucha i biegunkę.
Hepatotoksyczność nie jest obserwowana przed upływem 48-72 godzin od przyjęcia produktu
leczniczego. Jeżeli przyjęta dawka jest większa niż 150 mg/kg mc. lub nie jest możliwe dokładne ustalenie
przyjętej dawki, próbka osocza powinna zostać pobrana po 4 godzinach od przyjęcia produktu
leczniczego. Jeżeli wystąpi hepatotoksyczność, powinny zostać przeprowadzone badania czynności
wątroby, które należy powtarzać co 24 godziny. Niewydolność wątroby może prowadzić do encefalopatii,
śpiączki i śmierci.
Wykazano związek pomiędzy stężeniem paracetamolu w osoczu większym niż 300 μg/ml,
obserwowanym 4 godziny od przyjęcia produktu leczniczego, a uszkodzeniami wątroby u 90% pacjentów.
Proces ten zachodzi już w przypadku stężenia paracetamolu w osoczu większego niż 120 μg/ml po
4 godzinach od przyjęcia lub większego niż 30 μg/ml po 12 godzinach od przyjęcia.
Długotrwałe przyjmowanie dawek produktu leczniczego większych niż 4 g/dobę może prowadzić do
przejściowej hepatotoksyczności. Może dojść do martwicy kanalików nerkowych i uszkodzenia mięśnia
sercowego.
Leczenie: aspiracja oraz płukanie żołądka powinny być wykonane we wszystkich przypadkach, najlepiej
w ciągu 4 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki produktu leczniczego.
Istnieje specyficzne antidotum stosowane przy zatruciu paracetamolem: N-acetylocysteina.
Zalecana dawka wynosi 300 mg/kg mc. N-acetylocysteiny (co odpowiada 1,5 ml/kg mc. 20% roztworu
wodnego; pH: 6,5), podawana dożylnie przez 20 godzin i 15 minut, w następujący sposób:
Dorośli
1. Dawka nasycająca: 150 mg/kg mc. (co odpowiada 0,75 ml/kg mc. 20% roztworu wodnego N-
acetylocysteiny; pH: 6,5) podawane poprzez powolną infuzję dożylną lub rozcieńczone w 200 ml 5%
dekstrozy przez 15 minut.
2. Leczenie podtrzymujące:
a) Poczatkowo należy podać 50 mg/kg mc. (co odpowiada 25 ml/kg 20% roztworu wodnego
N-acetylocysteiny; pH: 6,5) w 500 ml 5% dekstrozy poprzez powolną infuzję dożylną przez
4 godziny.
b) Następnie, należy podać 100 mg/kg mc. (co odpowiada 0,50 ml/kg mc. 20% roztworu wodnego N-
acetylocysteiny; pH: 6,5) w 1000 ml 5% dekstrozy poprzez powolną infuzję dożylną przez 16 godzin.
Dzieci
Ilość 5% roztworu dekstrozy do infuzji powinna być dostosowana do wieku i masy ciała dziecka, w celu
uniknięcia zatorów naczyniowych w płucach.
Odtrutka jest najbardziej skuteczna jeżeli zostanie podana w ciągu 8 godzin od zatrucia. Jej skuteczność
zmniejsza się stopniowo po ośmiu godzinach i jest nieskuteczna 15 godzin po zatruciu.
Podawanie 20% wodnego roztworu N-acetylocysteiny może zostać przerwane w momencie, gdy badanie
krwi wykaże stężenie paracetamolu poniżej 200 μg/ml.
Działania niepożądane IV N-acetylocysteiny: Bardzo rzadko obserwowano wysypkę skórną i anafilaksję
w ciągu 15 minut do 1 godziny od rozpoczęcia infuzji.
Przy podaniu doustnym, odtrutka (N-acetylocysteina) powinna zostać podana w ciągu 10 godzin od
przedawkowania. Zalecana dawka odtrutki dla dorosłych wynosi:
- dawka pojedyncza wynosząca 140 mg/kg masy ciała.
- 17 dawek po 70 mg/kg masy ciała, co 4 godziny.
Ze względu na nieprzyjemny zapach oraz drażniące i wywołujące stan zapalny właściwości, przed
podaniem, każda dawka powinna zostać rozcienczona do stężenia 5% w napoju typu cola, soku
pomarańczowym, soku winogronowym lub wodzie. Jeżeli w ciągu godziny od podania pojawią się
wymioty, należy powtórzyć dawkę. Jeżeli jest to konieczne, odtrutka (rozpuszczona w wodzie) może
zostać podana przez sondę dwunastniczną.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe: anilidy,
kod ATC: N02BE01.
Paracetamol jest lekiem przeciwbólowym, posiadającym również właściwości przeciwgorączkowe.
Mechanizm działania przeciwbólowego nie został w pełni poznany. Paracetamol może działać głównie
poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym i w mniejszym stopniu,
poprzez blokowanie sygnałów bólu w obwodowym układzie nerwowym. Działanie obwodowe może być
również związane z hamowaniem syntezy prostaglandyn lub hamowaniem syntezy lub działania innych
substancji uwrażliwiających receptory bólu na mechaniczną lub chemiczną stymulację.
Działanie przeciwgorączkowe paracetamolu jest prawdopodobnie związane z bezpośrednim
oddziaływaniem na podwzgórzowy ośrodek termoregulacji powodując rozszerzenie naczyń obwodowych,
co skutkuje zwiększonym poceniem, zwiększonym przepływem krwi przez skórę i utratą ciepła. Działanie
ośrodkowe prawdopodobnie wiążę się z hamowaniem syntezy prostaglandyn w podwzgórzu.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Biodostępność produktu leczniczego po podawaniu doustnym wynosi 60-70%. Produkt leczniczy jest
szybko i w znacznym stopniu wchłaniany, osiągając, w zależności od postaci farmaceutycznej,
maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut.
Dystrybucja
Stopień wiązania się paracetamolu z białkami osocza wynosi około 20-25%. Czas potrzebny do uzyskania
maksymalnego działania wynosi od 1 do 3 godzin, a działanie utrzymuje się przez 3 do 4 godzin.
Metabolizm
Paracetamol ulega metabolizmowi w wątrobie głównie w efekcie pierwszego przejścia, zgodnie
z kinetyką liniową. Jednakże, liniowość zanika przy podaniu dawek większych niż 2 g. Paracetamol jest
głównie metabolizowany w wątrobie (85-90%). Duże dawki mogą wysycić normalny mechanizm
metabolizmu w wątrobie, co może prowadzić do wykorzystywania innych szlaków metabolicznych
i w konsekwencji do produkcji hepatotoksycznych, a prawdopodobnie również nefrotoksycznych
metabolitów, w związku z niedoborem glutationu.
Wydalanie
Paracetamol jest wydalany głównie z moczem jako pochodna glukuronidowa, lub w mniejszym stopniu,
sprzęgany z kwasem siarkowym i cysteiną. Mniej niż 5% produktu leczniczego zostaje wydalone
w postaci niezmienionej. Okres półtrwania paracetamolu wynosi od 1do 3 godzin (wartość ta wzrasta
w przypadku przedawkowania oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, osób starszych
i dzieci).
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dawkach terapeutycznych, paracetamol nie wykazuje działania toksycznego. Martwica środkowego
zrazika wątroby występuje wyłącznie przy zastosowaniu bardzo dużych dawek produktu leczniczego
u ludzi i zwierząt. Podobnie, przy bardzo dużej dawce, paracetamol powoduje methemoglobinemię
i hemolizę oksydacyjną u psów, kotów oraz w bardzo rzadkich przypadkach u ludzi. W badaniach nad
toksycznością przewlekłą, podprzewlekłą i ostrą u szczurów i myszy obserwowane były zmiany
chorobowe w obrębie przewodu pokarmowego, zmiany w morfologii krwi, zwyrodnienie (włączając w to
martwicę) wątroby i miąższu nerek. Przyczyny powyższych zmian są przypisywane z jednej strony
mechanizmowi działania, a z drugiej, metabolizmowi paracetamolu. Jak zaobserwowano również u ludzi,
wydaje się, że metabolity są odpowiedzialne za działania toksyczne i odpowiadające im zmiany
narządowe. Ponadto, podczas długotrwałego stosowania produktu leczniczego (tzn. 1 rok) w dawkach
terapeutycznych, opisywano bardzo rzadkie przypadki odwracalnego, przewlekłego, agresywnego
zapalenia wątroby. W przypadku dawek podtoksycznych, oznaki zatrucia mogą pojawić się po
3 tygodniach leczenia. W związku z tym, paracetamol nie powinien być przyjmowany przez dłuższy czas,
lub w dużych dawkach.
Dodatkowe badania nie wykazały ryzyka genotoksyczności związanego z przyjmowaniem paracetamolu
w dawkach terapeutycznych (tzn. nietoksycznych).
Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie dostarczyły dowodów na rakotwórcze działanie
paracetamolu w dawkach, które nie mają działania hepatotoksycznego.
Konwencjonalne badania kliniczne zgodnie z aktualnie obowiązującymi standardami dotyczącymi oceny
toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie są dostępne.
Płodność: badania nad przewlekłą toksycznością u zwierząt pokazują, że duże dawki paracetamolu
powodują atrofię jąder i hamują spermatogenezę. Znaczenie tych danych w odniesieniu do ludzi nie jest
znane.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Glicerol
Makrogol 600
Sacharyna sodowa
Aromat truskawkowy PHL-132200 (glikol propylenowy, substancje aromatyczne)
Woda oczyszczona
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań
dotyczących zgodności.
6.3 Okres ważności
Okres ważności produktu leczniczego: 3 lata.
Po pierwszym otwarciu opakowania: 6 miesięcy.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.
Leku nie przechowywać w lodówce.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
30 ml: butelka PET ( politereftalan etylenu) oranżowa zamknięta zakrętką PP (polipropylen)
zabezpieczającą przed dostępem dzieci, z pipetką LDPE (polietylen o niskiej gęstości) z podziałką od
0,6 ml do 2 ml, w pudełku tekturowym razem z ulotką informacyjną.
50 ml: butelka PET oranżowa zamknięta zakrętką HDPE (polietylen o wysokiej gęstości),
zabezpieczającą przed dostępem dzieci, z pierścieniem gwarancyjnym i z łącznikiem LDPE do strzykawki
doustnej oraz ze strzykawką doustną LDPE/PS (polietylen o niskiej gęstości/polistyren) o pojemności
5 ml z podziałką od 0,4 do 5 ml co 0,2 ml, w pudełku tekturowym razem z ulotką informacyjną.
60 ml: butelka PET oranżowa zamknięta zakrętką HDPE (polietylen o wysokiej gęstości),
zabezpieczającą przed dostępem dzieci, z pierścieniem gwarancyjnym i z łącznikiem LDPE do strzykawki
doustnej oraz ze strzykawką doustną LDPE/PS (polietylen o niskiej gęstości/polistyren) o pojemności
5 ml z podziałką od 0,4 do 5 ml co 0,2 ml, w pudełku tekturowym razem z ulotką informacyjną.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Bez specjalnych wymagań.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU
Farmina sp. z o.o.
ul. Lipska 44
30-721 Kraków
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 17.05.2022
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO